အခန်း ၂၂ - ဟော်ဖန်နိုင်ငံ၊ အထွတ်အထိပ် ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအား

ချင်းဟောက်နှင့် လျူမေတို့သည် အတော်ကြာအောင် နမ်းစုပ်နေခဲ့ကြပြီးနောက်မှသာ သဘာဝကျစွာ ခွဲခွာလိုက်ကြတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ချင်းဟောက်သည် သူ၏ လျှာပင် ထုံကျဉ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။သူ၏ လက်ဝါးသည် သူမ၏ နုနယ်သွယ်လျသော ခါးလေးထံမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ လျှောဆင်းသွားကာ စွင့်ကားကျစ်လျစ်လှသော တင်ပါးကောက်ကြောင်းလေးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲပါ... တို့တွေ အခုထိ ဘေးမကင်းသေးဘူး။ ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်ကနေ ထွက်သွားပြီးရင်တော့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာမှာပါ!"

ပြောပြီးနောက် ချင်းဟောက်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏အရသာကို ပြန်လည်ခံစားနေသည့်ပုံ ရနေခဲ့သည်။

"အင်း..."

လျူမေ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အလွန်တရာ နီမြန်းသွားခဲ့ပြီး ထိုရှက်သွေးဖြန်းမှုမှာ သူမ၏ နားရွက်ခြေထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မိမိ၏ နှုတ်ခမ်းနီလေးကို ပုလဲကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သွားလေးများဖြင့် ကိုက်ထားခဲ့ကာ ချင်းဟောက်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်နေခဲ့ပြီး သူ့ကို မော့မကြည့်ဝံ့တော့ချေ။

ချင်းဟောက်သည် လျိုမေကို ဖက်ထားရင်း သူ၏ အကြည့်များကို ပုတီးစေ့မှတစ်ဆင့် ပြင်ပကမ္ဘာကြီးကို လှမ်း၍ အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျိုးဇီဟုန်၏ ဝိညာဉ်သွေးကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိုးဇီဟုန်သည် ပုတီးစေ့ကို သူမ၏ ရင်ခွင်အနီးတွင် သေသေချာချာ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာနေရာဆီသို့ သူမ၏ ပျံသန်းခြင်းဓားကို ဦးတည်မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်အမြောက်အမြား စုဆုံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် လွင့်မျောနေသော လွင့်မျောဝိညာဉ်များထံသို့ ရံဖန်ရံခါ ရောက်ရှိသွားတတ်ပြီး မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီအရင် စတင်အသက်ဝင်လာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ လူများစွာသည် ဤပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရေးတာဝန်တွင် ပါဝင်မိခဲ့ခြင်းကို အလွန်ပင် နောင်တရနေကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ရတနာများစွာကို မရရှိခဲ့သည့်အပြင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဤနေရာ၌ အသက်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဇီဟုန် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ရှုံသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"... သူ မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်လိုက်သေးလား။"

"ရန်ရှုံ... မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ကျိုးဇီဟုန်၏ နက်မှောင်သော မျက်ခုံးလေးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားစေချင်တာလား။"

ရန်ရှုံက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ". ငါ တခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ မင်းကို စိုးရိမ်လို့ပါ။"

"ငါ့ကို စိုးရိမ်တာလား။"

"ဒါက..." ဟော်ဟုန်ဖေးသည် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။ "ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးမို့လို့လဲ။ ဂိုဏ်းကို အရင် ပြန်လို့မရဘူးလား။"

ကျိုးဇီဟုန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ... လူ့သဘာဝအရ သွားချင်တဲ့ ကိစ္စကို ဒီလောက်အထိ အသေးစိတ် မေးဖို့ လိုလို့လားဟင်။"

သူမသည် အခြားသူများကို ဤနေရာ၌ မရှိစေချင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ထိုဆန်းကြယ်လှသော စီနီယာကြီး သူမအား ပေးအပ်ထားသည့် အမိန့်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ဟော်ဟုန်ဖေးသည်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ဘဲ အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။ "ကဲ သွားကြစို့၊ ငါတို့ ဂိုဏ်းကို အရင် ပြန်ကြမယ်!"

"ရှူး... ရှူး... ရှူး!"

နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုသည် သူတို့၏ ပျံသန်းခြင်းဓားများကို မောင်းနှင်ကာ တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ရန်ရှုံတစ်ယောက်သာ ကျိုးဇီဟုန်ကို စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချနေခဲ့ရသည်။

လူအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပုတီးစေ့သည် ကျိုးဇီဟုန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ အလိုအလျောက် ပျံသန်းထွက်လာခဲ့ပြီး ချင်းဟောက်၏ ပုံရိပ်သည် ၎င်း၏အတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပုတီးစေ့ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ချင်းဟောက်သည် အကြွင်းမဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လွင့်မျောဝိညာဉ်များ ရှင်သန်နေထိုင်ရန်အတွက် သီးသန့်နယ်မြေတစ်ခုကို ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူအပြင်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်အတွင်း ထိုဝိညာဉ်များက လျိုမေအား ဝါးမြိုသွားလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

"အကြီးအကဲ!" ချင်းဟောက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဇီဟုန်သည် အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ချင်းဟောက်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဒီလို ရိုးရာဓလေ့တွေ လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး!"

သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီအရင်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်များကို ပို့ဆောင်လိုက်ရင်း ဝမ်မာဇီ ပေါ်ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကျိုးဇီဟုန်က သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ စောင့်နေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဟင်။"

"မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ပါ" ချင်းဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဝူး..."

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် အစီအရင်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်လင်းထိန်လာခဲ့သည်။ အလွန်တရာ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ပိန်လှီသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်း၏အတွင်းမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

"သူ ရောက်လာပြီ!" ချင်းဟောက်၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

[ဒေါင်!]

[ဖိန့်ထျန်းမီးတောင်အတွင်း အမြင့်မားဆုံးသော ဝိညာဉ်အာရုံအဆင့်မှာ အထွတ်အထိပ် ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအား ဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ လက်ခံသူသည်လည်း အထွတ်အထိပ် ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအားကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ လက်ခံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်မှုကို အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်စွမ်းအားက မည်သို့မျှ ဟန့်တားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ!]

"ဟား!" စနစ်၏ အကြောင်းကြားချက်ကို ကြားရသောအခါ ချင်းဟောက်သည် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရတော့သည့်အတွက် သူ့အနေဖြင့် စနစ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစရာမလိုဘဲ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

" မာလျန်... မင်း မသေသေးဘူးလား။" ပေါ်ထွက်လာသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးဇီဟုန်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုများ ယှက်သန်းသွားခဲ့သည်။

ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်တွင် ရှိစဉ်က မာလျန်သည် သူမအား 'ရုပ်ရည်ထိန်းသိမ်းခြင်းဆေးလုံး' တစ်လုံး ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နုပျိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကျိုးဇီဟုန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ မာလျန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသော်လည်း သူ၏ အငွေ့အသက်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် ခဲသွားစေနိုင်သည့် 'နှစ်သောင်းချီ သံမဏိရေခဲတုံး' ကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ရက်စက်ခြင်းနှင့် အေးစက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ လူကို ကြောက်ဒူးတုန်စေလောက်သည်။

"ညီတော် ဝမ်... ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်!" ယခုအခါတွင် ချင်းဟောက်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ညီတော် ဝမ် ဟုတ်လား။" ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ကျိုးဇီဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ မာလျန်သည် ဘိုးဘေးအိုကြီးတစ်ဦး၏ ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ချင်းဟောက်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်လင်၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် ဤလူနှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

ထိုသူသည်လည်း မိမိကဲ့သို့ပင် ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း များလား။ မိမိ သေဆုံးခဲ့ရပုံနှင့် ကောင်းကင်ပြောင်းပြန်ပုတီးစေ့ ထိုနေရာ၌ ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ပုံတို့ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ဝမ်လင်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"နောင်တော် ချင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်ဗျာ။" ဝမ်လင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်၍ အလေးပြုလိုက်သည်။

သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချင်းဟောက်သည် ဝိညာဉ်အလံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။ "ညီတော်... ငါ မင်းကို ဒီဝိညာဉ်အလံ ပေးပါရစေ။ အဲဒါရဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ မင်း ငါ့ကို ဝိညာဉ်ရည် အချို့ ပြန်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။"

ဝမ်လင်သည် ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာကို ကြံစည်နေသည်ကို သေချာမသိနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အလံကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏အတွင်း၌ သူ၏ မိဘများနှင့် ဝမ်မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်များ ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ!"

ဝမ်လင်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပုလင်း ပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူ၍ ချင်းဟောက်ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်တွင် အသစ်ထုတ်လုပ်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်ရည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုစဉ်က ထန်ဟွာယွမ်သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးခဲ့စဉ်က သူ၏ သိုလှောင်အိတ်သည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းလှသည်မှာ သူ့တွင် ကောင်းကင်ပြောင်းပြန်ပုတီးစေ့နှင့် နှင်းရည်များ ရှိနေသရွေ့ ဝိညာဉ်ရည်များကို မပြတ်မတောက် ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ၎င်းအပြင် ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆမှာ ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသဖြင့် သူ ထုတ်လုပ်လိုက်သော ဝိညာဉ်ရည်များ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ကျောက်နိုင်ငံတွင် ရှိစဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။

"ညီလေး ဝမ်!"

ချင်းဟောက်သည် ဝိညာဉ်ရည်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝမ်လင်အား ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာကို ဟော်ဖန်နိုင်ငံလို့ ခေါ်တယ်၊ ကျောက်နိုင်ငံနဲ့ဆိုရင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ် ခြားနေတာပေါ့။ အကယ်၍ မင်း တစ်စုံတစ်ခု အကူအညီလိုရင် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို လာပြီး ငါ့ကို ရှာနိုင်ပါတယ်!"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကျိုးဇီဟုန်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဖူး..."

ချင်းဟောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ဝမ်လင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း ပါးစပ်ကို ဟကာ သွေးပုပ်တစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် နိယာမတရားကို ချိုးဖျက်၍ ပြင်ပကမ္ဘာစစ်မြေပြင်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့ရသည်။

"အခုလောလောဆယ်တော့... ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် တရားထိုင်ကျင့်ကြံနိုင်မယ့် ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေရမယ်!"