အခန်း (၈) - ဆေးဖော်စပ်ခြင်း

ဂျင်ဆင်း ကြက်စွပ်ပြုတ်၊ ခရစ္စတယ် အသားကင်၊ ဝိုင်စိမ်ပုစွန်၊ ရတနာငါးပါး စွပ်ပြုတ်... ဟင်းချက်နည်းပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်မျိုးသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဈေးနှုန်းများမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာမှ ငါးရာအထိ အသီးသီး ရှိကြသည်။

"ရွေ့... မင်းအမြင်အရ ငါတို့ ဘယ်ဟင်းချက်နည်းတွေကို ဝယ်သင့်လဲ" ဟု လီရှီရန်က လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂျင်ဆင်း ကြက်စွပ်ပြုတ်၊ ခရစ္စတယ် အသားကင်၊ ဝိုင်စိမ်ပုစွန်၊ ရတနာငါးပါး စွပ်ပြုတ်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သုံးပါး ငါးလုံး..." လီကျစ်ရွေ့က မိသားစုတွင် လက်ရှိမွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်သားရဲ ရှစ်မျိုးကို အခြေခံ၍ သေချာရွေးချယ်ထားသည့် ဟင်းချက်နည်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို တစ်မောတည်း ဖတ်ပြလိုက်သည်။

လီရှီရန်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ခေါင်းညိတ်မိသည်။ သူ၏အတွေးမှာလည်း လီကျစ်ရွေ့နှင့် ထပ်တူနီးပါးပင်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ "မင်းတို့ဆီမှာ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ဝိုင်ချက်နည်းတွေကော ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူအရောင်းစာရေး၏ အပြုံးက ပို၍ကျယ်ပြန့်သွားပြီး "ရှိပါတယ်၊ ရှိပါတယ်... ခဏလေး စောင့်ပေးပါဦး လူကြီးမင်း" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်ပြောလေသည်။

"နေပါဦး၊ ကျွန်တော့်အတွက် တခြားဟာလေးတစ်ခုလောက် သွားယူပေးလို့ ရမလား။ 'ရေဓာတ်သုံး ဆေးဖော်စပ်နည်း' (Water Method Alchemy) ဆေးနည်းတွေကို ကြည့်ချင်လို့ပါ" ဟု အရောင်းစာရေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ လီကျစ်ရွေ့က အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့!" ဟု ဆိုကာ ထိုသူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။

လီရှီရန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး မကျေနပ်သလိုဖြင့် "မင်း ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ရွေးချယ်တာကို ငါမကန့်ကွက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အခက်ခဲဆုံးဖြစ်တဲ့ ရေဓာတ်သုံးနည်းကို ရွေးရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

'ဦးလေးရန်၊ ကျွန်တော့်မှာ မီးဝိညာဉ်မြစ် မရှိတာကို မေ့သွားတာလား' မီးဝိညာဉ်မြစ် မရှိခြင်းသည် ဆေးဖော်စပ်၍ မရခြင်းကို မဆိုလိုသော်လည်း လီကျစ်ရွေ့၏ ထူးခြားသော အခြေအနေမှာ ရေနှင့် သစ်သား ဝိညာဉ်မြစ်နှစ်မျိုး (Water-Wood Dual Spiritual Roots) ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရေက မီးကို နှိပ်ကွပ်ပြီး၊ သစ်သားက မီးကို ကြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် လီကျစ်ရွေ့အတွက် မီးလျှံများကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် မီးလျှံများကို တိတိကျကျ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် ပုံမှန်ဆေးဖော်စပ်နည်းလမ်းမှာ သူနှင့် မကိုက်ညီပေ။

"ဒါဆို တခြားအတတ်ပညာတွေကို ဘာလို့ မစဉ်းစားတာလဲ။ မင်းမှာ သားရဲယဉ်ပါးအောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှိတာပဲ" လီရှီရန်၏ မျက်မှောင်မှာ ပြေလျော့မသွားသေးဘဲ လီကျစ်ရွေ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောမတူကြောင်း သိသာနေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ မလွယ်ကူသလို ရေဓာတ်သုံးနည်းမှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲကာ လူသုံးလည်း နည်းသည်။ အဆင့်မြင့်ဆေးနည်းများမှာလည်း အလွန်ရှားပါးလှသည်။

အကယ်၍ လီကျစ်ရွေ့သာ ဤလမ်းကို လျှောက်မည်ဆိုပါက အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်သို့ ရောက်သောအခါ ဆေးနည်းများကို ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်မွမ်းမံရမည်ဖြစ်ရာ အချိန်နှင့် လုပ်အား အလွန်ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

လီကျစ်ရွေ့တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ့တွင် သီးသန့်ဝိညာဉ်အာကာသတစ်ခု ရှိနေသည်ကို မည်သူ့ကိုမျှ ပြောပြ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ့အပေါ် အလွန်ကောင်းသောသူပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်၍ မဖြစ်ပေ။

လီရှီရန် အနည်းငယ် ခေါင်းခဲသွားသည်။ သူ၏ တူဖြစ်သူမှာ များသောအားဖြင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း အချို့သော ကိစ္စရပ်များတွင်မူ အလွန်ပင် ခေါင်းမာတတ်လေသည်။

"လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ဒါက ဝိုင်ချက်နည်းနဲ့ ဆေးနည်းတွေပါ" ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အရောင်းစာရေး ပြန်ရောက်လာသဖြင့် ဦးလေးနှင့် တူကြားရှိ အနေရခက်သော အခြေအနေမှာ ပြေလျော့သွားသည်။

လီကျစ်ရွေ့က သူလိုချင်သော ဆေးနည်းများ ပါ၊ မပါ သိနိုင်ရန် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သောအခါ လီရှီရန်က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးပွားစေသော 'အဝါရောင်အညှောက်ဆေးလုံး'၊ 'ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဆေးလုံး'၊ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့် 'ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံး'၊ သွေးသားအားပြန်ပြည့်စေသည့် 'သွေးဖြည့်ဆေးလုံး'... စုစုပေါင်း ပထမအဆင့် ရေဓာတ်သုံးဆေးနည်း ၃၆ မျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီကျစ်ရွေ့ မျက်စိကျသွားပြီး အကုန်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့သော်လည်း လီကျစ်ရွေ့တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာကျော်သာ ရှိသဖြင့် ဆေးနည်း နှစ်မျိုးကိုသာ အလွန်ဆုံး ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီကျစ်ရွေ့သည် ဦးစားပေးရမည့်အရာကို သိသည်။ ထိုဆေးနည်းများထဲမှ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအတွက် အကျိုးအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာကာသထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အသင့်ရှိနေသည့် ဆေးနည်းနှစ်မျိုးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျင့်ကြံသူများရော ဝိညာဉ်သားရဲများပါ သုံးဆောင်နိုင်သည့် 'ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဆေးလုံး' နှင့် ဈေးကွက်တွင် ဝယ်လိုအားများသည့် 'ဝိညာဉ်ဖြည့်ဆေးလုံး' တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပထမဆေးလုံးက သူနှင့် တာချင်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယဆေးလုံးကိုမူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများရရန် ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်သည်။

အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လီကျစ်ရွေ့၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

လီရှီရန်မှာမူ လီကျစ်ရွေ့၏ ရွေးချယ်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်ဝိုင်ချက်နည်းများထဲမှ 'အညစ်အကြေးစင်ဝိုင်' နှင့် 'ကြည်လင်ချက်ဝိုင်' တို့ကို ရွေးလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက ရွေးထားသော ဟင်းချက်နည်းစာအုပ်များနှင့်အတူ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ငါးရာ ပေးချေလိုက်သည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ ဆိုင်က လီကျစ်ရွေ့ကို ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ အထုပ်အချို့ လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ထက်မပိုသော တန်ဖိုးရှိသည်။

ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် လီရှီရန်က ချက်ချင်း ပြန်မသွားသေးဘဲ လီကျစ်ရွေ့ကို ဈေးကွက်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး စကားမပြောဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

မကြာမီ လမ်းဘေးဝဲယာတွင် ဆိုင်ခန်းငယ်လေးများ စီတန်းနေသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်း ရေဓာတ်သုံး ဆေးဖော်စပ်နည်းကို သင်ချင်တယ် မဟုတ်လား။ ဒီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ရေတွေက ဆိုင်ကြီးတွေထက် ဈေးသက်သာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစစ်လား၊ အတုလား ဆိုတာကတော့ မင်းကိုယ်တိုင် ခွဲခြားတတ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ဟု လီရှီရန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျစ်ရွေ့၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရဟန် ပေါ်လာပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးရန်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစုမှာ ဆေးဖိုးအချို့ ရှိတယ်၊ မင်း ဝယ်စရာမလိုဘူး" ဟု ဆိုကာ သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးရင်း "ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ရှိတယ်၊ နောက်မှ ပြန်ဆပ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လီကျစ်ရွေ့က ထပ်မံကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး ဆေးပင်များစွာ တင်ထားသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းမြစ်မြက်၊ ဝိညာဉ်ဝှက်သီး..." ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် ဆေးပင် ငါးမျိုး လိုအပ်သည်။ ဆိုင်ကြီးများတွင် ဆေးတစ်ပတ်စာကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂ တုံး ရောင်းသော်လည်း ဤနေရာတွင် ၁၁ တုံးသာ ကျသင့်သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် ဆေး ၁၀ ပတ်စာအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၁၀ သုံးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ရေတစ်ဘူးအတွက် ကျောက်တုံး ၂၀ သုံးလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤမျှနည်းသော ပစ္စည်းပမာဏမှာ လေ့ကျင့်ရန် မလုံလောက်ပေ။ လီကျစ်ရွေ့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာကာသထဲမှ ဆေးပင်များကို အသုံးပြုရာတွင် အခြားသူများ မရိပ်မိစေရန် အကာအကွယ်အနေဖြင့်သာ ဝယ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ ဆေးနည်းကြည့်ရုံဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားသည်ဆိုလျှင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပါလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီကျစ်ရွေ့ ဆေးပင်များ စတင်ဝယ်ယူကတည်းက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် အကြည့်အချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ လီရှီရန်၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့် ထိုအကြည့်များမှာ ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားကြသည်။

လီကျစ်ရွေ့၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲမှ မှတ်သားထားလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တစ်ယောက်တည်းလာလျှင် ဤမျှအာရုံစိုက်မခံရအောင် သတိထားရမည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးလိုက်သည်။

"ပြီးပြီလား" ဟု လီရှီရန်က မေးလိုက်ပြီး တခြားလိုအပ်တာ မရှိလျှင် လမ်းလျှောက်ကြည့်နိုင်ကြောင်း အကြံပြုသည်။

လီကျစ်ရွေ့ ခေါင်းညိတ်ပြသောအခါ လီရှီရန်က သူ့ကို ဈေးကွက်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားလေသည်။

ဒါရုံကျွန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဟင်းချက်နည်းစာအုပ်နှင့် ဝိညာဉ်ဝိုင်ချက်နည်းများကို မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထံ အပ်နှံလိုက်သည်။ "ဈေးကွက်ကို သွားခဲ့ရတာ ဘာတွေ သတိထားမိခဲ့လဲ"

"ဈေးကွက်ထဲမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အဝင်အထွက် အများကြီး ရှိနေတော့ တော်တော်လေး စည်ကားပါတယ်။ ဈေးကွက်ထဲမှာ တည်းခိုခန်းတွေ ရှိနေပေမဲ့ အဲဒါတွေက ကျင့်ကြံသူတွေ တည်းခိုဖို့အတွက်ပဲ အဓိကထားတာကို သတိထားမိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်အစားအစာတွေ ရောင်းချဖို့ ဈေးကွက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မွေးမြူနေတာဆိုတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် အားသာချက်တစ်ခုပါပဲ" ဟု လီကျစ်ရွေ့က သူမြင်ခဲ့သမျှနှင့် တွေးတောမိသမျှကို ရည်ရည်မွန်မွန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီရှီချင်းက မည်သည့်ထင်မြင်ချက်မျှ မပေးဘဲ "အင်း၊ ငါနားလည်ပြီ။ မင်းလည်း တစ်နေ့လုံး သွားလာနေရတာ ပင်ပန်းနေရောပေါ့၊ သွားနားလိုက်ဦး" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် လူကြီးနှစ်ဦးကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ကျစ်ရွေ့ ပြောတာကို မင်း သဘောတူလား" ဟု လီရှီချင်းက မေးလိုက်သည်။

လီရှီရန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ကျစ်ရွေ့က သေသေချာချာ လေ့လာတတ်တယ်၊ သူပြောတာတွေ အကုန်လုံး မှန်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လီရှီချင်းက စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းကာ "ငါတို့မိသားစုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း မင်းသိတာပဲ၊ ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်က ကန့်သတ်ချက်ရှိနေတော့ လူအနည်းငယ်ကိုပဲ ရွေးပြီး အာရုံစိုက်ရလိမ့်မယ်။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေထဲက ဘယ်သူတွေက သင့်တော်မယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

လီရှီရန်က သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် အမည်အချို့ကို ပြောလိုက်ပြီး "ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့အတွက် လိုအပ်ချက်က ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ပါဘူး၊ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှု (Divine Sense) နဲ့ အပူရှိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပါပဲ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီရှီရန် အကြံပြုလိုက်သော မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ မီးဝိညာဉ်မြစ် ရှိသူများ သို့မဟုတ် ချီကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိပြီး ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှု အားကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်တစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီကြသည်။

"အင်း၊ သူတို့ကိုပဲ ရွေးလိုက်ကြတာပေါ့" ဟု လီရှီချင်းက ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူများသည် အမှန်တကယ်ပင် သင့်တော်သည်ဟု သူလည်း ခံစားရသည်။ ဝိညာဉ်ဝိုင်ချက်နည်း နှစ်မျိုးအတွက်မူ လီမိသားစုတွင် ဝိုင်ချက်ဆရာတစ်ဦး ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

လီကျိကျွန်းသည် ကျိမျိုးဆက်၏ အကြီးဆုံးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပဋိညာဉ်ပြုထားသော ဝိညာဉ်သားရဲမှာ ဒုတိယအဆင့် 'ဝိုင်မျောက်' (Liquor Monkey) ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် သူသည် မိသားစုတွင် ရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော ဝိုင်ချက်နည်းကို အသုံးပြုကာ စမ်းသပ်ခဲ့ရာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေလောက်အောင် အောင်မြင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယခင်က မိသားစုအနေဖြင့် လီကျိကျွန်းကို ဝိုင်ချက်ဆရာအဖြစ် ဆက်လက် မပျိုးထောင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ 'သားရဲယဉ်ပါးအောင်ပြုခြင်း ဂိုဏ်း' (Beast Taming Sect) မှ ဝိညာဉ်ဝိုင်များကို ဝယ်ယူသည့်ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်နှိမ်ထားသဖြင့် အမြတ်မရှိသလောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအစီအစဉ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။