အခန်း (၆) - တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း

သားရဲဝိညာဉ်များကို အစပိုင်းတွင် အောင်မြင်စွာ ထိန်းကျောင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လီကျစ်ရွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်း မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်လာမည့် ရက်အနည်းငယ်သည် ထိုသားရဲဝိညာဉ်များ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နှင့် အသားကျခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီမိသားစုသည် ဤသားရဲဝိညာဉ် ခြောက်မျိုးကို မွေးမြူရန်အတွက် နည်းလမ်းများစွာကို အနှစ်ချုပ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ သူတို့လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ မိသားစုဝင်အနည်းငယ်ကို နေ့စဉ်လာရောက် အစာကျွေးရန် စီစဉ်ပေးရုံသာဖြစ်သည်။

ဒါရုံကျွန်း (Da Rong Island) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အားလပ်ချိန် အနည်းငယ်ရလာသည်နှင့် လီကျစ်ရွေ့သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်အရာဝတ္ထုများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း လီကျစ်ရွေ့၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို အားကျကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သော တာချင်း (Da Qing) သည်လည်း ကျင့်ကြံရာမှ နိုးထလာခဲ့သည်။

"မင်း အဆင့်တက်သွားတာလား?!" ဝိညာဉ်မိုးရေစက်ပညာ (Spiritual Rain Skill) ကို အသုံးပြုနေသော လီကျစ်ရွေ့သည် ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် တာချင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လီကျစ်ရွေ့အနေဖြင့် တာချင်း အဆင့်တက်နိုင်ရန် အမှန်တကယ် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့ဖြစ်ရန် အလားအလာမှာ မများလှသဖြင့် လီကျစ်ရွေ့အနေဖြင့် အလွန်အမင်းတော့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

လီမိသားစု တည်ထောင်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း ကျင့်ကြံသူက အခြေတည်အဆင့် (Foundation Establishment) သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် စာချုပ်ချုပ်ထားသည့် သားရဲဝိညာဉ်ပါ အဆင့်တက်သည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးမှာ လီရှီချင်း (Li Shiqing) အပါအဝင် သုံးကြိမ်ထက်မပိုခဲ့ပေ။

တာချင်းသည် လီကျစ်ရွေ့ကို ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ် သူ၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည်အဆင့်နှင့် ထိုသို့သော မေးခွန်းကို ပြန်လည်ဖြေကြားနိုင်စွမ်း မရှိသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအစား သူသည် သူ့ဘာသာသူ အသံမျိုးစုံ ပေးနေခဲ့သည်။

"အစားပုတ်လေး" လီကျစ်ရွေ့က စိတ်ပျက်သလို ပြောလိုက်သော်လည်း တာချင်းကို ညှာတာမှုမရှိဘဲ မနေခဲ့ပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်သစ်သီး အချို့ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူကာ တာချင်း၏ ပါးစပ်နားသို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအချက်သည် တာချင်း အဆင့်တက်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင် ရှိနေသောကြောင့် လီကျစ်ရွေ့သည် တာချင်းကို အစာကျွေးရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ တွန့်တိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် တာချင်း ရရှိသော ဂရုစိုက်မှုသည် မိသားစုအတွင်းရှိ ချီကျင့်ကြံသူ (Qi Cultivator) အားလုံး၏ သားရဲဝိညာဉ်များထဲတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးများလည်း တစ်ခါမျှ မပြတ်လပ်ခဲ့ပေ။

တာချင်းကို ဝိညာဉ်သစ်သီးများ စားခွင့်ပေးထားပြီး လီကျစ်ရွေ့သည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများကို ဆက်လက် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ တာချင်းနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

တာချင်းကို ယာယီနေထိုင်ရာနေရာနှင့် အသားကျအောင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး လီကျစ်ရွေ့သည် ထိုနေ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

...

သားရဲဝိညာဉ်များ၏ ကိစ္စပြီးသွားသော်လည်း လီကျစ်ရွေ့တွင် အခြားလုပ်စရာများ မရှိတော့ဟု မဆိုလိုပေ။ မိသားစုသည် ဒါရုံကျွန်းသို့ အသစ်ပြောင်းရွှေ့လာခါစဖြစ်၍ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် အလုပ်များစွာ ရှိနေသဖြင့် မကြာမီမှာပင် လီကျစ်ရွေ့နှင့် အခြားသူများကို ပင်ပန်းသော အလုပ်ကြမ်းများတွင် ကူညီရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းကာလများတွင် လီမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဆယ်ကျော်တို့သည် အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံချိန်မှလွဲ၍ သူတို့တွင် အနားယူရန် အချိန်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ အလုပ်ရှုပ်နေခြင်းကပင် မိသားစုဝင်များအား မိမိတို့၏ နေရပ်ဟောင်းကို ခွဲခွာလာခဲ့ရသည့် ဝမ်းနည်းမှုများကို မေ့ပျောက်စေပြီး ဒါရုံကျွန်းအပေါ် မိမိတို့အိမ်ကဲ့သို့ သံယောဇဉ် တွယ်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ရက်များ ကုန်လွန်သွားပြီး လီမိသားစုသည် ဒါရုံကျွန်းတွင် အခိုင်အမာ အခြေချနိုင်ခဲ့သည်။ မိသားစုဝင်များသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်ရန် မလိုတော့ပေ။

ထိုနေ့မှာပင် ဒါရုံကျွန်းသည် ၎င်း၏ ပထမဦးဆုံးသော ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကြော (Spirit Vein) ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လူတိုင်း ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပေါ် မှီခိုနေရန် မလိုတော့ပေ။

မိသားစုခေါင်းဆောင် လီရှီချင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် မိန့်ခွန်းပြောကြားခဲ့ပြီး မိသားစုတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနာဂတ်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံချက်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိသားစုဝင် အများစုမှာ မိမိတို့၏ ပုံမှန်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ကိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လီကျစ်ရွေ့မှာမူ ထိုသူများထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစုစည်းမျဉ်းအရ ချီကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့် (Late stage of Qi Cultivation) သို့ ရောက်ရှိသူများသည် အကြီးအကဲ (Elder) ရာထူးကို ရယူရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရာထူးနေရာများမှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် မိသားစုသည် အကြီးအကဲ အများအပြားကို မခန့်အပ်နိုင်ပေ။ သို့သော် တာဝန်ဝတ္တရားများ ချောမွေ့စွာ ကူးပြောင်းနိုင်စေရန်အတွက် ချီကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများကို မိသားစုရေးရာများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် အစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ခွင့် ပြုထားသည်။

အာဏာကို မနှစ်သက်သူများလည်း ရှိတတ်သဖြင့် ဤသည်မှာ မဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လီကျစ်ရွေ့သည် ယခုမှ အဆင့်တက်ထားသူဖြစ်ပြီး မိသားစုတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ပထမဆုံးသော အဆင့်မြင့် အစည်းအဝေးဖြစ်သဖြင့် အများအကျိုးအတွက်ရော ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်ပါ သူ တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။

"မနေ့က ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ညီဆီက သတင်းစကား တစ်ခု ရခဲ့တယ်။ ငါတို့ ပိုင်လန်ခရိုင်ကနေ ထွက်လာတဲ့နေ့မှာပဲ သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း (Beast Taming Sect) ဟာ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း (White Jade Sect) ရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ! သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေထဲမှာ ဆယ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်တောင် မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူးလို့ ဆိုကြတယ်!"

လီရှီချင်း စကားစလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားစေမည့် သတင်းစကားကို ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရသည်။

လူတိုင်း ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားကြသော်လည်း အမှန်တကယ် သတင်းကြားလိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ကံကောင်းခြင်းကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းက ရှဲ့မိသားစု၊ ကျန်းမိသားစုနဲ့ အခြားမျိုးနွယ်စုတွေကို ဘယ်လို ဆက်ဆံသလဲ?" အစည်းအဝေး တက်ရောက်လာသူများထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော လီရှီလျန် (Li Shilian) က ပထမဆုံး စတင်မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ဒဏ်ကြေးပေးဆောင်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်မြေတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်" ပထမအချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း ဒုတိယအချက်မှာ ထိုအခြေတည်အဆင့် မျိုးနွယ်စုများအတွက် ဘိုးဘွားပိုင်မြေများကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခြင်းမှာ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းသည် သူတို့အား သွေးမြေမကျဘဲ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ဆောင်နေပုံရသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ လျင်မြန်ပြတ်သားစွာ မဆုံးဖြတ်ခဲ့လျှင် သူတို့လည်း ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် လီကျစ်ရွေ့၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သူမျှ ထုတ်မပြောသေးသည့် စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် သူသည် သတ္တိမွေးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းက စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ငါတို့လို မိသားစုတွေအတွက် ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်ထားတာမျိုး ရှိပါသလား?"။

ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းတွင် ဝိဉာဉ်သန္ဓေ (Nascent Soul) အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထို့ပြင် ထွက်ပြေးခဲ့သည့် မိသားစုမှာ လီမိသားစု တစ်စုတည်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဒါရုံကျွန်းသည် ပိုင်လန်ခရိုင်နှင့် ဝေးကွာပြီး ကုန်းမြေပေါ်တွင် အင်အားစုများစွာ ခြားနေသော်လည်း လီမိသားစု ဒါရုံကျွန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လာသည့် သတင်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏ နားထဲသို့ မရောက်နိုင်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

လီကျစ်ရွေ့၏ စကားကြောင့် ခေတ္တမျှ သက်သာရာရနေသော အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပြန်လည် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

လီရှီချင်းသည် လီကျစ်ရွေ့ကို အံ့အားသင့်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့သူ အမြဲရှိနေတာပဲ။ ငါတို့ အိုလာကြပြီထင်တယ်"

ဤမှတ်ချက်ကို မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လီကျစ်ရွေ့ လွယ်လွယ်နှင့် သဘောမတူဝံ့ပေ။ သူသည် ရှက်ပြုံးသာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မထင်မရှားဖြစ်အောင် နေလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမမြောက်ညီကို ဒီကိစ္စအတွက် စုံစမ်းဖို့ လူလွှတ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဘေးကင်းအောင်လို့ အတည်မပြုနိုင်ခင်အထိ မိသားစုဝင်တွေ သတိနဲ့ သွားလာကြဖို့ လိုတယ်" ဟု လီရှီချင်းက ပြောကြားခဲ့သည်။

ဤကိစ္စအပြင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ လီမိသားစုကို ဆက်လက်၍ မည်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယွမ်ဖင်ပြည်နယ် (Yunping State) ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လီရှီလျန်က အကြံပြုခဲ့သည်။ "ယွမ်ပိုင် (Yunbo)၊ ယွမ်ဟဲ (Yunhe) နဲ့ ယွမ်ချင်း (Yunqing) ခရိုင်တွေဟာ ကမ်းရိုးတန်းမှာ ရှိတာကြောင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ကောင်းမွန်ကြတယ်။ အဲဒီထဲမှာမှ ယွမ်ချင်းခရိုင်ဟာ အစည်ကားဆုံးပဲ။"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်ချင်းခရိုင်သည် ကမ်းရိုးတန်းခရိုင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းပြည်နယ်များအကြား အကူးအပြောင်းနေရာ ဖြစ်နေရုံသာမက ဝိညာဉ်ကြောများလည်း ထိုနေရာတွင် စုစည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကြော သုံးခုကြောင့် ယွမ်ချင်းဈေး (Yunqing Marketplace) တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝနေပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်သည်။

"ဒါကြောင့် မိသားစုအနေနဲ့ ဆိုင်တွေဖွင့်ဖို့ စဉ်းစားမယ်ဆိုရင် ယွမ်ချင်းဈေးဟာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ထို့နောက် အကြီးအကဲများက ဤအကြောင်းအရာအပေါ် အမြင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး လီကျစ်ရွေ့ကမူ လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

"ကျစ်ရွေ့၊ မင်းရော ဒီကိစ္စအပေါ် ဘယ်လိုထင်သလဲ?" ယခင်က သတိပေးချက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို လီရှီချင်းက လီကျစ်ရွေ့၏ အမြင်ကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခဲ့သည်။

ကြားသိခဲ့ရသည်များကို အခြေခံ၍ သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် လီကျစ်ရွေ့က "ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ မိသားစုအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို ပုံစံအသစ် ပြောင်းလဲသင့်တယ်လို့ မြင်ပါတယ်။"

ပိုင်လန်ခရိုင်တွင် သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရှိနေသဖြင့် လက်အောက်ခံ အင်အားစုများမှ မွေးမြူထားသော သားရဲဝိညာဉ်များအားလုံးကို ကုန်ကြမ်းအဖြစ်သာ ရောင်းချခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက ၎င်းတို့ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ဝိညာဉ်အစားအစာ (Spirit Food) အဖြစ် ပြန်လည်ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီကျစ်ရွေ့ ချီကျင့်ကြံခြင်း၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က လီရှီရန် (Li Shiren) ခေါ်ဆောင်သွားသော သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် ဝိညာဉ်အစားအစာ နှစ်မျိုးကို မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ တစ်မျိုးမှာ ကြက်မောက်နီ (Crimson Feather Chicken) နှင့် ချက်ထားသော ဂျင်ဆင်းစွပ်ပြုတ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်မျိုးမှာ တောဝက်စွယ်ရှည် (Tusked Swine) နှင့် လုပ်ထားသော ဖန်သားကင်ဝက်သား ဖြစ်သည်။

နှစ်မျိုးစလုံးမှာ အရသာကောင်းမွန်ရုံသာမက ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Mana) ကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ မသက်သာလှပေ။ ထိုဟင်းနှစ်ပွဲအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ကျသင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် လီကျစ်ရွေ့၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ ကြက်မောက်နီ တစ်ကောင်လျှင် အနည်းဆုံး ဂျင်ဆင်းစွပ်ပြုတ် ခြောက်ပွဲ ရရှိနိုင်ပြီး တောဝက်စွယ်ရှည် တစ်ကောင်လျှင် ဖန်သားကင်ဝက်သား ပွဲငါးဆယ်အထိ ထွက်ရှိနိုင်သည်။

လီမိသားစုက ထိုသားရဲဝိညာဉ် နှစ်မျိုးကို ရောင်းချခဲ့သည့် ဈေးနှုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည် ဝိညာဉ်အစားအစာ အနည်းငယ် ရောင်းရရုံနှင့်ပင် အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။