အခန်း (၅) - အလုပ်များခြင်း

လီရှီချင်းက လီရှီရန်နှင့် လီရှီထင်တို့အား ဝိညာဉ်လှေပေါ်ရှိ လူဝတ်ကြောင် ဆွေမျိုးသားချင်းများကို အခြေချပေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကမူ လီကျစ်ရွေ့နှင့် ကျန်မိသားစုဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ ဒါရုံကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ စုရပ်ဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ထိုနေရာ၌ လီကျစ်ရွေ့တို့သည် မိသားစု၏ အခြားသော အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် လီရှီလျန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သူသည် လီရှီချင်းနှင့် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သော မျိုးဆက်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ မိသားစုမှာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား" လီရှီချင်းကို မြင်သည်နှင့် စိုးရိမ်တကြီး ဟိုမှဒီမှ လျှောက်နေသော လီရှီလျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ မိသားစုဝင်အားလုံး စုံလင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှီချင်းက ဘာမှဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူမှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့ရင် တော်သေးတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ခဲ့ပြီးနောက်မှာ ဒါရုံကျွန်းက မိသားစုရဲ့ အဓိကနယ်မြေအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ" ဟု လီရှီလျန်က ဝမ်းသာအားရ ပြောကြားရင်း ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားပုံရသည်။

"အင်း..." လီရှီချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်ရှိသော မိသားစုဝင်များကို "မိုးလင်းဖို့ အချိန်နည်းနည်း လိုသေးတယ်၊ အားလုံးပဲ နားနားနေနေ သွားကြတော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခန်းလုံလောက်မှု ရှိမရှိကိုမူ လီရှီချင်းက ထည့်မစဉ်းစားတော့ပေ။ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကောင်းကင်ကို စောင်ခြုံ၊ မြေကြီးကို အိပ်ရာလုပ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ မထွက်ခွာခင်မှာ သဲလွန်စတွေ အကုန် ရှင်းခဲ့ရဲ့လား" လူများအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် လီရှီလျန်က မတင်မကျဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ အနံ့အာရုံရှုပ်ထွေးစေတဲ့ ဝိညာဉ်မှုန့်တွေ ဖြန့်ကျဲခဲ့ပြီး သဲလွန်စအားလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့ပါတယ်" ဟု လီရှီချင်းက စိတ်အေးအောင် ပြောလိုက်သည်။

အနံ့အာရုံရှုပ်ထွေးစေသော ဝိညာဉ်မှုန့် (Chaos Fragrance Powder) ဆိုသည်မှာ အနံ့အာရုံကို နှောင့်ယှက်ရန် အထူးအသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အချို့သော ဝိညာဉ်အတတ်များနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ နောက်ယောင်ခံလိုက်နိုင်စွမ်းကို ဟန့်တားနိုင်သည်။

ထိုမှုန့်ကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် ပြဿနာအားလုံး ပြေလည်သွားမည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း၊ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း (White Jade Sect) အနေဖြင့် အခြေတည်အဆင့် မိသားစုလေးတစ်ခုနောက်သို့ အသေအလဲ လိုက်လံနေမည်မဟုတ်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။

လီရှီလျန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လီရှီချင်းနှင့်အတူ ဒါရုံကျွန်း၏ မိသားစုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများကို စတင်ဆွေးနွေးလေသည်။ သူသည် ယွမ်မင်ဂိုဏ်း (Yuanming Sect) ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ အခြေအနေများကို လီရှီချင်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားရှင်းပြနေသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကို... မိသားစုက ဒါရုံကျွန်းကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"

လီရှီချင်းက ပြုံး၍ "မိသားစုက ဝိညာဉ်ကြောနံဘေးမှာ အားဖြည့်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အပါအဝင် ရှိသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက် အားလုံးကို ယူလာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိစ္စကိုတော့ စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ဆိုသည်။

'အားဖြည့်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခန်းနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်များကို ဝိညာဉ်ကြော (Spirit Vein) အနီးတွင် ထားရှိကာ ဝိညာဉ်ကြော၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်အားသွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံး အပြည့်အဝ အားပြန်ပြည့်ရန် နှစ်တစ်ရာခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။

"မိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောတွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သိန်းလောက် ဖယ်ထားပြီးရင် ကျန်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်က သိပ်အများကြီး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

လီရှီလျန်သည် ဒါရုံကျွန်းတွင် နေထိုင်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မိသားစုရေးရာများကို လုံးဝမသိဘဲ မနေချေ။ မိသားစုအနေဖြင့် နှစ်စဉ် ဝိညာဉ်ကျောက် အမြောက်အမြား မစုဆောင်းနိုင်သည်ကို သူကောင်းစွာ သိထားသည်။

လီရှီချင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ "ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်သွားကြတာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကြေးခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာသောအခါ ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်လုံးများဖွင့်ကာ ထရပ်လိုက်ကြပြီး မိသားစုခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

လူစုံသောအခါ လီရှီချင်းက စတင်ပြောကြားလေသည် - "မင်းတို့အားလုံး မိသားစုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို သိကြမှာပါ။ အမြန်ဆုံး နာလန်ထူနိုင်ဖို့အတွက် ရှေ့ဆက်မယ့် ကာလတွေမှာ ငါတို့ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်ကြလိမ့်မယ်။ အားလုံးပဲ ဒီဖိအားကို တောင့်ခံနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်"

"လီမိသားစုဟာ ဒီအခက်အခဲကြောင့် ပြိုလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအစား ငါတို့ဟာ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ပြာပုံထဲကနေ ရုန်းထွက်လာတဲ့ ဖီးနစ်ငှက်လို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြမှာပါ"

လီရှီချန်း၏ စကားများကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော လီကျစ်ရွေ့ အပါအဝင် မိသားစုဝင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် တည်ငြိမ်မှု ရရှိသွားကြသည်။

"နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ငါတို့ တာဝန်တွေ ခွဲဝေမယ်" လီရှီချင်းက မနေ့ညက ကြိုတင်စဉ်းစားထားသည့် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်များကို တစ်ခုချင်းစီ စာရင်းပြုစု၍ ပြောကြားလေသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပိုင်လန်းခရိုင်ကနေ ယူလာတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို နေရာချထားရမယ်။ လီရှီရန်က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လီကျီဟွာ၊ လီကျစ်ရွေ့ ... တို့က ဝိညာဉ်သားရဲတွေ တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးရမယ်"

လီမိသားစု နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးမြူလာခဲ့သော ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးအစားမှာ အလွန်မများလှပေ။ အဆင့် (၁) ဝိညာဉ်သားရဲ ခြောက်မျိုးသာ ရှိသည် - အနီရောင်အမွှေးအတောင်ပါသော ဝိညာဉ်ကြက် (Crimson Feather Chicken)၊ ခေါင်းစိမ်းဝိညာဉ်ငါး (Green-headed Fish)၊ အဖြူရောင်ပိုးမျှင်ကောင် (White Silkworm)၊ ဘဲနက် (Black Duck)၊ ပျားပုတုပ်ဝါ (Yellow Hornet) နှင့် စွယ်စုံဝက် (Tusked Swine) တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်မှစ၍ လမ်းခရီးတွင် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သော တိမ်လွှာငါး (Cloud Fish) များကိုလည်း ထိုစာရင်းထဲတွင် ထည့်သွင်းရမည်ဖြစ်သည်။

အမျိုးအစား မများသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လီမိသားစု၏ နှစ်စဉ် ဝိညာဉ်ကျောက် ဝင်ငွေ၏ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ရှာဖွေပေးနေသည့် အဓိက အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

လီမိသားစုအနေဖြင့် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဤခြောက်မျိုးကိုသာ မွေးမြူခဲ့ရခြင်းမှာ ပထမဦးစွာ သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း (Beast Taming Sect) ၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုအားလုံးနီးပါးသည် ဝိညာဉ်သားရဲများ မွေးမြူနေကြသောကြောင့် ဈေးကွက်အတွင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းသည် မလွယ်ကူလှပေ။ အချိန်၊ လုပ်အားနှင့် ကျွေးမွေးရန် လိုအပ်သော အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကြောင့် မိသားစု၏ မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းကို တိုးချဲ့လိုသော ဆန္ဒကို ကန့်သတ်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ လီမိသားစုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်သားရဲ အချို့ကိုလည်း အနည်းငယ် မွေးမြူခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရောင်းချရန် မဟုတ်ဘဲ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအတွက် ပဋိညာဉ်ပြု ဝိညာဉ်သားရဲများအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်တောင်တန်းများ အောက်ဘက်ရှိ လွင်ပြင်များတွင် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းများ ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် ပိုင်လန်ခရိုင်မှ ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ကောက်ပဲသီးနှံများကို စိုက်ပျိုးရန် တာဝန်များလည်း ရှိသေးသည်။

ထိုတောင်တန်းများအောက်တွင် ဒါရုံကျွန်း၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုအနည်းဆုံးဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် လူဦးရေ နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိခဲ့စဉ်က ဝိညာဉ်ကြောနှစ်ခုကို ကောင်းစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခြင်းမှာပင် ချီးကျူးစရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ထို့ထက်ပို၍ လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံချိန်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည်သာ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်များကို အလုပ်များလွန်းအောင် ခိုင်းစေခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေမည့် အလုပ်မျိုးကို မိသားစုက မည်သည့်အခါမျှ လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုနှစ်၏ ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် ဝိညာဉ်သီးနှံ ထွက်နှုန်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစု၏ ပြောင်းရွှေ့မှုမှာ အလွန်အမင်း အလျင်စလိုဖြစ်ခဲ့ပြီး အပင်များကို ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးခြင်းက အမြစ်စနစ်များကို ထိခိုက်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်နှစ်ခုအပြင် ကျန်ရှိသော တာဝန်များမှာ အိမ်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ကြောများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းများဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း မလောရသလို လူအင်အားလည်း အများကြီး မလိုအပ်ပေ။

...

"ဟင်... ဦးလေးရန်၊ ကျွန်းပေါ်မှာ တခြား ဝိညာဉ်သားရဲတွေလည်း မွေးထားသေးတာလား" လီကျစ်ရွေ့ နှင့် အဖွဲ့သားများ ကန်ကြီးတစ်ခု၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသောအခါ ရေထဲ၌ ကူးခတ်နေသော ဝိညာဉ်ငါးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ဤကန်ကြီး၏ အောက်တွင် ဒါရုံကျွန်း၏ နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်ကြော ပုန်းအောင်းနေလေသည်။

အမှန်စင်စစ် လီကျစ်ရွေ့သည် မိသားစုအတွင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရုံသာမက၊ သူ၌ နောက်ထပ် ထူးခြားချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည် - ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်သတ္တဝါများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လွယ်သော ပါရမီပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ မွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်နေသရွေ့ လီကျစ်ရွေ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် သူ့အနီးသို့ အလိုလို ချဉ်းကပ်လာတတ်ကြသည်။ အခြားကျင့်ကြံသူများမှာမူ ထိုကဲ့သို့ ရင်းနှီးမှုရရန် အချိန်နှင့် ပစ္စည်းများစွာ ပေးဆပ်ရလေ့ရှိသည်။

ယင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုမူ မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိကြပေ။ လီမိသားစုမှာ သေးငယ်သော အခြေတည်အဆင့် မိသားစုတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် လီကျစ်ရွေ့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မိသားစုသည် ထိုအကြောင်းကို အပြင်တွင် မေးမြန်းစူးစမ်းခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် လီကျစ်ရွေ့သည် ဝိညာဉ်သားရဲ မွေးမြူခြင်းတွင် ရေထဲကငါးကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူသည် မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ဤအတတ်ပညာ၌ ပါရမီအရှိဆုံးသူဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မိသားစုဟာ ဒါရုံကျွန်းပေါ်မှာ အဆင့် (၁) ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်မျိုးကို မွေးမြူခဲ့တယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ရေကြည်ပုစွန် (White Water Shrimp) နဲ့ ပန်းရောင်ငါးကြေးခွံငါး (Flower-scaled Fish) တို့ပဲ။ ဒီငါးတွေက ယွမ်မင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အတော်လေး ရောင်းကောင်းတယ်" ဟု လီရှီရန်က ဒါရုံကျွန်း၏ အခြေအနေများကို အလွတ်ရနေသကဲ့သို့ ပြောပြလေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဦးစားပေးမှာ မူလပါလာသော ဝိညာဉ်သားရဲ ခြောက်မျိုးကို နေရာချရန်သာ ဖြစ်သည်။ လီရှီရန်က ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက် သင့်တော်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးရန် ကန်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲထုတ်နိုင်မည့် ဝိညာဉ်အစီရင် (Formation) တစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်လေသည်။

ထို့အပြင် ခေါင်းစိမ်းဝိညာဉ်ငါးများနှင့် ဘဲနက်များအတွက် နေထိုင်ရာ နေရာများကို သတ်မှတ်ရန် ကန်အတွင်းရှိ အစီရင်များကိုလည်း ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။

လီရှီရန်သည် အစီရင်အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက မိသားစုတွင် တစ်ဦးတည်းသော အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်အစီရင် ပညာရှင် (Array Master) လည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဝိညာဉ်သားရဲများကို နေရာချထားရန် တာဝန်ကို လီရှီရန်အား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်သောအခါ လီကျီရွေ့နှင့် အခြားသူများ၏ အလှည့် ရောက်လာသည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် စွယ်စုံဝက်များအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ သွားကာ အရွယ်စုံ စွယ်စုံဝက် ၂၅ ကောင်ကို ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ထဲမှ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် စွယ်စုံဝက်များသည် အလွန်အမင်း ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေပြီး အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။ မျိုးပွားရန်မွေးထားသော ဝက်ကြီးနှစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများမှာပင် သွေးဆူ၍ နီမြန်းနေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လီကျစ်ရွေ့၏ ထူးခြားသော ပါရမီက အလုပ်လုပ်လာပြီး အစားအစာဖြင့် မြှူဆွယ်ကာ စွယ်စုံဝက်များကို ငြိမ်သက်သွားအောင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လီကျစ်ရွေ့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုး၍ချလိုက်မိသည်။ စွယ်စုံဝက်များသည် ယဉ်ပါးသော သတ္တဝါများ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ တကယ် ဒေါသထွက်လာလျှင် သူ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ထိုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို နေရာချခြင်းမှာမူ စွယ်စုံဝက်များထက် အများကြီး ပိုမိုလွယ်ကူလေသည်။ ၎င်းတို့ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရုံနှင့် အစာအနည်းငယ် ကျွေးလိုက်ရုံဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူပင် ငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်။