အခန်း (၁၂) - ခမ်းနားစွာဖွင့်လှစ်ခြင်း
"ဆိုင်ကို ငှားပြီးပါပြီ။ အခုတော့ ရှီရန်က လူငယ်အချို့ကို ခေါ်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတယ်၊ မကြာခင်မှာ လုပ်ငန်းစတင်နိုင်တော့မှာပါ"
လီရှီလဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ကုန်စုံဆိုင်ကိစ္စကို လီရှီရန်အား လွှဲအပ်ထားသရွေ့ စိုးရိမ်စရာ သိပ်မရှိပေ။ သူသည် အသေးစိတ် ဂရုစိုက်မှုအပိုင်း၌ ထိပ်တန်းမဟုတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စအသေးအမွှားလေးကိုပင် မကိုင်တွယ်နိုင်လောက်အောင်တော့ မညံ့ဖျင်းပေ။
မကြာမီတွင် လီရှီလဲ့က အခြားကိစ္စတစ်ခုကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မျိုးနွယ်စုက လေ့ကျင့်ပေးနေတဲ့ ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးတွေကရော ဘယ်လိုလဲ?"
"လီရှီကျင်နဲ့ လီကျစ်ကျန်းတို့က အဲဒီဘက်မှာ ပါရမီရှိပုံရတယ်၊ သူတို့က ဝိညာဉ်အစားအစာတွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်နေပြီ။ ကျန်တဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့ကတော့... အချိန်တန်ရင် သူတို့က လက်ထောက်အဖြစ်ပဲ ကူညီနိုင်မှာပါ" ဟု လီရှီချင်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
မျိုးနွယ်စုသည် အစပိုင်းတွင် ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ သိသိသာသာ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ မဖြုန်းတီးစေရန် လီရှီချင်းသည် လီရှီကျင်နှင့် လီကျစ်ကျန်းတို့ကိုသာ အရင်းအမြစ်များ စုပုံပေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်အစားအစာ ထုတ်လုပ်ခြင်းမှာ ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် ကျန်သုံးဦးကို လုံးဝစွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် အခြေခံအလုပ်အချို့ကို လုပ်ကိုင်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။
ထိုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင်လည်ရင်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့လည်း ဝိညာဉ်အစားအစာ ထုတ်လုပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ မိသားစုဝင်နှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးအဖြစ် ပါရမီရှိသည်ကို သိရရုံနှင့်ပင် လီရှီချင်းမှာ များစွာကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ဈေးပိုင်းမှာ နောက်ထပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ငှားဖို့ဆိုတာ ခဏတဖြုတ်အတွင်း မဖြစ်နိုင်သေးဘူး၊ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပမာဏက ကုန်စုံဆိုင်ထက် အများကြီး ပိုများတယ်"
ပြည်တွင်းရေးရာအကြီးအကဲဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လီရှီလဲ့သည် မျိုးနွယ်စု၏ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။ လီကျစ်ရွေ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်ငါးရာတောင် မထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းက လီမိသားစုတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှ လိုအပ်နေသည်ကို ပြသနေသည်။
"ဒါကို အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုပါဘူး" လီရှီချင်းသည်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို သိရှိသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း အကောင်အထည်ဖော်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။ လီရှီချင်း၏ အယူအဆအရ နောက်ထပ် ခြောက်လခန့်အကြာမှ စားသောက်ဆိုင်အတွက် စတင်ပြင်ဆင်နိုင်လျှင်ပင် အတော်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။
လီရှီလဲ့ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် အလျင်အမြဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူလာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို လီရှီချင်းထံ လာရောက်ပေးအပ်ရန်နှင့် မျိုးနွယ်စု၏ ငွေကြေးအခက်အခဲကို ထပ်လောင်းသတိပေးရန်ဖြစ်သည်။
...
အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာ၊ နံနက်စောစောအချိန်၌ ဒါရုံကျွန်းသည် ထူးထူးခြားခြား စည်ကားနေသည်။
ယနေ့သည် ယွမ်ချင်းဈေးပိုင်းတွင် မျိုးနွယ်စု၏ဆိုင် ဖွင့်လှစ်မည့်နေ့ဖြစ်သဖြင့် အဖွဲ့ဝင်အများအပြားမှာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဈေးပိုင်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်လိုကြသည်။ ယခင်က ဈေးပိုင်းသို့ ရောက်ခဲ့ဖူးသူများ၏ ယွမ်ချင်းဈေးပိုင်း မည်မျှစည်ကားကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ပြောဆိုမှုများက အခြားသူများအား မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။
မျိုးနွယ်စုဝင်များ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေခြင်းမှာလည်း မဆန်းပေ။ ပိုင်လန်ခရိုင်တွင် ရှိစဉ်က သားရဲယဉ်ပါးစေခြင်းဂိုဏ်း၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ဂိုဏ်းက တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သည့် နေရာများမှလွဲ၍ ကျန်နေရာအားလုံးမှာ ခေါင်းပါးလှသည့် တောသူတောင်သား နယ်မြေများကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်သောအခါ လီရှီချင်းက ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးဖြစ်သည့် လီရှီရန်နှင့် လီရှီလျန်တို့ကို အဖွဲ့များ ဦးဆောင်စေခဲ့သည်။ လီကျစ်ရွေ့သည်လည်း ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန်ရှိသဖြင့် သူတို့နှင့်အတူ ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ လိုက်ပါခဲ့သည်။ (၁၅ မိနစ်) ခန့်အကြာတွင် ဝိညာဉ်လှေသည် ဈေးပိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ဆိုက်ကပ်လာပြီး မျိုးနွယ်စုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ လီရှီရန်နှင့် လီရှီလျန်တို့နောက်မှ စီတန်းထွက်လာကြသည်။
"ဝါး..."
စည်ကားလှသော ဈေးပိုင်းကို မြင်သောအခါ လီကျစ်ရွေ့၏ မောင်နှမများမှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများမှာ အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံ ထက်မြက်သူများဖြစ်ရာ လူအုပ်စုလိုက် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံမှာ မသေးငယ်လှဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။ အချို့က အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကြသလို အချို့ကလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။
ဤသည်က သူတို့ကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လီကျစ်ရွေ့ပင်လျှင် အနေရခက်လှသဖြင့် အရပ်ရှည်သော လီကျစ်ဟောက်၏နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်ပုန်းကွယ်လိုက်မိသည်။
"သွားကြစို့" လီရှီလျန်၏ စကားသံအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သူအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုပင်ဖြစ်သည်။
လီမိသားစုဝင်များ ဈေးအတွင်း ဝင်သွားပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စတင်ဆွေးနွေးလာကြသည်။
"သူတို့လာတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင် ပင်လယ်ရပ်ခြားက ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြား မျိုးနွယ်စုတွေက ဒီလောက်အတွေ့အကြုံ မရှိတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား?"
"ဒါရုံကျွန်းက လျှို့ဝှက်တဲ့ လီမိသားစု ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခန့်မှန်းသည်။
"ဒါရုံကျွန်းက လီမိသားစုလား?" ထိုစကားကြားသောအခါ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများ သတိရသွားကြသည်။
လီမိသားစုမှာ အများပြည်သူရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲသဖြင့် လျှို့ဝှက်သည်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လီမိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင်မည်မျှရှိသည် သို့မဟုတ် မည်မျှအင်အားကြီးသည်ကို ကျင့်ကြံသူအများစု မသိကြပေ။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသဖြင့် အားမနည်းသော မိသားစုဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိထားကြသည်။
"လီမိသားစုက လောကထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ပြင်နေတာလား? ဒါကြောင့် အဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီး လွှတ်လိုက်တာလား?"
သို့သော် သူတို့ စဉ်းစားမိနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ လီမိသားစုသည် ယခင်က သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို မဖော်ပြလိုသဖြင့် လျှို့ဝှက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လုံလောက်သော အင်အားရှိနေပြီဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
လီကျစ်ရွေ့တို့အဖွဲ့မှာ လီရှီရန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် နေရာကောင်းတစ်ခုတွင်ရှိသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
"လီမိသားစု ကုန်စုံဆိုင်!"
လီကျစ်ရွေ့သည် ဆိုင်အမည်ကို ဖတ်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ဤဒေသတွင် လီမိသားစု အမြစ်တွယ်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။ မိသားစုမှာ ရေမှော်ပင်ကဲ့သို့ အခြေမဲ့ နေစရာမရှိသူများ မဟုတ်တော့ဘဲ ဤနေရာကို အမှီပြုကာ အဖွဲ့ဝင် ဒါဇင်အနည်းငယ်ရှိသော မျိုးနွယ်စုငယ်လေးအား ပျိုးထောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
လီရှီရန်က သော့ဖြင့် ဆိုင်ကိုဖွင့်ကာ အားလုံးကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဆိုင်မှာ မကြီးလှဘဲ စတုရန်းမီတာ သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း အားသာချက်မှာ ခဏတဖြုတ် အနားယူနိုင်သည့် နောက်ဖေးဝင်း ပါရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
လီကျစ်ရွေ့က နောက်ဖေးဝင်းထဲသို့ အရင်ဝင်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသော အခန်းသုံးခန်းကို ကြည့်ရင်း လီရှီရန်အပြင် မည်သူတို့ နေထိုင်မည်ကို တွေးတောနေမိသည်။
မကြာမီ လီရှီရန်က ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ရှီရန်နှင့် မျိုးဆက်တူ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်းနှင့် မိသားစုမှ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ထားသူများဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
ပထမအချက်မှာ သူတို့သည် အသက်အရွယ် ရင့်ကျက်ပြီး ပါရမီအရ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း အတိုးအလျော့ မရှိနိုင်တော့ပေ။ နောက်ထပ် တိုးတက်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိသေးသော လူငယ်များနှင့် မတူပေ။ ဒုတိယအချက်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမြင်ကျယ်ပြီး လောကအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝသူများဖြစ်ရာ အရွယ်နုပျို၍ စိတ်မြန်တတ်သော လူငယ်များနှင့်မတူဘဲ ကုန်စုံဆိုင်၏ ဆိုင်မန်နေဂျာများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ရန် အလွန်သင့်တော်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
လူနှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ နောင်တွင်ဖွင့်မည့် အရက်ဆိုင်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အရက်ဆိုင်ဖွင့်ခါနီးမှ ဆိုင်မန်နေဂျာ ရှာနေ၍ မဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ အထူးသဖြင့် အရက်ဆိုင်သို့ လာရောက်မည့်သူများမှာ လူစုံတက်စုံဖြစ်နိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု အတွေ့အကြုံရှိသူများ လိုအပ်သဖြင့် ယခုအချိန်ကပင် လေ့ကျင့်ပေးထားခြင်းမှာ အချိန်ကိုက်ပင်ဖြစ်သည်။
"ရောက်လာပြီဆိုတော့ တို့ကို ကူညီပေးကြဦး" လီရှီရန်က လီကျစ်ရွေ့နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "မင်းတို့ ဈေးထဲ လှည့်ပတ်သွားလာနေရင်းနဲ့ တို့မိသားစုရဲ့ ကုန်စုံဆိုင်ကို ဟောပြောပေးကြဦး"
"ဦးလေးရန်၊ ဟောပြောနေစရာ မလိုပါဘူး" လီကျစ်ရွေ့က ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ပြောကာ အပြင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့အားလုံး အတူတူ လာကြတာကိုက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အများကြီး ရထားပြီးသားပဲ၊ ဒါဟာ ကုန်စုံဆိုင်ဆိုတာ သူတို့ သိနေကြမှာပါ"
လီကျစ်ရွေ့က မကူညီချင်၍ မဟုတ်ဘဲ အပိုအလုပ်တွေ လုပ်စရာမလိုဟု ယူဆသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မိသားစုဝင်အများစုမှာ ဈေးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ရာ လီရှီရန် ပြောသလို လိုက်လုပ်ရင်း မတော်တဆ တစ်စုံတစ်ဦးကို စော်ကားမိပါက ပြဿနာတက်နိုင်သည်။
လီရှီရန် မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး အပြင်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရပ်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ ဟောပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဈေးထဲမှာ စိတ်ကြိုက် လည်ပတ်ကြ၊ ဒါပေမဲ့ ညနေ ၅ နာရီ မတိုင်ခင် ဒီကို ပြန်လာကြရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မိသားစုရဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်း အပြစ်ပေးခံရမယ်" လီရှီလျန်က လက်ကာပြကာ အားလုံးကို လူစုခွဲလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ!" အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဆိုင်မန်နေဂျာ နှစ်ဦးနှင့်အတူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးဖြစ်သော လီရှီရန်နှင့် လီရှီလျန်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ယွမ်ချင်းဈေးပိုင်းတွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမှ တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲသော်လည်း ပြဿနာ လုံးဝမရှိနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ လူမိုက်များ သို့မဟုတ် မသမာသောစိတ်ရှိသူများက လာရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမျိုး ရှိနိုင်ပေသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ ထိုကဲ့သို့သော သူများကို ဟန့်တားနိုင်ရန်အတွက် ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။