အခန်း (၂၅၈) ရေလိုပိုက်ဆံသုံးခြင်းနှင့် အလျော့ပေးလိုက်ရသော ရှာပင်းပင်း

"ဒီလောက် အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ယူလာစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ တစ်စုံလောက် စမ်းဝတ်ကြည့်ရုံဆို ရပါပြီ။"

အရောင်းဝန်ထမ်းများက အဝတ်အစားများစွာ သယ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှာပင်းပင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းများလည်း မှင်တက်သွားကြပြီး ချန်ဖျင်အန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချန်ဖျင်အန်းက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ "သူပြောတာကို နားမထောင်နဲ့။ အဝတ်အစားတွေကို ယူလာနိုင်သမျှ အများကြီးသာ ယူလာခဲ့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူမနဲ့ လိုက်ဖက်မယ့် အဝတ်အစားမှန်သမျှ အကုန်ဝယ်မယ်။"

ချန်ဖျင်အန်း၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရမှသာ အရောင်းဝန်ထမ်းအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီးနောက် ရှာပင်းပင်းကို အဝတ်အစား လဲလှယ်ပေးရန် အလုပ်များသွားကြတော့သည်။

ရှာပင်းပင်းသည် အဝတ်လဲခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို အလျင်အမြန် လဲလှယ်လိုက်သည်။

ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသော ရှာပင်းပင်း၏ ပုံစံက ချန်ဖျင်အန်းကို ချက်ချင်းပင် အံ့သြမှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

ရှာပင်းပင်းက မူလကတည်းကပင် အလွန်လှပသူဖြစ်ပြီး သူမက တကယ့်ကို အလှပိုင်ရှင်ကြီး တစ်ဦးပင်။

သို့သော် ကျောင်းတွင်ရှိစဉ်က သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက အတော်လေး ရိုးရှင်းလွန်းခဲ့သည်။

ဤသည်ကလည်း နားလည်ပေးနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက သာမန် ဆရာမလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အလှဆင်ရန် ငွေကြေး များများစားစား မရှိသလို ထူးထူးခြားခြား ဝတ်စားဆင်ယင်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခု သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ရှာပင်းပင်းကတော့ လုံးဝ ကွာခြားလွန်းနေလေပြီ။

သူ၏ရှေ့မှ ရှာပင်းပင်းမှာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး လုံးဝ အသစ်စက်စက် အသွင်အပြင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမက ဇာပန်းကွက်ဖော်ထားသော အနီရောင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် တစ်ရန်ကို စီးထားသည်။ မူလက သူမစီးထားသော ဖိနပ်မှာ အပါးဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အရပ်ကို သိပ်မမြင့်သယောင် ထင်ရစေသည်။

ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်ရန်ကို ပြောင်းစီးလိုက်ပြီးနောက် ရှာပင်းပင်း၏ အရပ်အမောင်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် စီးထားခြင်းက ရှာပင်းပင်းကို ပို၍ပင် ကျက်သရေရှိစေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်နှင့် အနက်ရောင် စကတ်ရှည်ကို တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ထိုအနက်ရောင် ဂါဝန်ရှည်လေးပေါ်တွင် တောက်ပသော ကျောက်စီများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

သူမက အနက်ရောင် ရှပ်အင်္ကျီနှင့်အတူ အနက်ရောင် ပုဝါငယ်လေးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်တော့ လိမ္မော်နီရောင် ဦးထုပ်အသေးလေးကို ဆောင်းထားလေသည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အသွင်အပြင်က အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်ကျက်သရေရှိနေပြီး ချမ်းသာသော သူဌေးသမီးတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များကို ခံစားရစေသည်။

"ဒီအဝတ်အစားနဲ့ဆို ကျွန်မကို ကြည့်ကောင်းရဲ့လားဟင်" ဟု ရှာပင်းပင်းက မသေချာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူမကို မှန်ရှေ့ ခေါ်သွားလိုက်ပါ" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်လာပြီး ရှာပင်းပင်းကို ကြီးမားသော မှန်ကြီးတစ်ချပ်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရှာပင်းပင်းက သူမ၏ ပုံရိပ်ကို အဝတ်လဲခန်းထဲတွင် မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဝတ်လဲခန်းထဲတွင်လည်း မှန်များ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် အဝတ်လဲခန်းထဲရှိ မှန်က သိပ်မကြီးမားလှသလို သူမကလည်း အပြင်သို့ အလျင်စလို ထွက်လာခဲ့သဖြင့် သေချာ မကြည့်ခဲ့ရပေ။

သို့သော် ယခု သူမရှေ့ရှိ မှန်ကြီးကတော့ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပုံရိပ်ကို အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေလေသည်။

ထို့ပြင် ရှာပင်းပင်းကလည်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှာပင်းပင်းသည် မှန်ထဲရှိ သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မှန်ထဲက သူဌေးသမီးလေးလို လှပကျော့ရှင်းနေတဲ့သူက တကယ်ပဲ ငါလား။

"ဒီတစ်စုံက ကောင်းတယ်။ အဲဒါကို ယူပြီး ထုပ်ပိုးလိုက်ပါ။ ပြီးရင် နောက်တစ်စုံ ထပ်ရွေးပေးပါ" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူးရှင်၊ တစ်စုံဆို လုံလောက်ပါပြီ။ ဘာလို့ အများကြီး ဝယ်နေမှာလဲ။"

"ပြီးတော့ ဒီလိုအဝတ်အစားမျိုးကို ကျောင်းကို ဘယ်တော့မှ ဝတ်သွားလို့ မရဘူးလေ။ ဒါက အရမ်း ပေါ်လွင်လွန်းတယ်" ဟု ရှာပင်းပင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ဤအဝတ်အစားက လှပသော်လည်း အရမ်း ပေါ်လွင်ပြီး ဟိတ်ဟန်ကြီးလွန်းနေလေသည်။

ရှာပင်းပင်းက သူမ၏ အလုပ်ခွင် (သို့မဟုတ်) နေ့စဉ်ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော အဝတ်အစားများကို ဘယ်သောအခါမှ ဝတ်ဆင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်စကားကို လုံးဝ နားထောင်ရမယ်လို့" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက အာဏာပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်းက အာဏာပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရှာပင်းပင်းကတော့ ထိုစကားကို ကြားရသည်မှာ အလွန် နားဝင်ပီယံရှိလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဂရုစိုက်ယုယမှုကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဆက်ပြီး အဝတ်အစား လဲကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းများလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် အလုပ်များသွားကြပြီး ရှာပင်းပင်းကို အဝတ်အစား တစ်စုံပြီးတစ်စုံ လဲလှယ်ပေးနေကြသည်။

သို့သော် အဝတ်အစားတိုင်းက ရှာပင်းပင်းနှင့် လိုက်ဖက်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖျင်အန်းက အချို့သော အဝတ်အစားများကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် အရောင်းဝန်ထမ်းများကို ပြန်လည် ယူဆောင်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်ဖျင်အန်း အမှန်တကယ် သဘောကျသော အဝတ်အစားများကိုမူ တိုက်ရိုက်ပင် ထုပ်ပိုးကာ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အလှအပခံစားမှု စံနှုန်းများ ရှိသည်။

သူက အခြားသူများ ဘာတွေးမည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် သဘောကျနှစ်သက်နေသရွေ့ လုံလောက်ပေပြီ။

အချို့အဝတ်အစားများက ရှာပင်းပင်း ဝတ်ဆင်ရန် မသင့်တော်၍တော့ မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖျင်အန်း၏ အလှအပခံစားမှု စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့်သာ ချန်ဖျင်အန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ။ ဒီအဝတ်အစားတွေက အတန်အသင့်တော့ ခံမှာပါ။"

ချန်ဖျင်အန်းက လက်ခုပ်တီးကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုစကားကို ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်း၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရမှသာ ရှာပင်းပင်းလည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။

ဤနေရာရှိ အဝတ်အစားများ အားလုံးက အလွန် ဈေးကြီးလှသည်။ အဝတ်အစားများစွာကို စမ်းသပ်ဝတ်ဆင်ရပြီးနောက် ရှာပင်းပင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများစွာကို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုတော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့လေပြီ။

"ခုနက ကျွန်တော် ရွေးထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေ အားလုံးကို ထုပ်ပိုးလိုက်ပါ။ သူမ ဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားကိုတော့ ပြန်လဲစရာ မလိုတော့ဘူး။ အဲဒီအတိုင်းပဲ ဝတ်သွားလို့ ရတယ်။"

ချန်ဖျင်အန်းက ရှာပင်းပင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှာပင်းပင်းမှာ လက်ရှိတွင် ပန်းရောင် ကလပ်စစ် ဝတ်စုံတစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

၎င်းမှာ ဂန္ထဝင် ချာနယ် စတိုင်လ် ဝတ်စုံပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖျင်အန်းက ထိုဝတ်စုံကို အတော်လေး ကျေနပ်သဘောကျနေသည်။ အထူးသဖြင့် ရှာပင်းပင်း ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကျက်သရေကို ပိုမို မြင့်မားသွားစေသောကြောင့်ပင်။

အဝတ်အစားသည် လူတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က စုတ်ပြတ်သတ်နေသော သူတောင်းစားအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပါက သူတောင်းစားတစ်ယောက်နှင့်သာ တူနေပေလိမ့်မည်။

သူဌေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားပါက သူက ဆင်းရဲနေလျှင်တောင် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲတွင် ငွေမရှိကြောင်း မည်သူကမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် "ဘုရားမှာ ရွှေသင်္ကန်း၊ လူမှာ အဝတ်အစား" ဟူသော ရှေးစကားရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ခင်ဗျားရဲ့ လိပ်စာက ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ကို လိပ်စာပေးလိုက်ပါ။ အိမ်တိုင်ရာရောက် လာပို့ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်တာ အဆင်မပြေဘူး ထင်တယ်နော်" အချိန်ကျလာသောအခါ ရှာပင်းပင်းက အနည်းငယ် နောင်တရသွားခဲ့သည်။

ယနေ့မှ သူမနှင့် ချန်ဖျင်အန်းတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသေးသော်လည်း ချန်ဖျင်အန်းက သူမအတွက် ဤမျှ ငွေအများကြီး သုံးစွဲနေခြင်းက ရှာပင်းပင်းကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေရတာလဲ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားအတွက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး သုံးပေးနေတာကို ခင်ဗျားက မပျော်ဘူးပေါ့။"

"ကျွန်တော့်ကို ပြန်ဆပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒါက အလကားရတာပဲ၊ ဘာလို့ မယူရမှာလဲ။"

"အကယ်၍ ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်လိပ်စာကို မပေးချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က သူတို့ကို ကျောင်းကိုပဲ သွားပို့ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ချန်ဖျင်အန်းက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်း၏ ခြိမ်းခြောက်စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်တော့ ရှာပင်းပင်း ချက်ချင်းပင် အလျော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။

ဤအဝတ်အစားများကို အိမ်သို့ ပို့ခိုင်းလိုက်ပါက အလွန်ဆုံး မိသားစုဝင်များ အံ့သြသွားရုံသာ ရှိပေမည်။

သို့သော် ကျောင်းသို့ ပို့ခိုင်းလိုက်မည်ဆိုပါက ဆရာ၊ ဆရာမများ အံ့အားသင့်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် ကျောင်း၌ သူမ မည်သို့ မျက်နှာပြရဲတော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဤခြိမ်းခြောက်မှုက ရှာပင်းပင်းအတွက် အလွန် ထိရောက်မှု ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှာပင်းပင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူမ၏ အိမ်လိပ်စာကို ပေးလိုက်ရလေသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းက ရှာပင်းပင်း၏ အိမ်လိပ်စာကို ဂရုတစိုက် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ချန်ဖျင်အန်းက သူ၏ ဘဏ်ကတ်ကို ထုတ်ကာ ပွတ်ဆွဲ၍ ငွေရှင်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းရဲ့ စုစုပေါင်း ကုန်ကျငွေက ယွမ် ၁၁၅,၇၀၀ ပါရှင်။ ကျွန်မတို့က အခုလေးတင် လူကြီးမင်းအတွက် မန်ဘာကတ် လုပ်ပေးထားပြီး ၁၅% လျှော့ဈေး ပေးထားပါတယ်။"

"လျှော့ဈေးနဲ့ဆိုရင် ၉၈,၃၄၅ ယွမ် ကျသင့်မှာဖြစ်ပြီး အကြွေတွေကို ဖျောက်ပေးထားပါတယ်။ ၉၈,၀၀၀ ယွမ်တိတိပဲ ရှင်းပေးဖို့ လိုပါတယ်ရှင်။" ဆိုင်မန်နေဂျာ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။

သူတို့ဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းများမှာ မူလကတည်းက အလွန် ဈေးကြီးလှပြီး ချန်ဖျင်အန်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အများအပြား ဝယ်ယူလိုက်ရာ ကျသင့်ငွေမှာ အတော်လေး အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

၁၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးပေးခြင်းမှာ ဆိုင်၏ မူဝါဒတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကဲ့သို့သော ဖောက်သည်ကြီးများကို သူတို့က သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤဖောက်သည်ကြီးက လျှော့ဈေးကြောင့် သက်သာသွားသော ငွေကြေးအနည်းငယ်ကို ဂရုစိုက်ချင်မှ စိုက်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို လျှော့ဈေး ခံစားခွင့် မပေးပါက နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဤကဲ့သို့သော စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းမျိုးကို ထပ်မံ ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချမ်းသာသောသူများအတွက် ငွေကြေးထက် မျက်နှာပန်းလှရန်က ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။