အခန်း (၁) ၁၉၉၈ သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

၁၉၉၈ ခုနှစ်၏ နွေဦးရာသီ၊ ချန်ဟယ်မြို့၊ အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်း၊ ကျောင်းဆောင်၏ ခေါင်မိုးထပ်။

"ချန်ဖျင်အန်း... နင် ကလေးဆန်တာလေး ရပ်လို့မရဘူးလား။ ငါ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့က အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသားတွေလေ၊ မကြာခင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေရတော့မှာ"

"စာသင်ခန်းထဲမှာ စာသေချာမလုပ်ဘဲ ငါ့ကို ခေါင်းမိုးထပ်ခေါ်ပြီး ချစ်ခွင့်လာပန်နေတယ်။ ဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ နင်ထင်နေလား"

"နင့်လို ကလေးဆန်တဲ့လူကို ငါ ဘယ်တော့မှ သဘောကျလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ တကယ် စိတ်တိုလာပြီ"

မိန်းကလေး လီမုန်ယွင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံတွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတို့ အပြည့်အဝ ကိန်းအောင်းနေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်မှ အတန်းဖော်များဖြစ်ကြပြီး သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အတန်းဖော်ဖြစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ရင်းနှီးမှုက အတော်လေးကောင်းမွန်သည်။

သေချာသည်ကတော့ ချန်ဖျင်အန်းက အလွန်ရုပ်ဖြောင့်သူဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မပြတ်သားသော သံယောဇဉ်အချို့လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ချန်ဖျင်အန်းက လီမုန်ယွင်ကို ရှာကာ ခေါင်းမိုးထပ်၌ တွေ့ချင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ လီမုန်ယွင်ကလည်း သိပ်မတွေးဘဲ လိုက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် ခေါင်းမိုးထပ်တွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချန်ဖျင်အန်းက သူမကို တိုက်ရိုက်ပင် ချစ်ခွင့်ပန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် နှစ်လသာ လိုတော့သည့်အချိန်၊ စာမေးပွဲမတိုင်မီလေးတွင် သူက အခွင့်အရေးယူကာ ချစ်ခွင့်ပန်ခဲ့ခြင်းပင်။

လီမုန်ယွင်မှာ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးက တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုကြမည့် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးနေသည့် အချိုးအကွေ့တွင်မှ ချန်ဖျင်အန်းက သူမကို ချစ်ခွင့်ပန်လာခြင်းက လီမုန်ယွင်ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

တကယ်တော့ လီမုန်ယွင်တွင်လည်း ချန်ဖျင်အန်းအပေါ် ခံစားချက်ရှိပါသည်။ သို့သော် သူမက ပို၍အကြောင်းအကျိုးသင့် စဉ်းစားတတ်သူဖြစ်ပြီး သူမ ဘာလုပ်သင့်သည်၊ ဘာမလုပ်သင့်ဘူးဆိုသည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အထက်တန်းကျောင်းတွင်း အချစ်ဇာတ်လမ်းများက အနာဂတ်မရှိကြောင်း၊ တက္ကသိုလ်ရောက်မှသာ အခြားအရာများကို စဉ်းစားသင့်ကြောင်း သူမ တွေးထားခဲ့သည်။

ဒါကို ချန်ဖျင်အန်းက ဘာလုပ်လိုက်သနည်း။ သူမကို ချစ်ခွင့်လာပန်နေသည်။ တကယ့်ကို ကလေးဆန်လွန်းလှသည်။ သူမ ဒေါသအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားရသည်။

ဒီမနက်တင် သူမက ချန်ဖျင်အန်းကို ချင်းဟွာ သို့မဟုတ် ပေကျင်းတက္ကသိုလ်သို့ အတူတူကြိုးစားပြီး ဝင်ခွင့်ရအောင်လုပ်ကြစို့ဟု ပြောခဲ့ပြီး၊ မနေ့ကလည်း သူက ကတိပေးထားခဲ့သေးသည်။ နေ့လယ်ရောက်တော့ သူမကို ချစ်ခွင့်လာပန်နေသည်။

ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ကို မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပါ။ လီမုန်ယွင် တွေးလေ ဒေါသထွက်လေပင်။

ချန်ဖျင်အန်းမှာမူ သူ့ရှေ့ရှိ လှပသော မိန်းကလေးကို ကြောင်အမ်းအမ်း စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဖြည်းညင်းစွာ ဝဲတက်လာခဲ့သည်။

ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား။

"ငါ့ရှေ့က မိန်းကလေးက လီမုန်ယွင်လား"

"ဘုရားရေ... ငါက ၁၉၉၈ ခုနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မတိုင်ခင် ညလေးဆီကို အချိန်ကာလ နောက်ပြန်ရောက်သွားတာလား"

ချန်ဖျင်အန်း အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ မြင်ကွင်းက သူ့အတွက် အရမ်းကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လွန်းနေသည်။ ဒါက ၁၉၉၈ ခုနှစ် နွေဦးရာသီမှာ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ သူက လီမုန်ယွင်ကို ခေါင်းမိုးထပ်ခေါ်ပြီး ချစ်ခွင့်ပန်ခဲ့ပေမယ့် သူမရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတာကို ခံခဲ့ရသည်။ ဤအမှတ်တရက အလွန်နက်ရှိုင်းလွန်းသဖြင့် သူ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။

သို့သော် ချန်ဖျင်အန်း အသက်ရှင်နေသည့်အချိန်က ၂၀၂၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ဖြစ်သည်။ သူ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် သေဆုံးပြီးနောက် ၁၉၉၈ ခုနှစ်သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလ ကွာဟချက်က ၂၆ နှစ်တိုင်တိုင်။ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အပေါ် ကြင်နာခဲ့ပေပြီ။

အတိတ်ဘဝတွင် သူ့၌ နောင်တရစရာများစွာ ရှိခဲ့ပြီး ဤဘဝတွင် အစကနေပြန်စရန် အခွင့်အရေးရလာမည်ဟု သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ရှေ့မှ ဒေါသထွက်နေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖျင်အန်း၏ ရင်ထဲတွင် ငြင်းပယ်ခံရခြင်းအတွက် မည်သည့် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှုမျှ မခံစားရတော့ပါ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လီမုန်ယွင်နှင့် တကယ်ကို မထိုက်တန်ကြောင်း သူသိနေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဘာမျှမပြောင်းလဲခဲ့လျှင်...

လီမုန်ယွင်က ပေကျင်းတက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယနှစ်တွင် အမေရိကန်သို့ ပညာသင်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အမေရိကန်ရှိ နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ကြီးကျယ်အောင်မြင်သော လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်လာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးနောက် ချန်ဖျင်အန်း လီမုန်ယွင်ကို ပြန်တွေ့ချိန်တွင် သူမက နိုင်ငံစုံကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ အမျိုးသမီးဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုက အနည်းဆုံး အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၃၀ (သန်း ၃၀,၀၀၀) ရှိမည်ဖြစ်သည်။

အနှစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် ချန်ဖျင်အန်း၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ကျရှုံးကာ အကြွေး ယွမ် ၅ သန်း တင်နေခဲ့သည်။ စိတ်ဓာတ်ကျကာ အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို လီမုန်ယွင် သိရှိသွားပြီးနောက် ချန်ဖျင်အန်းထံ ဆက်သွယ်လာကာ အကြွေးများဆပ်ပေးခဲ့ပြီး ပြန်လည်အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် သတ္တိများ ပေးခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း သူတို့ စကားပြောကြရင်း၊ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက လီမုန်ယွင်က သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမက သူ့အပေါ် ခံစားချက်ရှိခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်များစွာ ထားရှိခဲ့ကြောင်း ချန်ဖျင်အန်း သိလိုက်ရသည်။ ပြဿနာက ချန်ဖျင်အန်းကိုယ်တိုင် ရည်မှန်းချက် မကြီးမားခဲ့ခြင်းပင်။ သူက လီမုန်ယွင်နှင့်အတူ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်သို့ မဝင်နိုင်ခဲ့ဘဲ အဆင့်မမီသော သာမန်တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့သာ သွားခဲ့ရသဖြင့် လီမုန်ယွင်နှင့် အတူရှိနေမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

လီမုန်ယွင်၏ အိမ်ထောင်ရေးအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖျင်အန်း သိပ်မသိခဲ့သော်လည်း သူမ သိပ်မပျော်ရွှင်ခဲ့ဘဲ သားသမီးလည်းမရှိကြောင်းကိုသာ ကြားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ရောက်သည့်တိုင် ချန်ဖျင်အန်းတွင် လီမုန်ယွင်နှင့် အတူရှိရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ လူမှုအဆင့်အတန်းနှင့် ရပ်တည်ချက် ကွာဟမှုက အလွန်ကြီးမားလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများက နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာမှ ဖြစ်လာမည့် ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ယခုက ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ ဘာမှ မဖြစ်သေးပါ။ ချန်ဖျင်အန်းသာ ဘာမှမပြောင်းလဲခဲ့လျှင် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာသည့်အခါ ရလဒ်က အတူတူပင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"မုန်ယွင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချန်ဖျင်အန်း အလွန်ဝမ်းသာစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လီမုန်ယွင်ကို ဖက်ကာ နမ်းလိုက်သည်။ သူ လီမုန်ယွင်ကို တကယ် အရမ်းချစ်သည်။

သူ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အနမ်းဦးကို ယူရန် မဆိုင်းမတွ လုပ်လိုက်မိသည်။

အနှစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် သူ တကယ်ပဲ ခေါင်းမိုးထပ်ကို တက်ပြီး ခုန်ချဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် လီမုန်ယွင်က ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးလို ချန်ဖျင်အန်းရှေ့ မှောက်ရောက်လာပြီး သူ့ကို တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ချန်ဖျင်အန်း တကယ်ကို ကြည်နူးစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။

မိမိဘဝက ဒီလိုပဲ ပြီးဆုံးသွားတော့မည်၊ လီမုန်ယွင်ကို ကျေးဇူးဆပ်ခွင့် ရတော့မည်မဟုတ်သလို သူမကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်လည်း ရတော့မည်မဟုတ်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သေသွားရင်တောင် နောင်တတွေကို သင်္ချိုင်းထဲအထိ ယူသွားရတော့မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က သနားညှာတာစွာဖြင့် သူ့ကို အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ဘာမှ မဖြစ်သေးသလို၊ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ချန်ဖျင်အန်းတွင် သူ၏ နောင်တများကို အစားထိုးပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေး ရလာပြီဖြစ်သည်။

"ဖြန်း!"

လီမုန်ယွင်က ချန်ဖျင်အန်းကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ချန်ဖျင်အန်း... နင် တကယ့် လူယုတ်မာပဲ"

လီမုန်ယွင်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။ သူမ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အနမ်းဦးကို ချန်ဖျင်အန်းက အတင်းအဓမ္မ ယူသွားသဖြင့် သူမ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမတွင် ချန်ဖျင်အန်းအပေါ် ခံစားချက်ရှိသော်လည်း ဤလိုအခြေအနေမျိုးဖြင့် သူမ၏ အနမ်းဦးကို ပေးလိုက်ရခြင်းကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။

ချန်ဖျင်အန်းကတော့ ပြုံးနေခဲ့သည်။ အရာအားလုံးက သိပ်ကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလွန်းသဖြင့် လီမုန်ယွင် သူ့ကို ရိုက်သွားသည့် ပါးရိုက်ချက်ကပင် ချိုမြိန်နေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်တော့ ချန်ဖျင်အန်း၏ ပါးပြင်ပေါ်၌ လက်ဝါးရာကြီး ထင်နေပြီဖြစ်သည်။ လီမုန်ယွင်က လုံးဝ ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်ဖျင်အန်းက စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်နေသော သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ လက်ဝါးရာကို စမ်းလိုက်ရင်း သူ၏ အပြုံးက ပို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။

၁၉၉၈ ခုနှစ်ကို ပြန်ရောက်လာတာ သိပ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းသည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းက သူက လူရှုံးသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤဘဝတွင်မူ သာလွန်ထူးကဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရန် သူ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ချန်ဖျင်အန်းက လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဓိကဖြစ်ရပ်ကြီးများအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ သူသာ ချမ်းသာချင်လျှင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အခွင့်အရေးများကို အသုံးချရုံဖြင့် အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ချမ်းသာလာနိုင်သည်။ အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ စတော့ရှယ်ယာ အနည်းငယ်ကို ဝယ်ထားလိုက်ရုံဖြင့် အနာဂတ်တွင် ချန်ဖျင်အန်းက သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ချမ်းသာဖို့အတွက် သော့ချက်ဖြစ်တဲ့ ဘစ်ကွိုင် လည်း ရှိသေးသည်။ သို့သော် ဘစ်ကွိုင်က ထွက်ပေါ်လာရန် အချိန်စောလွန်းနေသေးပြီး နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဘစ်ကွိုင်က ရေတိုအတွင်း လုပ်နိုင်သော ရွေးချယ်မှု မဟုတ်သေးပေ။ သို့သော် ပိုက်ဆံရှာရန် အခြားသော နည်းလမ်းများစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။

ချန်ဖျင်အန်းသည် ခွန်အားများ ပြည့်ဝလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ချန်ဖျင်အန်း ကောင်းစွာ သိသည်။ သူ၌ အနာဂတ်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသော်လည်း အရာများစွာကိုတော့ သူ ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ပိုက်ဆံရှာပြီး ချမ်းသာလာဖို့က ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် တခြားကိစ္စတွေမှာတော့ သွားပြီး မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ထိုအဓိကဖြစ်ရပ်ကြီးများဆိုသည်က သာမန်လူတစ်ယောက် ဝင်ပါ၍ရသည့် အရာများမဟုတ်ပေ။ သူက အခွင့်အရေးလှိုင်းလုံးပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါပြီး ငွေအနည်းငယ် ရှာနိုင်ဖို့ကိုသာ မျှော်လင့်ထားသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လှပသော အသံတစ်သံက သူ၏ နားထဲတွင် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ ... သင်သည် 'တစ်ယွမ်တန် လျှပ်တစ်ပြက်အရောင်းစနစ်' ကို ရရှိသွားပါပြီ။"

"တစ်ယွမ်တန် လျှပ်တစ်ပြက်အရောင်း အစီအစဉ်ကို စတင်နေပါပြီ။ ကျေးဇူးပြု၍ အရောင်းအဝယ်ကို အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်ပေးပါ။"

ချန်ဖျင်အန်း မှင်သက်သွားခဲ့သည်။