အခန်း ၆ လူငယ်လေး
"ဘာလဲ... ပြဿနာရှိလို့လား" လင်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ရင်း "ဈေးနှုန်းကတော့ ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိုကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒါက ပိုက်ဆံကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဗျ ဆေးမင်ကြောင်ရဲ့ တားမြစ်ချက်တွေအကြောင်း ဖြစ်နေလို့"
"မင်း ဆေးမင်ကြောင် မထိုးဖူးရင် သိချင်မှသိလိမ့်မယ် ငါတို့ နဂါးပြည်နယ်ရဲ့ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုမှာ ဆေးမင်ကြောင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တားမြစ်ချက်တွေ အများကြီးရှိတယ် တကယ်လို့ ဆေးမင်ကြောင်ထဲက ပုံရိပ်က အရမ်း စွမ်းအားကြီးနေရင် မင်း ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ကျိုကျိက ရေတစ်ငုံသောက်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ "အထူးသဖြင့် မင်းပြောတဲ့ ဒီ ၁၀ ကောင်ပေါ့ တစ်ကောင်ချင်းစီက အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးကြတယ် ကံဇာတာ နိမ့်ပါးတဲ့သူက ဒီဆေးမင်ကြောင်တွေကို ထိုးမိရင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တာကို ခံရဖို့ အရမ်းလွယ်ကူတယ်"
"ငါက ဆေးမင်ကြောင် ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မင်းထိုးသမျှအတွက် ပိုက်ဆံရရင် ပြီးတာပဲ ဆိုပေမယ့်လည်း ဒါကို မလုပ်ဖို့ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မကောင်းတဲ့အရာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
ဝမ်ကျိုကျိက တည်တံ့သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိုကျိ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ လင်းဖန်သည် သူ့အပေါ် အထင်အမြင် အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားသည်။ သူက ရုပ်ကြမ်းသော်လည်း စိတ်သဘောထားကောင်းသူ ဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ ကျွန်တော်တို့မှာ ကံဇာတာတွေ အများကြီး ရှိတယ် အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ" လင်းဖန်က စီးကရက်ပြာကို ခါထုတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကို... ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ရွေးချယ်ခံရသူတွေ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားသမီးတွေပဲ လုပ်သာလုပ်လိုက်စမ်းပါ" ဟု ဝမ်ဟူက ဘေးမှနေ၍ လင်းဖန်၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်သည်။
"မင်းတို့ တကယ်ပဲ သေချာလို့လား" ဝမ်ကျိုကျိက သူတို့ကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"အရင်က တစ်ယောက်က ငါ့ဆီမှာ နတ်သားနီကျား ဆေးမင်ကြောင် လာထိုးတယ် တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ သေသွားတယ် နောက်တစ်ယောက်ကကျတော့ မျောက်ဘုရင် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးပြီးတော့ ကံဆိုးမှုတွေ ဘေးဒုက္ခတွေ ဆက်တိုက်ကြုံရတယ် ပြီးတော့ တခြားသူတွေလည်း..."
"ဆရာ" လင်းဖန်က လက်မြှောက်ကာ ဝမ်ကျိုကျိ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည် "ဘာမှ ထပ်ပြောဖို့ မလိုတော့ဘူး ဆေးမင်ကြောင်ကိုသာ အမြန်ဆုံး ထိုးပေးပါ"
"ဟူး... ကောင်းပြီလေ" ဝမ်ကျိုကျိက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"
ဝမ်ကျိုကျိက လင်းဖန်ကို အလုပ်ခုံဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကိရိယာများကို ပြင်ဆင်တော့သည်။
"အော်... ဒါနဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကိုလည်း ဆေးမင်ကြောင် ထိုးပေးလိုက်ဦး" လင်းဖန်က ဝမ်ဟူနှင့် လင်းလင်းအာတို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
လင်းဖန်က သူတို့ ထိုးရမည့် ဆေးမင်ကြောင် ပုံစံများကို ဖော်ပြလိုက်ရာ ဝမ်ကျိုကျိကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
"အမလေး... ဒီလူငယ်လေးကတော့ တကယ်ကို ရူးသွန်းတာပဲ သူက သူ့အသက်ကို စန္ဒရားနဲ့ တီးနေတာပဲ"
ဝမ်ကျိုကျိက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်နေသော်လည်း ထိုလူစု၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။
"ဒါဆိုရင် သူတို့အတွက်ကို ငါ့သမီးကို ကိရိယာတွေ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မယ် သူက လက်ရာ ငါ့ထက် မညံ့ပါဘူး"
"ရတယ်"
"ရှောင်ယု... လာဦး ဒီ ဧည့်သည်နှစ်ယောက်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးလိုက်စမ်း" ဝမ်ကျိုကျိက သူ့သမီးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ဝမ်ဟူက အလိုက်သိစွာဖြင့် သူ့ထိုင်ခုံတွင် သွားထိုင်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးကို ပြုံးပြကာ "ညီမလေး... ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် အစ်ကိုက နည်းနည်း အထိမခံနိုင်လို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျောင်ယုက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်မရဲ့ နည်းစနစ်က အရမ်းကောင်းတယ် ဘာမှ နာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ဟူက အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ ဝမ်ကျောင်ယုသည် သူမ၏ စကားလုံးများက နှစ်ခွဖြစ်သွားသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားကာ ဝမ်ဟူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျောင်ယုက ခေါင်းလှည့်ကာ ဆေးမင်ကြောင်ထိုးသည့် ဖောင်တိန်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လူမိုက်ပုံစံဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
မကြာမီပင် ဝမ်ဟူ၏ ဝက်သတ်သံကဲ့သို့ အော်သံများက အခန်းထဲမှ ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။
ဝမ်ကျိုကျိ၏ ဆေးမင်ကြောင်ဆိုင်နှင့် မျက်စောင်းထိုး လမ်းတစ်ဖက်တွင်...
အနက်ရောင် မေဘက်ခ် ကားတစ်စီးသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားပြီး ကားမှန်ကို တစ်ဝက်ခန့် ချထားသည်။
ကား၏ နောက်ခန်းတွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ယောက်က လမ်းတစ်ဖက်ရှိ ဆေးမင်ကြောင်ဆိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုလူသည် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဦးခေါင်းခွံလက်စွပ်ကို လှည့်ပတ်ကစားနေပြီး သူ့လက်ကောက်ဝတ်မှ ဦးခေါင်းခွံက သူ့ကို ပို၍ပင် မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်စေသည်။
ထိုလူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်မှာ တောက်ပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမကတော့ လင်းလင်းအာ၏ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်း ဇောက်ယုချင်း ပင်ဖြစ်သည်။
"မင်းပြောတော့ လင်းဖန်က မနေ့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် အကြောင်းပြချက်ကို သုံးပြီး လင်းလင်းအာရဲ့ စုဆောင်းငွေအားလုံးကို လိမ်လည်သွားတယ် ဟုတ်လား" ဂရုက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
"မှန်ပါတယ် သခင်လေးစု လင်းဖန်က လင်းအာကို ဘာမန္တန်တွေ တိုက်လိုက်လဲ မသိပါဘူး လင်းအာက လင်းဖန်ရဲ့ မဟုတ်ကဟုတ်က လိမ်ညာမှုတွေကို တကယ်ယုံပြီး သူမ မိဘတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အိမ်ကိုတောင် ရောင်းချင်နေတာ"
ဇောက်ယုချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အခင်ဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီးတော့ ပိုက်ဆံအချို့ ဘာလို့ မပေးနိုင်ရတာလဲ။ သူမမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ နည်းနည်းပေးတာ ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ။
"သူတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ထိတောင် ရင်းနှီးကြတာလား ငါက မင်းကို သူတို့လမ်းခွဲအောင် လုပ်ဖို့ ပြောတာ အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေလား" ဂရု၏ မျက်နှာက ပို၍ ပုပ်သိုးသွားသည်။
"ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ် အခွင့်အရေး ရရင်ရသလို လင်းဖန်အကြောင်း မကောင်းပြောခဲ့ပေမယ့် လင်းလင်းအာက အာရုံမလာဘူး သူမက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတယ်" ဇောက်ယုချင်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ငါ သူမကို သဘောကျတာပေါ့" ဂရု၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားသည် "ဒါဆိုရင် မင်း လင်းအာရဲ့ ဘေးမှာ ဆက်နေပြီး သူတို့ကို လမ်းခွဲအောင် လုပ်လိုက်"
"သခင်လေးစု... လင်းအာကို အဲဒီလောက်တောင် သဘောကျနေမှတော့ လင်းဖန်ကို တစ်ခါတည်း..." ဇောက်ယုချင်း၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော စကားလုံးများမှာ မပြောဘဲ သိသာနေပေသည်။
"ဒါက ဘယ်လို လူ့အဖွဲ့အစည်းလဲ... အခုထိ ရန်ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်နေတုန်းလား ဦးနှောက်ကို သုံးစမ်းပါ" ဂရုက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးရှိ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ငွေစက္ကူထုပ် နှစ်ထုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ ဇောက်ယုချင်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါက မင်းရဲ့ အခုတလော လုပ်ခပဲ ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရင် မင်းကို မတရား မဆက်ဆံပါဘူး"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးစု" ဇောက်ယုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် "သခင်လေးစုက တကယ်ကို လက်ဖျားငွေသီးတာပဲ"
ဂရုက လက်လှမ်းပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ သက်တော်စောင့်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။
"သခင်လေးစု" သက်တော်စောင့်က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
"လင်းဖန်နဲ့ သူ့လူစုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထားပြီး သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲ ဆိုတာကို စုံစမ်းစမ်း"
"ဟုတ်ကဲ့" သက်တော်စောင့်က ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် အမှောင်ထုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မေဘက်ခ် ကားကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ထွက်ခွာသွားပြီး လမ်းထောင့်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
...
ထိုသုံးယောက်၏ ဆေးမင်ကြောင် ထိုးခြင်းသည် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
လင်းဖန်၏ မြင့်မားသော စံနှုန်းများနှင့် လူသုံးယောက်၏ ဆေးမင်ကြောင် ခက်ခဲမှုတို့ကြောင့် ဝမ်ကျိုကျိနှင့် သူ့သမီးသည် အချိန်ပို ဆင်းခဲ့ရပြီး တစ်နေ့လျှင် ငါးနာရီသာ အိပ်စက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆေးမင်ကြောင်များကို အောင်မြင်စွာ ထိုးပေးနိုင်ခဲ့သည်။
လင်းဖန်သည် မှန်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆေးမင်ကြောင်ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ပန်မြို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆေးမင်ကြောင် ဆရာဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... တကယ် တော်တာပဲ"
လင်းဖန်သည် အင်္ကျီဗလာဖြင့် ဖြစ်ပြီး ကြွက်သားထွက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ရင်အုပ် ရှိသည်။ ထိုဆေးမင်ကြောင်က သူ့ကို ပို၍ ရိုင်းစိုင်းပြီး လွတ်လပ်သော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ဝမ်ကျောင်ယု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ တောက်ပနေသည်။
"ဆရာ... ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လင်းဖန်က အင်္ကျီပြန်ဝတ်ကာ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။
"မင်း ကျေနပ်ရင် ပြီးတာပါပဲ" ဝမ်ကျိုကျိက သူ့ပုခုံးကို နှိပ်နယ်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန်က သူ့ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး သဘောတူထားသည့် ဈေးနှုန်းအတိုင်း ငါးသိန်းကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိုကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးနက် ဆေးမင်ကြောင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဖန်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ "အစ်ကို... တကယ်လို့ ၁၈ ရက်အတွင်းမှာ တစ်ခုခု အခက်အခဲ ကြုံလာရရင် ဆင်ခြေဖုံးက စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အကျဉ်းထောင်ကို လာရှာလို့ ရတယ်"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် လင်းလင်းအာနှင့် ဝမ်ဟူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆေးမင်ကြောင်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
နှစ်ရက်တိုင်တိုင် အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ဝမ်ကျိုကျိက ပေါင်းသင်းရမည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နဂါးနက် ဆေးမင်ကြောင် နှစ်ခု ရှိသည်။ တကယ်လို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် သူ နိုးထလာခဲ့လျှင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။
သူ့သမီးတွင်မူ မန်ပို ဆေးမင်ကြောင် ရှိပြီး သူမ နိုးထလာပါက စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
တကယ်လို့ အဲဒီကစားသမား နှစ်ယောက်ကို ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ခေါ်သွင်းနိုင်ရင် ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မယ်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် ခိုင်မာသော ခြေကုပ်တစ်ခု ရရှိရန်အတွက် မိမိကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအားသာမက အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလည်း လိုအပ်ပေသည်။
လင်းဖန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်...
ဝမ်ကျိုကျိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။
"ဖေဖေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ သူတို့မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား" ဝမ်ကျောင်ယုက မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိုကျိက သူ့ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းကာ "ဆန်းကြယ်တယ်... ငါ အခုတင် ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် ဗေဒင်ပညာကို သုံးပြီး ဒီလူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ကြည့်တာ မြူဆိုင်းနေတာပဲ တွေ့ရတယ်"
ဝမ်ကျောင်ယုက ဒါကို ကြားတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ဖေဖေတောင်မှ ဒီလူတွေ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူးလား။
"ဆင်ခြေဖုံးက စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အကျဉ်းထောင်..." ဝမ်ကျိုကျိက နံရံပေါ်ရှိ ဖန်ဂူ နံရံပန်းချီကို ကြည့်လိုက်ရင်း "ဒီလူတွေက... သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး..."