[အခန်း ၃၅ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိခြင်း]

​ခိုလှုံရေးစခန်း၏ တံတိုင်းများပေါ်တွင်။

​လင်းဖန်သည် မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော ထူးဆန်းသည့်သားရဲများကို အေးစက်စွာ ငေးကြည့်ရင်း ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏စိတ်နှလုံးမှာမူ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။

​တစ်နာရီကြာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤထူးခြားဆန်းပြားသည့်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

​သူ၏ခွန်အားမှာ ယခုအခါ အံ့မခန်းပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့၏ ကြံ့ခိုင်မှုသည် ဆေးမင်ကြောင်၏ အရည်အသွေးအပေါ် မူတည်သည်။

​သာမန်ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့သည် ပုံမှန်လူထက် ဆယ်ဆမျှသာ စွမ်းအားတိုးတက်ကြသော်လည်း လင်းဖန်၏ ဆေးမင်ကြောင် ၁၀ ခုမှာမူ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလှသဖြင့် သူ၏စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းတစ်ရာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

​သူ၏ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများကို မသုံးဘဲပင်လျှင် သူသည် သာမန်ကိုယ်ကာယစွမ်းအားဖြင့် တူညီသောအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတို့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်။

​သူ၏ဆေးမင်ကြောင်အတတ်များကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဆင့်မြင့်သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရေသောက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။

​ဒုတိယအချက်မှာ သူအသစ်နိုးထလာသည့် ဆေးမင်ကြောင်ငါးခုဖြစ်ပြီး အရေအတွက်ရော အရည်အသွေးပါ အလွန်စွမ်းအားကြီးလှသည်။

​နီကျား မျောက်မင်း ထောက်ကျဲ့ ကွန်ဖန် ယင်းလုံတို့ပင်။

​ဤဆေးမင်ကြောင်တစ်ခုချင်းစီသည်ပင် အလွန်စွမ်းအားကြီးသော်လည်း လင်းဖန်တွင် ငါးခုအထိ ရှိနေသည်။

​ကျန်ရှိနေသော ဆေးမင်ကြောင်ငါးခုမှာ ပထမအဆင့်စွမ်းအားဖြင့် နိုးထရန် အလွန်စွမ်းအားကြီးလွန်းသဖြင့် သူ၏စွမ်းအား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်းသာ နိုးထနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ဤဆေးမင်ကြောင်ငါးခုက ပေးအပ်သည့်စွမ်းရည်များကပင် သူ၏ရန်သူများနှင့် သားရဲအားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် လုံလောက်နေသည်။

​နီကျား၏ "အနီရောင်လက်ကောက်ဝတ်ကြိုး" စွမ်းရည်မှာ ရန်သူများကို အလိုအလျောက် လိုက်လံချည်နှောင်ပေးနိုင်သည်။

​မျောက်မင်း၏ "မီးတောက်မျက်လုံး" မှာ မည်သည့်အသွင်ဖျောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မာယာနယ်ပယ်ကိုမဆို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်။

​ထောက်ကျဲ့၏ "ဝါးမြိုခြင်း" စွမ်းရည်မှာ တိုက်ပွဲအတွင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် ရန်သူများ၏ စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူနိုင်ပြီး တိုက်လေတိုက်လေ ပိုမိုသန်မာလာစေသည်။

​ကွန်ဖန်၏ "ပေမင်စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း" စွမ်းရည်မှာ တစ်ကီလိုမီတာအတွင်းရှိ ရန်သူများ၏ စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စုပ်ယူပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသဖြင့် စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

​ယင်းလုံ၏ "လေနှင့်မိုးကို ခေါ်ဆောင်ခြင်း" စွမ်းရည်မှာ ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းစေနိုင်သည်။

​လက်ရှိတွင် လင်းဖန်၏စွမ်းအားမှာ ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဤစွမ်းရည်များကိုသာ အသက်သွင်းနိုင်သည်။ သူ၏စွမ်းအား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဆေးမင်ကြောင်တစ်ခုချင်းစီမှ နောက်ထပ်စွမ်းရည်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

​လင်းဖန်၏နောက်တွင် လင်းလင်းအာနှင့် ဝမ်ဟူတို့သည် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများမှာ ပြတ်သားကာ စွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်ထက်မြက်နေသည်။

​၎င်းတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးနိုးထချိန်တွင် ဆေးမင်ကြောင်သုံးခုစီ နိုးထလာပြီး ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှုမှာ အဆ ၅၀ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

​ဝမ်ဟူ၏ ပထမဆုံးနိုးထသည့် "ဂုံဂုံ" "ကျူးရုံ" နှင့် "ပိုင်ချီ" ဆေးမင်ကြောင်သုံးခုမှာ အစုအဝေးလိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသည်။

​ဂုံဂုံ၏ "ဒေါသသင့် ရေစီးကြောင်း" မှာ ရန်သူများကို နောက်ပြန်တွန်းထုတ်ရန် မီတာတစ်ရာမြင့်သည့် ရေလှိုင်းကြီးများကို ခေါ်ဆောင်နိုင်သည်။

​ကျူးရုံ၏ "မီးတောက်မုန်တိုင်း" မှာ ရန်သူများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

​ပိုင်ချီ၏ "သွေးဓားမုန်တိုင်း" မှာ လည်ပတ်နေသော ဓားမြှောင်တန်းများကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဓားစွမ်းအင်ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

​၎င်း၏စွမ်းရည်သုံးခုမှာ ရန်သူများကို ချက်ချင်းထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်စေနိုင်သဖြင့် တကယ့်စစ်စက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသည်။ ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား တစ်ခုတည်းကပင် တပ်ရင်းတစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။

​ဝမ်ဟူ၏ စွမ်းရည်များနှင့် မတူဘဲ လင်းလင်းအာ၏ "ဟောက်ယီ" "ချန်အဲ" နှင့် "ကျင်းဝေ့" ဆေးမင်ကြောင်တို့မှာ လေးပစ်သူအမျိုးအစား စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသည်။

​ဟောက်ယီ၏ "နေမင်းနောက်တော်လိုက် လေးမြား" စွမ်းရည်မှာ ငါးကီလိုမီတာအတွင်းရှိ ပစ်မှတ်များကို အလိုအလျောက် ခြေရာခံနိုင်သည်။

​ကျင်းဝေ့၏ "ပင်လယ်ဖြည့် ကျောက်တုံးပစ်ခြင်း" စွမ်းရည်မှာ ရန်သူများကို ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားစေသည်။

​ချန်အဲ၏ "လမင်းနှင်းခဲ" စွမ်းရည်မှာ လေးမြားများကို အေးခဲစေသည့်စွမ်းအားဖြင့် ထည့်သွင်းပေးသည်။

​လင်းဖန်၊ လင်းလင်းအာနှင့် ဝမ်ဟူတို့၏ စွမ်းရည်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် စွမ်းအားကြီးလှသည်။

​နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင် ၁၀ ဦးမှာမူ ဆေးမင်ကြောင်နှစ်ခုစီ နိုးထလာကြသည်။

​၎င်းတို့ ၁၀ ဦးလုံးသည် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ၁၀ ကောင်ကို တက်တူးထိုးထားကြသည်။ နိုးထပြီးနောက် တစ်ဦးစီတိုင်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​မြို့ရိုးခြေရင်းတွင်။

​ထူးဆန်းသည့် သားရဲများသည် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ တံခါးကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

​စခန်းမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ကြောင့် သားရဲများသည် စခန်းဆီသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

​စခန်းအထက်တွင် ငှက်အုပ်ကြီးများမှာ ဝဲပျံနေကြသည်။

​နွားသငယ် အရွယ်အစားရှိ ခြင်ကောင် သောင်းချီသည်လည်း စခန်းအထက်မှ ဖန်သားပြင်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

​စခန်းအထက်မှ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်သည် ဗို့အား ၁၀၀,၀၀၀ ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်ရာ ထိမိသမျှ ခြင်ကောင်များမှာ ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

​အတိတ်က သင်ခန်းစာယူကာ အခြားငှက်များမှာမူ မျက်စိစုံမှိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ အခြားအခွင့်အရေးကိုသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

​"ဒီသားရဲတွေက တော်တော်လိမ္မာတာပဲ" ဝမ်ဟူသည် ပါးစပ်တွင် စီးကရက်ကို ကိုက်လျက် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့လောက် ဆင်းပြီး သောင်းကျန်းကြမလဲ"

​လင်းဖန်သည် မြို့ရိုးအောက်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော သားရဲများကို ကြည့်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်သည်  "အမဲလိုက်တဲ့ ဂိမ်း စတင်ပြီ"

​လင်းဖန်သည် အဖွဲ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်  "လင်းအာ မင်း မြို့ရိုးပေါ်ကနေ အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်ပါ။ ကျန်တဲ့သူတွေ ငါနဲ့အတူ ဆင်းပြီး ဒီသားရဲတွေကို သတ်မယ်"

​"ဟုတ်ကဲ့" အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ဖြေကြားလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

​လင်းဖန်သည် "နတ်ဘုရားသတ် သံချပ်ကာ" ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ အခြားသူများလည်း သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

​"စထွက်ကြစို့"

​လင်းဖန်က ရှေ့ဆောင်ကာ မီတာ ၆၀ မြင့်သော မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

​အခြားသူများလည်း နောက်မှ လိုက်ပါခုန်ချကြပြီး ထူးခြားသော ကိုယ်ကာယစွမ်းအားကြောင့် အမြင့်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြပေ။

​အဖွဲ့၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော တပ်မှူးကြီး လုံမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

​လက်ထောက် ရှောင်နန်မှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် "သူတို့ အရူးတွေလား ၆၀ မီတာရှိတာလေ အထပ် ၂၀ အဆောက်အဦး အမြင့်ကြီးကို..."

​သူပြော၍ မဆုံးခင်မှာပင် သူ တအံ့တဩ ဖြစ်သွားရသည်။

​လူတစ်ဒါဇင်မှာ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် လင်းဖန်မှာ မည်သည့်စွမ်းအားကိုမျှ မသုံးဘဲ ရပ်နေရုံနှင့်ပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

​"သူတို့က လူတွေရော ဟုတ်ရဲ့လား" လက်ထောက် ရှောင်နန်သည် အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရင်း အော်လိုက်သည်။

​တပ်မှူးကြီး လုံသည် စခရင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

​...

​စစ်မြေပြင်တွင် လင်းဖန်သည် သားရဲအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ကာ သတ်ဖြတ်နေသည်။

​သူသည် "ယင်းလုံ" ဆေးမင်ကြောင် စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ဆယ်မီတာ ပတ်လည်တွင် မုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်လာပြီး သားရဲများ၏ အမြင်အာရုံကို ဝါးတားသွားစေသည်။

​သူ၏ လက်သီးချက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ၏အရပ်ထက် နှစ်ဆပိုကြီးသော ကြွက်ပုံစံ သားရဲကြီးမှာ သွေးစက်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​သူသည်လည်း "မိစ္ဆာသတ် နတ်ဘုရား" ပုံစံသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူလှုပ်ရှားတိုင်း သားရဲအမြောက်အမြား သေဆုံးနေရသည်။

​သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် သားရဲများထံမှ စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ လင်းဖန်ထံသို့ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်။

​သူ၏အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ခွန်အားမှာလည်း တိုးပွားလာသည်။ သူသည် စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ အကြောင်းမှာ တစ်ကီလိုမီတာအတွင်းရှိ သားရဲများထံမှ အဆုံးမဲ့စွမ်းအင်ကို ရရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

​မကြာမီပင် လင်းဖန်၏ပတ်လည်တွင် လေဟာနယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​လင်းဖန်နှင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် ဝမ်ဟူသည်လည်း ရန်သူများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နေသည်။

​သူ၏ မာရသမား စွမ်းရည်များကြောင့် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်တိုင်း သားရဲအမြောက်အမြား ပျက်စီးသွားသည်။

​သူ၏လက်ဝဲဘက်မှ မီတာတစ်ရာမြင့်သော ရေလှိုင်းကြီးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လက်ယာဘက်မှ မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သားရဲများကို ရေခဲနှင့် မီး၏ အရသာကို ခံစားစေသည်။

​လင်းလင်းအာသည် မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

​နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင် ၁၀ ဦးမှာလည်း ဒေါသသင့် ပုံစံသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သံချပ်ကာ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့မှာ လူသားပုံစံ သားရဲ ၁၀ ကောင်နှင့်တူကာ သားရဲများ၏ အသက်ကို အမြန်ဆုံး ရိတ်သိမ်းနေကြသည်။

​စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်ပွဲသာ ဖြစ်နေသည်။

​ငါးမိနစ်အတွင်းမှာပင် မြို့ရိုးအောက်ရှိ သားရဲများ၏ ငါးပုံတစ်ပုံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် သားရဲများအားလုံး အမြစ်ပြတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

​လင်းဖန်၊ နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် စခရင်ရှေ့တွင် စောင့်ကြည့်နေသော တပ်မှူးကြီး လုံမှာ တည်ငြိမ်နေနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

​လင်းဖန်မှာ အလွန်သန်မာလှသည်။ သူသည် နိုးထခါစသာ ရှိသေးသော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသည့် ရပ်တည်ချက်ကို ပြသနေပြီဖြစ်သည်။

​သို့သော် လင်းဖန်၏ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ...အဖွဲ့လိုက်ဖြစ်နေခြင်းပင်။