အခန်း  ၃ ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များ

"လင်းအာ... ငါ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အကြောင်း ပြောနေကြတာတွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရတယ်။ လူအများစုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ရောက်တော့မယ် ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားတော့မယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ ငါတို့ ကြိုတင်ပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" လင်းဖန်က လင်းလင်းအာ၏ လက်ကိုကိုင်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ပြောရင်းနှင့် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် သတင်းအချို့ကို လင်းလင်းအာကို ပြသလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ဘေးတွင်ရှိနေသော ချူဒီကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမိန်းမသည် သူ့စကားကို မည်သို့မျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်သည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယုံကြည်မည်မဟုတ်ရုံမျှမက သူ့ကို အားရပါးရ လှောင်ပြောင်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူမက ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်လာသောအခါ သူမသည် ပို၍ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရလိမ့်မည်။

လင်းလင်းအာသည် လင်းဖန်၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနက်သွားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

ထိုစဉ် ဘေး၌ ထိုင်နေသော ချူဒီက ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား... ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဟုတ်လား။ လင်းဖန်... နင် ရုပ်ရှင်တွေ အကြည့်များပြီး ဝတ္ထုတွေ အဖတ်များသွားတာ ထင်တယ်" သူမသည် တစ်ရှူးတစ်ရွက်ကို ထုတ်ကာ ရယ်လွန်းသဖြင့် ထွက်လာသော မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြောသည်။

"နင် ပြောတာကို နင်ကိုယ်တိုင်ရော ယုံရဲ့လား။ ဘယ်သူက နင့်ရဲ့ အပေါစားစကားတွေကို ယုံမှာလဲ။" ချူဒီက ဝမ်ဟူကို လှမ်းကြည့်ကာ "ဟေး... နင်ကော ယုံလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ ယုံတယ်လေ။" ဝမ်ဟူက သူမကို လက်ခလယ်ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဟွန်း... အောက်တန်းစားတွေ အချင်းချင်း ပေါင်းနေကြတာပဲ။" ချူဒီက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ရင်း "လင်းလင်းအာ... နင် သူ့ရဲ့ စောက်ရူးစကားတွေကို နားမထောင်နဲ့နော်။"

လင်းလင်းအာ၏ နှုတ်ခမ်းပါးလေးက အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး "ငါလည်း ယုံတယ်" ဟု ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

ချူဒီ၏ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားပြီး ပါးစပ်ကြီး အံ့ဩတကြီး ပွင့်ဟသွားရသည်။

"လင်းလင်းအာ... နင် ရူးသွားပြီလား။ နင်က တကယ်ပဲ အဲဒါကို ယုံတာလား။"

လင်းလင်းအာက လင်းဖန်ကို ကြည့်ကာ သာယာစွာ ပြုံးပြလိုက်ရင်း "ငါ သူ့ကို ယုံတာပေါ့။ သူက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ အယုံကြည်ရဆုံး လူသားပဲ။"

လင်းဖန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဇနီးသည်က သူ့ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပေးနေခြင်းထက် ပို၍ ကောင်းမွန်သောအရာ ဘာရှိပါဦးမည်နည်း။ သူသည် လင်းလင်းအာ၏ လက်ကလေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း "လင်းအာ... ငါ မင်းကို အပျော်ရွှင်ဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်စေရမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။" ဟု ချစ်စနိုး ပြောလိုက်သည်။

လင်းလင်းအာသည် လင်းဖန်၏ လက်ထဲမှ သူမလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး အိတ်ထဲမှ ဘဏ်ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ လင်းဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ဆိုရင် ပိုက်ဆံလိုမှာပေါ့ ဟုတ်လား။" လင်းလင်းအာက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ စုဆောင်းငွေအားလုံးနဲ့ ငါ့မိဘတွေ ကွယ်လွန်ခင်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေတွေပဲ။ အားလုံး မင်းအတွက်ပဲ။"

ဝမ်ဟူက ချူဒီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ရင်း "မြင်လား... ဒါကို အချစ်လို့ ခေါ်တယ်ကွ။"

ချူဒီသည် သူမ၏ နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အခြားသူများ မသိသော်လည်း လင်းလင်းအာတွင် ပိုက်ဆံမည်မျှ ရှိသည်ကို သူမ သိသည်။ လင်းလင်းအာ၏ မိဘများ မကွယ်လွန်မီက သူမအတွက် စုဆောင်းငွေကျပ် သန်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း သူမက လင်းလင်းအာနှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူဌေးမလေးနှင့် အပြင်ထွက်လျှင် သူမ ကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံစိုက်ထုတ်စရာ မလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းလင်းအာက သူမ၏ စုဆောင်းငွေအားလုံးကို လင်းဖန်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ချက်ချင်းပင် မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ တားမြစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းလင်းအာ၏ နောက်ထပ် စကားလုံးများကြောင့် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။

"အကယ်၍ ဒီပိုက်ဆံတွေ မလောက်သေးရင် ငါ့မိဘတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အိမ်နှစ်လုံးကိုလည်း ရောင်းပစ်လို့ ရတယ်နော်။"

"လင်းလင်းအာ..." ချူဒီသည် လင်းလင်းအာ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "နင် ရူးနေပြီလား။ နင့်ပိုက်ဆံတွေကို ဘာလို့ သူ့ကို အကုန်ပေးရတာလဲ။ သူ နင့်ကို လိမ်နေတာ သိသာကြီးပဲ။"

'ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း ငါ့ကို ပေးရမှာပေါ့။' ဟု သူမ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသည်။

"ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုတဲ့ အပေါစား ဆင်ခြေကို နင်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ယုံရတာလဲ။ အိမ်ပါ ရောင်းဦးမယ် ဟုတ်လား။ ဒီကောင်က လိမ်ညာနေတာ။ လင်းလင်းအာ... သတိလေး ဘာလေး ထားဦး။" ချူဒီက အသည်းအသန် ဖျောင်းဖျလေသည်။

လင်းလင်းအာက ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ရင်း "ငါ သူ့ကို ယုံတယ်။ သူ ငါ့ကို မလိမ်ဘူး။"

"အို... နင်ကတော့ တကယ်ပဲ..."

ချူဒီသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဝမ်ဟူကမူ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အဝတ်စုတ်တစ်စုတ် ထိုးထည့်ချင်စိတ် ပေါက်နေခဲ့သည်။

လင်းဖန်က ချူဒီကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်ရင်း ရန်စသော အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ 'ငါ သူမကို လိမ်နေတာပဲ နင် ဘာတတ်နိုင်သေးလဲ' ဟု ပြောနေသည့်အလား။

"အခု ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး ဒါကြောင့် အမြန်ဆုံး အလုပ်စရမယ်။ ဝမ်ဟူနဲ့ ငါနဲ့ ပေါင်းပြီး ၅ ဒသမ ၄ သန်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။ မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံတွေနဲ့ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။ မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါတို့ စတင် လှုပ်ရှားကြမယ်။" လင်းဖန်သည် ထိုင်ခုံ နောက်မှီကို မှီလိုက်ရင်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ခိုလှုံရေးစခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်မီဖို့အတွက်ဆိုရင် စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုခုကို ရှာပြီး အဲဒီအပေါ်မှာပဲ အခြေခံပြီး တိုက်ရိုက် ပြုပြင်မွမ်းမံတာက အချိန်အများကြီး သက်သာစေလိမ့်မယ်။"

လင်းလင်းအာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ပန်ချန်းမြို့ရဲ့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်မှာ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ထောင်ဟောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင် အွန်လိုင်းမှာ ငှားဖို့ တင်ထားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက အဆင်ပြေမယ် ထင်တယ်။"

"ဟုတ်သားပဲ... ငါ ဒါကို ဘာလို့ မတွေးမိတာလဲ။" လင်းဖန်က လက်ခုပ်တီးကာ ချီးမွမ်းလိုက်သည်။ "ထောင်အဆောက်အအုံက သူ့ဘာသာသူ ခိုင်ခံ့ပြီးသားပဲ ပတ်ပတ်လည် ခြံစည်းရိုးတွေကလည်း သေချာလုပ်ထားတာဆိုတော့ ပြုပြင်ရတာ ပိုလွယ်ကူလိမ့်မယ်။ ခိုလှုံရေးစခန်းအဖြစ် သုံးဖို့ တကယ် သင့်တော်တယ်။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချူဒီကမူ လင်းလင်းအာ တကယ်ပဲ ရူးသွပ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဖန်၏ လိမ်ညာမှုကြောင့် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးနေမိသည်။ သို့သော် ဤသို့ဖြစ်သည်ကပင် ကောင်းပေသည်။ သူမကို လောကကြီး၏ ရက်စက်မှုကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးလိုက်ရမည်။ မည်သူက သူမကို လှပပြီး ချမ်းသာခိုင်းသနည်း။ သူမ ပိုက်ဆံမရှိတော့သည့် အချိန်ကျမှ မည်မျှ မာနကြီးနိုင်ဦးမည်ကို စောင့်ကြည့်ရပေမည်။

...

"မမလှလှလေး... နင်တို့နှစ်ယောက် ဆွေးနွေးနေတာကို ခဏလောက် ရပ်ပေးလို့ ရမလား။" ဝမ်ဟူက စားပွဲကို ခေါက်ရင်း လင်းလင်းအာကို ကြည့်ကာ "ငါ့ဗိုက်က အော်နေပြီကွ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မှာချင်တာ အကုန်မှာစမ်းပါ။" လင်းလင်းအာက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အေးစက်သော အသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အိုကေ" ဝမ်ဟူသည် စားပွဲထိုးကို ချက်ချင်း လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်။ "ညီမလေး... လာပြီး အော်ဒါယူစမ်းပါ။"

များမကြာမီ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ဝမ်ဟူထံသို့ ပြုံးလျက် လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ အစ်ကို... ဘာပွဲများ မှာယူချင်ပါသလဲရှင်။"

"ဟေး... ငါ တောကြက်အသေးကို မှိုနဲ့ ပေါင်းထားတာ တစ်ပွဲ လိုချင်တယ်ဟ။" ဝမ်ဟူက မီနူးကိုပင် မကြည့်ဘဲ မှာလိုက်သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ အစ်ကို... အဲဒါ မရှိပါဘူးရှင်။" စားပွဲထိုးမလေးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒါဆို လေးပေါင်ရှိတဲ့ ကျောက်ပုစွန်ကြီး တစ်ပွဲ။"

"စိတ်မရှိပါနဲ့ရှင်... အဲဒီလောက် အကြီးကြီး မရှိပါဘူး။"

"မင်းတို့ဆိုင်က ဘာလို့ ဒီလို ဖွင့်ထားတာလဲ။ လိုချင်တာ တစ်ခုမှ မရှိဘူး။" ဝမ်ဟူက စိတ်ဆိုးသလို ပြောလိုက်သည်။

စားပွဲထိုးမလေးက "...အစ်ကို့ရဲ့ ဟာသက အတော်လေး ဟောင်းနေပြီနော်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ဟူမှာ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။

လင်းဖန်က မီနူးကို ကောက်ကိုင်ကာ အမြန်ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲထိုးမလေးကို ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ငါးချဉ်ဟင်း ကြက်သားဆီပြန်ဟင်း သိုးသားကြော် အသီးအရွက်ကြော် ငါးကြော်နဲ့ ပဲပင်ပေါက်သုပ် အဲဒါတွေပဲ ပြင်ပေးပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကို။" စားပွဲထိုးမလေးက ပြုံးကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းပွဲခြောက်ခုကို အလျင်အမြန် ချပြလာပြီး သူတို့လေးဦး စတင်စားသောက်ကြတော့သည်။ လင်းဖန် လင်းလင်းအာနှင့် ဝမ်ဟူတို့သည် စားသောက်ရင်း စကားတပြောပြောနှင့် ရယ်မောကာ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းများကို စဉ်ဆက်မပြတ် စီစဉ်နေကြသည်။

ချူဒီကမူ သူတို့နှင့် လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျမဖြစ်ဘဲ စကားတစ်လုံးမျှ ကြားဖြတ်မပြောနိုင် ဖြစ်နေရသည်။ သူမက လင်းလင်းအာကို အကြံဉာဏ်ပေးရန် ကြိုးစားတိုင်း ဝမ်ဟူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိတ်ပြောလေ့ရှိသည်။ သူမသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ဟင်းပွဲများကိုသာ ပန်းကန်ထဲသို့ အလုအယက် ခတ်ထည့်ကာ စားနေတော့သည်။

ဝတ္တရားကျေပွန်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် ဝမ်ဟူက ရက်ရက်ရောရော ပိုက်ဆံရှင်းလိုက်သည်။

ဟိုတယ် ဝင်ပေါက်တွင်...

သူတို့အားလုံး မုန့်စားပြီးနောက် ချူဒီသည် အငှားကားတစ်စီးကို ခေါ်လိုက်သည်။ သူမ မထွက်ခွာမီ လင်းလင်းအာ၏ လက်ကိုကိုင်ကာ "လင်းလင်းအာ... နင် အလိမ်မခံရအောင် သတိထားဦးနော်။" ဟု မှာကြားခဲ့သည်။ လင်းလင်းအာက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ချူဒီ ကားစီးကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းလင်းအာ၏ မျက်ဝန်းများက အရောင်တောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဝမ်ဟူသည် သူ့လျှပ်စစ်စကူတာပေါ်သို့ ခွစီးလိုက်ရင်း လင်းဖန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "လင်းဖန်... ငါတို့ ကာရာအိုကေ သွားဆိုကြမလား။"

လင်းဖန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်ကာ "မင်း အဲဒီကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ။ သီချင်းသွားဆိုဖို့ ဟုတ်လို့လား။"

ဝမ်ဟူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "မဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲကွ။ အဲဒီက မိန်းကလေးတွေက အရည်အချင်းရှိပြီး အသံလည်း ချိုတယ်။ ငါ သွားရတာ ဝါသနာပါလို့ပါ။"

လင်းဖန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ငါ မင်းကို မဖော်ကောင် မလုပ်ချင်လို့ပါ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မရိုးသားပါဘူး။ မင်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို မက်မောနေတာ သိသာကြီးပဲ တကယ် ကလိန်ကကျစ်ပဲ။"

လင်းဖန်သည် လင်းလင်းအာကို သူ့စကူတာပေါ်သို့ တင်ကာ မိုက်မိုက်ကန်ကန်ပင် မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ဟူတစ်ဦးတည်းသာ လေထဲတွင် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

...

"...အေးပါကွာ... မသွားရင်လည်း နေပေါ့ ငါ အိမ်ပြန်ပြီး ရုပ်ရှင်ပဲ ကြည့်တော့မယ်။" ဝမ်ဟူသည် ညည်းတွားရင်း စကူတာကို မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။

လင်းဖန် လျှပ်စစ်စကူတာ စီးနေစဉ် စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာ မြည်ဟည်းလာသည်။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင် သင့်ရဲ့ စုဆောင်းငွေဟာ ၂၈ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်လို့ တာဝန်ရည်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်သွားပါပြီ။]

[အပိုဆုလာဘ်များ ရရှိပါသည် - ဖန်ဂူခန္ဓာကိုယ် အဆင့်မြှင့်တင်ဆေးရည် ၁ ပုလင်း အဆင့်မြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဆေးရည် ၂ ပုလင်း သာမန် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဆေးရည် ၁၀ ပုလင်း (တစ်ဦးလျှင် တစ်ပုလင်းသာ သုံးစွဲနိုင်ပြီး ထပ်မံသုံးစွဲပါက အာနိသင်မရှိပါ။)]