အခန်း  ၁၂ ပစ္စည်းဝယ်ယူရေး အစီအစဉ်

"ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုတယ် အပြင်ကို အရမ်း မချပြပါနဲ့ နားလည်လား"

လင်းဖန်က လူတိုင်းကို တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အစွမ်းထက်နေပြီဆိုပြီး ငါ့အတွက် ပြဿနာတွေ မရှာကြနဲ့။ ငါ မင်းတို့ကို ထူးခြားဆန်းပြား စွမ်းအားတွေ ပေးနိုင်သလို ပြန်ပြီးတော့လည်း ရုပ်သိမ်းနိုင်တယ်"

လူတိုင်းက လင်းဖန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုဖန်... ကျွန်တော် အစ်ကိုပြောတဲ့အတိုင်း နားထောင်ပါ့မယ်" အာလီက ရိုးသားစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သစ်ပင်မြင့်ရင် လေတိုက်ခံရတယ်ဆိုတာ ငါတို့ နားလည်ပါတယ် သတိထားပါ့မယ်" ပန်ဟုန်က ကတိပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖန် စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့အားလုံး ရိုးရိုးသားသား နေမှာပါ ဘာပြဿနာမှ မရှာပါဘူး"

"ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စောင့်ကြည့်သွားပါ့မယ်"

"ငါ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ထားပြီး ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေရဘူး" ဝမ်ဟူက လူအုပ်ကို ဒေါသထွက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကောင်းကောင်းမနေရင် ငါ မင်းတို့ကို ဆုံးမပစ်မယ်"

"ဝမ်ဟူ... မနက်ဖြန် သူတို့ကိုခေါ်သွားပြီး ဆေးမင်ကြောင် သွားထိုးလိုက်ဦး။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံစံတွေကိုတော့ အရင်က ငါတို့ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး ဝမ်ကျိုကျိနဲ့ အရင်ကတည်းက စကားပြောထားပြီးသားပဲ" ဝမ်ဟူက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန် အသုတ်လိုက် ခွဲပြီး ဆေးမင်ကြောင် ထိုးလို့ရတယ်"

လင်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်များ မြင့်တက်လာပြီဖြစ်ရာ ဆေးမင်ကြောင်သုံးခုအထိ နိုးထစေရန်မှာ သူတို့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ လင်းဖန်အနေဖြင့် သူတို့တစ်ဦးစီကို ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများ၏ ပုံစံများ ထိုးနှံပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။

လင်းဖန်တွင် သူတို့၏ ဆေးမင်ကြောင်အတွက် တောင်းဆိုချက် တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန် ပြင်းထန်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေးကို ဂရုစိုက်ရန် မလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန်အတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ပေါက်ကွဲအားကောင်းသော ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့ကို ဖန်တီးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းဖန် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ည ၇ နာရီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အချိန်တန်ပြီ ငါ မင်းတို့ကို အကောင်းစား အစားအသောက်တွေနဲ့ ဧည့်ခံမယ်" လင်းဖန်က လူအုပ်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဟေး... ပျော်စရာကြီး" အာလီက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သုံးမီတာခန့် မြင့်အောင် ခုန်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

သူ၏ စွမ်းအားအသစ်ကို မေ့သွားကာ သူ၏ ခေါင်းသည် မျက်နှာကျက်ကို အမှတ်မထင် ဆောင့်မိသွားသဖြင့် လူတိုင်း သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

လူ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်သည် မိဘမဲ့ဂေဟာမှ ထွက်ခွာကာ အစားအသောက် စားမည့်နေရာသို့ တန်းစီပြီး ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

(ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင် သင်၏ အဖွဲ့အစည်းတွင် အဖွဲ့ဝင် ၁၀ ယောက်ထက် ကျော်လွန်သွားပါပြီ။ စနစ်၏ သိုလှောင်မှု နေရာလွတ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ...)

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ဖုန်မြို့၏ မြို့ပြကျေးရွာတစ်ခုဖြစ်သော နဂါးစိမ်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ နေရာ။

ကျန်းပေါင်သည် သူ၏ ရုံးခန်းအတွင်း စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

သူသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ အိုမိုထံသို့ ရှစ်ကြိမ်မြောက်အဖြစ် ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ဖုန်းပိတ်ထားသည်ဟူသော စနစ်အသံကိုသာ ကြားရသည်။

ကျန်းပေါင်သည် ပို၍ စိတ်တိုလာခဲ့သည်။

အိုမို ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ သုံးနာရီခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။

ယခင် အလေ့အထများအရ အိုမိုသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးဖြစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

အိုမိုသာမက သူ့နှင့်အတူ သွားခဲ့သည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ယောက်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ ထိပ်တန်းလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဖြစ်သည့် အိုမိုသည် တစ်ကြိမ်မျှ မကျရှုံးဘဲ တာဝန်ပေါင်း ရာနှင့်ချီကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။

ယနေ့၏ ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်များသည် သူ့ကို အဆိုးဆုံး အခြေအနေအဖြစ် တွေးတောရန် ဖိအားပေးနေသည်။

၎င်းမှာ တာဝန်ကျဆုံး၍ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ သေဆုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီ လင်းဖန်က ဘယ်လိုလူလဲ။ ဆန်ဒါချန်ပီယံတောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူးလား"

သူ မသိလိုက်ဘဲ သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စိုရွှဲလာခဲ့သည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး မည်သည့် အကူအညီတောင်းခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ထိုသူသည် အလွန် သန်မာပြီး လူသုံးဦးကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်ရမည်။

"ဟူး..."

ကျန်းပေါင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

'အကယ်၍ ထိုသို့သာ အမှန်ဖြစ်ပါက လင်းဖန်၏ အရည်အချင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်' ကျန်းပေါင်က ထိတ်လန့်စွာ တွေးမိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ အဖွဲ့အစည်းသည် သစ္စာစောင့်သိမှု မြင့်မားသဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးနေရပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံး၌ စုရုထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ချက်ချင်း ချိတ်ဆက်သွားသည်။

"ဟဲလို" စုရု၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေးစု... ပြဿနာတက်ပြီ..."

ကျန်းပေါင်က ထိုနေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် စုရုအား ပြောပြလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသွားသည်။

စုရုသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မင်းပြောတာ တကယ်ပဲလား။ ဒီ လင်းဖန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် သန်မာတာလား"

"သခင်လေးစု... ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပါ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လူ သုံးယောက်လုံး အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာမို့ ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နိုင်ပါတယ်" ကျန်းပေါင်၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။

"...ငါ နားလည်ပြီ မင်း ဒီကိစ္စကို နောက်ထပ် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

"တောက်..."

ကျန်းပေါင်သည် ဖုန်းချပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ဤကိစ္စမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အား ရှင်းလင်းချက် အများကြီး ပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ဖုန်းချပြီးနောက် စုရု၏ မျက်နှာမှာ အလွန် အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့သည်။

"လင်းဖန်..."

သူ၏ လက်ချောင်းရှိ လက်စွပ်ကို လှည့်ရင်း သူ၏ အမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာသည်။

"မင်း ဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

...

မနက် တစ်နာရီ။

ကျေနပ်ဖွယ် အစားအသောက် စားသောက်ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ဝမ်ဟူနှင့် အခြားသူများကို ဟိုတယ်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီးနောက် အိမ်သို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်။

လင်းဖန်သည် လင်းလင်းအာက ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ ပြန်ရောက်ပြီ"

လင်းဖန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းလင်းအာက ချက်ချင်း ထလာပြီး သူ့ကို ဖက်လိုက်သည်။

လင်းဖန်က လင်းလင်းအာ၏ နူးညံ့သော ဆံနွယ်များကို သုံးသပ်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မအိပ်သေးတာလဲ"

"ကျွန်မ ပစ္စည်းဝယ်ယူရေး အစီအစဉ်ကို လုပ်နေတာ အခု ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီ။ မနက်ဖြန်ကစပြီး အကောင်အထည်ဖော်လို့ ရပြီ"

"အို..." လင်းဖန် စိတ်ဝင်စားသွားကာ "ငါ့ကို ပြောပြပါဦး"

လင်းလင်းအာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အမြော်အမြင်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ လက်ရှိ ရန်ပုံငွေနဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး ကျွန်မ ဆွဲထားတဲ့ အစီအစဉ်မှာ အဓိက အပိုင်း သုံးပိုင်း ပါဝင်တယ်"

"ပထမတစ်ချက်က အစားအသောက်ပဲ။ ကျွန်မ အသား ပိဿာနှစ်သိန်း ကောက်ပဲသီးနှံ ပိဿာတစ်သန်းအပြင် အဆင်သင့်စား အစားအစာတွေ မုန့်တွေ အဖျော်ယမကာတွေ စီးကရက်နဲ့ အရက်တွေကို ဝယ်ယူဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါတွေအားလုံးအတွက် အသေးစိတ် အစီအစဉ် ဆွဲထားပြီးပြီ"

"ဒုတိယကတော့ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းတွေ အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေ ပရိဘောဂတွေ အဝတ်အထည်နဲ့ ဖိနပ်တွေအပြင် အစ်ကိုတို့ အနှစ်သက်ဆုံး ကွန်ပျူတာ ဂိမ်းဆော့တဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ"

လင်းလင်းအာ ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ "တတိယအချက်က အစ်ကို အထူးတောင်းဆိုထားတဲ့ အပင်မျိုးစေ့ အမြောက်အမြား ဝယ်ယူရေးပဲ။ ဈေးကွက်ထဲမှာ ရှိသမျှ မျိုးစေ့တွေအတွက် ရောင်းချသူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်ထားပြီးပြီ"

"ပြီးတော့ ခံတပ်မြို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ မီးစက်ကြီး ဆယ်လုံးကိုလည်း မှာယူထားတယ်"

"ထပ်ဖြည့်စရာ ဘာရှိသေးလဲ" လင်းလင်းအာက မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ လင်းဖန်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

လင်းဖန်က လက်ချောင်းကြားတွင် စီးကရက်ကို ကိုင်ကာ ခဏမျှ သေချာစွာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာတွေက အလွန် ပြည့်စုံနေပါပြီ ခံတပ်မြို့ရဲ့ ပုံမှန် လည်ပတ်မှုကို အခြေခံအားဖြင့် အာမခံနိုင်ပါတယ်"

သူတို့တွင် ရန်ပုံငွေ အကန့်အသတ် ရှိနေပြီး ယနေ့ သူ ရယူခဲ့သည့် အတိုးကြီးသော ချေးငွေနှင့်ပင် သူတို့တွင် ယွမ် သန်း ၄၀ အောက်သာ ရှိသဖြင့် ရိက္ခာအမြောက်အမြား စုဆောင်းရန် မလုံလောက်ချေ။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ငွေမရှိသဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးကို လုယက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

စုရု၏ မိသားစုပိုင် ကုမ္ပဏီသည် စူပါမားကတ် ကွင်းဆက်များ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စီးပွားရေးမှာ အလွန် ကြီးမားကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။

ထိုသူသည် မိမိအပေါ် ရန်ငြိုးရှိနေသဖြင့် လင်းဖန်အနေဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေရန် မလိုတော့ပေ။ သူ့ကို လုယက်ကာ အမြတ်ထုတ်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်ဘဝတွင် ဆူမိသားစုသည် သူတို့၏ ပေါများလှသော အရင်းအမြစ်များကို အခြေခံကာ ဖုန်မြို့တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ထူးခြားဆန်းပြား စွမ်းအားစု တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ဤဘဝတွင်မူ ၎င်းကို လုယူရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" လင်းလင်းအာက လင်းဖန်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လင်းဖန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ညဉ့်နက်နေပြီ ရေချိုးပြီး အိပ်ကြစို့"

လင်းဖန်က လင်းလင်းအာ၏ လက်ကို ဆွဲကာ ရေချိုးခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

လင်းလင်းအာက သူမ၏ လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုပဲ သွားပါ ကျွန်မ ချိုးပြီးပြီ"

လင်းဖန်က သူမ၏ လက်ကို အတင်းဆွဲကာ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "ဒါဆို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ချိုးကြတာပေါ့..."