အခန်း(၃၃)

အူချီဟာရပ်ကွက်ဝင်ပေါက်အနီးတွင် ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲလျက်ရှိသည်။ စစ်ဖြစ်တာကို တပ်မက်သော ထိုအစွန်းရောက်သမားများသည် မသေဆုံးမီ ဟာတာကေး ဆာတိုရူနှင့် အနည်းဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

ရှေ့တည့်တည့်ရှိ မြေပြင်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းကြီးများဖြင့် ထင်ရှားနေပြီး အချို့သော ရုပ်အလောင်းများမှာ မြေကြီးထဲသို့ပင် စိုက်ဝင်နေသည်။

ရုပ်အလောင်းတစ်ခုစီတိုင်းမှာ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခုခုဖြင့် ရိုက်ချခံထားရသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အချိန်တိုလေးအတွင်း၌ ထိုမျှလောက်ထိ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသလား?

အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသော ဒန်ဇို၏ အမြစ် အဖွဲ့ဝင်များသည် မြင်ကွင်းကို အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။ သွေးများက နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေပြီး သွေးနံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသဖြင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

အီတာချီသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်တော့မည့်အချိန်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှာရင်းဂန်ပါရှိသော အရပ်သားတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းသဖြင့် အီတာချီ လုပ်ဆောင်မည့်အရာမျိုးဟု မခံစားရပေ။

အီတာချီသည် ဂရုတစိုက်နှင့် တိကျသေချာသူအဖြစ် လူသိများသည်။

ဒါဆိုရင် ဘယ်သူဖြစ်မလဲ?

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ဘယ်သူ့မှာ ရှိသလဲ?

သူ့ကို သွားလေရာရာ လက်နက်ဟု ခေါ်ရုံနှင့်ပင် မလုံလောက်သေးပေ။

ထိုအခိုက်တွင် ဂိတ်ပေါက်နှင့် မဝေးလှသောနေရာ၌ ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် အူချီဟာရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

ပို၍တိကျစွာဆိုရသော် သူတပ်ထားသော မျက်နှာဖုံးအကျွမ်းကို သူတို့ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် သွေးစက်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖျော့တော့သော လရောင်အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် မြင်နေရသည်။

"အဲဒီလူကို တွေ့ရင် သတ်ပစ်လိုက်။"

ဒန်ဇို၏ အမိန့်မှာ သူတို့နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်တွင် အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်ကြ။

ဤလူသည် သူတို့ကို ကြည့်ရန်ပင် မလို—လရောင်အောက်တွင် လမ်းလျှောက်နေရုံဖြင့်ပင် ပြတ်သားပြီး ဖိနှိပ်ထားသော လူသတ်ငွေ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့အပြင် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်—

အမြစ် အဖွဲ့သည် အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေကြသူများဟု လူသိများသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် အကာအကွယ်မဲ့စွာ ဖော်ထုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း လျှို့ဝှက်စွာ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှာ အရာမထင်တော့ပေ။ ထိုလူသာ စိတ်ကူးရှိမည်ဆိုပါက သူတို့အားလုံးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။

ယခင်က မခံစားဖူးသည့် ဖိအားပြင်းပြင်းတစ်ခုက သူတို့ကို ဖိထားသည်။ လူတိုင်း အသက်ရှူရ ကြပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်နှာဖုံးနောက်မှ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ဟာတာ‌ေကးဆာတိုရူသည် အူချီဟာရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အမြစ် အဖွဲ့ဝင်များသည် အမိုးများ၊ သစ်ကိုင်းများပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ကို မနည်းရှူနေရသည်။

ထိုခဏတွင် သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် သေတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။ ဒန်ဇိုသခင်ကြီးဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်!"

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး လျှပ်တပြတ်ရွေ့လျားခြင်း ကို အသုံးပြုကာ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူသည် မည်သူပင်ဖြစ်ပါစေ၊ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်ပါစေ—၎င်းမှာ လူသားတို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ထိုသူကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်ပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသေးသည်မှာပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် အမြစ် အဖွဲ့ကို ကြောက်လန့်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ထိုသို့ ပြုမူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကာကာရှီသည် အနီးအနားတွင် ပုန်းခိုနေသောကြောင့်သာ ထိုသို့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အန်ဘူ  များသည် သွေးမြေကျသည့် ဖြစ်စဉ်ထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိ။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ စောင့်ကြည့်ရန်သာဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတင်းပို့ရန်အတွက်သာ ခွင့်ပြုထားသည်။

သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်သည်နှင့် ဟီရူဇန်  တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကာကာရှီသည် တစ်လျှောက်လုံး ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်—သူသည် ရှီဆူအီနှင့် ဖြစ်ပွားနေသည့် တိုက်ပွဲကို ပို၍ အာရုံစိုက်နေသည်။

မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့်၊ နဖူးစည်းတပ်မထားသော ထို "အရပ်သား" သည် စစ်ပွဲအစစ်အမှန်ကို ဖြတ်သန်းဖူးသည့် ကျွမ်းကျင်သော နင်ဂျာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်နေသည်။

ဂိတ်ပေါက်တွင် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်စေသည့်သူနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကာကာရှီသည် ထိုလူ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ခေါင်းနောက်ပိုင်းကိုသာ ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရသည်။

အီတာချီသည် ယခုအခါ အိမ်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရှီဆူအီနှင့် ဟတာကေး ဆာတိုရူတို့ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အူချီဟာ မာဒါရာဟု ပြောဆိုခဲ့သည့် လူကိုသာ စွဲလမ်းနေသည်။

သူသည် အစောပိုင်းက ထိုနေရာမှ ခွဲထွက်၍ မရခဲ့သဖြင့် ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်၍ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော် အကြောင်းပြန်ကြားချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့သလို၊ ထိုလူမှာလည်း ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ရောက်မလာခဲ့ပေ။

ကျီးကန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်လားတော့ မသိ။ အီတာချီသည် သူတို့နှစ်ဦး ဘက်နှစ်ဘက်မှ ပြန်လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အရာအားလုံးသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်မြောက်ခဲ့ဟန်တူသည်။

ယခုအချိန်တွင် အူချီဟာရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်းသို့ ကျရောက်နေသည်။

ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် မျက်နှာဖုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကာ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် တင်ကျန်နေသည့် သွေးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ၊ ဆာတိုရူ။ မင်း သန်မာမယ်လို့ ထင်ထားပေမဲ့ အဲဒီ အရှိန်အဟုန်ကတော့ ငါ့ကိုတောင် အံ့အားသင့်သွားစေတယ်။"

"မင်း ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့အရာမျိုး သုံးမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ မင်းကို ငါ အမြဲတမ်း... အဲ၊ လျှော့ပြီး တိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ပဲ ထင်ထားတာ။"

ရှီဆူအီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း အလွန်အကျွံတော့ မဟုတ်ပေ။

ဟာတာကေး ဆာတိုရူနှင့်အတူ နေထိုင်လာခဲ့ရာတွင် ဤလူ၏ ပုံမှန်အမူအကျင့်များကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒီနေ့သည် ဆာတိုရူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အစစ်အမှန်ကို သူ၏ မျက်စိဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မည်သူမျှ မနိုင်နိုင်သူ၊ အသန်မာဆုံးဟု ဆာတိုရူ အမြဲတမ်း ကြွားလုံးထုတ်နေသည်ကို ကြားခဲ့ရဖူးသဖြင့် ယခုမြင်ရသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဖြစ်တော့ပေ။

ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် လေပူတစ်ချက်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှီဆူအီ၏ ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် ကန်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ချီးကျူးချင်ရင် အနည်းဆုံးတော့ တကယ်ဖြစ်အောင် ပြောစမ်းပါ။ အဲဒီလို ရေလိုက်လွဲလိုက် လုပ်နေတာမျိုးက မရဘူး~"

အီတာချီလည်း အစောပိုင်းက နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဟတာကဲ ဆာတိုရူကို ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဟာသဆန်အောင် အမြဲပြုမူနေတတ်သော်လည်း ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် တကယ်ပင် သန်မာသည်။

"ဒန်ဇိုသခင်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးကို ခိုးယူတာ၊ အဲဒီလို ပေါက်ကွဲမှုမျိုး ဖန်တီးတာ..."

"မင်းမှာ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဘယ်လောက်များ ကျန်နေသေးတာလဲ?"

ဟာတာ‌ေကး ဆာတိုရူသည် လျှာထုတ်လိုက်ပြီး အီတာချီကို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မျက်နှာပေးပြလိုက်သည်။

"မင်း တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သိလာလိမ့်မယ်။ လျှို့ဝှက်ချက်လေး နည်းနည်းတော့ ထားရဦးမှာလေ၊ နားလည်လား?"

"အဲဒီလောက် ထင်ရှားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီး လုပ်ထားပြီးတော့၊ မင်းက လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ ဆက်ထားချင်နေသေးတာလား?"

ရှီဆူအီသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ အတော်လေး စိတ်ညစ်သွားပုံရသည်။

ဟာတာကေး ဆာတိုရူသည် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး ငြင်းခုံရန်ပင် မကြိုးစားတော့ပေ။

ရှီဆူအီ၏ ဆံပင်များမှာ တိုက်ပွဲကြောင့် ရှုပ်ပွနေပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ ပတ်တီးစမှာလည်း သွေးများ စိုရွှဲသွားကာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ အားလုံး ပေါ်လွင်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် အထောက်အထားမှာလည်း ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားနေတော့သည်။

အီတာချီက သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှီဆူအီကတော့ ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဒါဟာ တကယ်ဆိုရင် "ငါ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း အသက်ပြန်ရှင်လာပြီ" ဆိုတဲ့ မျက်ရည်ကျစရာ အခိုက်အတန့်မျိုး ဖြစ်သင့်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ရှီဆူအီ "မသေဆုံးခင်" ကတည်းက နောက်ဆုံးစကားတွေ၊ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ နှုတ်ဆက်စကားတွေကို အကုန်ပြောခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အခု အီတာချီကို ပြန်တွေ့တော့ ထိုစကားတွေက ခေါင်းထဲမှာ ပြန်ကြားယောင်နေပြီး အတော်လေးကို ရှက်ဖို့ကောင်းနေသည်။

ဒါတင်မကသေး၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးမှသာ ကျန်သူတွေကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် သေဖို့အသင့်ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဟတာကဲ ဆာတိုရူရဲ့ ရူးသွပ်သော စီးကြောင်းထဲကို ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ ယခင်က ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အပြင်မှာလည်း ရှီဆူအီရဲ့ အောက်မေ့ဖွယ်အခမ်းအနားမှာ သူတို့ အမှန်တကယ် ပြန်တွေ့ခဲ့ကြသေးသည်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ရှီဆူအီက သူဘယ်သူလဲဆိုတာကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

ပြဿနာမျိုးစုံနဲ့ အဖြေမရသေးတဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ရှီဆူအီက ဟာတာကေး ဆာတိုရူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။

ဆာတိုရူမှာသာ တစ်ခုခုသော ထူးဆန်းတဲ့ အစီအစဉ်ရှိပြီး ရှီဆူအီကို မျက်နှာမပြစေချင်တာဆိုရင်တော့ ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်မှာပါ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာကိုပဲ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ရှီဆူအီ။"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အူချီဟာပုံစံ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ရင်တွင်းစကားတွေ ပြောတော့မည့်အပြု ဟတာကဲ ဆာတိုရူက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားကို အမြန်ဝင်လာပြီး ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ပုတ်ကာ ခေါင်းကို အလယ်မှာ ထိုးဝင်လိုက်သည်။

"ခဏလေး—မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုကို နောက်မှ ထားလိုက်ကြစမ်းပါ~"

"အစီအစဉ်အတိုင်းသာ အားလုံးဖြစ်လာရင် မင်းတို့မှာ အဲဒီအကြောင်းတွေ ပြောဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရပါလိမ့်မယ်၊ သစ္စာဖောက်နင်ဂျာ ဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့မှာ လုပ်စရာ အလုပ်ကြီး ကျန်နေသေးတယ်။”