အခန်း ၁ အိုဟို... ငါ ရှီဟောင် ဖြစ်သွားပြီလား
“ခဏ... ဒါ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီမလား”
လီချန်ရှန် သတိပြန်ရလာချိန်တွင် မျက်လုံးရှေ့၌ ပေါ်လာသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် ခဏတာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသည်။
သူ့ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ဘေးတွင်တော့ မျက်နှာထားကြမ်းတမ်းသော မိန်းမတစ်ယောက်နှင့် ချစ်စရာကောင်းသည့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထိုကြမ်းတမ်းသောမိန်းမ၏ဘေးတွင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော အဘိုးအိုတစ်ဦးကလည်း လေးစားရိုကျိုးစွာဖြင့် သူမ၏နားတွင် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေသည်။
လီချန်ရှန်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို မတော်တဆ ကြားလိုက်ရသည်။
အထူးသဖြင့် မွေးရာပါ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရိုး ဟူသောစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက်
အမှတ်တရများစွာသည် ရေလှိုင်းတစ်လှိုင်းပမာ သူ့စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
ထိုအမှတ်တရများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လီချန်ရှန် သို့မဟုတ် ယခုအချိန်မှစ၍ ရှီဟောင် ဟု ခေါ်ရမည့်သူသည် လုံးဝကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။
“ဟာ... ငါ အခုလေးတင် တစ်ရေးတစ်မော အိပ်ရာကနိုးလာတာပဲရှိသေးတယ်။ နိုးလာတော့ ပြီးပြည့်စုံသောကမ္ဘာထဲ ရောက်နေပြီး မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲက ရှီဟောင် ဖြစ်နေတယ်တဲ့လား”
“အဲဒါတင်မကသေးဘူး... အခု ငါ့ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရိုးကို ထုတ်ယူခံရတော့မယ်”
“ဒါက ဘာကြီးလဲကွာ...”
ရှီဟောင်သည် အားကုန်ရုန်းကန်လိုက်သည်။
သို့သော် သူက ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသဖြင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မကြာမီမှာပင် စူးရှလှသော နာကျင်မှုတစ်ရပ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလွန်အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှီဟောင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သတိမေ့မသွားမီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုမျက်နှာထားကြမ်းတမ်းသောမိန်းမ၏ ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်သားထားလိုက်သည်။
တစ်နေ့ သူ့ထံတွင် လုံလောက်သောစွမ်းအား ရှိလာသည့်အခါ
သူမကို မဖြစ်မနေ လက်စားချေမည်ဖြစ်သည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံးအရိုးကို ထုတ်ယူပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် ထိုအရိုးကို မိန်းမ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အစားထိုးထည့်သွင်းလိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့မမြင်နိုင်သည့်နေရာတွင်တော့ ရှီဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တောက်ပနီရဲသောသွေးများကြား၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်စင်း လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
မကြာမီ ရှီဟောင်၏ မိဘများ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ရှီဟောင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကြီးအကျယ်အဖြစ်အပျက်များက မူရင်းဇာတ်လမ်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ရှီဟောင်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားမြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။
---
ရှီဟောင် သတိပြန်ရလာချိန်တွင် သူသည် ချန်မန်တောင်တန်းများ အတွင်းရှိ ကျောက်ရွာ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူ နိုးထလာသည့်အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်
နူးညံ့စိမ်းလန်းသော မိုးမခသစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်လည်ကာကွယ်ပေးရင်း အခန်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျောက်ရွာသားများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ကြသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကာ အကြီးအကဲယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးကြသည်။
အကြီးအကဲယဇ်ပုရောဟိတ်က ရှီဟောင်ကလေးငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြသောအခါ ရွာသားအများအပြား၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။
ဒီကလေးကို သေချာပေါက် ကယ်တင်နိုင်တော့မယ်...
နူးညံ့စိမ်းလန်းသော မိုးမခသစ်ကိုင်းများစွာ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှီဟောင်၏ သေးငယ်သောခန္ဓာကိုယ်သည် ရွာဝင်ပေါက်ရှိ မိုးမခပင်ကြီးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သတိပြန်ရလာသော ရှီဟောင်သည် သူ့ကို ပတ်လည်ဝန်းရံထားသည့် စိမ်းလန်းနူးညံ့သော သစ်ကိုင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် သူ့စိတ်ထဲသို့ လူတစ်ဦး၏အမည်က ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။
မိုးမခနတ်ဘုရား လျူရှန်။
ငါ ကျောက်ရွာကို ရောက်လာပြီပဲ...
ရှီဟောင် တွေးနေစဉ်
နားထဲသို့ နူးညံ့ပြီး သာယာလှပသောအသံတစ်သံ ဝင်ရောက်လာသည်။
“မင်းက ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းရဲ့အနာဂတ်ကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူး။ အဲဒီအနာဂတ်ဟာ အမှောင်ထုတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်...”
“မင်းက... ငါ စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့သူများ ဖြစ်နေမလား။ ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်မယ့်သူ...”
“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်ပဲ...”
ရှီဟောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
“မိုးမခနတ်ဘုရား... ကျွန်တော်ပဲလေ... အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ကယ်တင်မယ့်သူက ကျွန်တော်ပဲ...”
သူသည် နူးညံ့သေးငယ်သော လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းရင်း တန်းတန်းမတ်မတ် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း... ငါ့ကို သိတယ်လား...”
လျူရှန် စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ရှေ့ရှိ ကလေးငယ်လေးက ပန်းရောင်သန်းနေသော လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူမကို သိကြောင်း တိုက်ရိုက်ဝန်ခံလိုက်သည်။
ထိုအရာကြောင့် လျူရှန်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မသေမျိုးဧကရာဇ်...”
ရှီဟောင်က ဆက်ပြောသည်။
“အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်က မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ်။ ကျွန်တော် အနာဂတ်ကနေ အခုအချိန်ကို ပြန်ရောက်လာတာ။ အနာဂတ်က အရမ်းကို အမှောင်ကျလွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဆက်ပြီးမခံနိုင်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အကူအညီရှာဖို့ ဒီအချိန်ကို ပြန်လာခဲ့တာပဲ။”
ရှီဟောင်သည် လျူရှန်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။
သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ဒီကမ္ဘာမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနိုင်ဖို့အတွက် သူ့ရှေ့က မိုးမခနတ်ဘုရားကို ယုံကြည်လာအောင် ပြောဆိုရမည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ချမှတ်ထားခဲ့သည်။
မသေမျိုးဘုရင်အဆင့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို လိမ်ညာလှည့်စားရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။
သို့သော်
သူပြောတာတွေ အမှန်ဖြစ်နေခဲ့ရင်ရော
“မသေမျိုး...”
ကလေးငယ်၏စကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါ လျူရှန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ သူမသည် ထိုစကားနောက်တွင် “ဧကရာဇ်” ဟူသော စကားလုံးကို ဆက်လက်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ဆက်ပြောလိုက်မိပါက တာအိုထံမှ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံစားရမည်ဟု သူမ၏အတွင်းစိတ်က သတိပေးနေသည်။
ဒါက ရှေ့တွင်ရှိနေသော ကလေးငယ်သည် အမှန်တရားကို ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
သူ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
လျူရှန် ဘာလုပ်ရမည်မသိ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်
သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
အထီးကျန်ပြီး အကူအညီမဲ့နေသော လူငယ်တစ်ဦး...
သူ့ရှေ့တွင်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အင်အားကြီးမားသည့် ရန်သူလေးဦး။
သူ့နောက်တွင်တော့ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကောင်းကင်ကိုးထပ်နှင့် မြေကမ္ဘာဆယ်ထပ်။
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် သက်ရှိပေါင်းများစွာ၏ ဝမ်းနည်းငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ သွေးမိုးများပင် ရွာသွန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“အနာဂတ်က... ဒီလောက်တောင် ကြေကွဲစရာကောင်းနေတာလား...”
လျူရှန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းခြင်းတစ်ရပ် ပေါ်လာသည်။
သူမသည် အနာဂတ်၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုအပိုင်းလေးတစ်ခုတည်းကပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်။
အထူးသဖြင့် သူမ၏စိတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည့် ရန်သူလေးဦး...
ထိုကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နေရသည့် လူငယ်၏ဘေးတွင် မည်သည့်အဖော်မျှ မရှိခဲ့ပေ။
သူ့နောက်တွင်တော့ အဆုံးမဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသာ ရှိနေသည်။
သူက အရာအားလုံးကို... တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားခဲ့ရတာလား
လျူရှန်၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်သော ရှီဟောင်ကလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မင်းက အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တယ်လား”
“ဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။ မင်းက မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်ပဲရှိသေးတာဆိုတော့ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သင့်ဘူး...”
သူ ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။
ဒါဆို... ငါ့ကြောင့်များလား
ဖြစ်နိုင်တယ်။
လျူရှန်သည် သူ့ထံမှတစ်ဆင့် အနာဂတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုအရာကို သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ ရှီဟောင်၏စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ယခု သူသည် ရှီဟောင် ဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။
မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက ကောင်းကင်ကိုးထပ်နှင့် မြေကမ္ဘာဆယ်ပြည်ထဲရှိ သက်ရှိအားလုံးအတွက်ပါ သူ့ရှေ့ရှိ မသေမျိုးဘုရင်ကို ယုံကြည်လာအောင် မဖြစ်မနေ ပြောရတော့မည်။
“အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကံကြမ္မာရဲ့ ထူးဆန်းမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် အတိတ်... အခုအချိန်ကို ပြန်လာပြီး နောက်ထပ်လမ်းတစ်ခုကို ရှာဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။”
“အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်အပြင်ဘက်က ထူးဆန်းတဲ့မျိုးနွယ်တွေ ကျူးကျော်လာလိမ့်မယ်။ သူတို့နောက်မှာ မူလကုန်းမြေကြီး ရှိနေတယ်။ သူတို့ကို သတ်ပစ်လို့ မရဘူး။ အဲဒါကြောင့် သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရင်း ကျွန်တော် တဖြည်းဖြည်း အင်အားကုန်ဆုံးလာခဲ့တယ်။”
“ဒါ့အပြင်ကျွန်တော်ဘေးမှာရှိတဲ့လူတွေကလည်း နည်းလွန်းတယ်။ အနာဂတ်မှာတောင် ကျွန်တော်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ့် အဖော်တွေက အလွန်နည်းပါးလိမ့်မယ်။”
ရှီဟောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသောအလင်းတစ်စင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့တာ။ အခုတော့ ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ။”
“ရန်သူက မကုန်နိုင်အောင် များပြားနေတယ်ဆိုရင်...”
“သူတို့ကို အရေအတွက်နဲ့ပဲ ပြန်တိုက်ရမယ်လေ။”
ရှီဟောင်သည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အရာများကို လျူရှန်အား ဆက်လက်ပြောပြရင်း သူလိုအပ်သည့် နောက်ထပ်အစီအစဉ်အတွက်လည်း ပြင်ဆင်နေသည်။
“ကျွန်တော် ပြန်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တစ်ခုပဲရှိတယ်။ ကျွန်တော်သွေးဆက်ကို တတ်နိုင်သမျှ ပြန့်ပွားအောင်လုပ်မယ်။ နောက်မျိုးဆက်တွေကို ကြီးပြင်းလာအောင် လေ့ကျင့်ပေးမယ်။ သူတို့တွေက အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်ကို ကူညီပြီး ရန်သူတွေကို ထိန်းထားပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော်မှာ ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ရလာမယ်။”
“အချိန်လုံလောက်သရွေ့ ကျွန်တော် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို တက်နိုင်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ရန်သူဘယ်လောက်များများ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်စရာမလိုတော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်သွားလို့ရပြီ။”
“မိုးမခနတ်ဘုရား... မင်းက မသေမျိုးဘုရင်အဆင့် အင်အားကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော်က အခုအချိန်ကို ပြန်ရောက်လာတာမို့ အစပိုင်းမှာ အင်အားနည်းနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့စောင့်ရှောက်မှုကို ကျွန်တော်လိုအပ်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းရဲ့အင်အားကိုလည်း ကျွန်တော် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီပေးမယ်။”
ရှီဟောင်သည် သူ့အစီအစဉ်အရ မျိုးဆက်သစ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာစေပြီး ၎င်းတို့ကို အင်အားကြီးလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်မည့်အကြောင်း ဆက်လက်ရှင်းပြလိုက်သည်။
“နောင်မျိုးဆက်တွေ လုံလောက်အောင် များပြားလာရင် သူတို့ထဲက အချို့ဟာ အနာဂတ်မှာ မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်အထိ တက်နိုင်လိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမယ့် မသေမျိုးဘုရင်အနည်းငယ်နဲ့တော့ အနာဂတ်အခြေအနေကို သိပ်ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆို... ရာချီ ထောင်ချီ ဒါမှမဟုတ် သောင်းချီအထိ မသေမျိုးဘုရင်တွေ ရှိလာခဲ့ရင်ရော”
“အဲဒီမသေမျိုးဘုရင်တွေအထဲမှာ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီး မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်အထိ တက်နိုင်မယ့်သူတွေ သေချာပေါက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။”
“နောက်မျိုးဆက်တွေ လုံလောက်အောင် ရှိလာရင် ရန်သူကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်မယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါတို့အတွက် လုံလောက်တဲ့အချိန် ရလာမယ်။”
“မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာထဲမှာ အရည်အချင်းကောင်းတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အချိန်ကတည်းက အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားပြီးသား။ ရန်သူတွေကို အရေအတွက်နဲ့ အချိန်ဆွဲထားမယ်။”
“တစ်နေ့ ကျွန်တော် မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဆုံးရှုံးသွားသူတွေကို ပြန်လည်ကယ်တင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ကျွန်တော် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။”
ယခု ရှီဟောင် ဖြစ်လာပြီးနောက် မူရင်းဇာတ်လမ်းအတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်း ရှေ့ဆက်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
အခုလိုအစပြုနေရာကနေဆိုရင်
မိုးမခနတ်ဘုရားကို သူ့အစီအစဉ်ကို ယုံကြည်လာအောင် ပြောဆိုပြီး သူမ၏အင်အားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီပေးခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
လျူရှန်သည် နယ်စပ်ပင်လယ်သို့ မသွားဘဲ သူ့ဘေးတွင် ဆက်ရှိနေပါက သူမ၏အင်အားသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည်သာမက ပိုမိုမြင့်မားသည့်အဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှီဟောင် ယုံကြည်ထားသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုယုံကြည်ချက်၏ နောက်ကွယ်တွင် သူ့ထံ၌ရှိနေသော ထူးခြားသည့်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
သူ့ထံတွင်လည်း ကမ္ဘာကူးလာသူတစ်ဦးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေသည်။
အဲဒါကတော့
“သားသမီးများလေ ကောင်းချီးများလေ” စနစ်။
သူ့မှာ နောက်မျိုးဆက်တွေ များပြားလာလေလေ သူတို့ထံမှ စွမ်းအားကို ပိုမိုရရှိလာလေလေ ဖြစ်သည်။
နောက်မျိုးဆက်တွေ အင်အားကြီးလေလေ
သူ့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်လာမည့် စွမ်းအားကလည်း ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်သာ ရှီဟောင်သည် လျူရှန်အား သူ့အစီအစဉ်ကို ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ တကယ်ပဲ အနာဂတ်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည်။
ထိုထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်ထားသည်။
ဒါကြောင့် သူသည် လျူရှန်ကို အမှန်တကယ် လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ပေ။
ရှီဟောင်သည် လျူရှန်၏အဖြေကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်နေသည်။
“ဒါဆို ကောင်းကင်ကိုးထပ်နဲ့ မြေကမ္ဘာဆယ်ပြည်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ ရန်သူက နယ်စပ်ပင်လယ်ထဲက ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူးပေါ့”
လျူရှန်သည် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ကိုးထပ်နှင့် မြေကမ္ဘာဆယ်ပြည်ရင်ဆိုင်ရမည့် တကယ့်ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ နယ်စပ်ပင်လယ်ထဲမှ ရန်သူများပင် မဟုတ်ကြောင်းကို။
ရှီဟောင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“နယ်စပ်ပင်လယ်ထဲက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း လေးယောက်ဆိုတာ ထူးဆန်းသောစစ်တပ်ကြီးရဲ့ရှေ့မှာတော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။”
သူက ထိုထူးဆန်းသောစစ်တပ်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်သော အင်အားကို သိထားသည်။
ရှီဟောင်၏စကားကို ကြားပြီး လျူရှန် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။
သူမသည် ရှီဟောင် လိမ်နေသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ ရှီဟောင်၏ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူမသည် အနာဂတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ထပ်မံမြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမ မြင်လိုက်ရသည်မှာ
ရှီဟောင် ပြောခဲ့သော ထူးဆန်းသောစစ်တပ်ကြီး။
အဆုံးမဲ့သကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ တန်းစီနေသော ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ် စစ်သည်များ...
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လျူရှန်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားမိသည်။
သို့သော်
ထိုအဆုံးမဲ့စစ်တပ်ကြီးရှေ့တွင် လူတစ်ဦးတည်းက အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည့် နောက်ကျောပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒီလူငယ်ကသာ ကောင်းကင်ကိုးထပ် မြေကမ္ဘာဆယ်ပြည်နဲ့ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
နောက်ဆုံးတွင် လျူရှန်သည် ရှီဟောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါ ကတိပေးတယ်။ မင်းကြီးပြင်းလာတဲ့အထိ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။”
လျူရှန်၏သဘောတူညီချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှီဟောင်၏ရင်ထဲမှ လေးလံနေသည့်ဝန်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ အသက်ရှူချလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်
“ဂွီ... ဂွီ...”
သူ့ဗိုက်ထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှီဟောင် တောင့်တင်းသွားသည်။
ထို့နောက်မှသာ သူသည် မိမိကိုယ်ကို သတိရသွားသည်။
သူက အခု ကလေးငယ်တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။
သူ ဗိုက်ဆာနေပြီ။
ရှီဟောင်သည် လျူရှန်ကို မျက်နှာမူကြည့်လိုက်ပြီး
“လျူရှန်... ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာတယ်...”
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် လျူရှန်တစ်ယောက်လုံး ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။
*************""""""""
ကျင့်စဉ်အဆင့်များ — English → မြန်မာ
1. Blood Transformation Realm — သွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်
2. Cave Heaven Realm — ကောင်းကင်ဂူအဆင့်
3. Spirit Transformation Realm — ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်
4. Inscription Realm — အက္ခရာထွင်းခြင်းအဆင့်
5. Formation Realm — အစီအရင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်
6. Venerable Realm — အရှင်သခင်ဘုံအဆင့်
7. Divine Flame Realm — နတ်မီးတောက်အဆင့်
8. True Self Realm — စစ်မှန်သောနတ်ဘုံအဆင့်
9. Sacrificial Saint Realm — မြင့်မြတ်သောယဒ်ဘုံအဆင့်
10. Heavenly Deity Realm — ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုံအဆင့်
11. Void Dao Realm — ဂိုဏ်းသခင်အဆင့်
12. Self-Release Realm — မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်
13. Escape One Realm — မိမိကိုယ်ကိုလွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်
14. Supreme Being Realm — အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့်
15. True Immortal Realm — စစ်မှန်သောမသေမျိုးအဆင့်
16. Immortal King Realm — မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်
17. Quasi-Immortal Emperor Realm — မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်
18. Immortal Emperor Realm — မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်
19. Sacrificial Dao Realm — တာအိုပူဇော်ယဇ်အဆင့်
20. Above Sacrificial Dao — တာအိုပူဇော်ယဇ်အဆင့်အထက်