အခန်း (၉၆) - စူးမင် - တခြားအကူအညီတွေ မရှိဘဲနဲ့ အော်စကာ က အစားအသောက် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်ပါဦးမလား

စူးမင်က သူမကို သူ၏ကြိုက်တက်သည့် ပုံစံ ဟု ပြောလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ နင်းရုန်ရုန် ၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီရဲသွားလေသည်။ အော်စကာ၏ စုတ်ပြတ်နေမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စူးမင်က အများကြီး ပိုကောင်းလေသည်။ ထို့အပြင် ယနေ့ အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက် စူးမင်နှင့်ဆိုလျှင် သူမ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး သူ့အပေါ် ရွံရှာစရာ ဘာမှမတွေ့မိချေ။

တစ်ကြိမ်တည်းသော အားနည်းချက်မှာ စူးမင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမြင်မှု ရှိနေခြင်းပင်။ သူက တဏှာရူး သော်လည်း အဲဒါကလွဲရင် အဆင်ပြေလေသည်။

[ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း မှာ စည်းမျဉ်း တစ်ခု ရှိတယ်လို့ အော်စကာ ကို ငါ ပြောလိုက်တယ်။ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဆက်ခံသူရဲ့ လက်တွဲဖော် က တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်တဲ့။ အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ အော်စကာ က လုံးဝ မကိုက်ညီတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ငါက တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား မဟုတ်ပေမယ့် ငါက အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့သူလေ။ နင်းဖုန်းကျစ် သာ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရင်တောင် ဘယ်သူ့ကို ရွေးရမလဲ ဆိုတာကို သူ သိမှာပါ]

နင်းရုန်ရုန် က 'အင်း... ဟုတ်ပါပြီ။ အခုကျတော့ ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား လို့ မခေါ်တော့တာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အဖေသာ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင် စူးမင်ကို ရွေးချယ်နိုင်ခြေ က အော်စကာ ထက် သေချာပေါက် အများကြီး ပိုမြင့်မားမှာပဲ။ အော်စကာ အတွက်ကတော့ သောင်းဂဏန်းမှာ တစ်ပုံလောက်တောင် အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး' ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။

[မူလက အော်စကာကို ငါ့ရဲ့ ညီလေး တစ်ယောက်အဖြစ် သိမ်းသွင်းလို့ ရမလား ဆိုတာကို ငါ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် သူက တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ပါတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် ပဲလေ။ အကယ်၍ သူသာ သေချာ ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်ကို သေချာပေါက် ရောက်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ သူ တကယ်ပဲ ရောက်သွားခဲ့ပြီး အစားအသောက် နတ်ဘုရား ရဲ့ အမွေအနှစ် ကိုတောင် ရရှိသွားခဲ့တာ]

မိန်းကလေးများမှာ ဤအရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အော်စကာက ဤမျှ အစွမ်းထက်လာပြီး အစားအသောက် နတ်ဘုရား ၏ အမွေအနှစ် ကို တကယ် ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။ လူအများအပြားက သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ဘယ်သောအခါမျှ မရရှိနိုင်ကြကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

[ဒါပေမဲ့ အော်စကာ က အစားအသောက် နတ်ဘုရား ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ရရှိခဲ့တာက အဓိကအားဖြင့် ထန်ဆန်း ဆီက မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒါကို စုပ်ယူပြီးတဲ့နောက်မှာ သူရဲ့ အဆင့် မြင့်တက်လာရုံသာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းပါ မြင့်တက်လာခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ထန်ဆန်း နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ဖို့ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ကျွန်း ဆီကို လိုက်သွားခဲ့တာကြောင့် ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်ရှိသွားပြီး အစားအသောက် နတ်ဘုရား ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ရရှိခဲ့တာ]

[တုံလော် တိုက်ကြီး မှာ ပထမဆုံး အစားအသောက် အမျိုးအစား ဘွဲ့ရတုံလော် ဖြစ်ခြင်းအပြင် အော်စကာ က အစားအသောက် နတ်ဘုရား ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ရရှိခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူက အသက် လေးဆယ် မတိုင်ခင် ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့လို့ပဲ။ အော်စကာမှာ လုံလောက်တဲ့ အလားအလာတွေ ရှိတယ်လို့ အစားအသောက် နတ်ဘုရား က ယုံကြည်ခဲ့တာကြောင့် တုံလော် တိုက်ကြီး ဆီ နတ်ဘုရားရာထူး အမွေအနှစ် ကို ချပေးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အဆင့် ၉၉ ကို ရောက်တဲ့အခါ အမွေအနှစ် ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ကို စတင်နိုင်တယ်လို့ အော်စကာကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာ]

[ဒီနှစ်ခုထဲမှာ ဒုတိယ အကြောင်းရင်းက ပိုပြီး အလေးချိန် စီးတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တွေက သဘာဝအရကို ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲတယ်လေ။ အဆင့် ၉၅ ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် အဆင့် တစ်ဆင့် တက်ဖို့တိုင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်ရုံသာမက ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ပါ လိုအပ်လာတယ်။ ဝိညာဉ်သခင် အများစုက ဒီအဆင့်မှာတင် တစ်ဆို့နေတတ်ကြတယ်။ လောလောဆယ်မှာ တိုက်ကြီး ပေါ်က သိထားတဲ့ အဆင့် ၉၉ အထွတ်အထိပ် တုံလော် တွေက ချန်းတောက်လျို နဲ့ ထန်ချန် တို့ပဲ ရှိတယ်။ ဘီဘီတုန်း ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ရာက္ခသနတ်ဘုရား စမ်းသပ်မှုကြောင့် ဖိနှိပ်ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူမလည်း အဲဒီထဲမှာ ပါမှာပဲ]

[ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အဆင့် ၉၉ ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် ခက်ခဲတယ် ဆိုတာကို မြင်နိုင်ပါတယ်။ အခု အော်စကာ က ငါ့ရဲ့ အချစ်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာအောင် ငါက သဘာဝကျကျပဲ ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရာအားလုံးက သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတော့တယ်]

[တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ငါက သူ့ကို မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလို ထန်ဆန်း ဆီမှာလည်း အဲဒါက သဘာဝကျကျပဲ မရှိသေးဘူးလေ။ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ကျွန်း က လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ သူ တွေးတောင် မတွေးသင့်ဘူး။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်ဆိုရင် စမ်းသပ်မှုတွေကို မအောင်မြင်နိုင်လို့ သေဖို့ပဲ ရှိတယ်]

ဘီဘီတုန်း နှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက စူးမင် ပြောသောအရာကို သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် သဘောတူလိုက်ကြလေသည်။

ပထမ တစ်ယောက်မှာ သူမ၏ မူလ စွမ်းအားက အဆင့် ၉၅ အထက်တွင် ရှိနေပြီးဖြစ်သဖြင့် အဆင့် ၉၅ က ဘွဲ့ရတုံလော် တစ်ယောက်အတွက် အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိရှိထားလေသည်။ တိုးတက်ရန် ခက်ခဲမှုက အဆတစ်ရာကျော် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားလေသည်။ မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် နှင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရား ကျွန်း မှ လေ့ကျင့်ရေးတို့ မပါဘဲနှင့်ဆိုလျှင် အော်စကာ က အဆင့် ၉၉ အထွတ်အထိပ် တုံလော် ဖြစ်လာဖို့ မပြောနှင့် အသက် လေးဆယ် မတိုင်ခင် ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်သို့ ရောက်ရန်ပင် ရုန်းကန်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

နင်းရုန်ရုန် ကမူ ဤအရာကို သူမ၏ အဘိုး နှစ်ယောက်မှတစ်ဆင့် သိရှိထားလေသည်။ သူမ၏ အဘိုး နှစ်ယောက်စလုံးက အဆင့် ၉၅ တွင် အချိန်အတော်ကြာ တစ်ဆို့နေခဲ့ကြပြီး အဆင့် ၉၆ သို့ ချိုးဖောက် မဝင်ရောက်နိုင်ကြချေ။ ၎င်းက တိုးတက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းကို ပြသနေလေသည်။ အကယ်၍ အော်စကာသာ စူးမင် ပြောခဲ့သော အကူအညီများကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဆိုပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ အပြောင်းအလဲများ မရှိလျှင် သူ၏ တစ်သက်တာတွင် အဆင့် ၉၉ သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ချေ။

အကယ်၍ အော်စကာသာ စူးမင်၏ အချစ်ပြိုင်ဘက် မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် စူးမင်၏ အကူအညီဖြင့် ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်သို့ သူ စောစောစီးစီး သေချာပေါက် ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းက မဖြစ်နိုင်တော့ပုံ ရလေသည်။

[အို... ဟုတ်သားပဲ... နောက်ထပ် တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ ရွှေရောင်တြိဂံ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း ရဲ့ ဆက်ခံသူရဲ့ လက်တွဲဖော် က တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ဖလန်းဒါး မသိဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို သိသိလျက်နဲ့ သူက အော်စကာအတွက် အောင်သွယ်ပေးခဲ့ပြီး နင်းရုန်ရုန် ကို ပိုးပန်းဖို့ အားပေးခဲ့တယ်။ သူက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့တာ သေချာတယ်]

[အကယ်၍ အော်စကာသာ နင်းရုန်ရုန် ကို ပိုးပန်းတဲ့နေရာမှာ တကယ် အောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဖလန်းဒါး လည်း သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူး ရမှာပဲ။ အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တောင် ဖလန်းဒါး က ဘာမှ ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယွီရှောင်ကန်း တောင်မှ အော်စကာ က နင်းရုန်ရုန် ကို ပိုးပန်းတာကို နောက်ပိုင်းမှာ မကန့်ကွက်ခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို တွက်ချက်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ]

[ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ ဒီမှာ ရှိနေပြီဖြစ်လို့ အော်စကာ အတွက် သေချာပေါက် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ နှစ်ယောက်ကတော့ အဲဒီအကြောင်းကို မေ့ထားလိုက်လို့ ရပါတယ်။ နင်းရုန်ရုန် က ငါ့လူပဲ ဖြစ်ရမယ်]

ဤအချိန်တွင် သူတို့က စိုထိုဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း ၏ အဝင်ဝသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ စူးမင် က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နင်းရုန်ရုန် ၏ မျက်နှာလေး အလွန် နီရဲနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက "ရုန်ရုန်... နင့်မျက်နှာက ဘာလို့ ဒီလောက် နီနေတာလဲ" ဟု စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

နင်းရုန်ရုန် က "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အရမ်း ပူနေလို့ပါ။ ခဏနေရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ဟု ဗလုံးဗထွေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်ဝူက သူ့ကို စူးရဲစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ရှောင်ဝူက သူမ သဝန်တိုနေကြောင်းကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်။ သူက ခွက်ထဲက စားနေပြီး အိုးထဲကဟာကို လိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် စူးမင် ၏ သိမ်းသွင်းခြင်းကို အပြည့်အဝ မခံရသေးသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ် အတူတကွ နေလာပြီးနောက် အတော်လေး နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်ဝူက သူမကိုယ်တိုင် စတင် လှုပ်ရှားသင့် မသင့် တွေးတောနေမိလေသည်။ မဟုတ်ပါက မထင်မှတ်ထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိလေသည်။ အစ်ကို စူးမင် က မိန်းမ အများကြီး လိုချင်နေတယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူမက ပထမဆုံး ဖြစ်ရမည်။

ဤအချိန်တွင် ဖလန်းဒါး လည်း ရပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။ "ဒါက စိုထိုဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း ပဲ။ ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး ဆိုတာက ဝိညာဉ် ပြိုင်ပွဲတွေအတွက် နေရာတစ်ခုပဲ"

ထန်ဆန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဝိညာဉ်သခင် တွေက အမြင့်မြတ်ဆုံး အလုပ်အကိုင် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး လို နေရာမျိုး ရှိနေရတာလဲ။ ဝိညာဉ် တိုက်ပွဲတွေကို လူတွေ ကြည့်ဖို့ မျောက်ပြပွဲလို ပြသနေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စူးမင် ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ တခြား ဘာအတွက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ပိုက်ဆံ အတွက်ပေါ့။ ဝိညာဉ်သခင် တိုင်းက ချမ်းသာကြသည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အရင်းအမြစ် များစွာ လိုအပ်လေသည်။ အနောက်ခံ မရှိဘဲ ပိုက်ဆံ အမြန်ရှာချင်သော ဝိညာဉ်သခင် များက ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း သို့သာ လာနိုင်ကြလေသည်။ ၎င်းက သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ မြေအောက် လက်ဝှေ့ကွင်းများနှင့် အနည်းငယ် တူသော်လည်း ဤနေရာက ပိုမို တရားဝင်ပြီး အလင်းရောင်ကို ပုန်းရှောင်နေစရာ မလိုချေ။

ဖလန်းဒါး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ "မဟုတ်ဘူး... မင်း မှားနေတယ်။ ငါလည်း ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး ကို မနှစ်သက်ပေမယ့် အဲဒါက ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ထင်ဟပ်ပြနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံရမယ်"

"ဒီက စနစ် က အတော်လေး တရားမျှတတယ်။ အဲဒါက အင်ပါယာ ကြီး နှစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်နန်းတော် နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး။ နောက်ခံကို မကြည့်ဘူး။ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအား လုံလောက်နေသရွေ့ သူတို့က လုံလောက်တဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါကို သာမန် ဝိညာဉ်သခင် အများအပြားက သဘောကျကြတာပဲ။ အဲဒီ မူးမတ် ဝိညာဉ်သခင် တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ သူတို့က အရမ်းကြီး အန္တရာယ် မရှိဘဲ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီနေရာကို လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင် တစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြတယ်"

"ပြီးတော့ ဒီနေ့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ သင်ခန်းစာက ဒီ ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး မှာပဲ။ ငါတို့ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ရဲ့ ကျောင်းဆင်း သတ်မှတ်ချက်တွေအကြောင်းကို မုပိုင် ပြောတာ မင်းတို့ ကြားဖူးလောက်မှာပါ"

"ပထမ သတ်မှတ်ချက်က အသက် နှစ်ဆယ် မတိုင်ခင် အဆင့် ၄၀ ကို ရောက်ရှိဖို့ပဲ။ ဒုတိယ တစ်ခုက ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း မှာ ငွေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား ကို ရယူဖို့ပဲ။ ဒီ အခြေအနေ နှစ်ခုစလုံး ပြည့်မီမှသာ မင်းတို့ ကျောင်းဆင်းနိုင်မယ်။ မဟုတ်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး ငါတို့ကို အရှက်မခွဲနဲ့"

ပထမ ကျောင်းဆင်း အခြေအနေကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ အကြည့်များကို စူးမင်ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြလေသည်။ စူးမင်က အနည်းငယ် ပြုံးရုံသာ ပြုံးနိုင်လေသည်။

ဖလန်းဒါး က ရယ်မောကာ "ဒီနှစ်မှာ ကျောင်းတော် က မင်းတို့လို မကောင်းဆိုးဝါးလေး ငါးကောင်ကို လက်ခံရရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ စူးမင်က ပထမ ကျောင်းဆင်း အခြေအနေကို ပြည့်မီနေပြီ ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ လေးယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တွေကလည်း အဆင့် ၃၀ အထက်မှာ ရှိနေကြတယ်။ မင်းတို့က အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ အသက် နှစ်ဆယ် မတိုင်ခင် အဆင့် ၄၀ ကို ရောက်ဖို့က အရမ်း လွယ်ကူမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ငွေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် အမြန်ဆုံး ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအတွက် ငါ လုံးဝ မစိုးရိမ်ပါဘူး"

ထို့နောက် ဖလန်းဒါး က လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ရင်း "ခဏနေရင် မင်းတို့ ငါးယောက် အရှေ့ကောင်တာ သွားပြီး ကိုယ့်အထောက်အထား ကို စာရင်းသွင်းကြ။ အခြေခံ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ရလိမ့်မယ်။ နိုင်ပွဲ တစ်ပွဲအတွက် အမှတ် တစ်မှတ် ရပြီး ရှုံးပွဲ တစ်ပွဲအတွက် အမှတ် တစ်မှတ် လျော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

မကြာမီ ဖလန်းဒါး က ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း ၏ စည်းမျဉ်းများကို ရှင်းပြပြီးနောက် လူတိုင်းကို လေးနက်စွာဖြင့် "မင်းတို့ အသားကျသွားတာနဲ့ ငွေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပြား တစ်ခု ရဖို့က ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့ပေမယ့် အရမ်း လွယ်ကူတယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။ မုပိုင် နဲ့ ဟုန်ကျွင်း တို့က ဒီမှာ လေ့ကျင့်နေတာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရလဒ်တွေက သိပ်မမြင့်သေးဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ကလည်း "ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာ အဆင့် ၂၉ ကတည်းက ငါ ဝင်ပြိုင်ခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ မှတ်တမ်းက ၂၉ ပွဲ နိုင်ပြီး ၂၇ ပွဲ ရှုံးထားတယ်။ အမှတ်အားဖြင့် ၂ မှတ် ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

မာဟုန်ကျွင်း က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ၂၁ ပွဲ နိုင်ပြီး ၁၂ ပွဲ ရှုံးထားတယ်။ အမှတ်အားဖြင့် ၉ မှတ် ရှိတယ်။ အစ်ကိုတိုင် ထက် ပိုများတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထန်ဆန်း က အံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာဖြင့် "မုပိုင်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှတ် ဒီလောက် နည်းနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် က သားရဲ သိုင်းဝိညာဉ် တွေထဲမှာ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲလေ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

စူးမင်က ဘေးမှနေ၍ "မဖြစ်နိုင်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ကြည့်ရတာ တိုင်မုပိုင် က ပွဲအနည်းငယ် အနိုင်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ သဘာဝကျကျပဲ နောက်ပိုင်းမှာ သူ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက အဆင့် သုံးဆယ်ကျော်တွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ရှုံးတာ ပုံမှန်ပါပဲ" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင် ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ ငါသာဆိုရင် တိုင်မုပိုင် လိုမျိုး သေချာပေါက် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်ပြီး မတိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ကို မကောင်းဆိုးဝါး လို့ ခေါ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား။ ကိုယ့်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တာကမှ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ယောက်အတွက် စံသတ်မှတ်ချက်ပဲ။ သိလား" ဟု ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင် စကား၏ ပထမတစ်ဝက်ကို ကြားသောအခါ တိုင်မုပိုင် မူလက သဘောတူချင်ခဲ့သော်လည်း စူးမင်၏ ဒုတိယတစ်ဝက်က သူ၏ မျက်နှာကို အလွန် ကြည့်ရဆိုးသွားစေလေသည်။ စူးမင်၏ လေသံက အလွန်အမင်း မာနကြီးလွန်းသော်လည်း သူ့၌ တကယ်ပင် အရည်အချင်း ရှိလေသည်။ ဆရာကျောက် မည်မျှ ဆိုးရွားစွာ အရိုက်ခံလိုက်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ မမြင်ခဲ့ကြဘူးလား။

ဆရာကျောက် က ထိုစဉ်က သူ၏ စွမ်းအား အပြည့်ကို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းက စူးမင်၏ သာမန်မဟုတ်သော စွမ်းအားကို ပြသနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြားသူများကလည်း စူးမင်၏ စကားတွင် မှားယွင်းမှု တစ်ခုမျှ မရှိဟု ခံစားကြရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စူးမင်နှင့် ဆရာကျောက် တို့၏ တိုက်ပွဲကို သူတို့ အားလုံး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

မာဟုန်ကျွင်း မူလက တိုင်မုပိုင် အတွက် စကားအနည်းငယ် ဝင်ပြောပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့နံနက်က အသက်ရှူကျပ်သွားသော ခံစားချက်ကို တွေးမိပြီး သူ ချက်ချင်းပင် စကားမပြောရဲတော့ချေ။ သူ့ကို သူ သွားရန်မစရဲချေ။

စူးမင် ဤမျှ မာနကြီးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖလန်းဒါး ၏ ပါးစပ်များ တွန့်ကွေးသွားလေသည်။ ကျောက်ဝူကျိ ၏ သနားစရာ အခြေအနေကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် စူးမင် အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားလေသည်။ သို့သော် သူက "စူးမင်... အရမ်းကြီး မာနမကြီးနေနဲ့။ မာနကြီးခြင်းက ရှုံးနိမ့်မှုကို ဦးတည်စေတယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ ပွဲတိုင်းကို အလေးအနက် မထားဘူးဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် မှောက်သွားနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ငါးယောက် အရှေ့ကောင်တာ သို့ သွားပြီး စာရင်းသွင်းလိုက်ကြလေသည်။ ပိုက်ဆံကတော့ သေချာပေါက် သူတို့ဘာသာသူတို့ စိုက်ထုတ်ရလေသည်။ အဲဒီ သံကြက်ဖကြီး ဖလန်းဒါး ကို သူတို့ အားကိုးလို့ မရချေ။

စာရင်းသွင်းပြီးနောက် ဝိညာဉ် တိုက်ပွဲများအတွက် သူတို့ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးရန် လိုအပ်လေသည်။ ဖလန်းဒါး က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား ဝိညာဉ် တိုက်ပွဲ ဧရိယာသို့ ခေါ်သွားပြီး တိုင်မုပိုင် ကို ရိုးရှင်းသော ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ် ပေးကာ သူကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

တိုင်မုပိုင် က လူတိုင်းကို "ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး မှာ ငါးပွဲထက်ပိုပြီး ဆက်တိုက် နိုင်မှသာ အဓိက သိုင်းကွင်း မှာ ဝင်ပြိုင်လို့ ရနိုင်တယ်။ ငါတို့လို လူသစ်တွေက သိုင်းကွင်းခွဲ တွေမှာပဲ တိုက်ခိုက်လို့ ရသေးတယ်။ ထို့အပြင် သံ ဝိညာဉ် ပွဲစဉ် တစ်ပွဲကို အနိုင်ရရင် ဆုကြေးငွေအဖြစ် ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြား ရနိုင်ပြီး ရှုံးရင်တော့ ဘာမှ မရဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ဆန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။ ပွဲတစ်ပွဲ အနိုင်ရရုံဖြင့် ဆုကြေးငွေအဖြစ် ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြား တကယ်ကြီး ရရှိနိုင်လေသည်။ ၎င်းက ဝိညာဉ်နန်းတော် မှ ပေးသော ထောက်ပံ့ကြေး နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ကို သူ မရရှိသေးသဖြင့် သူ၏ ထောက်ပံ့ကြေး က တစ်လလျှင် ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြားသာ ရှိသေးလေသည်။ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ကို ရရှိပြီးမှသာ တစ်လလျှင် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

မကြာမီ အော်စကာနှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့မှလွဲ၍ လူတိုင်းကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီးသွားလေသည်။ သူတို့က အတူတကွ လာခဲ့ကြသဖြင့် အားလုံးကို တိုက်ခိုက်ရေး ဧရိယာ၏ ဆယ့်လေးခုမြောက် သိုင်းကွင်းခွဲ သို့ ဝိညာဉ် တိုက်ပွဲများအတွက် သတ်မှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ တစ်ဦးချင်း အဆင့်များက ကွဲပြားနေသဖြင့် သူတို့ကို မတူညီသော အဆင့်များရှိ ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်စေလေသည်။ မာဟုန်ကျွင်း ၏ ပြိုင်ဘက်က ဝိညာဉ်မဟာသခင် အဆင့်တွင် ရှိပြီး စူးမင်၏ ပြိုင်ဘက်က ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး အဆင့်တွင် ရှိကာ အခြားသူများက ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ အဆင့်များတွင် ရှိကြလေသည်။

ထို့နောက် အဖွဲ့သားများက လာမည့် ပွဲစဉ်များအတွက် စောင့်ဆိုင်းရန် စောင့်ဆိုင်းရေး ဧရိယာသို့ သွားကြလေသည်။

ရှောင်ဝူက စူးမင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ "အစ်ကို... တိုင်မုပိုင် အခုလေးတင် ပြောသွားတာက တစ်နေ့ကို တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲပဲ ဝင်ပြိုင်လို့ ရပေမယ့် နှစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတွေကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ပြိုင်လို့ ရတယ်တဲ့။ သမီးက အဆင့် ၄၀ မရောက်သေးပေမယ့် သမီးရဲ့ စွမ်းအားရယ် သမီးရဲ့ ညှို့ယူခြင်း နဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း တွေရယ် ပေါင်းလိုက်ရင် သမီးတို့ နှစ်ယောက် အနိုင်ရဖို့ မခက်ခဲလောက်ပါဘူး။ ဘယ်လိုလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် အနီးနားရှိ နင်းရုန်ရုန် လည်း ရှောင်ဝူ၏ လှုပ်ရှားမှုလေးများကို သတိထားမိသွားပြီး အာရုံစိုက်ကာ ခိုးနားထောင်လိုက်လေသည်။ ရှောင်ဝူက စူးမင်နှင့် အသင်းဖွဲ့ချင်နေကြောင်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူကို အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ သူမ သဘာဝကျကျပင် အလိုလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ စူးမင်၏ စွမ်းအားက အားလုံးသိသာနေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ပေါင်ကြီးကို ဖက်တွယ်ထားပြီး သူမ၏ အထောက်အကူပြု မှုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် အမှတ်ရဖို့က ရိုးရှင်းသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် နင်းရုန်ရုန် လည်း ပြုံးကာ စူးမင်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။ "စူးမင်... ငါလည်း နင်နဲ့ အသင်းဖွဲ့ချင်တယ်။ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး အဆင့်မှာ တိုက်ပွဲတွေ အနိုင်ရဖို့ ငါ့ရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် က နင့်ကို ပိုကောင်းကောင်း ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူ ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ရုန်ရုန်... အဲဒါတော့ မရဘူး။ ငါက အရင်ဆုံး အသင်းဖွဲ့ဖို့ အဆိုပြုထားတာ။ ငါ့အစ်ကိုက သဘာဝကျကျပဲ ငါနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း နေရမှာပေါ့။ အဲဒီအကြောင်း တွေးတောင် မတွေးနဲ့။ အရင်လာတဲ့သူ အရင်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ဝူနှင့် ရုန်ရုန် တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက စူးမင်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူက မည်သူနှင့် အသင်းဖွဲ့ရန် ရွေးချယ်မည်နည်း ဆိုသည်ကို ကြည့်ချင်နေကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် စူးမင် လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ယမ်းနံ့တွေ ထွက်လာရတာလဲ။

မာဟုန်ကျွင်း က ဘေးမှနေ၍ မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ စူးမင်၏ ကံတရားက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

အော်စကာ လည်း ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ သူ ကိုယ်တိုင်က အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ သူက နင်းရုန်ရုန် နှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်ရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ၎င်းက ပြင်းထန်သော ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

စူးမင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ထန်ဆန်း ကြားလိုက်ရပြီး လျှောက်လာကာ ရှောင်ဝူကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။ "ရှောင်ဝူ... စူးမင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပြိုင်ဘက်က ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး တစ်ယောက်လေ။ နင့်အတွက် အရမ်း အားနည်းချက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ နင် ငါနဲ့ အသင်းဖွဲ့ပါလား။ နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် ငါ့ရဲ့ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ကို ရယူဖို့ ရှင်းတိုသစ်တောကြီး ဆီ သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အရည်အသွေးပိုင်းအရ ခုန်တက်သွားလိမ့်မယ်"