အခန်း (၉၅) - ကျူးကျူချင် - ငါက အချစ်ရူး ကြောင်မလေး မဟုတ်ဘူး၊ ငါ လုံးဝ ဝန်မခံဘူး

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဓားတုံလော် မှာ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ "ဖုန်းကျစ်... တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ဆိုတာ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ။ ငါ တစ်ခါမှတောင် မကြားဖူးဘူး။ ဒါက သုံးတန်းစားအဆင့် ကျောင်းတော် တစ်ခု ဖြစ်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ရုန်ရုန် ကို အဲဒီလို နေရာမျိုးဆီ ဘယ်လိုလုပ် သွားခွင့်ပြုလိုက်ရတာလဲ"

ကူးရုံ ကလည်း အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှင်းပြချက်တစ်ခုကို မျှော်လင့်ကာ နင်းဖုန်းကျစ် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

နင်းဖုန်းကျစ် က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "ရုန်ရုန် က အပြင်ထွက်ပြီး တကယ့်ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ချင်နေတာ ကြာပြီလေ။ အခု သူမ အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံ တချို့ ရလာတာက သူမအတွက် ကောင်းပါတယ်။ ဂိုဏ်း ထဲမှာပဲ သူမကို တစ်သက်လုံး ဖမ်းထားလို့ မရဘူးလေ။ ဒါက သူမနဲ့ ရွယ်တူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ ဒီ ကျောင်းတော် ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး က ရွှေရောင်တြိဂံ ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဖလန်းဒါး ပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် နင်းဖုန်းကျစ် က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။ "ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော်။ ရုန်ရုန် ဒီ ကျောင်းတော် အကြောင်း ပြောတာကို အရင်က ငါ ကြားခဲ့ဖူးသလိုပဲ။ သူမက အဲဒီအကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ"

နင်းဖုန်းကျစ် က လူငယ်လေးကို မေးလိုက်လေသည်။ "ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ။ ဘယ်လို ကျောင်းတော် မျိုးလဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ထဲမှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ယောက်နဲ့ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အတော်များများ ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်က အရည်အချင်း မရှိလို့ ထောက်လှမ်းဖို့ အတွင်းထဲအထိ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်အရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျောင်းတော် က အရမ်းကို စုတ်ပြတ်နေပြီး ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်မှာ တည်ရှိကာ အဆင့်မသတ်မှတ်ထားတဲ့ ကျောင်းတော် တစ်ခုပါ"

"အာ... ဟုတ်သားပဲ။ ဒီနှစ်မှာ ကျောင်းတော် က သခင်မလေး အပါအဝင် ကျောင်းသားသစ် ငါးယောက် လက်ခံထားပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား က အဆင့် ၃၀ ရှိပြီး အမြင့်ဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အဆင့် ၄၃ ကို ရောက်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ သူတို့ ငါးယောက်စလုံးက အသက်အရွယ်ချင်းလည်း သိပ်မကွာကြပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အရိုးတုံလော် လည်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေသည်။ "ဖုန်းကျစ်... မင်းက တကယ် မိုက်မဲတာပဲ။ အဲဒီလို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ကျောင်းတော် က ဘာများ အသုံးဝင်မှာလဲ။ ရုန်ရုန် ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာဖို့အတွက် ဘာအကူအညီများ ပေးနိုင်မှာလဲ။ ရုန်ရုန် ကို ထျန်းတိုတော်ဝင်ကျောင်းတော် ဆီ ပို့လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

နင်းဖုန်းကျစ် လည်း ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "ဦးလေးကျန့်... ဦးလေးကူး... အရမ်း မလောပါနဲ့။ ကျောင်းတော် က စုတ်ပြတ်နေပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ အခုလေးတင် ကြားတဲ့အတိုင်းပဲလေ။ ရုန်ရုန် ကလွဲရင် အဲဒီမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင် နောက်ထပ် လေးယောက်တောင် ရှိသေးတယ်။ အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ်ယောက်က တကယ်ကြီး အဆင့် ၄၃ ကို ရောက်နေတာ။ ဒါက တစ်ခါမှတောင် မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"အသက်အငယ်ဆုံး ဘွဲ့ရတုံလော် တောင်မှ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်မှာ ဒီလို စွမ်းအားမျိုး မရှိခဲ့ဘူး"

"ဒါ့အပြင် သိပ်မကြာခင်က ရုန်ရုန် က ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ပြောတာ ငါ အမှတ်မထင် ကြားလိုက်ရသေးတယ်။ သူမက ဂိုဏ်း ထဲမှာပဲ အချိန်လုံး နေလာခဲ့တာ။ လူမသိသူမသိ ဒီ ကျောင်းတော် အကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် မှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ပါတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရုန်ရုန် ကတော့ ချွင်းချက် ဖြစ်နေတယ်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ငါ ခံစားရပေမယ့် သေသေချာချာတော့ မသိနိုင်သေးဘူး"

ဓားတုံလော် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ "ဖုန်းကျစ်... ဒါဆို မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

"ကျွန်တော် ဆိုလိုချင်တာက ဖြစ်စဉ်အတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ဖို့ပါ။ ရုန်ရုန် က ကျောင်းဝင်ခွင့် ရထားပြီးပြီ ဆိုမှတော့ အဲဒီမှာပဲ ကျောင်းတက်ပါစေ။ ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ အတန်းဖော်တွေက အရမ်း ပါရမီပါကြတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်း ဆီ ဝင်ဖို့ သိမ်းသွင်းနိုင်ကောင်း သိမ်းသွင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်"

"အဲဒီ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ် အဆင့် ၄၃ ပါရမီရှင် က ဘယ်လို ရုပ်ရည်မျိုး ရှိပြီး ဘယ်လို စရိုက်မျိုး ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အကယ်၍ သူက အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ရုန်ရုန် နဲ့ သူ့ကို စီစဉ်ပေးလို့ ရနိုင်ကောင်းပါရဲ့။ သေချာတာပေါ့... အဲဒီအတွက် ကြိုတင် လိုအပ်ချက်က ရုန်ရုန် ကိုယ်တိုင် သူ့ကို သဘောကျဖို့ပါပဲ"

"ဦးလေးကူး... ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ဆီ သွားပြီး အခြေအနေကို သွားကြည့်ပေးပါလား။ အကယ်၍ အဲဒီမှာ ရုန်ရုန် အနိုင်ကျင့်ခံနေရတယ်ဆိုရင် ဖလန်းဒါး ကို သွားပြီး ရိုက်နှက်ဆုံးမပေးလိုက်လေ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကူးရုံ က ချက်ချင်းပင် "ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အခုပဲ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ရုန်ရုန် ကို တကယ် သတိရနေတာ။ ဖလန်းဒါး က စည်းကျော်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုကို မလုပ်ထားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူ နောင်တရသွားအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။ ရုန်ရုန် က ငါတို့ရဲ့ မင်းသမီးလေး လေ။ ငါတို့ သုံးယောက်က သူမကို အလိုလိုက်ထားကြတာ။ သူမကို ဘယ်သူကများ အနိုင်ကျင့်ခွင့် ပေးနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ကူးရုံ က ချန်ရှင်း ကို ရန်စသော အကြည့်ဖြင့်ပင် ကြည့်လိုက်သေးလေသည်။ "ချန်ရှင်း... ငါတော့ ရုန်ရုန် ကို သွားတွေ့တော့မယ်။ မနာလို ဖြစ်နေပြီမလား... ဟီးဟီး"

ချန်ရှင်း ဒေါသထွက်သွားလေသည်။ "မင်း... ကူးရုံ... အရမ်းကြီး မာနမတက်နေနဲ့။ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် က လေ့လာစောင့်ကြည့်ဖို့ ပိုကောင်းနေလို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စအတွက် မင်းနဲ့ ငါ သေချာပေါက် ချမိပြီ"

ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော်။

သူတို့ ပြေးပြီးသွားသော နေ့၏ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဖလန်းဒါး ၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသော ထန်ဆန်း မှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်းက စိုထိုမြို့ သို့ ဈေးဝယ်ရန်နှင့် လမ်းလျှောက်ရန် ထွက်သွားကြလေသည်။

မိန်းကလေး သုံးယောက်က အဝတ်အစားများ၊ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများ အစရှိသည်တို့ကို အဓိက ဝယ်ယူကြလေသည်။

စူးမင်က သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက် ထဲရှိ ရေခဲသေတ္တာတွင် သိမ်းဆည်းထားရန် ချက်ပြုတ်ပြီးသား အစားအစာ အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ စားချင်သောအခါ အပူပေးလိုက်ရုံဖြင့် ရနိုင်လေသည်။ ကျောင်းတော် ၏ အစားအသောက်များက အရမ်းကို ဆိုးရွားလွန်းလှပြီး သူတို့က ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်ရာ့ငါးဆယ် ပေးခဲ့ရသည်ကို ထည့်တွက်လျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသေးလေသည်။

ညနေပိုင်းတွင် ညစာစားပြီးနောက် လူတိုင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကျောင်းတော် သို့ ပြန်လာကြပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး ၏ အသိပေးချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

ညဘက်ရောက်သောအခါ ကွင်းပြင်တွင် လူတိုင်း စုဝေးရောက်ရှိနေကြလေသည်။ ဖလန်းဒါး က နှစ်ချက်ခန့် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး "ဒီညအတွက် သင်ခန်းစာ မစခင် ငါ ကြေညာစရာ တစ်ခု ရှိတယ်။ ထန်ဆန်း က အဆင့် ၃၀ မှာ တစ်ဆို့နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ကို ရယူဖို့ ရှင်းတိုသစ်တောကြီး ဆီ သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ငါ အစီအစဉ်တွေ ဆွဲပေးမယ်။ ဒုကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဝူကျိ က မင်းတို့ကို အဲဒီဆီ အတူတူ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"မေးစရာ ရှိသေးလား"

ဤအချိန်တွင် အော်စကာ က ရှေ့ထွက်လာပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီး... နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကျွန်တော်လည်း အဆင့် ၃၀ ကို ရောက်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အမြန်ဆုံး ကျင့်ကြံပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖလန်းဒါး လည်း အလွန် ကျေနပ်သွားလေသည်။ "ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်။ အော်လေး... အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အသက်အရွယ်မှာ အဆင့် ၃၀ ကို ရောက်ရှိတာက တကယ်ကို မှတ်သားလောက်စရာပဲ။ ဒါဆိုလည်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ပါ။ မင်း အဆင့် ၃၀ ကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ ထွက်ခွာကြမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖလန်းဒါး က ကျောင်းတော် အပြင်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ကျန်လူများကလည်း အနောက်မှ လိုက်သွားကြလေသည်။

စိုထိုမြို့ ဆီသို့ သွားရာလမ်းတွင် စူးမင်က ယနေ့အတွက် ဒိုင်ယာရီကို နောက်တစ်ကြိမ် စတင် ရေးသားလိုက်လေသည်။

[ဒီနေ့က ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ရဲ့ ပထမဆုံး ကျောင်းဖွင့်ရက်ပဲ။ မနက်စောစောမှာ ရှောင်ဝူတို့နဲ့အတူ စားစရာရှာဖို့ ရွာထဲကို ငါ သွားခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်မှာ ကျောင်းတော် ရဲ့ စားသောက်ခန်း က မဖွင့်သေးဘူးလို့ အော်စကာ က ပြောလို့ပဲ]

[ငါတို့ မနက်စာ စားပြီးတာနဲ့ မာဟုန်ကျွင်း က ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို ဆွဲငင်နေပြီး 'ငါတို့ လမ်းခွဲပြီးပြီ ဆိုမှတော့ နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ်လောက် အတူတူ နေကြရအောင်' ဆိုတဲ့ စကားမျိုးတွေ ပြောနေတာကို တကယ်ကြီး တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကောင်မလေးက သဘောမတူတာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူ လုပ်နေတာက အတင်းအဓမ္မ ပြုကျင့်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။ သူက အောက်ပိုင်းနဲ့ပဲ စဉ်းစားနေတာ]

'နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ်လောက်' ဟူသော စကားလုံးများကို မြင်သောအခါ မိန်းကလေး သုံးယောက်၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် နီရဲသွားကြလေသည်။ သူတို့က မာဟုန်ကျွင်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ရွံရှာမှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာလေသည်။

မာဟုန်ကျွင်း မှာ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်ခုမျှ မတွေ့ရချေ။ ထို့အစား အလှမယ် သုံးဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရူးတစ်ယောက်လို အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီ ဖက်တီး... ဘာကြည့်နေတာလဲ"

ရှောင်ဝူ၏ ဆဲဆိုမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူက အနေခက်စွာဖြင့် ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။ သူ အရိုက်မခံချင်သဖြင့် သူ၏ အတွင်းရှိ ကာမရာဂ မီးတောက်ကို အလျင်အမြန် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရလေသည်။

[မာဟုန်ကျွင်း ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာမီးတောက် ဖီးနစ် က ရစ်ငှက် ကနေ မျိုးဗီဇ ပြောင်းလာတာ။ ဒီ သိုင်းဝိညာဉ် က ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပေမယ့် မိစ္ဆာမီးတောက် ဆိုတဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိပြီး အဲဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို အကြီးအကျယ် မြင့်တက်စေတယ်]

[ဒါက မာဟုန်ကျွင်း ကို ဖြေဖျောက်ဖို့ မိန်းမတွေကို ရှာဖို့ တွန်းအားပေးနေတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်လေ။ ဖြေဖျောက်ဖို့ သာမန် မိန်းမတွေကို ရှာရတာက မလွယ်ကူဘူး။ သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းလိုက်လို့ မရဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူ့ကို ငါ ရွံရှာနေတဲ့စိတ်ကို တားဆီးနိုင်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး]

[မာဟုန်ကျွင်း နဲ့ ယှဉ်ရင် တိုင်မုပိုင် က နည်းနည်း ပိုကောင်းနိုင်ပါတယ်။ သေချာတာပေါ့... အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တိုင်မုပိုင် က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံရှိတဲ့ မူးမတ်မျိုးနွယ် တစ်ယောက်လေ။ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေမှာ ပျော်ပါးဖို့ ငွေသုံးနိုင်တယ်။ မာဟုန်ကျွင်း ကတော့ သာမန်လူ တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေမှာ သွားဖြေဖျောက်ဖို့ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ အများကြီး သူ ဘယ်ကရမှာလဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ဆိုရင် သင့်တော်တဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက တခြားလူတွေကို သူ့ရဲ့ ဖြေဖျောက်ရာ ကိရိယာတွေ ဖြစ်လာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်နိုင်ရုံပဲ ရှိတယ်။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ရွံစရာ ကောင်းတယ်]

မိန်းကလေး သုံးယောက်က တွေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ တိုင်မုပိုင် က ဒကာခံမပေးလျှင် မာဟုန်ကျွင်း ၌ ပြည့်တန်ဆာအိမ် များအတွက် ပိုက်ဆံများများစားစား ရှိလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရစ်သည့် ရွေးချယ်စရာမှာ တခြားလူများကို အတင်းအကျပ် တွဲရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

သေချာတာပေါ့... ၎င်းက တိုင်မုပိုင် ၏ စရိုက်က ပိုကောင်းနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ့၌ ပြည့်တန်ဆာအိမ် များအတွက် ပိုက်ဆံရှိပြီး အသင့်အတင့် ကြည့်ကောင်းသော ရုပ်ရည် ရှိသော်လည်း သူကလည်း တခြားလူများကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်နိုင်ခြေ ရှိသည်ကိုတော့ မဖယ်ထုတ်နိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုင်မုပိုင် က တစ်နေ့တည်းမှာပင် မိန်းမ အချင်းချင်း ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး တစ်နေ့ကို သုံးကြိမ်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မာဟုန်ကျွင်း က အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျူးကျူချင် ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အငွေ့အသက်များက ပို၍ပင် အေးစက်လာလေသည်။

[ဟုတ်သားပဲ... ငါ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားတယ်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ မာဟုန်ကျွင်း နဲ့ တိုင်မုပိုင် တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ရွှီးလိုင်ခဲ မကောင်းဆိုးဝါးခုနစ်ပါး ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်ကြပြီး ခုနစ်ယောက်စလုံးက အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ အဖော်တွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ ရှောင်ဝူ၊ ကျူးကျူချင် နဲ့ နင်းရုန်ရုန် တို့က ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတာလဲ ဆိုတာကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး]

[ရှောင်ဝူ က မာဟုန်ကျွင်း နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းက သူက သူမကို သူ့ကောင်မလေး ဖြစ်စေချင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအတွက် ရှောင်ဝူက မာဟုန်ကျွင်း ကို အသေအလဲ ရိုက်နှက်ခဲ့သေးတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ထန်ဆန်း လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာပဲ]

[ကျူးကျူချင် နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကော... တိုင်မုပိုင် က သူမကို စွန့်ပစ်ပြီး ထျန်းတိုအင်ပါယာ ဆီ ထွက်လာခဲ့တာရယ်၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေဆီ သူ သွားလေ့ရှိတာတွေကိုရော သူမ မေ့သွားပြီလား။ နောက်ပိုင်းမှာ သူမက တိုင်မုပိုင် နဲ့ တကယ်ကြီး ပြန်လည် သင့်မြတ်သွားခဲ့တယ်။ အင်တာနက် သုံးစွဲသူတွေက သူမကို 'အချစ်ရူး ကြောင်မလေး' လို့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြတယ်။ သူမက သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲချင်တယ်လို့ ပြောပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ တိုင်မုပိုင် အတွက် အရူးအမူး ဖြစ်သွားပြီး ရှင်းလော့အင်ပါယာ ရဲ့ ထီးနန်းကို ယှဉ်လုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား]

[ပြီးတော့ နင်းရုန်ရုန် ကရော။ တိုင်မုပိုင် က တစ်ခါက သူမရဲ့ လည်ပင်းကို ညှစ်ပြီး သူမကို အရင်ဆုံး မုဒိမ်းကျင့်ပြီး သတ်ပစ်မယ်... ပြီးရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်မုဒိမ်းကျင့်ပြီး ထပ်သတ်ပစ်မယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ အို... ဟုတ်သားပဲ... အဲဒါက ဒီည ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်း ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ဖြစ်မှာပဲ။ အဲဒီအကြောင်းကို သူမ အလွယ်တကူပဲ မေ့သွားတာလား]

စူးမင် မသိခဲ့သောအရာမှာ သူ ဒိုင်ယာရီ ရေးနေစဉ်အတွင်း မိန်းကလေး သုံးယောက်စလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက ပို၍ပို၍ မှုန်မှိုင်းလာခြင်းပင်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဤအရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့ ခုနစ်ယောက်က ဘာကြောင့် ကောင်းမွန်သော အဖော်များ ဖြစ်လာကြသေးသနည်း။

ကျူးကျူချင် က ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေမိလေသည်။ အချစ်ရူး ကြောင်မလေး တဲ့လား။ မဟုတ်ဘူး... သူမ မဟုတ်ဘူး။ သူမ လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ယခု သူမက အရင်က လူစားမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက်ကို သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားမည် ဖြစ်လေသည်။ တိုင်မုပိုင် ကို လက်ခံရန်မှာ သူမအတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

[နောက်ပိုင်းမှာ ကျူးကျူချင် ရှိနေတာကြောင့် တိုင်မုပိုင် ကလည်း သူမရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ မူလစရိုက်ကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့တယ်။ အခုအချိန်လိုမျိုးပဲ သူက ကျူးကျူချင် ရဲ့ အနီးတစ်ဝိုက်မှာ အမြဲတမ်း ဝဲလည်နေတတ်တယ်။ သူ ရိုးသားသလား မရိုးသားဘူးလား ဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိဘူး]

[ကျူးကျူချင် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက အဲဒီ အမြွှာညီအစ်မ တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ထို့အပြင် သူမမှာ ရှောင်ဝူနဲ့ နင်းရုန်ရုန် တို့ဆီမှာ မရှိတဲ့ မွေးရာပါ အားသာချက်တွေ ရှိနေပြီး သူ့နဲ့အတူ သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းစနစ် ဖြစ်တဲ့ ငရဲကျားဖြူ ကို သူမက အသုံးပြုနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ တိုင်မုပိုင် က သူ့ရဲ့ မူလစရိုက်ကို စတင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့တာပဲ]

[နောက်ပိုင်းမှာ တိုင်မုပိုင် က အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်။ စိုထိုမြို့ မှာ ရွှီးလိုင်ခဲ ခုနစ်ယောက်အသင်း က တော်ဝင်တိုက်ခိုက်ရေးအသင်း နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့က သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းစနစ် ငရဲကျားဖြူ ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်။ အဲဒါက ရှင်းတိုသစ်တောကြီး ကနေ ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖြစ်ခဲ့တာ]

မိန်းကလေးများ - 'တော်ဝင်တိုက်ခိုက်ရေးအသင်း လား။ သူတို့က ထျန်းတိုတော်ဝင်ကျောင်းတော် ကများ ဖြစ်နေမလား'

[ငါ သိထားသလောက်ကတော့ သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုဖို့အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေ တချို့ လိုအပ်တယ်။ သိုင်းဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံးက လိုက်ဖက်ညီဖို့ လိုအပ်သလို အဲဒါကို အသုံးပြုဖို့အတွက် လူနှစ်ယောက်ကလည်း လုံလောက်တဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်]

[ကျူးကျူချင် ပထမဆုံး ကျောင်းဝင်လာတုန်းက တိုင်မုပိုင် အပေါ် အေးစက်နေခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းဝင်ပြီး လအနည်းငယ် အကြာမှာတင် သူတို့နှစ်ယောက်က သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုနိုင်သွားတယ်လား။ ကျူးကျူချင် က တိုင်မုပိုင် ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပြီး သူ့ကို ပုံအပ်လိုက်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကလွဲလို့ တခြား ဘယ်လို နည်းလမ်းမှ ငါ စဉ်းစားလို့ မရဘူး]

ကျူးကျူချင် က သူမရှေ့ရှိ ဒိုင်ယာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာများ ပိုမို အေးစက်လာပြီး မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော်လာလေသည်။ လက်သည်းများ သူမ၏ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်ကိုပင် သူမ မခံစားမိတော့ချေ။

သူမက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူပဲ ပုံအပ်လိုက်တာလား။ သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲမယ် ဆိုတာကရော။ ဒါက သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲတဲ့ နည်းလမ်းလား။ လူတွေက သူမကို အချစ်ရူး ကြောင်မလေး လို့ ခေါ်တာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ အခုဆိုရင် သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီလို ခံစားနေရပြီ။

တိုင်မုပိုင် အပေါ် အေးစက်နေမှုမှသည် သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို အတူတကွ အသုံးပြုနိုင်သည်အထိ လအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်ကာလ၏ တိုတောင်းမှုက သူမအတွက် ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်ဝူနှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့က ကျူးကျူချင် ထံမှ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို သတိထားမိလိုက်ကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ တစ်ယောက်စီက သူမ၏ လက်တစ်ဖက်စီကို ကိုင်ထားပေးလိုက်ကြလေသည်။ ကျူးကျူချင် က သူတို့၏ လက်များဆီမှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှောင်ဝူနှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့ကို ကြည့်ကာ သူမ အဆင်ပြေကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

ယခု သူမက တိုင်မုပိုင် အပေါ် မည်သည့် ယောင်ပြချစ်ခင်မှုမျှ ပြသမည် မဟုတ်သလို ထိုကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ခြင်းမျိုး လုံးဝ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

[ပြီးတော့ မာဟုန်ကျွင်း ကျန်သေးတယ်။ တိုင်မုပိုင် က သူ့ရဲ့ မူလစရိုက်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေဆီ မသွားတော့ဘူး ဆိုပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အတူနေဖို့ ကျူးကျူချင် ရှိနေတာပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ မာဟုန်ကျွင်း က သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာမီးတောက် ကို ဘယ်လို ဖိနှိပ်ထားခဲ့လဲ။ သူလည်း မိန်းမတွေ လိုအပ်နေတုန်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ထန်ဆန်း က သူ့ကို ကြက်မောက်ဖီးနစ် နေကြာပန်း လို့ခေါ်တဲ့ မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ခု ပေးလိုက်တာကြောင့် မာဟုန်ကျွင်း ရဲ့ အတွင်းက မိစ္ဆာမီးတောက် ဖြေရှင်းသွားနိုင်ခဲ့တာ။ အဲဒီမတိုင်ခင်တုန်းက မာဟုန်ကျွင်း ရဲ့ ကာမရာဂ မီးတောက် က ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတာကို သူ ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့လဲ။ တွေးကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် သိနိုင်ပါတယ်]

[မာဟုန်ကျွင်း လို လူမျိုးနဲ့ ရှောင်ဝူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတူ နေနိုင်ကြတာလဲ။ ဒါက တကယ်ကို ယုတ္တိမတန်လွန်းဘူး။ ကာမရာဂ မီးတောက် ကို ဖြေရှင်းနိုင်သွားတယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ မူလစရိုက် ကတော့ ရှိနေဦးမှာပဲလေ]

သို့သော် ဘီဘီတုန်း ကမူ ဤအရာများအပေါ် အာရုံမစိုက်နေချေ။ ထို့အစား သူမက သတိပြုမိသွားလေသည်။ မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်... ကြက်မောက်ဖီးနစ် နေကြာပန်း ဟုတ်လား။

ထန်ဆန်း က အဲဒီလို မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် မျိုးကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ။ အရင်က သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သား များကို ရှာဖွေခိုင်းခဲ့ဖူးသော်လည်း တစ်ခါမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

အကယ်၍ ထန်ဆန်း က နောက်ပိုင်းတွင် ကြက်မောက်ဖီးနစ် နေကြာပန်း ကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည် ဆိုပါက အခြားသော မသေမျိုးဆေးဖက်ဝင်အပင် များကိုလည်း ရရှိနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။ ဇာတ်လမ်းကို သိရှိထားသော စူးမင်ကလည်း သေချာပေါက် သိရှိထားသော်လည်း ထုတ်မပြောဘဲ အပေါ်ယံမျှသာ ထည့်သွင်းပြောဆိုသွားလေသည်။ တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ ကောင်းလှသည်။

[ဒီနေ့ မာဟုန်ကျွင်း ကို ငါ သင်ခန်းစာ ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ အားလုံးနဲ့အတူ ကွင်းပြင်ဆီ သွားပြီး ဖလန်းဒါး နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ သေချာတာပေါ့... မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကလိုပဲ ဖလန်းဒါး က အော်စကာနဲ့ နင်းရုန်ရုန် ကို ရွာကို အပတ်နှစ်ဆယ် ပြေးခိုင်းခဲ့တယ်။ အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တွေအတွက် ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ တာဝန် တစ်ခုပဲ။ ငါ ထင်တာတော့ ဖလန်းဒါး က မင်းသမီးလေး နင်းရုန်ရုန် ကို ခက်ခဲစေချင်တာအပြင် ဒုတိယ အနေနဲ့ အော်စကာအတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖန်တီးပေးပြီး နင်းရုန်ရုန် နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေစေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးချင်တာပဲ ဖြစ်မယ်]

[ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် ဖလန်းဒါး က တကယ့်ကို မြေခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်ပါပဲ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်တဲ့ ကြောင်ဇီးကွက် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ထက်မြက်လှတယ်။ သူက အော်စကာ က နင်းရုန်ရုန် အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေတာကို သတိထားမိပြီး တိတ်တဆိတ် အောင်သွယ်ပေးနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်]

ဤအရာကို မြင်သောအခါ နင်းရုန်ရုန် မှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားလေသည်။ အော်စကာ က သူမကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။ သူမကို ပိုးပန်းချင်နေတာလား။

အော်စကာ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ပုံစံကို တွေးမိသောအခါ နင်းရုန်ရုန် ၏ ရင်ထဲတွင် ငြင်းဆန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ပထမဆုံး အမြင်က အရေးကြီးသည်လေ။

ဒီနေ့ ပြေးနေတုန်း သူမအတွက် ပထမဆုံး ဝက်အူချောင်း ကို သူ ဘာလို့ ဖန်တီးပေးခဲ့သလဲ ဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒါက မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ဖို့ သူ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။ သူ့ကိုယ်သူ ချောတယ်လို့တော့ မထင်ထားလောက်ပါဘူးနော်။

[အော်စကာ အကြောင်း ရေးရင်းနဲ့ ငါ သတိရသွားတယ်။ ရွာကနေ ကွင်းပြင်ဆီ သွားတဲ့ လမ်းမှာ သူ့ရဲ့ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုတွေအရ ရှောင်ဝူက ငါ့လူဖြစ်ပြီး ကျူးကျူချင် က တိုင်မုပိုင် ရဲ့လူ ဖြစ်နေလို့ သူက နင်းရုန်ရုန် ကိုပဲ ရွေးလို့ရတော့မယ် ဆိုပြီး ငါ့နားထဲ တိုးတိုးလေး လာပြောတယ်။ ငါ့ဘက်က ကန့်ကွက်စရာ ရှိသလားလို့ သူက မေးသေးတာ]

[ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ အကြီးကြီး ရှိတာပေါ့။ ငါ့မှာ အားနည်းချက် သိပ်မရှိပေမယ့် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို သဘောကျတတ်တာလေးတော့ ရှိတယ်။ သေချာတာပေါ့... ဒီ အလှမယ် တွေက ပုံမှန်ဖြစ်ဖို့ လိုတယ်။ အရမ်းကြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့သူတွေကိုတော့ ငါ မကြိုက်ဘူး]

[ဒါကြောင့် နင်းရုန်ရုန် ကလည်း ငါ့ကြိုက်တဲ့ပုံစံပဲ ဆိုတာကို ငါ ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အားထုတ်မှုတွေကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးဖို့ ငါ အကြံပေးခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် အော်စကာ က အစားအသောက် အမျိုးအစား တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူးလေ]