အခန်း (၉၄) - နင်းရုန်ရုန်ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အသွင်အပြင်
"မင်းတို့ အကူအညီအတွက် ကိုယ့်ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် တွေကို ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုလို့ရတယ်။ အခု စထွက်ကြတော့။ အော်စကာ... လမ်းပြလိုက်"
ဤအချိန်တွင် စူးမင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ရှေ့ထွက်လာလေသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်း၏ နောက်ပိုင်း အဆင့်များတွင် နင်းရုန်ရုန် နှင့် အော်စကာတို့က သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ကို လေ့ကျင့်ရန် နေ့စဉ် ပြေးနေကြသည်ကို သူ မမြင်ခဲ့ရဖူးချေ။ ဇွဲမရှိဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တည်း ပြေးရုံဖြင့် အသုံးမဝင်ချေ။ သို့သော် ဇွဲရှိရှိ ပြေးနေလျှင်တောင်မှ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အများကြီး ပိုကောင်းလာမည် မဟုတ်ချေ။
"နေပါဦး"
ဖလန်းဒါး ၏ နှလုံးသား တစ်ချက် ခုန်သွားလေသည်။ ဒီ ပြဿနာရှာတဲ့ ကောင်လေး အခု ဘာလုပ်ချင်နေပြန်ပြီလဲ။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော်လည်း အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ပါပဲ။ ရုန်ရုန် နဲ့ အော်လေး တို့နဲ့အတူ ကျွန်တော်လည်း ပြေးသင့်ပါတယ်"
လူတိုင်း၏ ပါးစပ်များ တွန့်ကွေးသွားလေသည်။ မင်းက ပုံမှန် အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဆိုတာ သေချာလို့လား။
မူလက အော်စကာကို အခွင့်အရေး ပေးရန် ဖလန်းဒါး က အော်စကာနှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့ကို အချိန်အနည်းငယ် သီးသန့် ပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ ကောက်ကျစ်သော မျက်လုံးများဖြင့် အော်စကာ က နင်းရုန်ရုန် အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ သိရှိနိုင်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် စူးမင်ကို ဝင်မစွက်ဖက်စေချင်ချေ။ သူက "စူးမင်... မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက အရမ်း ကောင်းပြီးသားလေ။ ပြီးတော့ မင်းက အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဆိုတာ သေချာလို့လား။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကသာ ကုသခြင်း အထောက်အကူပြု ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် သုံးခုစလုံးက ကာကွယ်ရေး ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေး တွေချည်းပဲ။ မင်းက မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
စူးမင်က အနေခက်စွာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနိုင်လေသည်။ သူက အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။ သို့သော် အကြောင်းရင်းကို သူ ရှင်းပြ၍ မရချေ။
စူးမင်က လူဆိုးတစ်ယောက်လို စတင် ပြုမူလိုက်လေသည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတယ်။ ထို့အပြင် ကျောင်းအုပ်ကြီး... ရွာကို အပတ်နှစ်ဆယ် ပြေးရတာက တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်အတွက်တောင် မလွယ်ကူပါဘူး။ ရုန်ရုန် နဲ့ အော်လေး တို့လို အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တွေအတွက်ဆို ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"
ဖလန်းဒါး က "အော်လေး ရဲ့ ဝက်အူချောင်းကြီး က ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည် နာလန်ထမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ခံနိုင်ရည်ကိုလည်း ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ အလွန်ဆုံး နည်းနည်း ပင်ပန်းရုံပဲ ရှိမှာပါ။ ပြေးတာကိုတော့ သူတို့ သေချာပေါက် ပြီးအောင် ပြေးနိုင်မှာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
ဖလန်းဒါး ဘာပြောသည်ကို စူးမင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကလည်း ခံနိုင်ရည်ကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက ပိုကောင်းတဲ့အတွက် သူတို့ကို ကူညီပေးဖို့ ကျွန်တော်က ပိုသင့်တော်တာ ရှင်းနေတာပဲ"
ဤအချိန်တွင် နင်းရုန်ရုန် လည်း ရှေ့ထွက်လာပြီး "ကျောင်းအုပ်ကြီး... စူးမင် ကလည်း အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ သူ့ကို ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ခွင့် ပေးတာက တရားမျှတပါတယ်။ ပြီးတော့ အော်စကာ ရဲ့ ဝက်အူချောင်းကြီး က တကယ်ကို... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ် အဲဒါကို စားဖို့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ဘူး" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
ဖလန်းဒါး က အော်စကာကို ကူညီပေးချင်သော်လည်း အရမ်း သိသာနေ၍ မရချေ။ သူက လက်ယမ်းကာ "ကောင်းပြီလေ။ မင်းတို့ သဘောပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်နော်။ ညနေပိုင်း အတန်းတွေမှာ အန္တရာယ် တချို့ ရှိနိုင်တယ်။ စူးမင်... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေကို အခု သုံးလိုက်မိလို့ နောက်မှ နောင်တမရနဲ့နော်" ဟု အလျှော့ပေးလိုက်လေသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖလန်းဒါး ထွက်သွားလေသည်။ သူ သိထားသည်မှာ နင်းရုန်ရုန် က ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း မှ နင်းဖုန်းကျစ် ၏ သမီး ဖြစ်ပြီး သူက ဝိညာဉ်သူတော်စင် အသေးအမွှားလေး တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ နင်းရုန်ရုန် ကို သူ ဘာမှမလုပ်ရဲချေ။ မဟုတ်ပါက ထို သုံးယောက်က သူ့ကို အရိုးပြာ ဖြစ်သွားသည်အထိ သေချာပေါက် အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ကြမည် ဖြစ်လေသည်။
နင်းရုန်ရုန် ၏ စရိုက်က မူရင်းဇာတ်လမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမို ရင့်ကျက်နေသဖြင့် သူမတွင် မိန်းမဆိုးလေး ၏ အမူအကျင့် ရှိသော်လည်း မာနကြီးပြီး ခေါင်းမာသော 'မင်းသမီး ရောဂါ' မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နင်းဖုန်းကျစ် က နင်းရုန်ရုန် ၏ စရိုက်ကို ပြုပြင်ပေးရန် ဖလန်းဒါး ထံ စာရေး၍ မတောင်းဆိုခဲ့ချေ။
လက်ရှိ နင်းရုန်ရုန် ၏ စရိုက်နှင့် ပါရမီက သူတို့ သုံးယောက်အတွက် အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မင်းသမီးလေး ကို အနိုင်ကျင့်ရန် ဖလန်းဒါး ထံသို့ စာရေး၍ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် တောင်းဆိုနိုင်မည်နည်း။ သူတို့ သုံးယောက် ကိုယ်တိုင်တောင် သူမကို ထိုသို့ မလုပ်ရက်ကြချေ။
စူးမင် ရှေ့ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အော်စကာ က ၎င်းက စူးမင်ထံမှ အချက်ပြမှု တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို သူ၏ ရင်ထဲတွင် သိလိုက်လေသည်။ စူးမင်က စတင် ထိုးစစ်ဆင်နေပြီး သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်လေးမျှပင် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ နှလုံးသားက ချက်ချင်း ခါးသီးသွားလေသည်။
ဖလန်းဒါး က ဂရုမစိုက်တော့သည်ကို စူးမင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သွားလေသည်။ ညနေပိုင်း အတန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ စိုထိုမြို့ ရှိ ဝိညာဉ်သိုင်းကွင်းကြီး သို့ သွားရမည်ဖြစ်ရာ သူ့အတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိချေ။
ထို့ကြောင့် စူးမင်က ပြုံးကာ နင်းရုန်ရုန် ကို "ရုန်ရုန်... အတူတူ သွားကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
နင်းရုန်ရုန် က စူးမင်၏ ကြင်နာမှုကို သဘာဝကျကျပင် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ချေ။ စူးမင်၏ အကူအညီဖြင့် သူမက သေချာပေါက် ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိနိုင်လေသည်။ သူမက စူးမင်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုလည်း ကျေးဇူးပဲနော် စူးမင်"
နင်းရုန်ရုန် ပြုံးလိုက်သောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပါးချိုင့်လေး နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို အလွန် လှပနေစေလေသည်။
ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဝူ လည်း စူးမင်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ "အစ်ကို... သမီးက အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် မဟုတ်ပေမယ့် အစ်ကိုတို့နဲ့အတူ ပြေးချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ကျူးကျူချင် က ဘာမှမပြောသော်လည်း ရှောင်ဝူ၏ ဘေးတွင် အေးစက်စက် လာရပ်လေသည်။ သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းနေလေပြီ။
၎င်းက စူးမင်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေလေသည်။ ရှောင်ဝူက သူနှင့်အတူ ပြေးချင်သည်ကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် မအံ့ဩသော်လည်း ကျူးကျူချင် က ဘာကြောင့်...
သို့သော် ၎င်းက သဘာဝကျကျပင် ကောင်းမွန်သောအရာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့ သုံးယောက် အတော်လေး အဆင်ပြေနေကြောင်းကို ပြသနေလေသည်။
ထန်ဆန်း က ဘေးမှနေ၍ "စူးမင် နဲ့ ရှောင်ဝူ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ပြေးကြမယ်ဆိုမှတော့ ငါလည်း ပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် စူးမင် တစ်ယောက်တည်းသာ ပြေးမည်ဆိုပါက ထန်ဆန်း က လုံးဝ ပါဝင်မည် မဟုတ်ချေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်ဝူပါ ပြေးမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကျူးကျူချင် လည်း ပြေးရန် စီစဉ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်မုပိုင် က သူမကို "ကျူချင်... ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ကျူးကျူချင် က တိုင်မုပိုင် ၏ စကားများကို နားမကြားဟန် ဆောင်နေလိုက်သဖြင့် တိုင်မုပိုင် ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးသွားလေသည်။
ထို့နောက် စူးမင်က သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို လူတိုင်းအပေါ် အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူတို့၏ အသက်ရှင်သန်ခြင်း သဘာဝ ကို မြှင့်တင်ပေးကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေလိုက်လေရာ သဘာဝကျကျပင် ပြေးရသည်မှာ များစွာ ပိုမို လွယ်ကူသွားလေသည်။
ခဏတာ ပြေးပြီးနောက် နင်းရုန်ရုန် နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ပထမဆုံး အပတ်ကိုပင် မပြီးသေးချေ။ ၎င်းက အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သော တာဝန် မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ဤအမြန်နှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် ညစာ စားချိန်အမီပင် သူတို့ ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ သူမကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေပြီ။ ဂိုဏ်း တွင် ဤကဲ့သို့သော နှိပ်စက်မှုမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။ မပေါက်ကွဲဘူးဆိုလျှင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။ ဤလေ့ကျင့်ရေးက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ချေ။
ရှောင်ဝူကလည်း ဤအချိန်တွင် "ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြေးနေမယ်ဆိုရင် အပတ်နှစ်ဆယ် ကို ဘယ်အချိန်မှ ပြီးမှာလဲ။ မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်ခင် တကယ် ပြီးနိုင်ပါ့မလား" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
အော်စကာ က ဘေးမှနေ၍ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်သခင် တွေကတော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား မကုန်ဘူးဆိုရင် လုပ်နိုင်လောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင် တွေကတော့ ပြီးနိုင်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ညစာ မတိုင်ခင် ပြီးရင်ကို တော်နေပြီ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ရတနာ တစ်ခုကို ပြသလိုက်သကဲ့သို့ အော်စကာ က နင်းရုန်ရုန် ကို "ငါတို့ နေ့လယ်စာ အမီတော့ ပြန်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ ဝက်အူချောင်းတွေ ရှိတယ်။ နင် စားချင်လား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် အော်စကာ က သူ၏ ဂါထာကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ "ငါ့မှာ ဝက်အူချောင်းကြီး တစ်ချောင်း ရှိတယ်"
ချက်ချင်းပင် မွှေးကြိုင်သော ဝက်အူချောင်းကြီး တစ်ခုက အော်စကာ ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်းရုန်ရုန် ကို လှမ်းပေးလိုက်လေသည်။
နင်းရုန်ရုန် က ရုတ်တရက် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော စကားတစ်ခွန်းကို အမှတ်မထင် ပြောလိုက်လေသည်။ "နင့်ခေါင်းကြီးကိုပဲ စားလိုက်။ ငါ့မှာ ပေါင်မုန့်အထူကြီး နှစ်ချပ် ရှိပါသေးတယ်... ဟွန်း"
"အာ..."
နင်းရုန်ရုန် ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။ ၎င်းက နင်းရုန်ရုန် ကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိသော မိန်းကလေး တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီချေ။
သို့သော် စူးမင်ကမူ ၎င်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ ၎င်းက နင်းရုန်ရုန် ၏ မိန်းမဆိုးလေး စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီလေသည်။ သူမက ဆိုးသွမ်းမနေသရွေ့ တစ်ခါတလေ ဤကဲ့သို့သော ဆန့်ကျင်ဘက် အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေခြင်းက တကယ်တမ်းတွင် အတော်လေး ချစ်စရာ ကောင်းလေသည်။
နင်းရုန်ရုန် က ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်မိသနည်း ဆိုသည်ကို မသိချေ။ သူမက အလွန် ချုပ်တည်းထားခဲ့သည်မှာ ရှင်းနေသော်လည်း အော်စကာ ဝက်အူချောင်း ဖန်တီးနေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကို တွေးမိပြီး ယခု ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ သိပ်လက်မခံနိုင်သေးသဖြင့် အမှတ်မထင် ပြောထွက်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ပထမဆုံး အမြင်က အလွန် အရေးကြီးကြောင်းကို လူတစ်ယောက်က သိထားရမည် ဖြစ်လေသည်။
ထိုစကားများကို ပြောပြီးနောက် နင်းရုန်ရုန် က သူမ ဘာလုပ်လိုက်သနည်း ဆိုသည်ကို သတိပြုမိသွားကာ မျက်နှာလေး နီရဲသွားလေသည်။ သူမ ကိုယ်သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမဘေးရှိ ကျူးကျူချင် ၏ 'ယုန်ဖြူကြီး' နှစ်ကောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောထွက်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ချေ။ အကယ်၍ သူမ၏ ရင်သားများက ပေါင်မုန့်အထူကြီး များဆိုလျှင် ကျူးကျူချင် ၏ ရင်သားများက ဘာများလဲ။ အရမ်းကို ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
မလိုအပ်သော နားလည်မှုလွဲခြင်းများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နင်းရုန်ရုန် က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "အဟမ်း... ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားလို့ပါ။ အိမ်မှာ အလိုလိုက်ခံရတာများလို့ ဖြစ်မယ်။ တစ်ခါတလေ ငါ့ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ စကားတွေ အမှတ်မထင် ထွက်လာတတ်တယ်" ဟု ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
"ဟားဟားဟားဟား"
နင်းရုန်ရုန် က တစ်ယောက်ယောက် ရယ်မောနေသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စူးမင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူမက စူးမင်ကို စူးရဲစွာ ကြည့်ကာ "နင် ဘာရယ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။
စူးမင်က မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ ရယ်မောလျက် "ချမ်းသာတဲ့ သခင်မလေး တစ်ယောက်က ဒီလောက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ စကားမျိုး ပြောတာကို ကြားရတာ ငါ့အတွက် အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေလို့ပါ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဒီဗားရှင်းက မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ဘဝနဲ့ အများကြီး ပိုနီးစပ်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒီလိုမျိုး 'ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ချစ်စရာကောင်းမှု' က တကယ်တမ်းတော့ အတော်လေး ချစ်စရာကောင်းပါတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ဝူ နဲ့ ငါက သာမန်လူတွေလေ။ အကယ်၍ နင်က အထက်တန်းစား မိသားစုက ကျက်သရေရှိတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း ဟန်ဆောင်နေမယ်ဆိုရင် တကယ်တမ်းမှာ ပိုပြီး ရင်းနှီးဖို့နဲ့ အတူတူ နေဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
ရှောင်ဝူကလည်း ဘေးမှနေ၍ သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြလိုက်လေသည်။ ရုန်ရုန် ၏ ဤဗားရှင်းက တကယ်ပင် ပိုကောင်းလေသည်။
နင်းရုန်ရုန် ဤကဲ့သို့သော အမြင်မျိုးကို ကြားရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဂိုဏ်း တွင်သာ သူမ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောပါက ဖခင်ဖြစ်သူက သူမကို ဆုံးမစကား သေချာပေါက် ပြောပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူမကို ချစ်သောကြောင့် များသောအားဖြင့် သူမ လုပ်ချင်ရာ လုပ်ခွင့်ပေးထားတတ်လေသည်။
ယခု စူးမင် ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စူးမင်အပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုက အနည်းငယ် တိုးလာလေသည်။ စူးမင်က တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု သူမ ခံစားရလေသည်။
စူးမင်က သူမကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ခေါ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမက သဘာဝကျကျပင် အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျူးကျူချင် နှင့် မယှဉ်နိုင်သော နေရာတစ်ခုမှလွဲ၍ သူမ ကိုယ်သူမ အလွန် ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသည်ဟု ယူဆထားလေသည်။
ထို့နောက် နင်းရုန်ရုန် က "ဒီအမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ တာဝန်ကို ပြီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ အရှိန်မြှင့်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူမက သူမ ကိုယ်သူမ၊ စူးမင်၊ ထန်ဆန်း နှင့် အော်စကာ တို့၏ အမြန်နှုန်းများကို မြှင့်တင်ပေးရန် သူမ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နှင့် ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။
အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ အားလုံးက သားရဲ သိုင်းဝိညာဉ် များရှိသော ဝိညာဉ်သခင် များ ဖြစ်ကြလေသည်။ သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက အစွမ်းထက်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် မြှင့်တင်မှု မလိုအပ်ဘဲ သူမနှင့်အတူ အမီလိုက်နိုင်ကြလေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့သားများက မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်မီ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်လေးတွင် အပတ်နှစ်ဆယ် ကို ပြီးစီးသွားကြလေသည်။ ထိုအထဲတွင် အပင်ပန်းဆုံးသူများမှာ နင်းရုန်ရုန် နှင့် အော်စကာ တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤလေ့ကျင့်ရေးက သူတို့ နှစ်ယောက်အတွက် တကယ်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။
အကယ်၍ နင်းရုန်ရုန် ၏ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် မှ မြှင့်တင်မှုနှင့် စူးမင်၏ အထောက်အကူပြု ပြန်လည် နာလန်ထမှု တို့သာ မရှိခဲ့လျှင် နေ့လယ်ပိုင်း ရောက်သည်အထိ သူတို့ ပြီးနိုင်မည် မဟုတ်လောက်ချေ။
စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဖလန်းဒါး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
သူတို့ အားလုံး မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်မီ အပတ်နှစ်ဆယ် ကို ပြီးစီးသွားနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ မူလက ဤလေ့ကျင့်ရေးတွင် ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခု ရှိလေသည်။ ပထမတစ်ခုက အော်စကာနှင့် နင်းရုန်ရုန် တို့ကို ပိုမို ရင်းနှီးလာစေနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဤ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း မင်းသမီးလေး ၏ စရိုက်ကို ပြုပြင်ပေးရန် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုစလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ပုံ ရလေသည်။ နင်းရုန်ရုန် က စူးမင်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာပုံရပြီး အော်စကာနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုများအရ သူမက ဂရုမစိုက်ဟုပင် ပြော၍ရလေသည်။ နင်းရုန်ရုန် က အော်စကာ၏ ဝက်အူချောင်း ဖန်တီးသော ဂါထာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် ရွံရှာနေပုံပင် ရလေသည်။
ဤအရာက သူ့ကို အလွန် စိတ်ပူပန်သွားစေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် အော်စကာက သူ မွေးစားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သော ကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပါက သဘာဝကျကျပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါ မထင်မှတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။
ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ စူးမင်ကြောင့် ၎င်းလည်း မအောင်မြင်ခဲ့ဟု ပြော၍ရလေသည်။
လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံး တစ်လျှောက် သူ၏ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုများမှတစ်ဆင့် စူးမင်၏ အကူအညီ မပါဘဲနှင့်ဆိုလျှင် နင်းရုန်ရုန် က အဆုံးအထိ ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။ ထိုအခါမှ သူမ၏ စရိုက်ကို သူ ပြုပြင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက ပြေးရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် နင်းဖုန်းကျစ် သိသွားလျှင်တောင်မှ သူ့ကို ဘာမှလုပ်မည် မဟုတ်လောက်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာက ကျောင်းတော် တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သေချာတာပေါ့... နင်းဖုန်းကျစ် ထံမှ စာတစ်စောင် မရရှိခဲ့သဖြင့် ဖလန်းဒါး ၏ ဆုံးမစကားများနှင့် သင်ခန်းစာများက ပိုမို ပါးနပ်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ မသေချင်သေးသလို ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း နှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် နင်းရုန်ရုန် ကို အသုံးပြုချင်သေးလေသည်။ ၎င်းက သူတို့ ကျောင်းတော် တိုးတက်လာမည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များ မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း အရာတစ်ခုကတော့ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အတော်လေး လွန်ကဲနေလေသည်။ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် သူတို့ ခုနစ်ယောက်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် အဖွဲ့တစ်ခုတည်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာပုံ ရလေသည်။ ဤအဖွဲ့က အစောပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ပြီး အနာဂတ် အသင်းလိုက် ပြိုင်ပွဲများတွင် အကူအညီ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်း လစ်ထွက်သွားခဲ့သော သူ၏ တပည့် မာဟုန်ကျွင်း အတွက်လည်း သူ ရှက်ရွံ့မိလေသည်။ ထိုကောင်လေး လျှောက်သွားပြီး အချိန်ဖြုန်းဖို့ ဘယ်ကို ထွက်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို သူ မသိချေ။
အဖွဲ့ထဲသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်နိုင်မည့် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်လွတ်ခံခဲ့သည့်အတွက် နောက်မှ ထိုကောင်လေးကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်ဆုံးမရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။
ဖလန်းဒါး မသိသောအရာမှာ ဤအဖွဲ့ ဖြစ်တည်လာရခြင်းက အဓိကအားဖြင့် စူးမင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။ စူးမင်သာ မရှိခဲ့လျှင်...
ဖလန်းဒါး က စူးမင်နှင့် အခြားသူများကို ဟန်ပြအဖြစ် ချီးကျူးစကား တစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထန်ဆန်းကို "ထန်ဆန်း... မင်း စားပြီးရင် ငါ့ကို လာရှာ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ထန်ဆန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး က သူ၏ ဆရာ ၏ လတ်တလော အခြေအနေများအကြောင်း မေးမြန်းလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။
ထို့နောက် လူတိုင်း ရွှီးလိုင်ခဲ ၏ စားသောက်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ ထိုနေရာတွင် အစားအသောက်များ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။
နင်းရုန်ရုန်၊ ရှောင်ဝူ နှင့် အခြားသူများက စားသောက်ခန်းမှ အစားအသောက်များက ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်မည်နည်း၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှု ရှိမည်လား ဟု တွေးတောနေကြလေသည်။
သို့သော် ရလဒ်က သူတို့ကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားစေလေသည်။ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော သို့မဟုတ် အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအသောက်များ မရှိဘဲ သာမန် ထမင်း၊ ပေါက်စီ၊ ချဉ်ဖတ်နှင့် အသား အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ ၎င်းက သူတို့၏ သွားကြားညှပ်ရန်ပင် မလုံလောက်ချေ။
စူးမင်က မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဖလန်းဒါး ၏ ကပ်စေးနှဲမှုအပေါ် မညည်းတွားဘဲ မနေနိုင်ချေ။ ဤ အစားအသောက် အနည်းငယ်လေးက ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် လိုအပ်သော အာဟာရများကို မည်သို့မျှ မဖြည့်တင်းပေးနိုင်ချေ။
ရှောင်ဝူက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ "အော်စကာ... နင်တို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီဟာတွေကို စားတာလား။ မနက်စာအတွက် ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ပြီးပြီးချင်း အချိန်အတွက်ဆိုရင် ဒီလောက်လေးက ငါတို့ ကုန်ဆုံးသွားတာတွေကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ လုံလောက်လို့လား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။
အော်စကာက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "တခြား နည်းလမ်းမှ မရှိတာ။ ကျောင်းရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး က ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်လေ။ ငါ့ရဲ့ ဝက်အူချောင်းတွေကို နင်တို့ စမ်းစားကြည့်ပါလား။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါက အသားဟင်း တစ်ခွက်ပဲလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
စူးမင်က "လောလောဆယ် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ဖြစ်သလို စားထားကြတာပေါ့။ ဒီနေ့လယ်ကျရင် ကောင်းကောင်း စားဖို့ မြို့ထဲ သွားကြမယ်" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
"ရှောင်ဝူ... ရော့ နင့်ရဲ့ မုန်လာဥနီ။ နင် စားဖို့ လုံလောက်လောက်ပါတယ်"
ရှောင်ဝူက မုန်လာဥနီကို ပျော်ရွှင်စွာ ယူလိုက်လေသည်။ မုန်လာဥနီ ရှိနေလျှင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက အသား သိပ်စားလေ့ မရှိချေ။
အကယ်၍ ရှောင်ဝူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုပါက စူးမင်က အစာစားရန် မြို့ထဲသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဖြင့် သွားရန် အာကာသ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကို အသုံးပြုဖို့ တကယ်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးလေသည်။ သို့သော် ယခု ဤနေရာတွင် လူအများအပြား ရှိနေပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ အသိမခံချင်သေးချေ။
ရတနာခုနစ်ပါး မှန်ကြွေကျောင်းဆောင် ဂိုဏ်း တွင် ဓားတုံလော် ချန်ရှင်း နှင့် အရိုးတုံလော် ကူးရုံ တို့က နင်းဖုန်းကျစ် ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ပင်မခန်းမဆောင် သို့ ဒေါသတကြီး ပြေးလာကြလေသည်။ "ဖုန်းကျစ်... ရုန်ရုန် ကို တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားဖို့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုလိုက်ရတာလဲ။ အကယ်၍ သူမများ အန္တရာယ် တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
နင်းဖုန်းကျစ် က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "ဦးလေးကျန့်... ဦးလေးကူး... မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ရုန်ရုန် ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လူတွေ ကျွန်တော် လွှတ်ထားပါတယ်။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
ချန်ရှင်း က ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သတင်းပို့ရန် တပည့် တစ်ယောက်က ခန်းမပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
လူငယ် တပည့် က ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ် ကို သတင်းပို့ပါတယ်။ သခင်မလေး က ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ပါတယ်" ဟု ရိုသေလေးစားစွာ လျှောက်တင်လိုက်လေသည်။