အခန်း (၈၈) - ရွံစရာကောင်းတဲ့ အော်စကာ၊ အော်စကာအတွက် စူးမင်ရဲ့ အကြံပြုချက်

အော်စကာက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလွန် မလိုလားစွာဖြင့် "ငါ့မှာ ဝက်အူချောင်းကြီး တစ်ချောင်း ရှိတယ်" ဟု အော်ပြောလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အော်စကာ၏ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်ဂါထာနှင့်အတူ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး မွှေးကြိုင်သော ဝက်အူချောင်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထန်ဆန်းနှင့် မိန်းကလေး သုံးယောက်တို့က တိုင်မုပိုင် စောစောက ပြောခဲ့သော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားကြလေပြီ။ ဝက်အူချောင်းက ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အဆိုပါ ဝိညာဉ်ဂါထာက တကယ်ကို ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

အော်စကာ၏ ဂါထာများက ထူးဆန်းကြောင်း စူးမင်က သူ၏ အတိတ်ဘဝကတည်းက သိထားခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ရပြီး ဂါထာနှင့် ဝက်အူချောင်း ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းကို စားရန် သူ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

ကျောက်ဝူကျိက အော်စကာ၏ လက်ထဲမှ ဝက်အူချောင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် လုယူလိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ထို့နောက် သူက ဗလုံးဗထွေးဖြင့် "ငါ့ကို နောက်ထပ် ဝက်အူချောင်း တစ်ခုနဲ့ ဝက်အူချောင်းကြပ်တင် တစ်ခု ပေးဦး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

၎င်းက သူ အစားစားနေသောကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ထန်ဆန်း၏ အဆိပ်များကြောင့် သူ၏ လျှာကြီး ရောင်ရမ်းနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် အော်စကာက လူတိုင်းကို ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်စေသော နောက်ထပ် ဂါထာ တစ်ခုကိုသာ ထပ်မံ ရွတ်ဆိုနိုင်တော့လေသည်။

"ငါ့မှာ ဝက်အူချောင်းကြီး တစ်ချောင်း ရှိတယ်"

"ငါ့မှာ ဝက်အူချောင်းသေး တစ်ချောင်း ရှိတယ်"

လက်ရှိတွင် အော်စကာ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူက ထိုမျှလောက် ရွံစရာ ကောင်းမနေချေ။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ဖြစ်နိုင်သမျှ အလွန်အမင်း ရွံစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့လေသည်။

ကျောက်ဝူကျိကလည်း အားနာမနေတော့ဘဲ ဝက်အူချောင်းကြီးနှင့် ဝက်အူချောင်းသေးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ အတော်လေး သက်သာသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤအချိန်တွင် တိုင်မုပိုင်က ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားပြီး ကျူးကျူချင် ရှိရာသို့ လျှောက်သွားချင်သော်လည်း သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် ရပ်တန့်သွားရလေသည်။

အော်စကာ၏ ဝိညာဉ်ဂါထာကြောင့် စူးမင် လည်း စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။ အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင်များက ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုတိုင်း ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဂါထာမျိုးကို အော်ပြောနေဖို့ တကယ်ကြီး လိုအပ်လို့လား။

"အော်စကာ... အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဂါထာကို မအော်ဘဲနဲ့ ဝက်အူချောင်းတွေ ဖန်တီးလို့ မရဘူးလား"

အော်စကာက အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဤသူက မည်သူနည်းဟု တွေးကာ တိုင်မုပိုင် ကို မေးခွန်းထုတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် တိုင်မုပိုင်က စူးမင်နှင့် အခြားသူများကို တစ်ယောက်ချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

အော်စကာ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ် ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တဲ့လား။ အဲဒါက ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။

သူက အခု ဆယ့်လေးနှစ် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အဆင့် ၂၉ မှာပဲ ရှိသေးလေသည်။ သေချာတာပေါ့... ၎င်းက အစားအသောက် အမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ်များက ကျင့်ကြံရန် ပိုမို ခက်ခဲသောကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်လေသည်။

စူးမင်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အော်စကာက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် "ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဂါထာက အရမ်း ထူးဆန်းတယ် ဆိုတာကို ငါ သေချာပေါက် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား နည်းလမ်းမှ မရှိတာ။ အသံထွက် မအော်ဘဲ ဝက်အူချောင်းတွေ ဖန်တီးဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်ဖူးပေမယ့် လုံးဝ ထွက်မလာဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင်တွေက ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တွေကို အသုံးပြုဖို့ ဘာလို့ ထူးဆန်းတဲ့ ဂါထာတွေကို အော်ပြောဖို့ လိုအပ်တာလဲ ဆိုတာကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူးကွာ"

စူးမင် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "အော်စကာ... ဂါထာကို စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် တိုးတိုးလေး ရွတ်ကြည့်တာမျိုးရော မင်း စမ်းကြည့်ဖူးလား။ အကယ်၍ အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အရှက်ရတာကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု အကြံပေးလိုက်လေသည်။

အော်စကာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။ ဟုတ်သားပဲ... အရင်က ဒီအချက်ကို သူ ဘာလို့ မစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ။

"ကောင်းပြီ။ အခု ငါ စမ်းကြည့်မယ်"

အော်စကာက အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်ဂါထာကို ရင်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ဝက်အူချောင်း တစ်ခုကို စတင် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ အံ့သြစရာ မရှိစွာပင် ၎င်းက ကျရှုံးသွားပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စ ပြီးစီးနေသော ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အော်စကာက ဒုတိယ နည်းလမ်းကို လျင်မြန်စွာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။ အရင်ကလို ဝိညာဉ်ဂါထာကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောမည့်အစား သူက တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝက်အူချောင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားလေသည်။

စူးမင် လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဒုတိယ နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သည်ဆိုတော့ ကောင်းလေသည်။

အော်စကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားလေသည်။ ဤမျှ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းလေးက သူ၏ ယခင် အရှက်ရဖွယ် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ အရင်က ဒီအချက်ကို ဘယ်သူမှ ဘာလို့ မစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ။

အော်စကာက စူးမင်၏ လက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး "စူးမင်... အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခုတော့ ငါ ဒီလောက်ကြီး ရှက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ရော့... ဒီ ဝက်အူချောင်းကို စားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာ၏ လက်ထဲရှိ ဝက်အူချောင်းကြီး သူ့ထံသို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စူးမင်က အနည်းငယ် ငြင်းဆန်လိုသော အမူအရာဖြင့် "အာ... မလိုပါဘူး။ အခု ငါ့ရဲ့ အခြေအနေက ကောင်းမွန်နေတော့ ကုသဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အော်စကာက မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို သူ၏ မက်မွန်ပန်း မျက်လုံးများ ဖြင့် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သူတို့က သူ၏ အပြုအမူကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြလေသည်။ ထို ဝက်အူချောင်းကို သူတို့ လုံးဝ မစားချင်ကြချေ။

သူ့ကို မည်သူမျှ အာရုံမစိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ အော်စကာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားလေသည်။

တိုင်မုပိုင် က မနေနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောကာ "အော်လေး ရဲ့ ဝက်အူချောင်းတွေကို အရမ်းကြီး ငြင်းဆန်မနေကြပါနဲ့။ အခုကစပြီး လူတိုင်းက ကျောင်းတော် တစ်ခုတည်းမှာ အတူတူ နေကြရတော့မှာဆိုတော့ အစောကြီး မဟုတ်တောင် နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတို့ စားရမှာပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အော်စကာ က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

စူးမင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "ငါတို့ အသားကျသွားတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ကြတာပေါ့။ အကယ်၍ ငါသာ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဂါထာကို မမြင်ခဲ့ရဘူးဆိုရင် အတော်လေး ပျော်ပျော်ကြီး စားဖြစ်မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသား ဝက်အူချောင်းတွေက အတော်လေး အရသာရှိပြီး ငါကလည်း အသားစားတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် စူးမင်က စဉ်းစားနေမိလေသည်။ အော်စကာကို ဂါထာ လုံးဝ ရွတ်စရာ မလိုဘဲ ဝက်အူချောင်းတွေ ဖန်တီးခွင့်ပေးဖို့ တကယ်ပဲ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား။ ဂါထာကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုခြင်းက ယခုအခါ သူတို့ကို အများကြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်ဖြစ်နိုင်စွမ်းက လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးလေသည်။

အကယ်၍ သူတို့က အနာဂတ်တွင် အတူတူ ပြိုင်ပွဲဝင်ကြမည်ဆိုပါက အော်စကာက အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းရှိသော ဝက်အူချောင်း ခုနစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖန်တီးရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဝက်အူချောင်း တစ်ခုစီတိုင်းအတွက် ဂါထာကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေရမည်ဆိုပါက သူတို့၏ လျင်မြန်မှုကို တကယ်ပင် ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝက်အူချောင်း အမျိုးအစားတိုင်းက အချိန်အကြာကြီး သိမ်းဆည်းထား၍ ရသည် မဟုတ်ချေ။ အချို့မှာ အလွန် တိုတောင်းသော သက်တမ်း ရှိပြီး နေရာအရပ်တွင် ချက်ချင်း ဖန်တီးရန် လိုအပ်လေသည်။

စူးမင်က အော်စကာကို ကူညီပေးရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ ထန်ဆန်း၊ တိုင်မုပိုင် နှင့် မာဟုန်ကျွင်း တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အော်စကာ က ဤနေရာတွင် အပုံမှန်ဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ သူက ဝက်အူချောင်းများ ဖန်တီးသည့်အခါတွင် အနည်းငယ် ရွံစရာကောင်းရုံ သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပိုကောင်းသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် အော်စကာ ၌ အစားအသောက် အမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ် အတွက် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ရှိလေသည်။ သူ၏ ပါရမီက ထန်ဆန်းထက် မနိမ့်ကျချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့၌ ထန်ဆန်း၏ လှည့်ကွက်များ မရှိချေ။ အနာဂတ်တွင် ထန်ဆန်း၏ အကူအညီ မပါဘဲနှင့်ပင် အစားအသောက် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန်မှာ သေချာသလောက် နီးပါး ရှိနေပြီး အချိန် အနည်းငယ် ပိုကြာရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် စူးမင်က အော်စကာအပေါ် တိကျသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အတော်လေး ဆန္ဒရှိနေသော်လည်း သူ့ကို အကဲခတ်ပြီး စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်နေသေးလေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့က သိပ်မရင်းနှီးကြသေးသဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်း ကူညီပေးစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ထို့အပြင် အော်စကာကို ဂါထာမပါဘဲ ဝက်အူချောင်းများ ဖန်တီးနိုင်စေရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည်ကို သူ လောလောဆယ်တွင် လုံးဝ အရိပ်အမြွက်မျှပင် မသိရှိသေးချေ။ ၎င်းက စနစ် ၏ ဆုလာဘ်များ အပေါ်တွင် မူတည်နိုင်ပြီး တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ကံတရား အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

အော်စကာ၏ ဝက်အူချောင်းများကို စားပြီးနောက် ကျောက်ဝူကျိ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး တိုင်မုပိုင် ကို "မုပိုင်... သူတို့ကို အဆောင်တွေဆီ ခေါ်သွားလိုက်တော့။ မနက်ဖြန် ကျောင်းစမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားများကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျောက်ဝူကျိ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ တကယ်ကို ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

ကျောက်ဝူကျိ အဝေးသို့ ရောက်သွားသောအခါ အော်စကာက တိုင်မုပိုင် ၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားပြီး "ဒီနေ့ ဆရာ ကျောက် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ရာသီ လာနေလို့လား။ ကျောင်းသားသစ် အနည်းငယ်လေးကို သူ ဘာလို့ ခက်ခဲအောင် လုပ်နေရတာလဲ။ စတုတ္ထအဆင့် အတွက် စစ်ဆေးမယ့်သူက အစ်ကို ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် က ဒေါသတကြီးဖြင့် "မင်း သတ္တိရှိရင် ဆရာ ကျောက် ကြားအောင် ပိုကျယ်ကျယ်လေး အော်ပြောလိုက်လေ။ သူက အခု ဒေါသတွေ ထွက်ပြီး ပေါက်ကွဲစရာ နေရာ မရှိဖြစ်နေတာ။ ရာသီလာနေတာ ဟုတ်လား။ မင်းသာ ရာသီလာနေတာ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် သက်သာရာ ရနေမိလေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် အတွက် မူလ စစ်ဆေးမည့်သူက ဆရာ ကျောက် သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ မဟုတ်ပါက သူ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်လေသည်။ ထန်ဆန်း၏ လက်နက်များနှင့် စူးမင်၏ သစ်သားနဂါး က နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ စူးမင်က ယခုအခါ အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်သော ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် နီးပါး ဖြစ်နေကြောင်းကို သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်လေသည်။ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည် က ကာကွယ်ရေးအတွက် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် က ထိန်းချုပ်ရေး၊ တတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် က သစ်သားနဂါး ဖြစ်ကာ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် က အထောက်အကူပြု အတွက် ဖြစ်လေသည်။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထောက်အကူပြု အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်နေရတာလဲ။

ထို့အပြင် စူးမင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ခုစီတိုင်း၏ စွမ်းအားက ရယ်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေလေသည်။ ဆရာ ကျောက် တောင်မှ စူးမင်၏ ဒုတိယ နှင့် တတိယ စွမ်းရည်များမှ ရုန်းမထွက်နိုင်သည်ကို သူ မမြင်ခဲ့ဘူးလား။ ယခုအခါ သူ့၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့လေသည်။ ဖြစ်နိုင်ပါက စူးမင်ကို ပြဿနာ မရှာရန်ပင်။

မူလက စူးမင်၏ ညီမလေး ရှောင်ဝူ ဘယ်လောက် လှပသနည်း ဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အကြံအစည် တချို့ ရှိခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခု ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ၎င်းကို မေ့ပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူ သေတဲ့အထိ အရိုက်မခံချင်ချေ။ ထို့အပြင် ယခု ကျူးကျူချင် က ရွှီးလိုင်ခဲ သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ မွေးရာပါ စရိုက်ကို သူ ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် တိုင်မုပိုင် က စူးမင်နှင့် အခြားသူများကို ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ၏ အဆောင်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ မိန်းကလေးဆောင်နှင့် ယောကျာ်းလေးဆောင်တို့မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေကြလေသည်။

စူးမင်က သူတို့၏ အဆောင်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ၎င်းက အရမ်းကို စုတ်ပြတ်နေလေသည်။ သစ်သားအိမ် တစ်ခုလုံးက အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေပုံရပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ အခန်းက သိပ်မကြီးဘဲ လူနှစ်ယောက်အတွက် စတုရန်းမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ ရှိလေသည်။

အော်စကာက စူးမင်ကို သူ၏ မက်မွန်ပန်း မျက်လုံးများ ဖြင့် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်လေသည်။ "စူးမင်... အခုကစပြီး ငါနဲ့ တစ်ခန်းတည်း အတူတူ နေကြမလား"

အော်စကာက သူ့ကို ဦးဆောင်၍ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။ သူ့၌ စူးမင်အပေါ် ကောင်းမွန်သော အမြင်ရှိသဖြင့် ထန်ဆန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အော်စကာ က စူးမင်နှင့်သာ ပို၍ အတူတူ နေချင်လေသည်။

စူးမင်က အော်စကာ၏ မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး "မင်းနဲ့ အတူနေတာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း နည်းနည်းလောက် ပုံမှန် နေလို့ ရမလား။ မင်းရဲ့ မျက်လုံး တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရပ်လိုက်တော့" ဟု ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာ က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

စူးမင်နှင့် အော်စကာတို့ တစ်ခန်းတည်း နေကြမည်ဆိုမှတော့ ထန်ဆန်း က သဘာဝကျကျပင် တစ်ယောက်တည်း တစ်ခန်း နေရမည် ဖြစ်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် က လူတိုင်းကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အဆောင်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ အချိန်လည်း လင့်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အခန်းများကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် သူ လွှတ်ထားခဲ့လိုက်လေသည်။ မနက်ဖြန်တွင် ကျောင်းစမည် ဖြစ်လေသည်။

စူးမင်က အဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ တကယ်ကို စုတ်ပြတ်ပြီး ကျဉ်းကျပ်လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အစီအစဉ် တစ်ခု ဆွဲလိုက်ပြီး အော်စကာကို "အော်စကာ... မင်းဆီမှာ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိလား။ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝိညာဉ်လက်နက် ထဲ ထည့်ထားလိုက်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင် ဘာလုပ်ချင်သနည်း ဆိုသည်ကို အော်စကာ မသိရှိဘဲ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် "စူးမင်... ငါက အတော်လေး ဆင်းရဲပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီနားမှာ ဝက်အူချောင်းတွေ ရောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဝိညာဉ်လက်နက် တွေက အရမ်း ဈေးကြီးတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

အာ... ကောင်းပါပြီ။ အဲဒီအချက်ကို သူ တကယ် ထည့်မတွေးခဲ့မိချေ။ သူက လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို အော်စကာထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ပြီး "ဒီလက်စွပ်မှာ ကုဗမီတာ နှစ်ဆယ် ပမာဏ နေရာ လွတ်ပါတယ်။ ငါတို့ အခန်းဖော်တွေ ဖြစ်လာတဲ့ အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင် အဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာဖြင့် "တကယ်လား။ အရမ်း ကောင်းတာပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အော်စကာက လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်လည်၍ "နေပါစေတော့ စူးမင်ရာ။ ဒီလက်စွပ်က အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်။ ငါတို့ အခုမှ စတွေ့ဖူးတာဆိုတော့ သိပ်လည်း မရင်းနှီးကြသေးဘူးလေ။ ပြီးတော့ အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင် ဆိုရင်တောင် ငါ့မှာ မင်းကို ပြန်ပေးစရာ ပစ္စည်းကောင်း ဘာမှမရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း အော်စကာက လက်စွပ်ကို စူးမင်ထံသို့ မလိုလားစွာဖြင့် ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။

အော်စကာ၏ လျင်မြန်လှသော မျက်နှာ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကြောင့် စူးမင်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရလေသည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝတွင် အော်စကာသာ ရှိနေပါက သေချာပေါက် အော်စကာဆု ရရှိရန် ထိုက်တန်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းက သူ၏ နာမည်နှင့်လည်း ကွက်တိကျနေလေသည်။

သူ၏ သိုလှောင်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက် ကို အော်စကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အော်စကာအပေါ် စူးမင်၏ အမြင်က နောက်ထပ် တစ်မှတ် တိုးသွားလေသည်။ သူ၏ စရိုက်နှင့် စိတ်နေစိတ်ထားက ယခုအချိန်အထိ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

သို့သော် ဒီကနေ့ ဒီလက်စွပ်ကို မင်း သေချာပေါက် လက်ခံရမှာပဲ။

စူးမင်က လေးနက်စွာဖြင့် "အော်စကာ... ဒီလက်စွပ်ကို ယူထားလိုက်ပါ။ မင်းအပေါ် ငါ လုပ်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုလို့ သဘောထားလိုက်လေ။ ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာက သိချင်စိတ်ဖြင့် "မင်း အဲဒီလို ပြောတာက ဘာသဘောလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာ ဘာရှိသနည်း ဆိုသည်ကို အော်စကာ တကယ် နားမလည်ချေ။ သူက သာမန်လူ တစ်ယောက် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ပိုက်ဆံလည်း မရှိသလို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကလည်း အားနည်းကာ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိချေ။

"မင်းက ရွှီးလိုင်ခဲ မှာ ကျောင်းဝင်ခွင့် ရထားတယ် ဆိုမှတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီက အတော်လေး ကောင်းမွန်လောက်တယ် မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က ဘယ်လောက်လဲ ဆိုတာကို ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား။ အခု မင်း အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က ဘယ်အဆင့်မှာလဲ"

အော်စကာက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ "ငါက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ရှိတဲ့ အစားအသောက် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ပါ။ ငါ အခု ဆယ့်လေးနှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က အဆင့် ၂၉ မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖောက် နိုင်တော့မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဤအချက်အလက်များကို ဝေမျှခြင်းက ဘာမှ ထိခိုက်နစ်နာစရာ မရှိချေ။ အစောကြီး မဟုတ်တောင် နောက်ပိုင်းတွင် လူတိုင်း သိသွားကြမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပါပဲ။ မင်းက ဆယ့်လေးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာတောင် အဆင့် ၂၉ ကို ရောက်နေပြီ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် က ကျင့်ကြံဖို့ အခက်ခဲဆုံး အစားအသောက် အမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ် လေ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက အရမ်း ထူးချွန်တာပဲ"

စူးမင်က လေးစားအားကျသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် အော်စကာက သူ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် သိမ်ငယ်နေကြောင်းကို သူ သိရှိထားလေသည်။

အော်စကာက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ အစ်ကို တိုင် ပြောတာအရဆို မင်းက အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာတောင် အဆင့် ၄၃ ကို ရောက်နေပြီလေ။ မင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါက အများကြီး နောက်ကောက်ကျ နေသေးတာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ "ငါနဲ့ ယှဉ်လို့ မရဘူးလေ။ ငါ ဒီလောက် မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်တာက အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှိလို့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက သေချာပေါက် အံ့မခန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

စူးမင်၏ အားပေးစကားများကို ကြားသောအခါ အော်စကာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။ "တကယ်လား။ ငါ့လို သာမန်လူ တစ်ယောက်က တကယ်ကြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှု တစ်ခုကို ရနိုင်ပါ့မလား"

စူးမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "တကယ်ပြောတာပါ။ လူတွေအပေါ် ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေက အရမ်း တိကျတယ်။ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံနေသရွေ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက အနည်းဆုံး ဘွဲ့ရတုံလော် အဆင့်မှာ ရှိနေမယ်ဆိုတာကို ငါ အာမခံနိုင်တယ်"

တကယ်တမ်းတွင် စူးမင်၏ ဤကဲ့သို့ အာမခံချက်မျိုး မရှိလျှင်ပင် အော်စကာ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီဖြင့် ဘွဲ့ရတုံလော် တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်မှာ အချိန်ပြဿနာ တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

"သေချာတာပေါ့။ မင်းကို ငါ့နောက် လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းတာက တခြား ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပါဘူး။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်လာမှာလေ။ သေချာတာပေါ့... ငါက အစ်ကိုကြီး ဖြစ်ပြီး မင်းက ညီလေး ဖြစ်ရမယ်။ မင်းက ငါ့ထက် အသက်ကြီးပေမယ့် ငါက အစ်ကိုကြီး နေရာကနေ နေရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပိုသဘောကျတယ်... ဟီးဟီး"

အော်စကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လေးနက်စွာဖြင့် "စူးမင်... မင်းကို အစ်ကိုကြီး လို့ ခေါ်တာက ပြဿနာ မရှိပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ဒီနေ့မှ စတွေ့ကြတာလေ။ ငါ အချိန်နည်းနည်း လိုတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာ ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်နေမိလေသည်။ စူးမင် ပြောခဲ့သောအရာများက အနာဂတ်တွင် တကယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ တကယ် ခံစားနေရလေသည်။ ၎င်းက စူးမင်၏ စကားများထဲတွင် ပါဝင်နေသော ယုံကြည်မှုနှင့် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း တို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ထို့နောက် အော်စကာက လက်စွပ်ကို ပြန်ယူကာ သူ၏ လက်ချောင်းတွင် စွပ်လိုက်ပြီး မြတ်နိုးစွာ ပွတ်သပ်ကာ "အရမ်း ကောင်းတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် သိုလှောင်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက် လေး ရှိလာပြီ" ဟု ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

အော်စကာ၏ ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ... သူ၏ အမြဲတမ်း နောက်ပြောင်နေမှုများကြောင့် မလှည့်စားခံလိုက်ပါနှင့်... သူ့ကို သိကျွမ်းသူတိုင်းက အော်စကာတွင် သာမန်လူ တစ်ယောက်၏ သိမ်ငယ်စိတ် ရှိသော်လည်း သူ့၌ ဂုဏ်သိက္ခာ အများအပြားလည်း ရှိကြောင်းကို သိရှိကြလေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ့၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာန ရှိလေသည်။

သို့သော် အော်စကာက အနာဂတ်တွင် သူ့ကို အစ်ကိုကြီး အဖြစ် သေချာပေါက် အသိအမှတ်ပြုလာမည်ဟု စူးမင် ယုံကြည်ထားလေသည်။ သူ့၌ ထိုယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိလေသည်။

အော်စကာ က အနာဂတ် အစားအသောက် နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝက်အူချောင်းများ၏ အထောက်အကူပြု အကျိုးသက်ရောက်မှုများက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူက သူ့ကို အနီးကပ် ရှိနေအောင် ထားရမည် ဖြစ်လေသည်။ အနာဂတ်တွင် အော်စကာ၏ အထောက်အကူပြု စွမ်းအင်များက သူ့အတွက်ရော ရှောင်ဝူအတွက်ပါ ကြီးမားသော အကူအညီ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

အဲဒီ တဏှာရူး ကျား တိုင်မုပိုင် နဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးမီးတောက် မြက်ကြက်ဖ တို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ မေ့ထားလိုက်တော့။ ပထမ တစ်ယောက်က ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေကို မကြာခဏ သွားလေ့ရှိပြီး ဒုတိယ တစ်ယောက်က အဲဒီနေရာတွေကို သွားရုံသာမက အပြစ်ကင်းတဲ့ မိန်းကလေးတွေကိုပါ သူ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတတ်သေးတယ်။ စူးမင်က အဲဒီ နှစ်ယောက်ကို ရင်ထဲကနေ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရွံရှာနေမိသည်။ အဲဒီနေရာတွေက ဘယ်လောက် ညစ်ပတ်နေမလဲ ဆိုတာကို သူ တွေးတောင် မတွေးချင်တော့ချေ။

အော်စကာ နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက ဆင်းရဲပြီး အနည်းငယ် ရွံစရာကောင်းသော်လည်း အော်စကာက ပြည့်တန်ဆာအိမ် လို နေရာမျိုးကို သွားမည် မဟုတ်ဟု စူးမင် ယုံကြည်ထားလေသည်။ တိုင်မုပိုင် နှင့် အခြားသူများက ဖိတ်ခေါ်လျှင်တောင်မှ အကယ်၍ အော်စကာသာ သွားချင်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူ ယခုလိုမျိုး စုတ်ပြတ်နေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် ရှိနေမည် မဟုတ်ချေ။