အခန်း (၈၁) - စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမှု၊ ကျောက်ဝူကျိ

ခဏအကြာတွင် စူးမင်နှင့် အခြားသူများက တိုင်မုပိုင် ဦးဆောင်မှုဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

ဤသူမှာ ကျောက်ဝူကျိ သေချာပေါက် ဖြစ်မည်ဟု စူးမင်၏ ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် တိုင်မုပိုင် က "စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမှုက မင်းတို့ရဲ့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်တာပဲ။ တချို့ ဝိညာဉ်သခင် တွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် မြင့်မားပေမယ့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူးလေ။ ငါတို့ ကျောင်းတော် က အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို လက်မခံပါဘူး။ အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ချွင်းချက်မရှိ ငြင်းပယ်မယ်လို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး က ပြောထားတယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။ ရှောင်ဝူက မနေနိုင်တော့ဘဲ "နင်တို့က ကျောင်းသား ရွေးနေတာလား မိန်းမ ရွေးနေတာလား။ ဒီကျောင်းတော်က တကယ်ကို စုတ်ပြတ်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ငါ မေးပါရစေ... အခုအချိန်အထိ နင်တို့ ကျောင်းတော် က ကျောင်းသား ဘယ်နှစ်ယောက် လက်ခံပြီးပြီလဲ" ဟု ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် က အနေရခက်စွာ ပြုံးကာ လက်ကိုယမ်းပြီး "ဒီစည်းမျဉ်းကို ငါတို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး က သတ်မှတ်ထားတာမို့ ငါ ဘာမှမတတ်နိုင်ပါဘူး။ ငါ သိရသလောက်ဆိုရင် ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် စတည်ထောင်ကတည်းက စုစုပေါင်း ကျောင်းသား လေးဆယ့်နှစ်ယောက်ပဲ လက်ခံရသေးတယ်။ တစ်နှစ်ကို ပျမ်းမျှ နှစ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတာပေါ့။ အကယ်၍ ဒီနှစ်မှာ မင်းတို့ ငါးယောက်စလုံး ကျောင်းဝင်ခွင့် ရမယ်ဆိုရင် ဒါက စံချိန်သစ် တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကို ကြည့်နေကြသော အမျိုးသမီးများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် က စုစုပေါင်း ကျောင်းသား လေးဆယ့်နှစ်ယောက်သာ လက်ခံထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။ ဒီ ကျောင်းအုပ်ကြီး က ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။

ဘီဘီတုန်း ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဖလန်းဒါး သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအပေါ် အတော်လေး အထင်သေးသွားလေသည်။ သူမ မှတ်မိနေသေးသည်ဆိုလျှင် ဖလန်းဒါး ကိုယ်တိုင်က အထောက်အပံ့ပေးမည့် မိသားစု မရှိသော တစ်ကိုယ်တော် သာမန်လူ တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သာမန်လူတွေအတွက် ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲဆိုတာကို သူ သိသင့်တာပေါ့။

ဒီစွမ်းအားတွေ ရှိနေမှတော့ သာမန်လူတွေကို ကူညီဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး မလုပ်ပေးနိုင်ရင်တောင်မှ ကျောင်းတော် တစ်ခုကို ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်မသွားအောင်တော့ လုပ်သင့်တယ်လေ။ ဒီကျောင်းတော်က သူ့အတွက် ဓနဥစ္စာတွေ စုဆောင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သက်သက်များလား။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရရင် ငါက ငါ့အစ်ကို ကြောင့်သာ ဒီကျောင်းကို ဝင်ခဲ့တာ။ သင်ကြားရေး အရည်အသွေးက ညံ့ဖျင်းနေမယ်ဆိုရင် ငါ အချိန်မရွေး ကျောင်းထွက်သွားနိုင်တယ်နော်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထန်ဆန်း က အလျင်အမြန်ပင် "ရှောင်ဝူ... စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ရဲ့ ဆရာတွေရဲ့ စွမ်းအားက အတော်လေး ကောင်းမွန်လောက်ပါသေးတယ်။ နင် သိသင့်တာပေါ့။ သီအိုရီ သင်ကြားရေး တာဝန်ခံ ဆရာ အတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဆရာက မကြာခင် ဒီကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ သူက ဒီတိုက်ကြီး ပေါ်က သီအိုရီ မဟာသခင်ကြီး တစ်ယောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူ ကျောင်းထွက်ချင်နေကြောင်း ကြားသောအခါ ထန်ဆန်း က သူမကို နားချရန် မနေနိုင်ဘဲ ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ ဒါက ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုးလဲ ဆိုတာကို သူ မသိခဲ့ချေ။

စူးမင်က ထန်ဆန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထန်ဆန်း က ရှောင်ဝူရဲ့ အချစ်ရူး တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်နေတယ်လို့ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ။

ရှောင်ဝူက ထန်ဆန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အချိန်တန်ရင် အခြေအနေကို ကြည့်ရတာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ထန်ဆန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် "မင်းတို့ဆီမှာ တစ်နှစ်ကို ကျောင်းသား အရေအတွက် ဒီလောက် နည်းပြီး ကျောင်းသား အရင်းအမြစ်လည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးက ဘယ်လို ရပ်တည်နေတာလဲ" ဟု သူ သိချင်နေသော မေးခွန်းတစ်ခုကို တိုင်မုပိုင် အား မေးလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "ငွေကြေး ပြတ်လပ်မှုကြောင့် ငါတို့ ကျောင်းတော် က ဒီလို ခေါင်တဲ့နေရာမှာ ရှိနေရတာပါ။ အကယ်၍ ငါ့ မိသားစု ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုသာ မရှိရင် ကျောင်းတော် က မနှစ်ကတည်းက ပိတ်သွားလောက်ပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စူးမင်ကလည်း ရင်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်လေသည်။ ဒီလို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ သစ်သားအဆောက်အအုံတွေနဲ့ တခြား ဘာအရင်းအမြစ်မှ မရှိတဲ့ ကျောင်းတော် အတွက် ဘယ်လို ကုန်ကျစရိတ်တွေများ ရှိနေနိုင်မှာလဲ။

ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် ကို တည်ထောင်ခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားတွေ မရှိရင်တောင်မှ အဲဒီ 'စာရင်းသွင်းခ' တွေနဲ့တင် ကျောင်းတော် ကို ပုံမှန် လည်ပတ်ဖို့ လုံလောက်သင့်တယ်လေ။

တိုင်မုပိုင် ၏ မိသားစုမှ ထောက်ပံ့ကြေး အများစုကို အဲဒီ ကပ်စေးနှဲ ဖလန်းဒါး က အလွဲသုံးစား လုပ်ထားဖို့ များသည်ဟု စူးမင်၏ ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။ ပြီးတော့ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် က ဆရာတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တွေက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တွေလေ။ သူတို့မှာ တကယ်ပဲ ငွေရှာဖို့ နည်းလမ်း မရှိကြတာလား။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဝူကျိ က မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးကာ "အိုး... ဒီနှစ်မှာ ကျောင်းသားသစ်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ပထမ စစ်ဆေးမှု နှစ်ခုကိုတောင် ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ကြတာလား။ မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ကျောက်ဝူကျိ မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လက်ချောင်းများမှ တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် သူက ရှောင်ဝူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ခဏနေရင်လည်း မင်း အဲဒီစကားတွေကို ပြောနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဟီးဟီး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူက မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး သူ့ကို မကြည့်တော့ချေ။ အဲဒီ အမူအရာက တကယ်ကို ရွံစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။ အကယ်၍ စူးမင်နှင့် စနစ် ၏ ကန့်သတ်ချက်များသာ မရှိပါက ဤ လိမ်လည်လှည့်စားသော ကျောင်းတော် သို့ သူမ လုံးဝ လာချင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျောက်ဝူကျိ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်မုပိုင် က "ဆရာ ကျောက်... ဒီငါးယောက်က ဒီနှစ်ရဲ့ ကျောင်းသားသစ်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးမှု စဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား" ဟု လေးစားစွာ မေးလိုက်လေသည်။

ကျောက်ဝူကျိ က သူတို့ ငါးယောက်စလုံးကို ဂရုတစိုက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "မဆိုးဘူး။ ကလေး ငါးယောက်ပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမှုကတော့ မင်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်တဲ့အထိ တောင့်ခံထားဖို့ပဲ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ယခုနှစ်တွင် ကျောင်းသားသစ်များ အများအပြားကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ကျောက်ဝူကျိ ၏ ကစားလိုစိတ်များ နိုးကြားလာခဲ့လေသည်။ သူ ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ပျင်းလွန်းလို့ သေတော့မလိုပင် ဖြစ်နေလေပြီ။ ဤငါးယောက်က သူ့အတွက် ပျော်စရာ တစ်ခုခု ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေမိလေသည်။

သေချာတာပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့က အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်သည်အထိ မတောင့်ခံထားနိုင်ရင်တောင်မှ ပုံမှန်အတိုင်း ကျောင်းဝင်ခွင့် ရနိုင်သေးလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကျောင်းသားသစ်လေးများက ထိုမျှလောက် အချိန်ကြာအောင် တကယ် တောင့်ခံထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ၏ ရင်ထဲတွင် မယုံကြည်ချေ။

သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်ရခြင်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းအား အပြည့်ကို အသုံးပြုလာအောင် လုပ်ရန် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ၎င်းက ပိုမို ပျော်စရာ ကောင်းမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိုင်မုပိုင် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဆရာ ကျောက်... ဒါက စည်းမျဉ်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။ စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမှု ဆိုတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်တဲ့အထိ တောင့်ခံထားရမှာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူတို့က ဆရာ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်တဲ့အထိ တောင့်ခံထားနိုင်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ကျောက်ဝူကျိ က တိုင်မုပိုင် ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ "စည်းမျဉ်းတွေ ဟုတ်လား။ ကျောင်းအုပ်ကြီး မရှိတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကသာ စည်းမျဉ်းတွေပဲ။ စကားများတာတွေ ရပ်လိုက်တော့"

ထို့နောက် သူက သူတို့ ငါးယောက်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ "အချင်းချင်း သိကျွမ်းအောင် လုပ်ပြီး ဗျူဟာ တစ်ခု ဆွဲဖို့အတွက် အခု မင်းတို့မှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ရှိတယ်။ အခု စလိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောနေစဉ် ကျောက်ဝူကျိ ၏ လက်ထဲတွင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်က လေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးကာ မီးညှိလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ အမွှေးတိုင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူက သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကာ လက်ကို ပိုက်ပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်ရာ တရားထိုင်နေသော ဘုန်းကြီးအို တစ်ပါးနှင့် တူနေလေသည်။

ဆရာ ကျောက် က ဤကိစ္စကို အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်မုပိုင် မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အရိုက်မခံရတော့သဖြင့် အနည်းဆုံး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်ဟု တွေးကာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

တိုင်မုပိုင် က စူးမင်နှင့် အခြားသူများကို ဘေးသို့ ခေါ်သွားပြီး သူတို့ ငါးယောက် စုဝေးလိုက်ကြလေသည်။

တိုင်မုပိုင် က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "မူလက မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် စတုတ္ထအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အလွယ်တကူ အောင်မြင်နိုင်မှာပါ။ အထူးသဖြင့် ဒီနှစ်ယောက် ရှိနေတော့လေ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း တိုင်မုပိုင် က စူးမင်နှင့် ရှောင်ဝူတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ အခု ဆရာ ကျောက် က ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားတော့မယ် ဆိုမှတော့ မင်းတို့ အန္တရာယ် ရှိနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထန်ဆန်း ကလည်း "ဒီ ဆရာ ကျောက် ကလည်း ဂိတ်ပေါက်က ဆရာလိုမျိုး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်ပဲလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ "မဟုတ်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ဆန်း ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒါဆို အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ပျမ်းမျှ စွမ်းအားက အဆင့် သုံးဆယ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိတယ်။ ငါတို့ ငါးယောက် ပူးပေါင်းလိုက်မယ် ဆိုရင် ဝိညာဉ်ဘုရင် တစ်ယောက်ရဲ့ အောက်မှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်တဲ့အထိ တောင့်ခံထားဖို့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"

တိုင်မုပိုင် က ထန်ဆန်းကို အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဆရာ ကျောက် က ဝိညာဉ်ဘုရင် မဟုတ်ဘူး။ သူက ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ယောက်ပဲ။ သူက ကျောင်းတော် ရဲ့ ဒုတိယ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြီးရင် ဒုတိယ အကောင်းဆုံးပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် တိုင်မုပိုင် ၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိလေသည်။ အကယ်၍ ဆရာ ကျောက် ၏ စွမ်းအားက ဆရာ လီယွီဆုန်း ထက် အားနည်းနေမည် ဆိုပါက ဆရာ လီယွီဆုန်း က ကျောင်းဝင်ခွင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တာဝန်ယူနိုင်မှာလဲ။