အခန်း (၇၅) - ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော်က လိမ်လည်လှည့်စားတဲ့ ကျောင်းတော်လား။ ကျောင်းဝင်ခွင့် အရှုပ်တော်ပုံ

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နင်းရုန်ရုန်၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း ညှိုးကျသွားလေသည်။ ကျူး မိသားစု၏ မျိုးရိုးဗီဇများက တကယ်ပဲ ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်နေသလား။ သူမလည်း ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ချင်လှသည်။

ကျူးကျူချင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်ရာ မို့မောက်နေမှု နှစ်ခုမှာ ဖရဲသီးအသေးစား အရွယ်အစားခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာမူ လက်ရှိတွင် ပန်းသီး အရွယ်အစားမျှသာ ရှိသေးရာ တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပင်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း လမ်းလျှောက်လာကြရာ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တန်းစီလိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဝင်ကြည့်လိုက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားစရာ မရှိဘူး မဟုတ်ပါလော။

သူတို့ ရောက်လာသည်ကို စူးမင်လည်း သတိထားမိသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတူ ရောက်လာကြတာလဲ။ ပြီးတော့ အချင်းချင်းလည်း သိနေတဲ့ ပုံစံပဲ။

ဤအရာက သူ နားလည်ထားသော အဖြစ်အပျက်များနှင့် အနည်းငယ် လွဲချော်နေပုံ ရလေသည်။

ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာမှ မဟုတ်တာ။

ဤအချိန်မှာပင် စူးမင်တို့ အားလုံးက ရှေ့မှ စကားများ ရန်ဖြစ်နေသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ကြရလေသည်။

ကျောင်းတော်ရှေ့တွင် စစ်ဆေးရေး တာဝန်ယူထားသော အဘိုးအိုက ပျင်းရိလေးတွဲသော လေသံဖြင့် "မင်းရဲ့ အသက်က သတ်မှတ်ချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ ပြန်လို့ ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ လူငယ်လေးမှာ ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူ၏ ဘေးနားရှိ ဖခင်ဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

လူငယ်လေး၏ ဖခင်က အလျင်အမြန် ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် "ဆရာ... ကျွန်တော့်သားက အခုမှ အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် ပြည့်ရုံလေးပါ။ ချွင်းချက်အနေနဲ့ လက်ခံပေးလို့ မရဘူးလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုက အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သော လေသံဖြင့် "ငါတို့ ကျောင်းတော်က အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် အောက်တွေကိုပဲ လက်ခံတာ။ ကျော်သွားတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်မခံဘူး။ ပြန်လို့ ရပြီ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ လူငယ်လေး၏ ဖခင်က "ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာရင်းသွင်းခကရော" ဟု ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

အဘိုးအိုက ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့်ပင် "တစ်ခါ စာရင်းသွင်းပြီးရင် ပြန်အမ်းငွေ မရှိဘူး" ဟု ဖြေလိုက်လေသည်။

စူးမင် သိလိုက်လေပြီ။ စတင်နေပြီပဲ။

မိန်းကလေးများလည်း စူးမင်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မှတစ်ဆင့် ဤအဖြစ်အပျက် တစ်ခုလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။ စူးမင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တကယ်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

ဒီကျောင်းတော်ရဲ့ စာရင်းသွင်းခက တကယ်ပဲ ပြန်မအမ်းဘူးတဲ့လား။

ရွှေပြား ဆယ်ပြား ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် မများပြားသော်လည်း မိသားစု အများစုအတွက်မူ ၎င်းက သေးငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ချေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူငယ်လေး၏ ဖခင်မှာ သိသိသာသာ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။ ဒါက ဘယ်လို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ကျောင်းတော် မျိုးလဲ။ "ခင်ဗျားတို့က လူလိမ်တွေပဲ။ ငါတို့ရဲ့ စာရင်းသွင်းခကို ပြန်ပေး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ မပြန်ဘူး။ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် က ဒီလောက် စုတ်ပြတ်နေပြီး သတ်မှတ်ချက်တွေကလည်း ဒီလောက် များနေမယ်ဆိုတာ သိရင် ငါတို့ လာခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဘိုးအိုက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မုပိုင်... ဒီမှာ ပြဿနာ လာရှာနေတဲ့သူ ရှိတယ်။ မင်းပဲ ရှင်းလိုက်တော့" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံရတိုင်း ဤအဘိုးအိုက သူ့ကို လူမိုက် တစ်ယောက်အဖြစ် အမြဲတမ်း ခေါ်ခိုင်းလေ့ရှိသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအဘိုးအိုက အစွမ်းထက်ပြီး သူက ကျောင်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် က ကျောင်းတော် အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာပြီး "မင်းတို့ရဲ့ စာရင်းသွင်းခကို ပြန်လိုချင်ရင် ရပါတယ်။ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် အပြည့်အဝ ပြန်အမ်းပေးမယ်" ဟု လူတိုင်းကို ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင်၊ ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သာမက နင်းရုန်ရုန် နှင့် ကျူးကျူချင် တို့ကလည်း ထိုလူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြလေသည်။ တိုင်မုပိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ စေ့စပ်ထားသူက သာမန်လူများကိုသာ အနိုင်ကျင့်ရလောက်အောင် အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျသွားလိမ့်မည်ဟု ကျူးကျူချင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် တိုင်မုပိုင် ၏ အငွေ့အသက်များ တုန်ခါသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်း သုံးကွင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြလေသည်။ သူ၏ မိစ္ဆာမျက်လုံး များထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး လူငယ်လေးနှင့် သူ၏ ဖခင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

တိုင်မုပိုင် မှာ ကွင်းသုံးကွင်း ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကို မြင်သောအခါ လူငယ်လေးနှင့် သူ၏ ဖခင်တို့မှာ အကြောက်တရား ဝင်သွားကြလေသည်။ သူတို့က ကံဆိုးကြောင်းကိုသာ ညည်းညူလိုက်ကြပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် စူးမင် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ ရွှီးလိုင်ခဲ ကျောင်းတော် က လူများ၏ ငွေကို ဤကဲ့သို့ လိမ်လည်နေခြင်းကို သူ မျက်ကွယ်မပြုနိုင်သဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"နေဦး"

သူတို့သားအဖ နှစ်ဦးမှာ ဤအတိုင်း ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဤလူငယ်လေးက ဘာလုပ်ရန် ထွက်လာသနည်း ဆိုသည်ကို အနည်းငယ် သိချင်သွားကြလေသည်။

စူးမင် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝူကလည်း သဘာဝကျကျပင် အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်သွားပြီး ထန်ဆန်းက နောက်ဆုံးမှ လိုက်လာခဲ့လေသည်။

ထွက်လာသူများမှာ စူးမင်တို့ သုံးဦးဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်မုပိုင် ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားလေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူက စူးမင်တို့ကို အစောကြီးကတည်းက မြင်တွေ့ထားခဲ့သော်လည်း စကားပြောရန် အခွင့်အရေးကောင်း မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"စူးမင်... မင်းတို့ သုံးယောက်က ဘာထွက်လုပ်တာလဲ"

ရှောင်ဝူက မနေနိုင်တော့ဘဲ "တိုင်မုပိုင်... နင်တို့ ကျောင်းတော် လုပ်နေတဲ့ အလုပ်က မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။ သူတို့က ကျောင်းဝင်ခွင့်တောင် မရသေးတာကို စာရင်းသွင်းခ ပြန်အမ်းပေးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ။ သာမန်လူတွေအတွက် ရွှေပြား ဆယ်ပြား ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို နင် မသိဘူးလား" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိုင်မုပိုင် လည်း သူ အနည်းငယ် မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ သူက ယခုလောလောဆယ်တွင် လူမိုက် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်က သူ့ထံတွင် မရှိချေ။

စာရင်းသွင်းခဲ့သော်လည်း အကဲဖြတ်မှုတွင် ကျရှုံးသွားသူများ အားလုံးကလည်း သူတို့သုံးဦးကို ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကို ကြည့်နေသော မိန်းကလေးများလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ စူးမင် ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

စူးမင်က ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သူ့၌ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေလေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ အဘိုးအိုက ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ စူးမင်က အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် သူ့အတွက် ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။

ပြဿနာရှာရန် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုက "မုပိုင်... မြန်မြန် ရှင်းလိုက်စမ်း" ဟု စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားလေသည်။ သူ ရှင်းချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက စူးမင်ကို မနိုင်ဘူးလေ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။

စူးမင်က နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် "တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငွေပြန်အမ်းပေးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ ငါ နောက်တစ်ပွဲလောက် ထပ်ချကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

တိုင်မုပိုင် ဆွံ့အသွားလေသည်။

ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်များ၏ ဒိုင်ယာရီများတွင် လှုပ်ရှားမှု အသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဒင်... အချိန်ကန့်သတ် မစ်ရှင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ တိုင်မုပိုင် ကို အနိုင်ယူပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆုလာဘ်တစ်ခုကို ရယူပါ။]

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝူနှင့် ကျူးကျူချင် တို့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြသော်လည်း အခြား အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင် များမှာမူ အနည်းငယ် နှမြောသွားကြပြီး အထူးသဖြင့် နင်းရုန်ရုန် ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူမက အထောက်အကူပြု တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်ရာ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှောင်ဝူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး စူးမင်၏ လက်မောင်းကို ဖက်ကာ "အစ်ကို... ဒီတစ်ခါတော့ သမီးကိုပဲ လှုပ်ရှားခွင့် ပေးပါ။ အရင်တစ်ခေါက်က အစ်ကိုတို့ နှစ်ယောက် ချခဲ့ပြီးပြီလေ။ ဒီတစ်ခါ သမီးကို စမ်းခွင့်ပြုပါ။ လက်ယားနေလို့ပါ" ဟု နှုတ်ခမ်းစူပြီး သမီး သမီးဟု ချွဲနွဲ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ၏ လက်မောင်းမှ လာသော နူးညံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စူးမင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူက အကင်းပါးစွာဖြင့်ပင် "ရှောင်ဝူ... တိုင်မုပိုင် ရဲ့ အဆင့်က မင်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်တယ် ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် က တိုက်ခိုက်ရေးရော ကာကွယ်ရေးရော စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်။ မင်း ဒဏ်ရာရသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်လို့ပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူက ချိုသာသော လေသံဖြင့် "အစ်ကို... သမီးရဲ့ တတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် က ဘာလဲဆိုတာကို မေ့သွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"ပြီးတော့ သူ့လို တဏှာရူးတဲ့သူ တစ်ယောက်က သမီးရဲ့ ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမယ်လို့ သမီး မယုံဘူး။ ဟီးဟီး"

စူးမင် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ သူမ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်နေလေသည်။ ရှောင်ဝူ၌ အစွမ်းထက်သော ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်သောရှစ်ဆင့်ချပစ်ခြင်း ရှိသည့်အပြင် ညှို့ယူခြင်း စွမ်းရည်လည်း ရှိသေးလေသည်။ သူမထက် အဆင့်နိမ့်သော တိုင်မုပိုင် ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းက အလွန် ရိုးရှင်းနေဆဲ ဖြစ်လောက်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဂရုစိုက်ဦးနော်"

စူးမင် သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝူကလည်း အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူ တိုက်ခိုက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ဆန်းကလည်း "ရှောင်ဝူ... ဂရုစိုက်နော်" ဟု သတိပေးလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူ၏ အဆင့်က အတော်လေး မြင့်မားကြောင်းကို ထန်ဆန်း သိထားသော်လည်း သူ မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်ဝူက ထန်ဆန်း၏ စိုးရိမ်မှုကို အေးစက်စက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ ယခုလောလောဆယ် သူတို့က အဖော်များ ဖြစ်မနေပါက ထန်ဆန်းကို သူမ ဂရုစိုက်ချင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှောင်ဝူက ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "တိုင်မုပိုင်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ရဲ့ အစ်ကို လှုပ်ရှားဖို့ မလိုဘူး။ နင့်ကို ငါပဲ တိုက်ခိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဝူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးကျူချင် လည်း သူမ၏ အတွေးကို လက်လျှော့လိုက်လေသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် တိုင်မုပိုင် ကို သူမ တကယ် မနိုင်နိုင်ချေ။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းနေသေးရာ တိုင်မုပိုင် ၏ ကာကွယ်ရေးကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်မည့်သူမှာ စူးမင် မဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်မုပိုင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရှောင်ဝူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိသွားလျှင် စူးမင်က သူ့ကို...။