အခန်း (၇) - ယွီရှောင်ကန်း ပေါ်လာခြင်းနှင့် ဒိုင်ယာရီအကြောင်း တခြားသူများသိမသိ စမ်းသပ်ကြည့်မည့် လျိုအာလုံ

အဘိုးဂျက်နှင့် တံခါးစောင့်တို့ အခြေအတင် စကားများနေကြစဉ်မှာပင် ဆံပင်တိုတို၊ မုတ်ဆိတ်မွေးရေးရေးနှင့် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရောက်ရှိလာလေသည်။

စူးမင် ထိုသူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသိထားသည့် ပုံပန်းသွင်ပြင်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ရှေ့မှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ သီအိုရီမဟာသခင်ကြီးဟု နာမည်ကြီးသော ယွီရှောင်ကန်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ယွီရှောင်ကန်း သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း စူးမင်က သူ၏စိတ်အာရုံဖြင့် ဒိုင်ယာရီထဲတွင် စတင်ရေးသားနေလေသည်။

အတိတ်ဘဝက ဤဇာတ်ကောင်များကို ရုပ်မြင်သံကြားမှတစ်ဆင့်သာ သူ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် အသက်ဝင်စွာ ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက စူးမင်အတွက် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

စူးမင်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤနေရာကို အန်နီမေးထဲမှ ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းထဲသို့ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ ဤလူများနှင့် အဖြစ်အပျက်များကို ပြင်ပလူတစ်ယောက်၏ ရှုထောင့်မှသာ ကြည့်ရှုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သဘာဝကျသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ လူစိမ်းများပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ တစ်ကောင်ကြွက်အနေနဲ့ ရောက်ရှိသွားပါက အသားကျရန်နှင့် ပေါင်းစည်းနိုင်ရန်အတွက် အချိန်တစ်ခု သေချာပေါက် ယူရမည် မဟုတ်ပါလော။

[ထားလိုက်ပါတော့၊ ထန်ဆန်းက ငါနဲ့ အဘိုးဂျက်ကို အငြိုးထားချင်လည်း ထားပါစေ။ အခုတော့ ကယ်တင်ရှင်ကြီး ရောက်လာပြီပဲ။]

[ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ယွီရှောင်ကန်း တကယ် ပေါ်လာတာပဲ။]

အပြာရောင်အာဏာရှင် ကျောင်းတော်။

ဤအချိန်တွင် ဒိုင်ယာရီကို ဖတ်ရှုရင်း ပန်းပင်များကို ရေလောင်းနေသော လျိုအာလုံ၏ ရင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူမလက်ထဲမှ ရေပန်းကရားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာကာ "ရှောင်ကန်း... နှစ်တွေဒီလောက်ကြာမှ ရှင်ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ သိရပြီပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မူလက လျိုအာလုံသည် ဤဒိုင်ယာရီနှင့် ပတ်သက်၍ စောင့်ကြည့်ရုံသာ သဘောထားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားက ယွီရှောင်ကန်းထံတွင်သာ ရှိနေပြီး အခြားကိစ္စရပ်များကို သိပ်ဂရုမစိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နေ့စဉ် ဒိုင်ယာရီဖတ်ရုံဖြင့် ခုနစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆုလာဘ်များ ရရှိနေခြင်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပေသည်။ အလကားရမည့်အရာကို ဘာကြောင့် ငြင်းဆန်ရမည်နည်း။ သူမက ၎င်းကို နေ့စဉ် အပျင်းပြေ ဖတ်စရာတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အခြားသော ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိရန်အတွက်မူ စူးမင်က သူ၏ဒိုင်ယာရီထဲတွင် သူမ၏နာမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရေးသားရန် လိုအပ်လေရာ သူမအနေဖြင့် စူးမင်အနီးသို့သွား၍ သူမကိုယ်သူမ သတိထားမိလာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စကိုမူ သူမ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ယွီရှောင်ကန်း နော့တန်ကျောင်းတော်တွင် ရှိနေကြောင်းကို ဒိုင်ယာရီမှတစ်ဆင့် သူမ သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ထိုကိစ္စရပ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သွေးသားတော်စပ်သော မောင်နှမဝမ်းကွဲများဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသော်လည်း ဤအချက်ကို မသိမီကတည်းကပင် သူမက ယွီရှောင်ကန်းကို ချစ်မိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယွီရှောင်ကန်း၏ စွမ်းအားက အားနည်းလှသော်လည်း ဝိညာဉ်များနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့က သူမကို နက်ရှိုင်းစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းက သူမကို အလိုအလျောက်ပင် ချစ်မိသွားစေခဲ့ပြီး မောင်နှမဝမ်းကွဲများမှန်း သိလိုက်ရသည့်တိုင်အောင် ယွီရှောင်ကန်းအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ မြတ်နိုးမှုကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချစ်မြတ်နိုးရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်များ မလိုအပ်ပါချေ။

ယွီရှောင်ကန်းကို ရှာဖွေရန် နော့တန်ကျောင်းတော်သို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဒိုင်ယာရီ၏ စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ဒိုင်ယာရီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းကို အခြားသူများ သိရှိသွားပါက ဖယ်ရှားခံရမည်ဟူသော စည်းမျဉ်းပင်။ ဤ 'အခြားသူများ' ဆိုသည်မှာ...

လျိုအာလုံ၏ ဒေါသထွက်လွယ်သော စရိုက်သဘာဝအရဆိုလျှင် ဒိုင်ယာရီ၏ ဤကဲ့သို့သော စည်းမျဉ်းမျိုးကို သူမ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမက အနည်းငယ် ခေါင်းမာတတ်ပြီး ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ စမ်းသပ်ခြင်းက သေတွင်းတူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမက ကျောင်းတော်မှ ဆရာတစ်ဦးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သွားရှာကာ ဒိုင်ယာရီကို သူ၏ရှေ့တည့်တည့်၌ ချထားလိုက်ပြီးနောက် တစ်ခုခုကို မြင်ရလားဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုဆရာက ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းပြလေသည်။

လျိုအာလုံက ထိုအရာကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ "ရှင့်ရှေ့က ဒီဒိုင်ယာရီကို မမြင်ဘူးလား..." ဟု တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

လျိုအာလုံ၏ ပါးစပ်မှ ပထမဆုံး စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာပင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဖိအားတစ်ခုက သူမအပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူမသာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ဆက်ပြောရဲပါက ထိုနေရာတွင်ပင် အသေအချာ ဖယ်ရှားခံရတော့မည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် သူမက ထိုဆရာကို ထွက်သွားရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

၎င်းနောက် ထိုဖိအားဒဏ်ကို သူမ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သွေးစိမ်းတစ်လုတ်ကို အန်ချလိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး အပြင်သို့ပင် ထွက်ကျလာတော့မတတ် ခံစားနေရ၏။

ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင်ရှာခြင်းက ပေးဆပ်မှုတစ်ခုကို တောင်းဆိုလေ့ရှိပြီး ဒိုင်ယာရီကလည်း သူမကို အခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ သေးငယ်သော သတိပေးချက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လျိုအာလုံ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး ရှေ့သို့လှမ်းထားသော သူမ၏ခြေလှမ်းကို ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် စူးမင်ရှေ့သို့ ဤမျှ မဆင်မခြင် သွားရောက်လို့ မဖြစ်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူမကိုယ်သူမ ဖွင့်ချလိုက်သလို သေချာပေါက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမတွင်လည်း ဒိုင်ယာရီတစ်အုပ် ရှိနေမှန်း စူးမင် သိသွားပါက သူမ၏ ဘဝဇာတ်သိမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

စူးမင်က ဇာတ်ကွက်ကို သိထားသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ဤမျှ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဆောင်သင့်ပေ။

သူမ ဘာကြောင့် ဤဒိုင်ယာရီကို ရရှိခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် စူးမင်နှင့် သေချာပေါက် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေမိသည်။

လျိုအာလုံက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်။ လောလောဆယ်တော့ ဒီနေရာကနေပဲ ဒိုင်ယာရီ ထပ်ပေါ်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ ရှောင်ကန်းရဲ့ သတင်းကို သိရတာတင်ကိုပဲ လုံလောက်နေပါပြီလေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ရလို့လည်း ဘာမှ ထိခိုက်နစ်နာသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

နော့တန်ကျောင်းတော် အဝင်ဝ၌။

ယွီရှောင်ကန်းက အဘိုးဂျက်နှင့် တံခါးစောင့်ကို တိုက်ရိုက်ပင် တားဆီးလိုက်ပြီး တံခါးစောင့်အား ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "မင်းက သာမန် တံခါးစောင့်လေး တစ်ယောက်ပါ။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိတဲ့ ဒီကောင်လေးက ကျောင်းတော်မှာ ပညာသင်ဆုကျောင်းသား ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာကို မင်းက ဆုံးဖြတ်ပေးခွင့် မရှိဘူး"

ယွီရှောင်ကန်းသည် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်လျှောက်လာစဉ် သူတို့အချင်းချင်း အငြင်းပွားနေသံကို အဝေးမှ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထန်ဆန်းနှင့် စူးမင်တို့ ဘာကြောင့် ဟန့်တားခံထားရကြောင်း နားလည်သွားသည်။ ထို့နောက် တံခါးစောင့်၏ လက်ထဲမှ ထောက်ခံစာ နှစ်စောင်ကို သူက ခပ်တည်တည်ဖြင့်ပင် ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

ယွီရှောင်ကန်း၏ ဆူပူမှုကို ခံလိုက်ရသော တံခါးစောင့်မှာ စကားတစ်ခွန်းခွန်း ပြောလိုသဖြင့် နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဘာမှထွက်မလာခဲ့ပေ။

ယွီရှောင်ကန်းသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မိတ်ဆွေဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသူဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင့် (၂၉) ဝိညာဉ်သခင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ သူ့ကို အသုံးမကျသူဟု တိတ်တဆိတ် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကြသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရန်စနိုင်သော သူမျိုး မဟုတ်ပါချေ။

စောစောက သူ ဘာကြောင့် ဤမျှ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့စွာ ပြုမူမိမှန်း သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိတော့ပေ။ စိတ်ထဲမှ မနာလိုမှုကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နိုးထကာစ ဤကောင်လေးနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သည်ဟု ထင်မှတ်သွား၍လား။ အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုပေါင်းစပ်သွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ထို့နောက် ယွီရှောင်ကန်းက ထောက်ခံစာနှစ်စောင်ပေါ်ရှိ စူးမင်နှင့် ထန်ဆန်းတို့၏ ဝိညာဉ်နိုးထမှု အချက်အလက်များကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးမှနေ၍ အဘိုးဂျက်နှင့် တံခါးစောင့်တို့က ဝိညာဉ်နိုးထလာသော ဤကောင်လေးနှစ်ယောက်အတွက် ငြင်းခုံနေကြမှန်း သူ သိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်များက ဘာလဲဆိုသည်နှင့် ပါရမီ မည်မျှပါသည်ကိုမူ သူ မသိသေးပေ။

စူးမင်၊ ဝိညာဉ် - သစ်သားဓာတ်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်ခုနစ်။

ဤအချက်က ယွီရှောင်ကန်း၏ မျက်လုံးများကို အရောင်လက်သွားစေသည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်ခုနစ်ဆိုသည်မှာ ပါရမီရှင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံသွားပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်မှာသာ သေဆုံးမသွားခဲ့လျှင် သူ၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်တုံလော် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ယွီရှောင်ကန်းအား တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် စဉ်းစားမိသွားစေသည်။ သူ၏ 'ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိက သီအိုရီဆယ်ခု' မှာ မှန်ကန်ကြောင်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးအား သက်သေပြချင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားက အားနည်းနေသော်လည်း တပည့်ကောင်းများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းကို လောကကြီးအား သိစေချင်လှသည်။ သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သက်သေပြပေးနိုင်မည့် တပည့်တစ်ယောက် သူ့အတွက် လိုအပ်နေပေသည်။

ထို့နောက် သူက အခြားထောက်ခံစာ တစ်စောင်ကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထန်ဆန်း၊ ဝိညာဉ် - ငွေပြာမြက်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ပါလား။

'ငွေပြာမြက်' ဟူသော စကားလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တောက်ပနေသော သူ၏မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အထက်တွင် ရေးသားထားသော 'မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်' ဟူသည့် အချက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏ နှလုံးသားက ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ပါရမီရှင်... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီထန်ဆန်းက သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့မည်ဆိုပါက ထန်ဆန်း၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများမှာ သာသနာပိုင် ပုပ် ဘီဘီတုန်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

၎င်းနောက် သူက အဘိုးဂျက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ ကျောင်းအပ်နှံရေး ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ဆောင်ရွက်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီကျောင်းတော်မှာ ကျွန်တော်ပြောစကားလည်း နည်းနည်းပါးပါးတော့ အရာရောက်ပါသေးတယ်"

သူ၏ရှေ့မှ ဤလူမှာ သြဇာအာဏာ တစ်စုံတစ်ရာ သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို အဘိုးဂျက်လည်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရပြီးနောက် တံခါးစောင့်မှာ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင် အဘိုးဂျက်က ငွေအိတ်နှစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ စူးမင်နှင့် ထန်ဆန်းတို့ကို တစ်အိတ်စီ ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အခုကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက် ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်ကြရတော့မယ်။ ကျောင်းတော်မှာ စာသေချာ ကြိုးစားသင်ယူကြဖို့ အဘိုး မျှော်လင့်ပါတယ်"

စူးမင်က ငွေအိတ်၏ အပေါက်လေးမှတစ်ဆင့် ခိုးကြည့်လိုက်ရာ ငွေဒင်္ဂါးများဖြစ်ပုံရပြီး အလေးချိန်အရဆိုလျှင် ဆယ်ပြားခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤငွေများမှာ ယခုအခါ စူးမင်အတွက် များပြားလှသည် မဟုတ်သော်လည်း အဘိုးဂျက်၏ စေတနာမေတ္တာများပင် ဖြစ်လေသည်။

အဘိုးဂျက်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး ငွေဒင်္ဂါးများ၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမှာလည်း အတော်လေး မြင့်မားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ အဘိုးဂျက်အတွက် ဤမျှလောက် ထုတ်ပေးနိုင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

စူးမင်ကလည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အဘိုးဂျက်အား "စိတ်ချပါ အဘိုးဂျက်၊ သား သေချာ ကြိုးစားပြီး စာသင်ပါ့မယ်။ ကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်တာနဲ့ အဘိုးကို လာကြည့်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းတွင်လည်း ငွေကြေး သိပ်မရှိသဖြင့် အဘိုးဂျက်၏ မေတ္တာကို လက်ခံလိုက်သည်။ သူက အဘိုးဂျက်အား ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးဂျက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

၎င်းနောက် စူးမင်က အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်နေသော အဘိုးဂျက်၏ ကျောပြင်လေး တဖြည်းဖြည်း လျှောက်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း စူးမင်၏ နှာခေါင်းလေးထဲတွင် ရှိုက်ချင်သလို ဖြစ်လာသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အဘိုးဂျက်သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။