အခန်း (၆၇) - ရှောင်ဝူရဲ့ ယုန်မလေး ဝတ်စုံ၊ စူးမင်က ထပ်ပြီး အလိမ်ခံလိုက်ရပြန်တာလား

ထို့နောက် စူးမင် ဘာဆက်ရေးမည်နည်း ဆိုသည်ကို မိန်းကလေးများက စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ချေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စူးမင်နဲ့ ရှောင်ဝူတို့က သူတို့ရဲ့ အခန်းဆီကို ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်ဝူက အခန်းတံခါးကို မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ နှင်းဆီပွင့်ဖတ်များ ဖြန့်ခင်းထားသော အသည်းပုံစံ ခုတင်ကြီး တစ်လုံးဖြစ်ပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး၏ အပြင်အဆင်က အနီရောင်ဘက်သို့ သွားနေလေသည်။

စူးမင်က 'နှင်းဆီဟိုတယ် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင်ပဲ သူတို့တွေ တကယ်ကို ကစားတတ်ကြတာပဲ' ဟု ရင်ထဲမှ တွေးလိုက်မိလေသည်။

သို့သော် ရှောင်ဝူကမူ အများကြီး မတွေးတောနေပေ။ အလယ်ရှိ အသည်းပုံစံ ခုတင်ကြီးကို မြင်သောအခါ "ဘုတ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ခုတင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူမ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားကာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရလေသည်။

ထို့နောက် ရှောင်ဝူက စူးမင်ကို ဝမ်းသာအားရဖြင့် "အစ်ကို... မနက်ဖြန် ငါတို့မှာ အချိန် တစ်ရက် အပြည့် ရှိသေးတာဆိုတော့ အစ်ကိုက ငါနဲ့ မြို့ထဲကို ဈေးဝယ်ထွက်ပေးရမယ်နော်။ ငါက အစားအစာတွေ အများကြီးနဲ့ လှပတဲ့ အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ဝယ်ချင်လို့" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

လှပသော အဝတ်အစားများ အကြောင်းကို ပြောလာသောအခါ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း စနစ် က သူ့ကို အဝတ်အစား အချို့ ဆုချထားခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှောင်ဝူကို ဝတ်ကြည့်ခိုင်းရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ကြောင်းကို စူးမင် ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နော့တန်ကျောင်းတော် ၏ အဆောင်တွင် လူများလွန်းသဖြင့် အဆင်မပြေနိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဤနေရာတွင် သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ရှောင်ဝူ သဘောကျမကျ စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် စူးမင်က ရှောင်ဝူကို ပြုံးလျက် "ရှောင်ဝူ... ဒီမှာ မင်းနဲ့ အရမ်း လိုက်ဖက်မယ့် အဝတ်အစား အစုံအနည်းငယ် ငါ့ဆီမှာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ထူးခြားတယ်။ မင်း ဝတ်ကြည့်ချင်လား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အစ်ကို စူးမင် က ဘယ်အချိန်တုန်းက အဝတ်အစားတွေ ဝယ်ထားခဲ့သလဲ ဆိုတာကို သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိရတာလဲ။

ထို့နောက် သူမ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားလေသည်။ ဖြစ်နိုင်တာက...

သို့သော် သူမက အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာနေသော်လည်း နာမည်တွေက အနည်းငယ် ရှက်စရာ ကောင်းနေရင်တောင်မှ အစ်ကို စူးမင် ကို စနစ် က ပေးထားသော ထိုအဝတ်အစားများနှင့် ပတ်သက်၍မူ အလွန် စိတ်ဝင်စားနေမိဆဲပင်။

"ဟုတ်ပြီ အစ်ကို။ အစ်ကို ငါ့အတွက် ဘယ်လို အဝတ်အစားတွေ ဝယ်ထားပေးလဲ ဆိုတာကို မြန်မြန် ပြပါဦး"

ချက်ချင်းပင် စူးမင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက် ထဲမှ အဝတ်အစား နှစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ ယုန်မလေး ဝတ်စုံ နှင့် အိမ်စေမလေး ဝတ်စုံ တို့ ဖြစ်လေသည်။

ယုန်မလေး ဝတ်စုံ ကို ကြည့်ကာ ရှောင်ဝူ၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး "အစ်ကို... ဒီအဝတ်အစားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မလုံမခြုံ ဖြစ်နေရတာလဲ။ နည်းနည်းလေး ဖော်လွန်းနေတယ်လို့ ခံစားရတယ် မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမင်က ချက်ချင်းပင် "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက တခြားသူတွေ မြင်ဖို့အတွက် ဝတ်တာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ တစ်ယောက်တည်း မြင်ဖို့အတွက်ပဲ ဝတ်တာလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူကလည်း ယုတ္တိတန်သည်ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။ တခြားသူတွေ မြင်ဖို့အတွက် ဝတ်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုမှတော့ အစ်ကို စူးမင် ကို ပြဖို့ သက်သက်ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေနိုင်လောက်ပါတယ်။

ထို့နောက် သူမက ယုန်မလေး ဝတ်စုံ ကို ယူကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ဝတ်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

စူးမင်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက စောစောက အနည်းငယ် နောက်ပြောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူတို့က အဲဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်သေးတာဆိုတော့ နည်းနည်းလောက် စောလွန်းမနေဘူးလား။

သို့သော် သူ အများကြီး မတွေးတောနိုင်မီမှာပင် ရှောင်ဝူက အဝတ်အစား လဲပြီးသွားကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာလေသည်။

ရှောင်ဝူက သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင် ယုန်နားရွက် တစ်စုံကို တပ်ဆင်ထားပြီး အောက်ဘက်တွင်မူ ပါးလွှာသော ပိုးသားအင်္ကျီနှင့် အနည်းငယ် မြင်သာနေသော အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူမကို အတော်လေး ညှို့ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေစေလေသည်။ (ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သာ မြင်ယောင်ကြည့်ကြပါတော့)

ရှောင်ဝူက စူးမင်၏ ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ သူမ၏ ရင်ထဲမှ ရှက်ရွံ့မှုကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ပြီး တစ်ပတ် လှည့်ပြလိုက်ကာ "အစ်ကို... ငါ ဒီဝတ်စုံနဲ့ လှလားဟင်" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

စူးမင်က သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်လေသည်။ "အဟမ်း... မင်းနဲ့ အရမ်း လိုက်ဖက်ပါတယ်။ အရမ်း လှတယ်။ နောက်ပိုင်း ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့ အချိန်ကျရင် မကြာခဏ ဝတ်လို့ ရပါတယ်"

ရှောင်ဝူ၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ရင်း စူးမင်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ၎င်းက တကယ်ပင် အတော်လေး လှပလှပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိကာ ညှို့ယူနိုင်စွမ်း လည်း ရှိလေသည်။ တစ်ခုတည်းသော အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသည့် အချက်မှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ရှိ 'ပန်းသီး' နှစ်လုံးမှာ ပန်းသီး အရွယ်အစားသာ ရှိသေးသဖြင့် ဝတ်စုံ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်သေးခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းက အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

စူးမင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဒိုင်ယာရီထဲတွင် မဖြစ်မနေ ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ရန် တွေးလိုက်လေသည်။

[အခန်းထဲကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် မနက်ဖြန်ကျရင် မြို့ထဲမှာ လှပတဲ့ အဝတ်အစားတချို့ ဝယ်ဖို့ ရှောင်ဝူက စီစဉ်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီအခါကျမှ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း စနစ် က ငါ့ကို ဆုချထားခဲ့တာတွေ အတော်များများ ရှိတယ် ဆိုတာကို ငါ ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့တယ်။]

[ဒါနဲ့ ငါက ယုန်မလေး ဝတ်စုံ တစ်စုံနဲ့ အိမ်စေမလေး ဝတ်စုံ တစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှောင်ဝူကို ဝတ်ကြည့်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ရှောင်ဝူက ယုန်မလေး ဝတ်စုံ ကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်။ အဟမ်း... ဖြစ်နိုင်တာက ငါက ယုန်မလေး ဝတ်စုံ ကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေတယ် ဆိုတာကို ရှောင်ဝူ မြင်သွားလို့ နေမှာပါ။]

[မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှောင်ဝူ ကိုယ်တိုင်က နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်း အရိုးပျော့ယုန် တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး ဒီ ယုန်မလေး ဝတ်စုံ နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့ အခါကျတော့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသွားတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။]

စူးမင်က ဒိုင်ယာရီ ရေးသားနေသဖြင့် ရှောင်ဝူ၏ မျက်နှာလေး ပို၍ပို၍ နီရဲလာသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

သူ သတိထားမိလျှင်တောင်မှ ဘာမှ မှားယွင်းနေမည်ဟု သူ ထင်မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းက တကယ်ပင် အတော်လေး ရှက်စရာ ကောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဝူ၏ ရင်ထဲရှိ အတွေးများမှာ - အား... အစ်ကို စူးမင်... ဒီလူအကြီးကြီးက အရာအားလုံးကို ဒိုင်ယာရီထဲမှာ ရေးနေတာလား။ ဒါကြီးက အရမ်း ရှက်စရာ ကောင်းတော့မှာပဲ။

[ရှောင်ဝူ ဒါကို ဝတ်ထားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တကယ်ကို အရမ်း ကောင်းပါတယ်။ အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး ညှို့ယူနိုင်စွမ်း အပြည့်ပဲ။ အားနည်းချက် တစ်ခုကို ပြောရမယ် ဆိုရင်တော့ အဲဒီ 'ပန်းသီး' နှစ်လုံးရဲ့ အရွယ်အစားက နည်းနည်း သေးငယ်နေသေးပြီး အပြည့်အဝ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သေးတာပဲ။ အကယ်၍ ကျူးကျူချင် သာ ဆိုရင်တော့ သူမက ဒါကို အပြည့်အဝ ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျူးကျူချင် က ယုန်မလေး ဝတ်စုံ နဲ့ သိပ်မသင့်တော်လောက်ဘူး။ သူမက ကြောင်မလေး ဝတ်စုံ နဲ့ ပိုပြီး သင့်တော်လောက်မယ်၊ ဟီးဟီး။]

[စကားပုံဟောင်း တစ်ခု ရှိတယ်လေ။ အကယ်၍ မိန်းမတစ်ယောက်က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ သူမရဲ့ ခြေချောင်းလေးတွေကို မမြင်ရဘူးဆိုရင် သူမက ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ပဲတဲ့။]

[ဥပမာ - ကျူးကျူချင် ကိုပဲ ကြည့်လေ။ သူမက အခု အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် ပဲ ရှိသေးပေမယ့် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် တကယ်ကို ဖော်ပြလို့ ရနေပြီလေ။]

[ရှောင်ဝူကတော့ အချိန်နည်းနည်း လိုသေးပေမယ့် မဆိုးပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလို ဝတ်စုံမျိုးကို ရှောင်ဝူက ငါ တစ်ယောက်တည်း မြင်ဖို့အတွက် သီးသန့်ပဲ ဝတ်သင့်တယ်။ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ ပေးမမြင်ချင်ဘူး။]

ထိုအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှောင်ဝူ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။ ငါက အပြည့်အဝ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သေးဘူး ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ငါက အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးလို့ပါနော်။ ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်း ငါ့ကိုယ်ငါ ဖြည့်စွက်ဖို့ တစ်ခုခု ရှာမှ ရတော့မယ် ထင်တယ်။

သို့သော် အခြားသူများကမူ စူးမင်၏ စကားများကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားကြလေသည်။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ ကိုယ့်ခြေချောင်းလေးတွေကို မမြင်ရဘူးဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့်လဲ။ မိန်းကလေးများ အားလုံးက စမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးက "ဒီစူးမင် က တကယ့် သကောင့်သားပဲ" ဟု တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်ကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ကျူးကျူချင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက ဒီလောက် ကောင်းနေတာ ငါ့အမှားလား။

သူမက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ စားသောက်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့တာလေ။ ကြည့်ရတာ သူတို့ ကျူး မိသားစု က အမျိုးသမီး ဝိညာဉ်သခင် တွေ အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား အရမ်းကောင်းပြီး လှပကြပုံ ရလေသည်။

ဒီအရာတွေ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ ငရဲကြောင် သိုင်းဝိညာဉ် နဲ့ အနည်းငယ် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု ကျူးကျူချင် တွေးလိုက်မိလေသည်။

မကြာမီ သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အချိန်လေး ဖြစ်လေသည်။

[ဒင်... ယနေ့အတွက် ဒိုင်ယာရီ ရေးသားခြင်း ပြီးစီးသွားတဲ့အတွက် ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အောက်ပါ ဆုလာဘ်တွေကို ရရှိပါမယ်။]

[ဝိညာဉ် သက်ဝင်နေသော အကောင် အာရင် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နှစ်သုံးသောင်း အထိ မြင့်တက်သွားပါပြီ။]

[အဆုံးစွန်သစ်သားဓာတ် သိုင်းဝိညာဉ် က အသက်ရှင်သန်ခြင်း သဘာဝ ကျွမ်းကျင်မှု ကို ရရှိပါမယ်။]

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်း ထပ်မံ ပွင့်လာသည်ကို အာရင် ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ဝင်လာလေသည်။ ဒီစနစ်ကတော့...

စူးမင်ကမူ ယနေ့ ဆုလာဘ်များက အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ဤဆုလာဘ် နှစ်ခုက မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ စနစ် က သူ့ကို အသင့်ရှိပြီးသား အရာများဖြင့်သာ ဆုချနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အာရင် ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းက နှစ်ငါးသောင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ နှစ်သုံးသောင်း သို့သာ ပွင့်လာသေးရာ စနစ် က စူးမင်ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ပြီး လှည့်စားဦးမည်မှာ အသေအချာပင်။

အသက်ရှင်သန်ခြင်း သဘာဝ ကျွမ်းကျင်မှု နှင့် ပတ်သက်၍မူ တကယ်တော့ အဲဒီလောက်ကြီး မလိုအပ်လှပေ။ အဆုံးစွန်သစ်သားဓာတ် ၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း က အသက်ရှင်သန်ခြင်း သဘာဝ နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ သက်တမ်း တိုးလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးတွင် ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ စနစ် က သူ့ကို ကြိုတင် ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် စူးမင်က ဤအရာများ အားလုံးကို လုံးဝ မသိရှိဘဲ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မှတ်တမ်းတင်နေလေသည်။

[ဒီနေ့က နောက်ထပ် ကံကောင်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပဲ။ စနစ် က အာရင် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်း ထပ်မြှင့်ပေးခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် ကလည်း အသက်ရှင်သန်ခြင်း သဘာဝ ကျွမ်းကျင်မှု ကို ရရှိခဲ့တယ်။ ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်။]

အာရင် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။

မိန်းကလေးများ အားလုံးလည်း ဆွံ့အသွားကြလေသည်။