အခန်း (၆) - အစောင့်၏ ဟန့်တားမှု။ ထန်ဆန်း - မင်းက သေလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီးပြီပဲ

နေ့လယ်ခင်းသို့ ရောက်လုနီးအချိန်တွင် အဘိုးဂျက်က စူးမင်နှင့် ထန်ဆန်းတို့ကို နော့တန်မြို့ရှိ နော့တန်ကျောင်းတော်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အဘိုးဂျက်က ကျောင်းအပ်နှံရေး ကိစ္စရပ်များ လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူတို့နှစ်ယောက်ကို အထဲသို့ ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးစောင့်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဟန့်တားလိုက်လေသည်။

ထိုတံခါးစောင့်က ထန်ဆန်းနှင့် စူးမင်တို့၏ ခပ်နွမ်းနွမ်း ဝတ်ဆင်ထားပုံကို ကြည့်ကာ ဆင်းရဲသားများနှင့် တူသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူက သူတို့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ချင်နေလေသည်။

တံခါးစောင့်က "အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ နော့တန်ကျောင်းတော်က မင်းတို့ သဘောကျ ဝင်ထွက်သွားလာလို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စူးမင် အနည်းငယ်ပင် စကားများဆွံ့အသွားရသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်းပါပဲလား။ ဒီတံခါးစောင့်က ရူးများနေသလား။ နော့တန်ကျောင်းတော်မှာ ပညာသင်ဆုရကျောင်းသား ဘယ်လောက်များ ရှိနေလို့လဲ။ အားလုံးက သာမန်လူတွေချည်းပါပဲ၊ ချမ်းသာတဲ့လူဆိုလို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ရှိတာကို ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကိုမှ ရွေးပြီး ဟန့်တားနေရတာလဲ။

အဘိုးဂျက်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်လည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် "တံခါးစောင့်ဆရာကြီး... ဒီကလေးနှစ်ယောက်က ဒီနှစ် ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့ ပညာသင်ဆုကျောင်းသားတွေပါ။ ဒီမှာကြည့်ပါ၊ ဒါက ထောက်ခံစာတွေပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တံခါးစောင့်က ထောက်ခံစာနှစ်စောင်ကို မောက်မာစွာဖြင့် ယူကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စောင်က အဆင့်ခုနစ် မွေးရာပါ သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စောင်ကတော့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ပါလား။

ဤအချက်က တံခါးစောင့်ကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။ ထို့နောက် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိသူ၏ ဝိညာဉ်က တကယ်တော့ ငွေပြာမြက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတော်လေး ပြဿနာရှိနေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် မနာလိုမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားအကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ သူတို့ကို အခက်တွေ့အောင်ပို လုပ်ချင်လာသည်။ သာမန်လူတွေ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီကောင်လေးနှစ်ယောက်က ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပါရမီတွေ ပါလာရတာလဲ။

တံခါးစောင့်က အဘိုးဂျက်အား "ဒီမှာ ပုံမှန် ပညာသင်ဆု ထောက်ခံစာက တစ်စောင်ပဲ ရှိတာ။ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ပြီးတော့ ရွာတစ်ရွာကို ပညာသင်ဆုနေရာက တစ်ခုပဲ ရှိတာလို့ ငါ မှတ်မိပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးဂျက်က စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် "ဒီနှစ် ကျွန်တော်တို့ရွာကနေ ပါရမီကောင်းတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက် ထွက်လာလို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ဝိညာဉ်သခင်ကြီးကို ထောက်ခံစာတစ်စောင် ထုတ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ခဲ့တာပါ။ နော့တန်ကျောင်းတော်အနေနဲ့ နောက်ထပ် ပညာသင်ဆု နေရာတစ်ခုများ ထပ်ပေးနိုင်မလားလို့ မျှော်လင့်မိလို့ပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

စူးမင်က ရင်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ' ဤဖြစ်တန်စွမ်းနည်းသော ကိစ္စရပ်က တကယ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သို့သော် မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲရှိ ဤတံခါးစောင့်ကတော့ အတော်လေး မောက်မာလွန်းလှသည်။

ထန်ဆန်း၏ အတွေးအရဆိုလျှင် ဤတံခါးစောင့်က သေလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်နေလောက်ပြီ။

သူ မသိသည်မှာ ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် ထန်ဆန်းက အဘိုးဂျက်အပေါ် အငြိုးထားသွားမည်လား၊ ထိုမျှမက သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထန်ဆန်း၏ အငြိုးထားခြင်းကို ခံရမည်လားဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

တံခါးစောင့်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် "အဲဒါတော့ မရဘူး။ ငါတို့ကျောင်းတော်က ပုံမှန် ပညာသင်ဆု ထောက်ခံစာ ပါတဲ့ ဒီကောင်လေး တစ်ယောက်ကိုပဲ လက်ခံမယ်။ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကိုတော့ မင်း ပြန်ခေါ်သွားလို့ရပြီ။ အဲဒီ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ဝိညာဉ်သခင်ကြီးရဲ့ သြဇာအာဏာက ဒီလောက်အထိ မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူးကွ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးဂျက် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "အဲဒါက ဝိညာဉ်နန်းတော်က ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်လေ။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုပြောထွက်ရတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ထန်ဆန်းက ဘေး၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ရှေ့မှ တံခါးစောင့်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဘိုးဂျက်နှင့် စူးမင်တို့ ဘာတွေးနေသည်ကို သိချင်ဟန်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

ထန်ဆန်း၏ ထိုအပြုအမူကို စူးမင်က သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားလေသည်။ ယခုအခါ စူးမင်တွင် စနစ်မှ ဆုချထားသော အစက်တစ်စက် ရှာရင်းဂန်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တက်ကြွစွာ အသုံးမပြုသေးသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စူးမင်၏ အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ကလည်း ထန်ဆန်းအပေါ်၌သာ ရှိနေခဲ့ရာ သတိမထားမိဘဲ နေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

စူးမင်က အနည်းငယ် တွေးဝေနေစဉ်မှာပင် စောင့်ဆိုင်းရင်းဖြင့် သူ၏ဒိုင်ယာရီထဲတွင် စတင်ရေးသားနေလေသည်။

သူကတော့ သေချာပေါက် လက်ခံခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထန်ဆန်းအတွက်ဆိုလျှင်မူ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျောင်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရရန် ခက်ခဲမည်တဲ့လား။

ထို့အပြင် ကျောင်းအုပ်ကြီးဆိုသူကလည်း မကြာမီ ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ သူ ပေါ်မလာခဲ့လျှင်တောင်မှ ထန်ဟောက်က အမှောင်ထဲတွင် သေချာပေါက် ပုန်းကွယ်နေမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

[အမျိုးတို့ရေ... ဘယ်သူကများ နားလည်ပေးနိုင်မလဲ။ တကယ်တော့ ငါနဲ့ ထန်ဆန်းကို တံခါးစောင့်က ဟန့်တားခဲ့တာကွ။]

ဒိုင်ယာရီက ချက်ချင်းပင် အသစ်ပေါ်လာပြီး မိန်းကလေးများမှာလည်း အတင်းအဖျင်းစကားများကို ဖတ်ရှုရန် ချက်ချင်း စတင်လိုက်ကြသည်။

[မူလက ငါတစ်ယောက်တည်းသာဆိုရင် တံခါးစောင့်ကို ပညာသင်ဆု ထောက်ခံစာ ပြလိုက်ရုံနဲ့တင် အထဲကိုဝင်ပြီး ကျောင်းအပ်နှံရေး ကိစ္စတွေကို လုပ်လို့ရနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ထန်ဆန်း ပါလာတာကိုး။ ဒီတံခါးစောင့်က ဘာတွေများ ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေလဲ မသိပါဘူး၊ ဆူးယွင်ထောင်း ထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ ထောက်ခံစာကို တကယ်ကြီး အသိအမှတ်မပြုဘူး ဖြစ်နေတယ်။]

[ဆူးယွင်ထောင်းရဲ့ အဆင့်က မမြင့်ဘူးဆိုရင်တောင် သူ့နောက်ခံက ဝိညာဉ်နန်းတော်လေ၊ တံခါးစောင့်လေး တစ်ယောက်နဲ့တော့ ရန်ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ဘယ်သူကများ သူ့ကို ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ။ လျန်ကျင်းရုများလား။]

လျန်ကျင်းရုဆိုသည်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မိန်းကလေးများ မသိကြသော်လည်း အားလုံးက အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ဤတံခါးစောင့်က တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းလှသည်။ အခြေခံ ဝိညာဉ်သခင် ကျောင်းတော်တစ်ခု၏ တံခါးစောင့်ဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန် သတ္တိများ သူ ဘယ်ကရလာသနည်း။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကို အထဲဝင်ခွင့်ပေးပြီး ကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲများကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ သူက အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား။

[ပြီးတော့ ထန်ဆန်းကလည်း ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ရှေ့က တံခါးစောင့်ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူ့အကြောင်း ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် ထန်ဆန်းက သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့စိတ်တွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒီတံခါးစောင့်ကတော့ သေလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီးပြီပဲ။]

[ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ထန်ဆန်းရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းထဲမှာ လက်ဖျံမြားလို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုကို ဝှက်ထားတယ်။ အဲဒါက သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့အတွက် ထန်ဆန်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှာလည်း သံမဏိအပ်တွေနဲ့ တခြား လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ အများကြီး ပါလာနိုင်တယ်။]

[ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထန်ဆန်းက သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ထန်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ။ ထန်ဂိုဏ်းက လူတွေက လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေနဲ့ အဆိပ်တွေအကြောင်းကို အထူးကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ အခုလို ထူးဆန်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲကို ကူးပြောင်းလာတဲ့အချိန်မှာ သူ့ဆီမှာ လောလောဆယ် အဆိပ်တော့ မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့မိသားစုက ပန်းပဲဆရာတွေဆိုတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်လေးတွေ လုပ်ရတာက အရမ်းကို လွယ်ကူနေမှာပဲ။]

[လက်ဖျံမြားကို ထန်ဂိုဏ်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ထားလောက်တယ်။ ပြုလုပ်ရတာ ရိုးရှင်းပေမယ့် မျှော်လင့်မထားတဲ့အချိန်မှာဆိုရင်တော့ အဆင့်နှစ်ဆယ်လောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို လွယ်ကူပါတယ်။]

[အခုတော့ တံခါးစောင့်က ဆူးယွင်ထောင်း ထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ ထောက်ခံစာကို အသိအမှတ်မပြုဘူးလေ။ ထန်ဆန်းက တံခါးစောင့်ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့အပြင် အဘိုးဂျက်နဲ့ ငါ့ကိုလည်း တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသေးတယ်။ အဘိုးဂျက်ရော ငါရော သူ့ရဲ့ အငြိုးထားတာ ခံလိုက်ရပြီဆိုတာ ငါသိပါတယ်။]

[ထန်ဆန်းရဲ့ အမြင်မှာတော့ 'ငါ့ပါရမီက သူ့ထက် ပိုကောင်းနေပါလျက်နဲ့ အဘိုးဂျက်က ဘာလို့များ မျက်နှာလိုက်ပြီး ပညာသင်ဆု နေရာကို ငါ့ကို မပေးရတာလဲ' လို့ တွေးနေလောက်ပြီ။]

[ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင် ဟောက်ထျန်းတူ ဝိညာဉ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ ထည့်မစဉ်းစားဘူး။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိနေရင်တောင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အသုံးမကျဘူးလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ငွေပြာမြက်လေ။ ငွေပြာမြက်ရဲ့ အလားအလာက ငါ့ရဲ့ သစ်သားဓာတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ အလားအလာလောက် မကောင်းဘူးဆိုတာကို သာမန်လူတွေက တွေးမိမှာပဲ။]

ဒိုင်ယာရီကို ဖတ်နေသော အာရင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ စူးမင်က ထန်ဆန်းအကြောင်းကို ထပ်ရေးလာပြန်ပြီ။ ထန်ဆန်း၏ အတိတ်ဘဝက လျှို့ဝှက်လက်နက်များနှင့် အဆိပ်များကို အထူးကျွမ်းကျင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ စူးမင် လိမ်ညာနေသည်ဟု အာရင် မသင်္ကာဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ယခုအခါ သူမတွင် ယခင်ကလို ခွန်အားများ မရှိတော့သော်လည်း ငွေပြာမြက်များကြားတွင် သူမက ဧကရာဇ်မတစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။ အပြင်ဘက်၌ ငွေပြာမြက်များက နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ပြင်ပကမ္ဘာကို အာရင်က အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤခြောက်နှစ်တာ ကာလအတွင်းတွင်လည်း သူမက ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ဆန်းတို့ကို အများဆုံး ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထန်ဟောက်က နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အရက်သောက်ပြီး အချည်းနှီး အချိန်ဖြုန်းနေသည်ကို သူမ ကြည့်မရသော်လည်း သူ့အနေဖြင့် သူမကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသောကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ အရက်ထဲတွင် ပူဆွေးသောကများကို နစ်မွန်းပစ်နေသည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

ဤရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဒိုင်ယာရီကို မရရှိမီက သူမ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မမှားယွင်းခဲ့ဟု အာရင် အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။

ထန်ဆန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက ကလေးဘဝကတည်းက လိမ္မာရေးခြားရှိပြီး အရာရာကို နားလည်နေသည့်အလား ပြုမူတတ်သည်။ ထန်ဟောက်ကိုလည်း သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပြီး အိမ်မှ ပစ္စည်းအချို့ကို အသုံးပြုကာ သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အရာများကို ဖန်တီးတတ်လေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒိုင်ယာရီထဲတွင် စူးမင် ပြောထားသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များပင် ဖြစ်မည်ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

မူလကတော့ ထန်ဆန်းသည် အရွယ်မတိုင်မီ ရင့်ကျက်နေသူ၊ သို့မဟုတ် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရွယ်တူများထက် များစွာ ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သူဟု အာရင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထန်ဆန်းက သူမ၏သား လုံးဝမဟုတ်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ဝိညာဉ်တစ်ခု ခိုအောင်းနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေလေပြီ။

သို့တိုင်အောင် အာရင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထန်ဆန်းက စူးမင်လိုမျိုး ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့တာရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတာပဲလေ။