အခန်း (၁၉) - ငွေပြာမြက်၊ ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်လား၊ သက်စောင့်စနစ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်လက်နက်စနစ်လား

ထို့နောက် ဝမ်ရှန်းက ဆက်လက်၍ "ထားလိုက်ပါတော့၊ အခုလောလောဆယ် ဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြရအောင်။ သွားရအောင်... သွားစားကြမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဆရာကြီး ယွီရှောင်ကန်းက ဘေးဘက်မှ လျှောက်လာပြီး ထန်ဆန်းကို အမှတ်မထင် မြင်သွားကာ "ရှောင်ဆန်း... မင်းလည်း စားသောက်ဆောင်ကို လာစားတာလား။ ငါနဲ့အတူ ဒုတိယထပ်ကို သွားမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟင်... မင်းမျက်နှာက ဘာဖြစ်လာတာလဲ။ အရမ်း ဖူးယောင်နေပါလား"

ထန်ဆန်းက အနေခက်စွာဖြင့် "ဆရာ... ဒီကိစ္စကို နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့။ အခု ရှင်းပြဖို့က နည်းနည်း ခက်နေလို့ပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထန်ဆန်းက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး "ဆရာ... ကျွန်တော် အတန်းဖော်တွေနဲ့ပဲ အတူတူ သွားစားလိုက်ပါ့မယ်။ စားပြီးရင် ဆရာ့ဆီ လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှောင်ကန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "အင်း... ကောင်းတယ်။ သူများတွေနဲ့ ကင်းကွာမနေတော့ဘူးပေါ့။ စားပြီးရင် ငါ့ရုံးခန်းကို လာခဲ့လိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှောင်ကန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဘေးတွင်ရှိနေသော ဝမ်ရှန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် "ထန်ဆန်း... မင်းက ဆရာကြီးကို 'ဆရာ' လို့ ခေါ်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် "အဲဒါ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။ သူက ငါ့ဆရာပဲလေ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက သိပ်မကောင်းဘူးလို့ နာမည်ကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။ ပြီးတော့ လူအများစုက ဆရာတစ်ယောက်တည်းဆီမှာပဲ တပည့်ခံလို့ရတာလေ။ မင်း..."

ရုတ်တရက် ဝမ်ရှန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် ထန်ဆန်းက သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် "ဝမ်ရှန်း... နောက်ဆိုရင် ဒီလိုစကားမျိုး ထပ်မပြောဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းအပေါ် ညှာတာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ငါ့ဆရာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထမင်းစားရန် ထွက်သွားလေသည်။

ဝမ်ရှန်း အနည်းငယ် အနေခက်သွားရသည်။ ထန်ဆန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက ဘာကြောင့် ဤမျှ ပြင်းထန်နေရသနည်းဆိုတာ သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ သူက အမှန်တရားကို ပြောပြရုံသက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဝမ်ရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောသင့်တာကို သူ ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ စားရမယ့်အချိန် စားရမှာပေါ့။

မကြာမီမှာပင် စူးမင်နှင့် ရှောင်ဝူတို့ စားသောက်ပြီးစီးသွားကြသည်။ ရှောင်ဝူက တကယ်ကို ယုန်မလေးပါပဲ၊ မုန်လာဥနီကို အရမ်းကြိုက်တာကိုး။

သူတို့ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများကိုသာ တွေ့ရပြီး ထန်ဆန်းကို မတွေ့ရပေ။ မေးမြန်းကြည့်သောအခါ ထန်ဆန်းက ယွီရှောင်ကန်းထံသို့ သွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် စူးမင်က သူ၏ ပစ္စည်းများကို စတင် နေရာချထားလေသည်။ ယွီရှောင်ကန်းက ထန်ဆန်းကို သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ခေါ်သွားခြင်းမှာ ထန်ဆန်း၏ ဒုတိယဝိညာဉ် ဘာလဲဆိုတာကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် အခြားကိစ္စရပ်အချို့ကို ဆွေးနွေးရန် ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။ မနက်ဖြန်တွင် သူတို့က ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ရရှိရန်အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲ သွားရောက် အမဲလိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် စူးမင်က ညည်းတွားစရာ အချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး မဖြစ်မနေ မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

[ထန်ဆန်း ထမင်းစားပြီးသွားရင် ယွီရှောင်ကန်းဆီကို သွားလိမ့်မယ်။ ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ယွီရှောင်ကန်းက ထန်ဆန်းရဲ့ ဒုတိယဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ဆန်းအတွက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးချင်နေတာပဲ။]

[ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ငါ ညည်းတွားရလိမ့်မယ်။ ယွီရှောင်ကန်းက ငွေပြာမြက်အတွက် ဖန်တီးပေးလိုက်တဲ့ လမ်းကြောင်းက ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်ဘက်ကို သွားဖို့တဲ့။ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။]

[ငွေပြာမြက်ဝိညာဉ်က မူလကတည်းက အရမ်းအားနည်းတာလေ။ ထိန်းချုပ်ရေး စွမ်းရည်တွေ ထည့်ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ အခြေခံစွမ်းအားက အရမ်းနိမ့်နေတော့ တကယ်တမ်းကျ သိပ်ပြီး အကျိုးမသက်ရောက်ဘူး။ ထန်ဆန်းရဲ့ ငွေပြာမြက်မှာ ငွေပြာဧကရာဇ် သွေးဆက်သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် အစောကြီးကတည်းက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။]

[ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင် ထင်တာကတော့ ငွေပြာဧကရာဇ် သွေးဆက် ရှိနေရင်တောင်မှ ထိန်းချုပ်ရေးစနစ် လမ်းကြောင်းကို လိုက်တာက အလဟဿ ဖြစ်စေတုန်းပဲ။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ထန်ဆန်းက ငွေပြာဧကရာဇ် သွေးဆက် ရှိနေပါလျက်နဲ့ ဟောက်ထျန်းတူကိုပဲ ပြောင်းပြီး ကျင့်ကြံဖို့တောင် စဉ်းစားခဲ့သေးတယ်လေ။]

[ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝက အင်တာနက် အသုံးပြုသူတွေရဲ့ အကြံပြုချက်တွေအရဆိုရင် ငွေပြာမြက်က အထောက်အကူပြု လမ်းကြောင်း ဒါမှမဟုတ် သက်စောင့်စနစ်အတွက် ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်။ ဒီအချက်ကို အာရင်ဆီကနေ ရရှိလာတဲ့ နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်း ဝိညာဉ်အရိုးကနေ မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီဝိညာဉ်အရိုး စွမ်းရည်က အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ကုသခြင်းစွမ်းရည်လေ။]

[ကျိုးနေတဲ့ အရိုးတွေနဲ့ ပြတ်တောက်သွားတဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါတွေကိုတောင် မူလအတိုင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကုသပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ အများအပြားရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေအရ အာရင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း သက်စောင့်စနစ်ကိုပဲ လိုက်ခဲ့တာတဲ့။]

[ထန်ဆန်းကတော့ အတော်လေး ထူးခြားတယ်။ အတိတ်ဘဝက သူက ထန်ဂိုဏ်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်လေ။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မရှိတဲ့ အထောက်အကူပြု တစ်ယောက်အဖြစ် နေဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ်လမ်းကြောင်း တစ်ခုရှိသေးတယ်။ အဲဒါက လျှို့ဝှက်လက်နက်စနစ်ပဲ။ သူက ဝိညာဉ်ကွင်းတွေဆီကို သတ္တိအမျိုးမျိုး တဖြည်းဖြည်း ထည့်သွင်းပြီး ငွေပြာမြက်ကို လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရတာပေါ့။]

[ငါ မှတ်မိသေးတယ်၊ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ ထန်ဆန်းက ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်တဲ့အခါ လက်နက်အသုံးပြုခွင့် မပေးတဲ့ စည်းမျဉ်းကြောင့် သူ့ရဲ့ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးဖြစ်တဲ့ ပင့်ကူခြေတံရှစ်ချောင်းရဲ့ အစအနတွေကို လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ရတယ်။ အကယ်၍ ငွေပြာမြက်ကသာ လျှို့ဝှက်လက်နက်စနစ်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီလောက် ဒုက္ခများပါ့မလား။]

ရှောင်ဝူကလည်း အသစ်ဝယ်လာသော သူမ၏ စောင်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကလို ထန်ဆန်း၏ ကုတင်နှင့် ပူးကပ်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စူးမင်၏ ဒိုင်ယာရီမှတစ်ဆင့် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေးကြားတွင် ကွာခြားမှု ရှိကြောင်းကို သူမ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ငယ်ရွယ်သေးသည်ဆိုသော်လည်း စူးမင်၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် ထန်ဆန်းအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားမှုတို့ကြောင့် သူမ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ချင်တော့ပေ။

စူးမင်နှင့် တစ်ကုတင်တည်း အတူအိပ်ရန် ကိစ္စအတွက်မူ စူးမင်က သူမအပေါ် လက်ပါလာမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နှာဘူးလေးလေ။

သေချာသည်မှာ အရေးကြီးဆုံးအချက်က သူမသာ စူးမင်နှင့် အရမ်းနီးကပ်နေပါက ယနေ့ည သို့မဟုတ် နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် ဒိုင်ယာရီမှ သူမရရှိမည့် ဆုလာဘ်များကို စူးမင်က ရိပ်မိသွားနိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စူးမင် အသစ်ရေးသားထားသော ဒိုင်ယာရီ အကြောင်းအရာကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အတော်လေး သဘာဝကျပုံရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ ဟူလီနာမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထန်ဆန်း မည်သည့်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်မည်ကို သူမ စိတ်မဝင်စားသော်လည်း စူးမင်၏ ဒိုင်ယာရီအရဆိုလျှင် အနာဂတ် ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲတွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်က ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်တဲ့လား။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုပြိုင်ပွဲက သူမ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပြိုင်ပွဲပင် ဖြစ်လေသည်။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဖြစ်ခံနိုင်မှာလဲ။

ယခင် ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲများတွင် နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိသူမှာ အမြဲတမ်း ဝိညာဉ်နန်းတော်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမတို့အလှည့်ကျမှ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ မဖြစ်ဘူး... အခုကစပြီး ငါ ပိုပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံရမယ်။

ဘီဘီတုန်းက ဟူလီနာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နာနာက ထန်ဆန်းကို ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ ထို့နောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "နာနာ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ပိုပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံရမယ်။ ဒီလိုရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာတာကို ငါ မလိုလားဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟူလီနာက ချက်ချင်းပင် "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဘီဘီတုန်း၏ အစီအစဉ်အရဆိုလျှင် ဟူလီနာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မည့် ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲတွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်က သေချာပေါက် အနိုင်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တပည့်နှင့် အနာဂတ် သူတော်စင်ကညာလေး ဖြစ်သူကို ဤအခွင့်အရေးမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခု တရားဝင် ပေးအပ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထန်ဆန်းတို့အဖွဲ့အတွက် အကျိုးအမြတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ရုံးခန်းအတွင်း။

ထန်ဆန်း ထမင်းစားပြီး ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီရှောင်ကန်းက ထန်ဆန်း၏ ဒုတိယဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရှုရန် မလောသေးပေ။ အဲဒီအစား ထန်ဆန်းအပေါ် ဂရုစိုက်မှုကို အရင်ဆုံး ပြသလိုက်သည်။ သူ အရမ်း စိတ်လောနေ၍ မဖြစ်ပေ။

"ထန်ဆန်း... မင်း ပထမထပ်မှာ စားရတာ သိပ်ပြီး ဗိုက်ဝမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။ ဒီမှာ မင်းအတွက် ငါ ကြက်ပေါင်ကင် ယူလာပေးတယ်။ အရင်စားလိုက်ဦး"

"မင်းအရွယ်က ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲလေ။ အာဟာရ ပြည့်ဝနေဖို့ လိုတယ်။ ကြည့်စမ်း... အခု မင်းဘယ်လောက်တောင် ပိန်နေပြီလဲ"

ထန်ဆန်းကလည်း အင်း ဟု တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်တွင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် စတင်စားသောက်လိုက်သည်။ ဆရာဖြစ်သူကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခိုင်း၍ မဖြစ်ပေ။

သူ ဗိုက်မဝ၍ မဟုတ်ဘဲ ပထမထပ်ရှိ အစားအစာများတွင် တကယ်ကို အရသာရှိသော ရွေးချယ်စရာများ သိပ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အသားဟင်းက သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှပြီး ဈေးလည်း မပေါပေ။ သူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် ထမင်းကိုသာ အများဆုံး စားခဲ့ရသည်။

အဘိုးဂျက်ပေးလိုက်သော ငွေဒင်္ဂါးဆယ်ပြား ရှိနေသော်လည်း သူက ယခုအခါ အလွန် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ငွေရှာနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ ချွေတာနိုင်သမျှ ချွေတာရမည် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် ငွေကြေးများ လိုအပ်လာနိုင်မည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ထန်ဆန်း စားသောက်ပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီရှောင်ကန်းက ရေတစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် "ရှောင်ဆန်း... မင်းရဲ့ ဒုတိယဝိညာဉ်ကို ငါ့ကို ပြပါဦး။ မင်းအတွက် ငါ သုံးသပ်ပေးပြီး အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ပေးမယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။