အခန်း ၆။ မန်ဟက်တန် အထက်တန်းကျောင်းတော်မှ ဘုရင်အဆင့်ဆင့်ခေါ်သူ

ဂေါ့ဖရေးသည် သူ၏စစ်သူရဲကို နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဆမ်ကိုလည်း သူ၏ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါအား ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခွင့် ပေးလိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေးအနေဖြင့် 'မောင့်တိန်' ကို နိုးထစေခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်ပိနေပြီဖြစ်သည်။ 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း အခြေအနေ' ကြောင့် မောင့်တိန် ၏ စွမ်းအားမှာ ၃.၀ မှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ၄.၀ အထိ ခုန်တက်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုစွမ်းအား၏ တန်ပြန်ဒဏ်မှာ သိသာလှသည်။ ဂေါ့ဖရေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ပုံမှန်ထက် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကာ အသက်ရှူသံများပင် မမှန်တော့ပေ။

ဒါက သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ အသစ်စက်စက် ဆင့်ခေါ်သူအများစုမှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှောင်ကြိုး ခိုင်မာလာစေရန် တစ်ပတ်မှ တစ်လအထိ အချိန်ယူရလေ့ရှိပြီး ထိုအခါမှသာ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါကို မိနစ်အနည်းငယ်ထက် ပို၍ ထိန်းထားနိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အဖော်မွန်များကို နာရီပေါင်းများစွာ၊ ရက်ပေါင်းများစွာအထိ ထိန်းထားနိုင်လာကြလိမ့်မည်။ အစွမ်းထက်ဆုံး ဆင့်ခေါ်သူများဆိုလျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး၊ ၃၆၅ ရက်လုံးလုံး မနားတမ်း ဆင့်ခေါ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း 'ဝိညာဉ်နယ်ပယ်' ဆိုသည်မှာ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများ နားခိုကြီးထွားရာ သဘာဝပုခက်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲပြီးတိုင်း သူတို့ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလေ့ ရှိကြသည်။

"ငါ ဒီနေ့ မင်းအပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ကရုဏာကို တန်ဖိုးထားစမ်းပါ"

ဂေါ့ဖရေးသည် ဆမ်၏ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ စီနီယာဖြစ်သူ ဆမ်မှာမူ သူ၏ အရှက်ရဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် မှင်တက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မင်း အိုင်ဆိုဒ်နားက ဘယ်တော့ ခွာမလဲလို့ ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ"

ရင်းနှီးနေသော လှောင်ပြောင်သံကြောင့် ဂေါ့ဖရေး ခြေလှမ်းတန့်သွားသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဇိဖရိဒ် နှင့် မောဒရက် တို့ ဘေးချင်းယှဉ် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့နောက်တွင် 'နှင်း' က ဖုန်းတစ်လုံးကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ မောဒရက်က လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးမှ ဆူးချွန်များ ပစ်ထွက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဂေါ့ဖရေးထံ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဂေါ့ဖရေးမှာ ကာကွယ်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ရုံသာ အချိန်ရလိုက်ပြီး ဆူးချွန်များက သူ၏ လက်ဖျံများထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သူ မောင့်တိန် ကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေသွားသည်။

သူ ပြန်လည် အသိမဝင်ခင်မှာပင် ဇိဖရိဒ်က စိမ်းဖန့်ဖန့် အရိပ်တစ်ခုအလား ရှေ့တွင် ရောက်လာသည်။ သူ၏ လက်များမှာ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ထိုလက်သည်းကြီးများက ဂေါ့ဖရေး၏ မျက်နှာကို အုပ်မိုးညှစ်လိုက်ပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် နံရံဆီသို့ ရိုက်ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။ နံရံကြီးမှာ ဖန်သားပြင်ပမာ အက်ကွဲသွားပြီး ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဍာန် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ ဂေါ့ဖရေးမှာမူ ပျော့ခွေစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"အို... အားနည်းနည်း များသွားတယ်ထင်တယ်"

ဇိဖရိဒ်က ဘာမှမဖြစ်သလို ရယ်မောရင်း လက်သည်းများကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူက သတိလစ်နေသော ကောင်လေးဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ခေါင်းကို စောင်းပြီး လှောင်ပြောင်ကြည့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ပန်ဒရက်ဂွန်မလေးက မင်းဆီမှာ ဘာတွေ့လို့ပါလိမ့်။ သူက အားနည်းတဲ့ ကောင်လေးတွေကို သဘောကျတာလား"

မောဒရက်က ဆွံ့အလျက် ကျန်ခဲ့သော ဆမ်၏ ဘေးမှ ကျော်ဖြတ်သွားသည်။ ဆမ်၏ အကြည့်များက ငြိမ်သက်နေသော နှင်း ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ နှင်း ၏ တည်ရှိမှုကပင် အခြားသူအားလုံးကို သေးသိမ်သွားစေသည်။ ဆမ်မှာ တတိယနှစ် ကျောင်းသား၊ ၄.၀ အဆင့် ဆင့်ခေါ်သူ ဖြစ်သော်လည်း နှင်း က တစ်နှစ်ငယ်သော်ငြား ၆.၅ အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလှမ်းဝေးလွန်းနေသည်။ ဇိဖရိဒ်ဆိုလျှင်လည်း ၄.၆ အဆင့်ရှိပြီး အဆင့်မြင့် ၅.၀ အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ခုခံအားရှိသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော်လည်း သူက နှင်း ၏ လက်အောက်ခံသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဂေါ့ဖရေးကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ဆမ်၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်နှင့်အတူ ကျေနပ်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

'ဟုတ်တယ်... တကယ့် ပါရမီရှင်တွေရှေ့မှာတော့ သူက ဖုန်မှုန့်ပဲ'

နှင်း ကမူ ထုံးစံအတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး သတိလစ်နေသော ဂေါ့ဖရေးကို ဂရုမစိုက်သလို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အမှိုက်သရိုက်တစ်ခုလို နံရံဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုန်းကိုသာ ဆက်ကြည့်ရင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဂေါ့ဖရေး မျက်လုံးပွင့်လာချိန်တွင် သူ၏အပေါ်၌ ငုံ့ကြည့်နေသော ကျောင်းနာပြုဆရာမ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"နိုးလာပြီလား။ စိုးရိမ်နေတာ" သူမက သက်ပြင်းချရင်း ညင်သာစွာ ပြောသည်။

ဂေါ့ဖရေး ညည်းညူရင်း ထထိုင်ကာ နာကျင်နေသော ဦးခေါင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မစိုးရိမ်နဲ့တော့ ဒဏ်ရာတွေကို ငါ ကုပေးထားပြီးပြီ။ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ နိုးထပြီးကတည်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီး သန်မာလာလို့ တော်သေးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရှိန်ပြင်းတော့ သတိလစ်သွားတာ"

သူမက ကြင်နာစွာ ပြောနေသော်လည်း ဂေါ့ဖရေးကတော့ ထိုအသံထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သနားညှာတာမှုကို ခံစားမိသဖြင့် မေးရိုးကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။

"အတန်းဖော်တွေကို တောင်းပန်လိုက်လို့ မရဘူးလား" သူမက ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားသည်။ "မင်းတို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သင့်တာလေ။ ဘာလို့—"

"တောင်းပန်ရမယ်? ကျွန်တော့်ကို ခွေးတစ်ကောင်လို ခိုင်းချင်နေတဲ့ လူတွေကိုလား!"

ဂေါ့ဖရေးက အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ကို ထိန်းကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် အော်မိသွားတယ်"

သူနာပြုဆရာမကို အော်လိုက်ရုံဖြင့် အဖြေထွက်လာမည်လား။ မဟုတ်ပေ။ သူ အဖြေကို သိပြီးသားဖြစ်သည်။ အခြားသူများတွင် သူတို့၏ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားများမှာ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် အတွေ့အကြုံ ရှိကြသော်လည်း သူက တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးပေ။ သူ၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းများက သူ သိထားသော ဗဟုသုတများကို ပြန်လည် တူးဆွနေသည်။

ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများသည် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားကြသည်။ တိုက်ပွဲများက ထိုကြီးထွားမှုကို မြန်ဆန်စေသော်လည်း တကယ့် အဓိက အထောက်အကူမှာ 'သားရဲတွင်း အမြုတေ'သာ ဖြစ်သည်။မောင့်တိန် က အနိမ့်စားအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် မောင့်တိန် ကို အဆင့်မြင့် ၄.၀ အထိ ရောက်အောင် တွန်းတင်နိုင်လျှင် 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း အခြေအနေ' နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ၅.၀ အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မောင့်တိန် ၏ ထူးခြားသော လက်နက်များက မိမိထက် ၀.၅ အဆင့် ပိုမြင့်သော ရန်သူကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာမောင့်တိန် သာ ၄.၀ အဆင့် ရောက်သွားပါက ဂေါ့ဖရေးအနေဖြင့် ၅.၅ အဆင့်ရှိသော ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဆရာအက်ဒ်ဝင် အတန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ စားပွဲပေါ်သို့ စာအုပ်ကို ပစ်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက အိုင်ဆိုဒ်ဘေးမှ လစ်လပ်နေသော ထိုင်ခုံကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး...

"ဂေါ့ဖရေး ဒန်နီရယ်လ် မနေ့က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတယ်" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။ "သူ အနားယူဖို့ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ် ခွင့်ယူလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလကုန်မှာရှိမယ့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် သူ ပြန်လာလိမ့်မယ်။ မှတ်ထားကြပါ၊ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်စာရင်းဝင်သူတွေက ကျောင်းဆင်းချိန်မှာ ထူးချွန်ဆု ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများသလို သူတို့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတွေရဲ့ အလားအလာကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးမှာ ဖြစ်တယ်။ ကြိုးစားကြ"

အတန်းထဲတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခေါင်းလေး နည်းနည်း ဆောင့်ရုံနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လူဖျင်းပဲ" ဇိဖရိဒ်က ကျယ်လောင်စွာ လှောင်လိုက်သည်။

"ဒါဆို သူ မရှိတော့ဘူးပေါ့..." အိုင်ဆိုဒ်က သူမ၏ ရွှေဝါရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် ဒေးလ် နှင့် နှင်း တို့ဘက်သို့ အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

"လူသားပုံစံ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါနဲ့ဆိုတော့ ဒါက ဖြစ်လာမှာပဲလေ" ဂေါ့ဖရေး လက်ချက်ဖြင့် တိုက်ပွဲအတန်းတွင် ရှုံးသွားသော မိန်းကလေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောသည်။ "မန်ဟက်တန်ဆိုတာ ထူးချွန်သူတွေအတွက်ပဲ၊ အဖေနာမည်နဲ့ ကြွားနေတဲ့ အမှိုက်တွေအတွက် မဟုတ်ဘူး"

"အမှိုက်က အမှိုက်ကို ပြန်ပြောနေတာလား" ဒေးလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အစ်ကိုက သူ့ကို လိုက်ရန်စတာ မင်း လူသားပုံစံ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ လက်ချက်နဲ့ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားလို့ မဟုတ်လား"

ထိုမိန်းကလေး မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ သူက ဂေါ့ဖရေးကို လှောင်ရဲသော်လည်း ဒေးလ်ကိုတော့ မယှဉ်ရဲပေ။

"အိုင်ဆိုဒ်ကြောင့်လည်း ပါမှာပေါ့" နောက်တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ကျောင်းက အတော်ဆုံး ကောင်လေးတွေက အိုင်ဆိုဒ်က သူတို့နဲ့ မနေဘဲ ဂေါ့ဖရေးနဲ့ တွဲနေလို့ ဒေါသထွက်နေကြတာ"

ဆရာအက်ဒ်ဝင်၏ အသံက ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သလို ထွက်ပေါ်လာမှသာ အတန်းထဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "နောက်ထပ် တစ်ခွန်းမှ မကြားချင်တော့ဘူး"

သူက စာချပြလွှာကို စင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး "ဒီနေ့ ငါတို့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ချီမီရာ နဲ့ ပရိုင်မယ် အကြောင်း ဆွေးနွေးမယ်။ ဒါတွေကသာလျှင်—"

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စီစီ သည် အမျိုးသမီး အိမ်သာမှအထွက် ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်အသွားတွင် စကားပြောသံတစ်ခုကြောင့် ကြက်သေ သေသွားသည်။

"ဘုရင်အဆင့် တဲ့လား!" အမျိုးသားတစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မနေ့က ဘုရင်အဆင့် တစ်ခုကို စက်က ဖမ်းမိတယ်" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တုန်လှုပ်နေသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "အစကတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ကျွန်မ မှားနေတာလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီမနက် အာဏာပိုင်တွေက ဆက်သွယ်လာတယ်၊ သူတို့ရဲ့ တိုင်းတာစက်တွေမှာလည်း မိတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကျောင်းသားရဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါက ဘယ်ဘုရင်အဆင့်နဲ့မှ မတူဘူး ဖြစ်နေတယ်"

"ဘယ်ကျောင်းသားလဲ"

"ဂေါ့ဖရေး ဒန်နီရယ်လ်... ဒုတိယနှစ် ပြောင်းရွှေ့ကျောင်းသားပဲ"

"...ဘာ?!"

ထိုအမျိုးသား၏ အာမေဍိတ်သံမှာ စီစီ၏ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သံနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။ သူမ တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်မိသည်။

'ဂေါ့ဖရေးက... ဘုရင်အဆင့် ဆင့်ခေါ်သူ ဟုတ်လား?! မဖြစ်နိုင်တာ'

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ ဘုရင်အဆင့်ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ မဟုတ်ပါလား။ တစ်ခါက ဘုရင်အဆင့် တစ်ဦးက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘုရားသခင်ဟု ကြေညာခဲ့ဖူးပြီး ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို မနည်းတားဆီးခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မကာကွယ်နိုင်သော ထိုကောင်လေးက ထိုမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူမ ကက်ဖေးတေးရီးယားသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မျက်လုံးများက အလိုအလျောက် ဇိဖရိဒ်ကို ရှာမိသည်။ ဇိဖရိဒ်က ဂေါ့ဖရေးကို အရှက်ခွဲခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။

'မဟုတ်ဘူး... ဒါ မဟုတ်နိုင်ဘူး' သူမ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ 'ဘုရင်အဆင့်? ရယ်စရာကြီး။ ဂေါ့ဖရေးက စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ စစ်သူရဲကိုပဲ နိုးထစေခဲ့တာ လူတိုင်းမြင်တာပဲ။ ဒီအတင်းပြောတဲ့ လူတွေ ရူးကုန်ကြပြီ ထင်တယ်'

သူမ စိတ်ထဲမှ ထိုသို့ ငြင်းဆိုနေသော်လည်း ထိုစုတ်ပြတ်သတ်နေသည်ဆိုသော စစ်သူရဲကပင် သူမ၏ အတန်းဖော်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူကို ဆင့်ခေါ်ခံရသည့် ပထမဆုံးရက်မှာပင် အနိုင်ယူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား! တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။