အခန်း ၄၈ - ဂျန်းနက်၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု

နှစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်... မြူနှင်းများ မပြယ်သေးသည့် အာရုဏ်ဦး အချိန်ကာလတွင် ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြောလှသော ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ ပြေးလမ်းထက်၌ ဂေါ့ဖရေး၏ အဖြူရောင် အားကစားဖိနပ်သံမှာ ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်နှင့် ထိခိုက်ကာ ခပ်တိုးတိုး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူသည် ခေါင်းစွပ်အင်္ကျီ မီးခိုးရောင်နှင့် ဘောင်းဘီအရှည်ကို ဆင်မြန်းကာ ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ နားထဲတွင်တော့ အဖြူရောင် နားကြပ်လေးတစ်စုံကို တပ်ဆင်ထားသဖြင့် ပြင်ပလောက၏ အသံများမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်မလာချင်။ အရင်က သီချင်းနားထောင်လေ့ မရှိသော်လည်း ယခုမူ ထိုခံစားချက်မှာ ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်နေသည်။ သီချင်းစာသားများက သူ့ထံသို့ ခွန်အားများ လောင်းထည့်ပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တေးသွားနှင့်အညီ လွင့်မျောပေါ့ပါးနေသည်။ သူအကြိုက်ဆုံး အဆိုတော်မှာ အိုင်ဆိုဒ် အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်သည့် ကြယ်ပွင့်အဆိုတော် ပင် ဖြစ်၏။

အဆုတ်ထဲသို့ လေများ အလုအယက် ရှူသွင်းနေရသဖြင့် ဂေါ့ဖရေးမှာ ခပ်ပြင်းပြင်း အသက်ရှူနေရသည်။ မနက် ၃ နာရီမှ ၅ နာရီအထိ ကျယ်ပြောလှသော ကွင်းကြီးကို ပတ်ပြေးရသည်မှာ မလွယ်ကူသော်လည်း ကျန်ရှိနေသည့် သုံးရက်တာကို သူ အားကုန်တွန်းတင်ချင်သည်။ အကယ်၍ အိုင်ဆိုဒ်သာ သူ့ထံ စာပို့ခဲ့လျှင် သူ အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေ့ကစ၍ သူမသည် အွန်လိုင်းသို့ပင် တက်မလာခဲ့တော့ချေ။ သူမ၏ သတင်းအစအနလေးမှ မရရှိခြင်းက သူ့ကို သေလုမတတ် ပူလောင်စေသည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် အမောတကောဖြင့် ခုံတန်းရှည်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး နောက်မှီကို မှီကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။ မီတာအနည်းငယ် အကွာရှိ အခြားခုံတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် အနက်ရောင် ခေါင်းစွပ်ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း လျစ်လျူရှုကာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ် ဂျန်းနက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ခေါင်းစွပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ပေါင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် တက်ဘလက် ဆီသို့သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

မနေ့က ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် ဂျန်းနက်သည် အိုက်ဆက်ကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ၎င်း၏ ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်းမှာ ၅.၄ ရှိပြီး အလားအလာ မှာ ၇.၅ အထိ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ 'နက်ဆပ် ကလပ်' မှ ထိပ်သီးလူငယ်များနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်ရာ အိုက်ဆက်သည် ပထမနှစ် ကျောင်းသားများထဲတွင် ပါရမီအရှိဆုံး ဖြစ်ရုံသာမက နောင်နှစ်နှစ်အတွင်း မန်ဟက်တန်၏ အရှင်သခင် ပင် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဂျန်းနက်က အိုက်ဆက်နှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာက သာမန်သတင်းစကားမျှသာ ရှိသေးသည်။ သူမအတွက် တကယ့် အရသာရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ဂေါ့ဖရေး၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"နင် ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

သူမသည် အဝိုင်းပုံ မျက်မှန်ကြီးကို အသာပင့်တင်ကာ ဂေါ့ဖရေးဘက်သို့ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ခဏတာမျှ သူမ ငြိမ်သက်သွားမိသည်။ ဂေါ့ဖရေးမှာ ခေါင်းကိုမော့ကာ မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်နေပြီး အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းရှူထုတ် လုပ်နေသည်။ ချွေးစိုနေသော ရွှေရောင်ဆံပင်အချို့မှာ နဖူးပေါ်တွင် ကပ်နေကာ မျက်ဝန်းများကိုပင် ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ ဂျန်းနက်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် တက်ဘလက်မှ စူးရှသော အချက်ပေးသံ နှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျန်းနက် တက်ဘလက်ကို အကြည့်ရွှေ့လိုက်ရာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ အနက်ရောင် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် ကိန်းဂဏန်းများက တောက်ပနေသည်။

[ဆင့်ခေါ်မှုအဆင့် - ၁၂.၁]

[ဆင့်ခေါ်မှု အလားအလာ - အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသည်။]

ဂျန်းနက်၏ ရင်ထဲတွင် ဗုံးပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် အော်ဟစ်သံကို တားဆီးရန် ပါးစပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အကြည့်ကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဂေါ့ဖရေးမှာ သူမကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်နှင့် သွားတိုးတော့သည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းကာ တုန်ယင်လာသည်။ 'နင်... နင်က ဘာကောင်လဲ' ဟု စိတ်ထဲမှ အကြိမ်ကြိမ် မေးနေမိသည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော ပါရမီမျိုးရှိသူမှာ မန်ဟက်တန်တစ်ခွင်တွင် မကြုံစဖူးသော ဆင့်ခေါ်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ထက်မက သူသည် ဆင့်ခေါ်မှု နှစ်မျိုးပြုနိုင်ရုံသာမက သုံးမျိုးပင် ပြုလုပ်နိုင်သော သုံးမျိုးဆင့်ခေါ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်သလား? အဆင့် ၁၂.၁ ရှိသော အစွမ်းထက် သားရဲမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်မှာ သေချာသည်။ သုံးမျိုးဆင့်ခေါ်သူဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား?

သူသည် အရှင်သခင်အဆင့်ရှိသော ဆင့်ခေါ်သူဖြစ်သလို 'အရိပ်ဘုရင်' လည်း ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မန်ဟက်တန်ကို အစကတည်းက လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ကစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော သားရဲနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး ဆင့်ခေါ်သူများနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

'ငါ သိသွားတာကို သူ ရိပ်မိသွားပြီလား...'

လေထဲမှ သစ်ရွက်ခြောက်လေးပမာ ဂျန်းနက် တုန်ယင်နေစဉ် ဂေါ့ဖရေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား?"

ဂျန်းနက်သည် ခေါင်းကို အတင်းခါယမ်းကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။ 'သူမသိဘူး... သူမသိဘူး...' ဟု စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေသော်လည်း ဂေါ့ဖရေးက သူမနောက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထိတ်လန့်နေမိသည်။

ဂေါ့ဖရေးမှာတော့ မျက်ခုံးပင့်ကာ ကြည့်ကျန်ရစ်သည်။ 'သူ့ဘာဖြစ်တာလဲ? ငါ့ဆီက အနံ့ထွက်နေလို့လား?' သူကိုယ်တိုင် အနံ့ကို ပြန်နမ်းကြည့်ရာ ဘာနံ့မှ မရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ယနေ့ အတန်းမတက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး 'အစိမ်းရောင် သားရဲတွင်းဂိတ်' များကို ရှာဖွေရန်သာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤတစ်ခါတွင်တော့ အိုက်ဆက်ကိုပါ ခေါ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ တကယ့် တိုက်ပွဲများကသာ အိုက်ဆက်ကို ပိုမို သန်မာစေမည် ဖြစ်သည်။ ဒေးလ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က မိမိ၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲများကို ထုတ်ဖော်၍ မရသော အခြေအနေမျိုးတွင် နောက်ပိုင်းမှ ကူညီပေးမည့် အဖော်တစ်ဦး လိုအပ်ကြောင်း သူ သင်ခန်းစာ ရခဲ့သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်... ကျောင်းသားများ အတန်းတက်ရန် သွားလာနေကြစဉ် ဂျန်းနက်သည် လှေကားနံရံကို မှီကာ လူစီနှင့် အခြားကျောင်းသူတစ်ဦးကို စကားပြောနေသည်။

"ကဲ... ဘာတွေ သိခဲ့ရလဲ? အဲဒီနှစ်ယောက်အကြောင်း ပြောပြဦး" ဟု ပီကေ ဝါးနေသော ကျောင်းသူလေးက မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် မေးလိုက်သည်။

ဂျန်းနက်က လူစီကို ကြည့်ကာ "အိုက်ဆက်ကတော့ နောက်နှစ်တွေမှာ မန်ဟက်တန်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာမယ့် ပါရမီမျိုး ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုတော့ မနှောင့်ယှက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဖြစ်နိုင်ရင် မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် လုပ်ထား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဝါး... ဒါပဲလား? အဲဒါဆို အရိပ်ဘုရင်က ဘယ်သူလဲ?" ဟု ကျောင်းသူလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။

ဂျန်းနက်က သူမတို့ကို အနီးသို့ တိုးလာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်စဉ်မှာပင် စင်္ကြံလမ်းရှိ စပီကာမှ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂျန်းနက် ဘလက်ဝုဒ် ၊ အခုချက်ချင်း ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းကို လာခဲ့ပါ။ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် နောက်မကျပါစေနဲ့။"

ထိုစူးရှသော အသံကြောင့် မိန်းကလေး သုံးဦးစလုံး ကျောက်ရုပ်ပမာ တောင့်ခဲသွားကြသည်။

ဂျန်းနက် ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး နားကြပ်များ တပ်ထားသည့် လူသုံးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့ မှ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသမီးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကြွက်သားခိုင်မာကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည်။ သူမ၏ လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်ရှည်များကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းနှောင်ထားသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဆီဘက်စတီယန်မှာမူ မှန်ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေသည်။

အမျိုးသမီးက ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ "ငါ့နာမည်က ကက်ဆီ ပါ။ အဆင့် ၁၂.၁ နဲ့ အလားအလာ အဆင့်မသတ်မှတ်နိုင်တဲ့ ကျောင်းသားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင် ပြောနိုင်မလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဂျန်းနက်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကက်ဆီက ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ အဲဒီကျောင်းသားနဲ့ ကျောင်းပြင်ပမှာ စကားပြောချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဝရမ်းမပါဘဲ ငါ့ကျောင်းသားကို စစ်ဆေးခွင့် မရှိဘူး" ဟု ဆီဘက်စတီယန်က တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

ကက်ဆီ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး "ဒီကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်မယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဒီမှာရှိနေတာကို ရှင်က ဖုံးကွယ်ထားချင်တာလား?"

"အဲဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးက မင်းတို့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ချင်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ?" ဆီဘက်စတီယန်က လှည့်ကြည့်ကာ ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ မင်းတို့ တာဝန်ပဲ။ ဒီကျောင်းမှာ ရှိနေတဲ့သူက ပညာသင်ဖို့ ရောက်နေတာ။ သူတို့ကို ပညာသင်ခွင့် ပေးလိုက်စမ်းပါ။"

ကက်ဆီက ဂျန်းနက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ပြောစမ်း... နင့်ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် နင့်အဖေ အလုပ်ပြုတ်သွားနိုင်တယ်။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ စက်ကို သာမန်ကိစ္စတွေမှာ သုံးပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အရှင်သခင်အဆင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို မသတင်းပို့ဘဲ နေခဲ့တဲ့အတွက် နင့်အဖေ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်။ အဲဒါ နင့်အမှားပဲ။"

ဂျန်းနက်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေပြီး "သူက ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားပါ... နာမည်က ဂေါ့ဖရေး ဒန်နီယယ် ၊ လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဆင့်ခေါ်သူ တစ်ယောက်ပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ကက်ဆီနှင့် အေးဂျင့်နှစ်ဦး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ဒါကို ရှင်က ဖုံးထားဖို့ ကြံနေတာလား?" ကက်ဆီက ဆီဘက်စတီယန်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီ ဂေါ့ဖရေး ဆိုတဲ့သူကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရေး အစီအစဉ်မှာ ထည့်ရမယ်။ အကယ်၍ သူသာ 'ကိန်း' ရဲ့ နောက်လိုက် ဖြစ်သွားရင် ကမ္ဘာကြီးကို ထပ်ပြီး သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်!"

ဆီဘက်စတီယန်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ "အစွမ်းထက်ပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဆင့်ခေါ်သူတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အစွဲတွေကြောင့်ပဲ 'ကိန်း' ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ပိုပြီး အင်အားကြီးလာတာ။ အာဏာပိုင်တွေက အဲဒီ ကြောက်စိတ်ကို မဖျောက်နိုင်သရွေ့ ငါတို့အားလုံး ပရမ်းပတာ လောကထဲ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"သူ့ကို ငါတို့လက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ" ကက်ဆီက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "ဒါမှမဟုတ်ရင် အထက်လူကြီးတွေကို တိုင်ပြီး ရှင် ဒီရာထူးက ပြုတ်အောင် ငါလုပ်မယ်။ ရှင်က မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပျိုးထောင်ပေးရမယ့်သူ၊ ငါတို့ ရန်သူတွေအတွက် ဘုရားတုတွေကို မွေးထုတ်ပေးရမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။"

ဆီဘက်စတီယန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ "ငါ ဒီလိုဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ" ဟု ပြောပြီး လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဂျန်းနက်နှင့် အေးဂျင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကက်ဆီသည် သူမ၏ ရုံးချုပ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီး အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ဘာလုပ်ရမည်ကို မေ့လျော့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဂျန်းနက်မှာမူ ကျောင်းလှေကားရင်းတွင် သူမ၏ လွယ်အိတ်နှင့်အတူ ရပ်နေသည်။ စင်္ကြံလမ်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အားလုံး အတန်းထဲ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ လှည့်ထွက်မည်အပြုတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူမထံသို့ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားသည်။ သူက နှုတ်ခမ်းပေါ် လက်ညှိုးတင်ကာ "ဂေါ့ဖရေးအကြောင်း ဘာမှ မပြောနဲ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဂျန်းနက်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ 'သူ ဘယ်လို သိနေတာလဲ' ဟု ထိတ်လန့်နေမိသည်။ သူမသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ထိုနေရာမှ အမြန် ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

ဆီဘက်စတီယန်ကတော့ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ အတန်းတစ်ခုရှေ့မှ ဖြတ်သွားစဉ် ကျောင်းသားများ ရန်ဖြစ်နေသဖြင့် နံရံများ ကွဲအက်ကာ ကျောက်သင်ပုန်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောင်းသားများက ကျောင်းအုပ်ကြီးကို မြင်သည်နှင့် သူတို့နေရာများတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ဆီဘက်စတီယန် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ နံရံနှင့် ကျောက်သင်ပုန်းမှာ နဂိုအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားတော့သည်။

ဤအရာမှာ ဂျန်းနက်နှင့် အေးဂျင့်များကို သူ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကာ အရာအားလုံးကို နဂိုအတိုင်း ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများအတွက်မူ ဘာမှ မပြောင်းလဲဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဆက်လက် လည်ပတ်နေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်များမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း မန်ဟက်တန်သည် ပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်များ၊ ဖျက်ဆီးမှုများ ရှိနေသော်လည်း ယနေ့တိုင် တည်တံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် အရာအားလုံးကို နောက်ပြန်လှည့်နိုင်သောကြောင့်ပင်။