အခန်း (၄၆) - မင်းကိုယ်တိုင် အစရှာတာပဲ

အိုင်ဆက်၏ ကိုယ်ရှိန်သတ်သွားကာ ညည်းတွားသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် နှာခေါင်းမှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အော်ဝင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ထခိုင်းလို့လဲ!"

အော်ဝင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း အိုင်ဆက်ရှိရာသို့ တစ်ခဏချင်း အရောက်လှမ်းကာ ခြေထောက်ဖြင့် ပတ်ကန်လိုက်သည်။ သို့သော် ပင့်ကူအိမ်မျှင်တစ်ခုက သူ၏ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်နှင့် ကပ်သွားစေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုင်ဆက်က ဖျတ်ကနဲ ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာကျက်ဆီသို့ ပင့်ကူမျှင်တစ်ခု ပစ်လွှတ်ကာ ကျောင်းသားများ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဝေ့ဝဲပျံတက်၍ ဂေါ့ဖရေး၏ ဘေးနားတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"သူက အမြဲတမ်း အရိုက်ခံနေရတဲ့ကောင်လို့ ကြားထားတာ၊ အခုကြည့်ရတာတော့ ထင်သလောက် မပျော့လှဘူးပဲ"

ဒေးလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်တော့ အော်ဝင်သည် ပင့်ကူအိမ်ထဲမှ ခြေထောက်ကို အတင်းရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အိုင်ဆက်အား သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ အိုင်ဆက်သည် စီနီယာတစ်ဦး၏ ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်အောက်တွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

"ဒေးလ်... မင်း ငါ့အပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ငါမမေ့သေးဘူး။ မင်းက ကြောက်နေလို့ ငါ့ကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခဲ့တာပဲ။ ကျောင်းခေတ္တနားရတာက မင်းအတွက် တော်တော့်ကို သင့်တော်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်လို့ ငါထင်ထားတာ၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကို ထပ်ပြီး အကျပ်မကိုင်နဲ့"

ဂေါ့ဖရေးက တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုရင်း သူ၏ ညာဘက်လက်ကို အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်လိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို ကြောက်ရမယ် ဟုတ်လား?"

ဒေးလ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ "မင်းတော့ သေပြီသာမှတ်!"

သူသည် 'ပဲ့တင်သံ' ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ လက်မ ၂၀ နီးပါး ရှည်လျားသော သူ၏ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ၏ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သည့် ဦးချိုများသည် နဖူး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ခြေထောက်များသည် အရိုးများကိုပင် အလွယ်တကူ ကြေမွစေနိုင်သော ခွာကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်။

အော်ဝင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း တောက်ပသော စိန်ကင်းမြီးကောက်၏ အခွံများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ နောက်ကျောမှ ကင်းမြီးကောက် အဆိပ်ဆူးကြီးက ခြိမ်းခြောက်နေသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဒေးလ်၏ နောက်လိုက်များသည်လည်း အသီးသီး 'ပဲ့တင်သံ' ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြရာ လက်သည်းများ၊ အမြီးများ၊ ဦးချိုများနှင့် အချို့ဆိုလျှင် အတောင်ပံများပင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထမင်းစားဆောင်အတွင်း၌ မာနာစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ဂေါ့ဖရေးနှင့် အိုင်ဆက်ဆီသို့ စုပြုံတိုးဝင်လာကြတော့သည်။

အိုင်ဆက်သည်လည်း 'ပဲ့တင်သံ' ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပြောင်လက်တောက်ပသော အဝါရောင်နှင့် အမည်းရောင် ရောယှက်နေသည့် ပင့်ကူခြေထောက် ရှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်မှ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် သုံးမီတာနီးပါး မြင့်မားသွားပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့ မင်းကို သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ပြီ!"

ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် ဂေါ့ဖရေးကို ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေးက လက်ပြန်တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့် ထိုကျောင်းသားမှာ လွင့်စင်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားသည်။ ထို့နောက် ဂေါ့ဖရေးက နောက်ထပ် ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ဆွဲညှစ်ကာ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ မတင်လိုက်သည်။

ဂေါ့ဖရေး၏ ထိုမျှလောက်သော ခွန်အားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဒေးလ်၏ မျက်လုံးများမှာတော့ ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

'သူ့မှာ ဆင့်ခေါ်သူရဲ နှစ်ယောက်ရှိတာပဲ၊ သန်မာမှာပေါ့။ ဒေးလ်... မင်းကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အမှန်တရားကို မျက်ကွယ်ပြုနေပြန်ပြီ' ဟု စီစီက သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ တွေးလိုက်သည်။

ဂေါ့ဖရေးက ထိုကျောင်းသားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားဖြင့် ဆောင့်ချလိုက်ရာ သတိလစ်သွားတော့သည်။ အခြားသူများက ကြောက်လန့်ပြီး မတိုက်ရဲတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဒေးလ်က အိုင်ဆက်ကို ဦးတည်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးမှ လျှပ်စီးတန်းများ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် ဂေါ့ဖရေးသည် မောင်တိန်း၏ 'အာခီးလီးစ် ဒိုင်း' ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ လျှပ်စီးများ ဒိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် 'ပဲ့တင်ပြန်ခြင်း' အာနိသင်ကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျှပ်စီးတန်းများစွာ ကွဲထွက်သွားပြီး အပြာရောင် မြွေနဂါးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းကာ ဘာမှမပြင်ဆင်ထားသော ကျောင်းသား သုံးဦးကို ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

တစ်ဆောင်လုံးတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အာမေဍိတ်သံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ထိုဧရာမဒိုင်းကြီးကို ဒေးလ်ဆီသို့ ရှိသမျှအားဖြင့် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ဒေးလ်က လျှပ်စီးများဖြင့် ထိုဒိုင်းကို ဖမ်းယူကာ သေမင်းတမန် စက်ဝိုင်းချပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လေထုကို ခွဲထွက်ကာ အစားအစာများ တင်ထားသည့် ကောင်တာကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီးနောက် ဂေါ့ဖရေးဆီသို့ ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်းလာသည်။

'ဒါကို ဖမ်းကြည့်စမ်း!' ဒေးလ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း ဂေါ့ဖရေးက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဒိုင်းကြီးမှာ ရွှေရောင်အလင်းမှုန်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ အော်ဝင်ကလည်း ဘယ်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာကာ ဂေါ့ဖရေး၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ထိုးလိုက်သလို အဆိပ်ဆူးဖြင့်လည်း ပေါင်ကို ထိုးနှက်ရန် ကြိုးစားသည်။ ထိုစဉ် ဂေါ့ဖရေး၏ ခါးအောက်ပိုင်းမှ ခြေထောက်အထိ ထူထဲသော ရွှေရောင်သံချပ်ကာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ အဆိပ်ဆူးမှာ သံချပ်ကာကို ထိမှန်ပြီး အရာမထင်ဘဲ လွင့်ထွက်သွား၏။ ဂေါ့ဖရေးက တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရင်း မောင်တိန်း၏ ဓားရှည်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

'အဖြူရောင် မာနာဓား'စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အော်ဝင် အားကိုးရသည့် စိန်အခွံကြီးမှာ ဖန်ခွက်ကဲ့သို့ ကြေမွသွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

'မင်း သူ့ကို မတိုက်ခဲ့သင့်ဘူး' စီစီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဒေးလ်က လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လျှပ်စီးများ ပါဝင်သော သူ၏ ခွာကြီးများဖြင့် ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ဂေါ့ဖရေးက ဓားရှည်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ဒဏ်ချက်ကြောင့် ဓားမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသည်။ ဂေါ့ဖရေးက မတွန့်ဆုတ်ဘဲ 'လျှပ်စီးပေါင်းစပ်မှု' ကို သုံးကာ ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ရာ ထိုကန်ချက်ကြောင့် ကြမ်းပြင်မှာ အက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ သူသည် ဓားရှည်ကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဓားသွားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားလက်ကိုင်ရိုးကို တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ အသုံးပြုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဒေးလ်၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ အားပြင်းစွာ ကျရောက်သွားသဖြင့် ဒေးလ် သွေးအန်သွားရတော့သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ခေါင်းခွံကို ခွဲပစ်မယ်!"

ဒေးလ်၏ ဦးချိုနှစ်ခုကြားတွင် လျှပ်စီးလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဂေါ့ဖရေးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေးက လျှပ်စီးလုံးကို အနားကပ်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ဒေးလ်နှင့် နီးကပ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဓားလက်ကိုင်ရိုးဖြင့် ဒေးလ်၏ ဦးခေါင်းကို အားဖြင့် ဆော်ထည့်လိုက်သည်။ ဒေးလ်၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ဒူးထောက်ကျသွားကာ ခေါင်းကို အုပ်ထားရတော့သည်။ ဂေါ့ဖရေးက သူ့အပေါ်မှ မိုးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်တိုင် အစရှာတာပဲ"

ဂေါ့ဖရေး၏ ခြေထောက်က ဒေးလ်၏ မေးစေ့ကို ပင့်ကန်လိုက်ရာ ဒေးလ်မှာ လေထဲတွင် ပတ်ချာလည်လျက် ထမင်းစားဆောင် တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် အရှိန်ဖြင့် ကျရောက်ပြီးမှ နံရံကို ဆောင့်ကာ ပုံလျက်သား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် သတိမလစ်သေးသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ခံစားနေရသည့် နာကျင်မှုများကတော့ သူ အရှက်တကွဲ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

'စီစီသာ ကူညီခဲ့ရင်... ငါ ဒီလောက် လူပုံအလယ်မှာ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။ အိုင်ဆိုဒ်က သူ့ကို ကူညီထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ပန်ဒရက်ဂွန်တွေမှာ အားလုံးရှိတာပဲ။ ဂေါ့ဖရေး ဒီလောက်သန်မာနေတာ သူမကြောင့်ပဲ!'

ထိုအတောအတွင်း ဂေါ့ဖရေး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အိုင်ဆက်သည် ညည်းတွားနေသော ကျောင်းသား ငါးဦး၏ အလယ်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုကျောင်းသားများမှာ အိုင်ဆက်၏ ပင့်ကူခြေထောက်များဖြင့် ထိုးနှက်ခံထားရကာ ပင့်ကူအိမ်များဖြင့် စားပွဲ၊ နံရံများနှင့် ကပ်လျက် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ပင့်ကူအိမ်ထဲတွင် မိနေသည့် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်နှာကျက်တွင် တွဲလောင်းကျနေ၏။ ယူနီဖောင်းများ စုတ်ပြဲကာ ဒဏ်ရာများ ရနေသော်လည်း အိုင်ဆက်၏ မျက်နှာတွင်တော့ အပြုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ဂေါ့ဖရေးကို လက်မနှစ်ဖက် ထောင်ပြလိုက်သေးသည်။

စီစီသည် ရုတ်တရက် စားပွဲမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော ကောင်တာဆီသို့ ကျော့ရှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ ဗန်းကို တည်ငြိမ်စွာ ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂေါ့ဖရေးကို ကြည့်ကာ...

"တိုက်ပွဲက ကြည့်လို့ကောင်းသားပဲ"

သူမက ခပ်တိုးတိုးရယ်ရင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဂေါ့ဖရေး၏ အသံကြောင့် တန့်သွားရသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

သူမ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂေါ့ဖရေးက လက်နှစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ သူမဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ အိုင်ဆက်ကလည်း နောက်က ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

"ဟိုလူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို ဆေးခန်းပို့လိုက်"

ဂေါ့ဖရေးက သူမကို တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ စီစီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရ၏။ ဂေါ့ဖရေးက သူမကို အမိန့်ပေးလိုက်တာလား? သူက ဘယ်သူမို့လို့ သူမကို အမိန့်ပေးဝံ့ရတာလဲ?! သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများကြောင့် တွန့်ရှုံ့သွားသော်လည်း ဂေါ့ဖရေး၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ရန် သတ္တိမမွေးနိုင်ခဲ့ပေ။