အိုင်ဆက်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "အတန်းထဲက လူမိုက်ကို ကျွန်တော် ပညာပေးပြီးကတည်းက ဘယ်သူမှ လာမရှုပ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမှုတွေက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်တောင် သန်မာလာစေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ!"
အိုင်ဆက်က ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်ကလဲ"
အခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်လျက် ဂေါ့ဖရေးက မေးလိုက်သည်။ ရှေးရိုးစွဲဆန်လှသည့် ဒီလိုဦးညွှတ်ဂါရဝပြုမှုတွေက အာရှဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ မဟုတ်ပါလား။
"ဪ... ကျွန်တော့်အမေက အာရှသူလေ၊ သူက စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ထားတာ။ အမေ့လက်ရာက တကယ်ကောင်းတာ စီနီယာ၊ ကျွန်တော်—"
"တော်ပြီ၊ မလိုဘူး"
ဂေါ့ဖရေးက စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "လေ့ကျင့်ရေးကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့"
သူသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ အဝတ်အစားများကို ဗီရိုထဲ သေသေသပ်သပ် စီထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေချိုးပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲလိုက်ကာ မျက်နှာကျက်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ ကမ်းခြေညကိစ္စပြီးကတည်းက သူနှင့် အိုင်ဆိုဒ်တို့သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် စကားပြောဖြစ်ကြသော်လည်း သူမကို မြင်တိုင်း လက်ဖဝါးထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားနေရသည်။ သူမလက်ကို ဆွဲကိုင်ထားချင်သည့် ဆန္ဒက တားမရဆီးမရ။ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ဂေါ့ဖရေးသည် ဗယ်လစ္စတာ၏ အဆောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အဆုံးသတ်ရှိ တံခါးတစ်ချပ်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တံခါး၏ တစ်ခြမ်းမှာ သစ်သားအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီး ကျန်တစ်ခြမ်းမှာတော့ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းသဖွယ် မာကျောနေသည်။ တံခါးနှစ်ချပ်ဆုံရာတွင်တော့ ဓားကြီးတစ်လက်၏ ပုံရိပ်က မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေ၏။ ထိုနေရာသို့လာတိုင်း သူ့အတွင်းစိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာတတ်သောကြောင့် သူ မကြာခဏ မလာဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထိုတံခါးနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေမည့် စစ်သူရဲ၏ စွမ်းအားနှင့် အစွမ်းများကို သူ တွေးတောမိသည်။ သူ အကြာကြီး လျစ်လျူရှုထားခဲ့သော်လည်း ယနေ့ညတွင်မူ ထိုနေရာတွင် ခြေစုံရပ်မိသည်။
မည်သူမှ မပြောသော်လည်း ဤ 'ဓားကြီးစစ်သူရဲ' သည်လည်း ထူးခြားသည့် 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း' စွမ်းအား ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ သိနေသည်။ များသောအားဖြင့် ဆင့်ခေါ်သူများတွင် လူပြောနည်းသော်လည်း အမြဲတမ်း အသက်ဝင်နေတတ်သည့် 'အပြန်အလှန် အမှီသဟဲပြုခြင်း' ဟူသော စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဆင့်ခေါ်သူအား မိမိဆင့်ခေါ်ထားသည့် သတ္တဝါ၏ ကိုယ်ကာယခွန်အား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရရှိစေသည့် စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် မောင်တိန်းထံမှ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ဗယ်လစ္စတာထံမှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်မြင့် တစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပြီဖြစ်သည်။ ဆင့်ခေါ်စစ်သူရဲတွေ များလာလေလေ၊ တစ်ဦးချင်းစီကရသည့် ရာခိုင်နှုန်း နည်းသွားပါစေဦးတော့၊ စုစုပေါင်းခွန်အားကတော့ ပိုမိုကြီးမားလာဦးမည်သာ။ ဤသည်မှာ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ တစ်ကောင်ထက်ပို၍ ပိုင်ဆိုင်ရခြင်း၏ စစ်မှန်သော အားသာချက်ပင်။
သို့သော် သူ၏ နဖူးတွင် အရေးအကြောင်းများ ထင်သွားသည်။ 'သက်မဲ့ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါအကြောင်း ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ကျောင်းကလည်း ရွှေရောင်လေးသည်တော် ဗိုလ်မှူးကြီးတွေရဲ့ အဆင့်ကိုပဲ သိထားကြတာ... ဒီနန်းတော်ကြီး ကိုယ်တိုင်မှာရော အဆင့်ရှိမလား'
သူသည် စိတ်အာရုံဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင်တိုင်လုံးကြီးများဖြင့် ခန့်ညားလှသော အဖြူရောင်နန်းတော်ကြီးရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်မိသည်။ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်အမှောင်ထုကြီး ဖြစ်ပြီး ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါက အလယ်တွင် လွင့်မျောနေတတ်သည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။ သို့သော် သူ၏ နယ်ပယ်မှာမူ ထူးခြားနေသည်။ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို နေမင်းကြီး၏ ရောင်ခြည်တော်များ ဖြာကျနေသကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။ သို့သော် သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနေရာသည် အဆုံးအစမဲ့နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနားသတ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏မိခင် ပြောပြဖူးသော 'သိရှိခြင်း' နှင့် 'မသိရှိခြင်း' ကို ပိုင်းခြားထားသည့် ဝိညာဉ်၏ အနားသတ်မျဉ်းပင်။ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများ၏ အလွန်သို့ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုကြီးကို ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရလေသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဂေါ့ဖရေးသည် လွယ်အိတ်ကို လွယ်ကာ အိုင်ဆိုဒ်နှင့်အတူ ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်လာသည်။ သူက နားကြပ်တစ်ဖက်တပ်ကာ ဖုန်းကို ပွတ်နေ၏။ အတန်းတံခါးဝသို့ အကွေ့တွင်တော့ စိမ်းဖန့်ဖန့် လက်သီးတစ်ချက်က သူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းကွဲသွားပြီး သူ နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားသည်။
"ငါ ပြန်လာပြီဟေ့!"
စီဖရိက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေးကို အငြိုးရှိနေသူများကလည်း ဝိုင်း၍ လှောင်ပြောင်ကြသည်။ စီဖရိ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်နေပြီး နံရံဆီသို့ လွင့်စင်သွားလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဂေါ့ဖရေးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေ၏။ သို့သော် အိုင်ဆိုဒ်၏ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေမှုကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူ ဘာမှမစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် အိုင်ဆိုဒ်၏ ခြေထောက်က ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး စီဖရိ၏ ရင်ဘတ်ကို ကန်ကျောက်လိုက်သည်။ လေထုပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသလား မှတ်ရသည်။ ရိုက်ခတ်မှုက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ကျောင်းသားများ သတိမပြုမိခင်မှာပင် စီဖရိသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အဆောက်အဦးအပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ကျသွားလေပြီ။
အိုင်ဆိုဒ်သည် လျင်မြန်လွန်းလှသော အရှိန်ဖြင့် မာလ်ဒရက်ဒ်၏ ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ အတန်းထဲက ကျောက်သင်ပုန်းနှင့် ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုဒဏ်ချက်က ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် နံရံပင် ပေါက်ထွက်သွားပြီး မာလ်ဒရက်ဒ်၏ ခေါင်းမှာ ဘေးခန်းရှိ ဂီတအဖွဲ့ကျောင်းသားများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်သွားတော့သည်။ အိုင်ဆိုဒ်က သူ့ကို ခုနက လှောင်ရယ်နေသူတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။
"သူ ရူးသွားပြီ!"
ဒေးလ်က ထိတ်လန့်တကြား ထရပ်လိုက်ပြီး အော်ဝင်ကလည်း နောက်က လိုက်လာသည်။ ဒေါသထွက်နေသော အိုင်ဆိုဒ်၏ အကြည့်အောက်တွင် အားလုံး တုန်လှုပ်နေကြ၏။ ဂီတခန်းထဲရှိ စနိုးသည်လည်း မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
အိုင်ဆိုဒ်က ကျောင်းသားများရှိရာသို့ နောက်ထပ်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်စဉ်မှာပင် ဂေါ့ဖရေးက သူမ၏ ပုခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ဝဲပျံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂေါ့ဖရေး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ တစ်တန်းလုံး သွေးပျက်သွားကြ၏။ ဤသည်မှာ လက်သီးချင်းထိုးသည့်ပွဲတွင် နျူကလီးယားဗုံး ထုတ်ပြလိုက်သည်နှင့် မခြားပေ။
"အိုင်ဆိုဒ်!"
စင်္ကြံလမ်းဘက်မှ အက်ဒ်ဝင်၏ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းကို လိုက်ခဲ့!"
"နေဦး... ဟိုကောင်တွေက အရင်စတာကို ဘာလို့ သူက အပြစ်ရှိတာလဲ!"
ဂေါ့ဖရေးက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"
အိုင်ဆိုဒ်က ဂေါ့ဖရေး၏ လက်ဖဝါးကို ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ အက်ဒ်ဝင်ကတော့ ကျန်ရှိနေသည့် ကျောင်းသားများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ လိုက်သွားတော့သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းတွင် အိုင်ဆိုဒ်သည် ဆီဘက်စတီယန်၏ ရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။
"အက်ဒ်ဝင်က ဖြစ်သမျှကို တိုင်ချက်ဖွင့်ထားတယ်။ မင်းဘက်ကလည်း ရှင်းပြချက်ကို ကြားချင်တယ်"
"ကျွန်မကို အရင်လာတိုက်ခိုက်လို့ ပြန်တုံ့ပြန်တာပါ"
အိုင်ဆိုဒ်က ပြတ်သားစွာ ဖြေသည်။
ဆီဘက်စတီယန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "တိုက်ခိုက်ခံရတာ ဂေါ့ဖရေး မဟုတ်ဘူးလား?"
"ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်တာလို့ပဲ သတ်မှတ်တယ်"
အိုင်ဆိုဒ်၏ လေသံက စူးရှနေသည်။
"မင်း စိတ်တွေ အရမ်းတင်းကြပ်နေပုံရတယ်။ အိမ်ကိုပြန်ပြီး ငါးရက်လောက် အနားယူလိုက်ပါ။ ခရီးစဉ်အတွင်းမှာ တိုက်ပွဲတွေကြောင့် မင်း ပင်ပန်းနေမှာပဲ"
ဆီဘက်စတီယန်က စာရေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် အိုင်ဆိုဒ်က ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်မ မသွားချင်ဘူးဆိုရင်ကော?"
"မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။ ဒါက မင်းမိဘတွေရဲ့ အမိန့်ပဲ။ သူတို့စကားကို နားမထောင်တာက မင်းအတွက် မကောင်းဘူး"
အိုင်ဆိုဒ်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်မိသည်။
နားချိန်တွင် ဂေါ့ဖရေး၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။ အိုင်ဆိုဒ်သည် နောက်ငါးရက်အထိ အတန်းတက်ရမည်မဟုတ်ဘဲ စာမေးပွဲနီးမှ ပြန်လာမည်ဆိုသည့် အက်ဒ်ဝင်၏ စကားကို သူ ကြားယောင်နေမိသည်။ အခြားသူတွေ ရန်ဖြစ်လျှင် အရေးမယူဘဲ အိုင်ဆိုဒ်ကိုမှ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရသနည်း။ ဤသည်မှာ ကျောင်း၏ စည်းကမ်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ မိဘများကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။
သူ ထမင်းစားဆောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်စဉ်မှာပင် အိုင်ဆက်၏ စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော ဒေးလ်နှင့် အော်ဝင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အတွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စနိုးကိုလည်း မန်ဟက်တန်ဘုရင်က ခေါ်သွားသည်ဟု သတင်းများ ကြားနေရသည်။
"မင်းမှာ လက်ပါးစေရှိနေမှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး။ မင်းကိုယ်မင်း အကြီးအကဲ ထင်နေတာလား"
ဒေးလ်က လှောင်ပြောင်ရင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အိုင်ဆက်၏ မျက်နှာကို လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးပစ်လိုက်ရာ အိုင်ဆက်မှာ အခြားစားပွဲတစ်ခုပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ အိုင်ဆက်၏ နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ဒူးထောက်လျက် ညည်းတွားနေမိသည်။
"အိုင်ဆိုဒ်လည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်!"
ဒေးလ်က ရယ်မောရင်း ထမင်းစားဆောင်တွင် ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများ မထုတ်ရဟူသည့် တားမြစ်ချက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ မပါရင် မင်း ဘယ်လောက် စွမ်းမလဲ ကြည့်ရအောင်"
အော်ဝင်က ပြုံးလိုက်စဉ် အခြားကျောင်းသား ဆယ်ယောက်ခန့်ကလည်း မလိုတမာ အကြည့်များဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ဂေါ့ဖရေးက သူတို့အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ အိုင်ဆက်ကိုသာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ထစမ်း၊ အိုင်ဆက်"