နံနက်ခင်းအချိန်တွင် အက်ဒ်ဝင်သည် စီရင်ထုံးကျောက်ဖျာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး တံတားထက်၌ ထိုင်ကာ ရှုခင်းကြည့်ရင်း နံနက်စာ စားနေသည့် လူငယ်လေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"တခြားသူတွေကတော့ ပြန်ကုန်ကြပြီ။ မင်းက အပြင်ထွက်ပြီး အမှတ်တွေ မရှာတော့ဘူးလား"
သူ့မေးခွန်းကို ဂေါ့ဖရေးက "မသွားသေးဘူး" ဟုသာ အမြဲပြန်ဖြေခဲ့သည်မှာ လေးရက်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင်မူ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဂေါ့ဖရေးသည် အိပ်စက်ခြင်းမပြုမီ သုံးနာရီဆက်တိုက် တရားမှတ်နိုင်လာခဲ့သည်။ ယခင်က မိနစ်နှစ်ဆယ်မျှသာ တရားမှတ်နိုင်ခဲ့ရာမှ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်းပင်။ သူသည် ကျောက်တံတားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး စခန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ အိုင်ဆိုဒ်၏ သားရဲသတ်ကွင်းအတွင်း၌ ပုံထားသည့် သားရဲအလောင်းပုံကြီးများကို သူ ခပ်စောင်းစောင်း ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမတင်မကဘဲ အခြားကျောင်းသားများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေသူများကို အတန်းဖော်အများအပြားက ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးနေကြသည်။
"ဒီမနက် ဆရာအက်ဒ်ဝင် ပြောတာတော့ အိုင်ဆိုဒ်က အမှတ် ၆၅၀ တောင် ရနေပြီတဲ့။ ပန်ဒရက်ဂွန် အိမ်တော်ကလူတွေကတော့ တကယ့်ကို ဘီလူးသတ္တဝါတွေပဲ။ သူမနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲနော်" ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက သူ့သူငယ်ချင်းများကို ပြောနေသည်။
"သူမက ဒီကျောင်းမှာ အသန်မာဆုံးထဲက တစ်ယောက်လေ။ ငါတို့က သူမနဲ့ တစ်ခန်းတည်း အတူတူတက်ရတာကိုက အခွင့်ထူးခံတွေပဲ" ဟု မိန်းကလေးတစ်ဦးက ရင်ဘတ်လက်ကလေးပိုက်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟေး... ကြည့်ရတာ စနိုးကတော့ ဒုတိယ သေချာနေပြီ။ သူက အမှတ် ၄၀၀ ရထားပြီးပြီ၊ စီစီ ကတော့ ၂၈၀ တဲ့။ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယကတော့ သိသာနေပြီပဲ။ တကယ်လို့ ဒေးလ်တို့၊ မယ်လ်ဒရက်တို့၊ အော်ဝင်တို့နဲ့ ဆီးဖရိတို့သာ ရှိနေရင် ဒီထက်ပိုပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်မှာ။ အထူးသဖြင့် ဒေးလ်ပေါ့" ဟု နောက်ထပ် ကျောင်းသားတစ်ဦးက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ဂေါ့ဖရေးကတော့ အဲ့ဒီ ကျောက်ဖျာပေါ်မှာပဲ ထိုင်ပြီး ဝမ်းနည်းနေတာနဲ့ လေးရက်တောင် ကုန်သွားပြီ။ သူကတော့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက် စာရင်းကနေတောင် ပြုတ်သွားပြီ။ မကြာခင် ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်နေရာထိ ကျသွားတော့မှာ" ဟု ထိုကျောင်းသားက ဆက်ပြောနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တံတောင်နှင့် လှမ်းတိုက်လိုက်သည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂေါ့ဖရေးက ဘေးနားမှ လျှောက်သွားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားလေသည်။
ဂေါ့ဖရေး ကြားသွားတာလား။ ထိုကျောင်းသားအနေဖြင့် ဂေါ့ဖရေး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်သူရဲများကို ရင်မဆိုင်လိုပေ။ လေးသည်တော်က စီဆီလ်၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲဆီသို့ မြားများ တရစပ်ပစ်သွင်းပုံနှင့် ဒိုင်းကိုင်စစ်သည်က လူစီ၏ သားရဲလက်သည်းကို ဖြတ်ချလိုက်ပုံကို တွေးမိရုံနှင့်ပင် ကျောချမ်းလှသည်။
ထိုစဉ် ဂေါ့ဖရေးသည် အက်ဒ်ဝင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အက်ဒ်ဝင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်ကြည့်ကာ...
"နောက်ဆုံးတော့ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီပေါ့?"
"ကျွန်တော့် အမှတ်တွေကို သုံးချင်လို့ပါ"
ဂေါ့ဖရေး၏ စကားကြောင့် အက်ဒ်ဝင် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။ "ဘာ! မင်းက အများကြီး နောက်ကျနေတာကို အမှတ်တွေကိုပါ သုံးလိုက်ရင် ဘယ်တော့မှ လိုက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗယ်လစ္စတာကို အထက်တန်းစားအဆင့် ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ မာနာပါတဲ့ အမြုတေတွေကို လိုချင်ပါတယ်"
"ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းရဲ့စွမ်းအားက အဆင့် 5.0 ပဲရှိသေးတာ။ 5.4 အထိ မြှင့်ဖို့ဆိုရင် အမှတ် ၇၀ ကုန်လိမ့်မယ်" ဟု ဂေါ့ဖရေး စိတ်မပြောင်းတော့သည်ကို သိသဖြင့် အက်ဒ်ဝင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို 'ရက်ပ်တာ ချောက်ကမ်းပါး' ဆီကိုလည်း ပို့ပေးစေချင်ပါတယ်" ဟု ဂေါ့ဖရေးက သူ၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်မြေပုံပေါ်ရှိ အန္တရာယ်ဇုန်တစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။ ရက်ပ်တာ ချောက်ကမ်းပါးတွင် အဆင့်မြင့် ရက်ပ်တာများနှင့် အက်ဆစ် သို့မဟုတ် မီးတောက်များ မှုတ်နိုင်သည့် မျိုးကွဲများစွာ ရှိသည်။ ထိုနေရာသည် အနိမ့်စားအဆင့်များအတွက် အလွန်အန္တရာယ်များသည့် နေရာဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒါအတွက်ကတော့ အမှတ် ၁၀ ကုန်မယ်"
ဂေါ့ဖရေးသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ လျှိုမြောင်ကြီးများနှင့် ရက်ပ်တာများ ခိုအောင်းရာ ဂူပေါက်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် စီရင်ထုံးပုံရိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး သတ္တုသံကြည်လင်စွာဖြင့် ဗယ်လစ္စတာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ဧရာမလေးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ကိုင်ထားသည်။
အမြုတေကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဗယ်လစ္စတာ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ အဆင့် ၅.၄ တွင် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ၅.၅ အထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂေါ့ဖရေး မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။ ဒါက အဆင့်မြင့် အဆင့်ပဲ! အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့မှုနှင့် စုဆောင်းထားသော မာနာများက အမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဗယ်လစ္စတာ၏ အရပ်အမောင်းမှာ ပြောင်းလဲမသွားသော်လည်း သူ၏ ရွှေရောင်ဦးထုပ်ဆောင်း ပါးပြင်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် နေမင်းနှစ်စင်း၏ ပုံရိပ်များ ထွင်းထုလျက်သား ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်ဝင်းပနေသည်။ ဦးထုပ်ပေါ်ရှိ သရဖူတွင်လည်း ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်နှင့် ပိုမိုမြင့်မြတ်သည့် ထွင်းထုမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူကိုင်ဆောင်ထားသော လေးကြီးမှာလည်း ပိုမိုခန့်ညားလာပြီး အထက်နှင့်အောက်တွင် အကြေးခွံပုံစံ အနုစိတ် လက်ရာများ ပေါ်လာသည်။
မာနာစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုကြောင့် ရက်ပ်တာ အကောင်တစ်ဒါဇင်ကျော် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အများစုမှာ ရက်ပ်တာခေါင်းဆောင်များဖြစ်ပြီး မီးမှုတ်ရက်ပ်တာ သုံးကောင်လည်း ပါဝင်သည်။ ဗယ်လစ္စတာသည် အဖြူရောင်ငှက်မွှေးများ တပ်ဆင်ထားသည့် သစ်သားမြားတစ်စင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ မြားခေါင်းမှာ ခရုပတ်ပုံစံဖြစ်ပြီး အလွန်ထက်မြက်လှရာ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားပါက ပြန်ထုတ်ရန် မလွယ်ကူသလို အသက်ရှင်ဖို့လည်း ခဲယဉ်းလှသည်။ သူသည် မြားသုံးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
မြားများ လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြားကိုးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ဖြာထွက်ကာ ရက်ပ်တာခေါင်းဆောင် ကိုးကောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည်။ မြားများသည် သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ တံကျင်လျှိုသကဲ့သို့ စိုက်ဝင်သွားစေသည်။ မည်သည့်အကောင်မျှ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဟင်း... ဒီစွမ်းရည်အသစ်ကိုတော့ 'မြားခွဲပစ်ချက်' လို့ပဲ ခေါ်ရတော့မယ်" ဟု ဂေါ့ဖရေးက ရေရွတ်ရင်း အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "၁၈ မှတ် ရပြီ..."
သူ့ဘေးရှိ စီရင်ထုံးအတွင်းမှ မောင်တိန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ယောက်သား အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်ကြသည်။ လေထဲတွင်ပင် ဂေါ့ဖရေးသည် 'ပဲ့တင်သံ' စွမ်းရည်ကို သုံးကာ မောင်တိန်း၏ သံချပ်ကာနှင့် ဓားရှည်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားပြီး သူ့ကို ကိုက်ဖြတ်ရန် စောင့်နေသည့် ရက်ပ်တာတစ်ကောင်ကို ဖိချေလိုက်သည်။
"ထပ်သတ်ကြရအောင်! ဗယ်လစ္စတာ... 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း' ကို သုံးပြီး မင်းရဲ့စစ်သည်တွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်!"
ဗယ်လစ္စတာသည် ချက်ချင်းပင် အမှောင်အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး လေးသည်တော် ဆယ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် ဧရာမလေးကြီးများကို အသင့်ပြင်ကာ ရက်ပ်တာများ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်စေသည့်၊ ကျောက်ဆောင်များနှင့် တစ်ပါတည်း တွဲကပ်သွားစေသည့် ပြင်းထန်သော မြားချက်များကို ပစ်လွှတ်ကြတော့သည်။
"မောင်တိန်း!" ဟု ဂေါ့ဖရေးက အော်ဟစ်ကာ မီးလုံးတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းရင်း မီးမှုတ်ရက်ပ်တာတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကို ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။ မောင်တိန်းကလည်း 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း' ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်တယ်များ ပွင့်လာသည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ခြေသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒိုင်းကိုင်စစ်သည် ငါးဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ပခုံးချပ်ကြီးများ၊ ခန့်ညားသော ဦးထုပ်များနှင့်အတူ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများက ဒေါသတကြီး တောက်ပနေသည်။ သူတို့၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်များမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေပြီး ဓားနှင့် ဒိုင်းကို တိုက်ခိုက်ကာ ရှေ့သို့ တင့်ကားကြီးများကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ အရပ် ၄ ပေ၊ ၅ ပေခန့်ရှိသော ရက်ပ်တာများသည် ထိုစစ်သည်များ၏ ရှေ့တွင် အရုပ်မလေးများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကြရသည်။
ဂေါ့ဖရေးက ရပ်တန့်ကာ ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခန့်ညားထည်ဝါသော စစ်သည်တော် အလုံးအရင်းက သူ့ဘေးတွင် တိုက်ပွဲဝင်ပေးနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှပေတော့သည်။
ဒုတိယပတ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကျောင်းသားအားလုံး စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသဖြင့် တစ်စခန်းလုံး ဆူညံနေသည်။ သားရဲအလောင်းများ တင်ဆောင်ထားသော ကုန်ကားကြီး ခြောက်စီးမှာ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်စီးမှာလည်း ထက်ဝက်ခန့် ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။
လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်နေသော စီစီသည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အက်ဒ်ဝင်ကို မကြည့်ဘဲ အိုင်ဆိုဒ်နှင့် စနိုးကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။ 'အိုင်ဆိုဒ်ကတော့ ပထမ သေချာတယ်၊ စနိုးက ဒုတိယ၊ ငါကတော့ တတိယပေါ့' ဟု တွေးကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
အက်ဒ်ဝင်က အမှတ်စာရင်းများကို ကြေညာနေသော်လည်း သူမကတော့ အမှတ်နည်းသူများကို စိတ်မဝင်စားပေ။
"ကြည့်စမ်း... နောက်ဆုံးနေ့ ရောက်ပြီ၊ အားလုံးလည်း ပြန်လာကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဂေါ့ဖရေးရဲ့ စံချိန်ကို မချိုးနိုင်ဘဲ သဲကန္တာရတီကောင်ကြီးကို မသတ်နိုင်ကြဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်မက သဲကန္တာရဘုရင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့" ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက နောက်ဆုံးကုန်ကားပေါ်ရှိ ဦးချိုကြီးများနှင့် ဧရာမ နဂါးနက်ကြီး၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုသားရဲသည် ဤသားရဲတွင်း၏ ဘော့စ် တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
'ဂေါ့ဖရေးက သဲကန္တာရတီကောင်ကို သတ်ခဲ့တာလား?!' အိုင်ဆိုဒ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဂေါ့ဖရေးကို လိုက်ရှာမိသည်။ "သူ ဘယ်မှာလဲ?" ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အမှတ် ၃၀၀ နဲ့ ပဉ္စမနေရာကတော့ ဂျော့ရှ် ဘရောင်း..."
အက်ဒ်ဝင် ထိုသို့ကြေညာလိုက်စဉ်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်၌ မီတာ ၃၀ ခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ သဲကန္တာရတီကောင်ကြီး တစ်ကောင် ဘုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မြားများ စိုက်ဝင်နေပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအလောင်းကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခရုမ်းရောင် အလင်းတန်းများကြားမှ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး အညောင်းအညာ ဆန့်လိုက်သည်။
အားလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ အက်ဒ်ဝင်ပင်လျှင် မိမိမျက်လုံးကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။