အခန်း (၃၈) - ဆင့်ခေါ်သူနှင့် သူ၏စစ်သည်တော်များ

ထိုမြင်ကွင်းနှင့် အလှမ်းဝေးရာ ကောင်းကင်ထက်တွင် စနိုး သည် ရင်ဘတ်လက်မှိုင်ချလျက် ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏ကျောပြင်ထက်မှ လှပသော လိပ်ပြာတောင်ပံအစုံမှာ လေထဲတွင် ငြိမ့်ညောင်းစွာ ခတ်ခတ်နေ၏။ အမြင့်ပျံနေရင်းပင် သူ၏ဟန်ပန်မှာ ကျော့ရှင်းတင့်တယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဂေါ့ဖရေး ထံသို့ တိုးကပ်လာနေသော သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းအစွန်းကို ခပ်ဖွဖွ ကွေးညွှတ်၍ ပြုံးနေသည်။

ဒေါင်းမြီးကဲ့သို့ မျက်လုံးပုံသဏ္ဌာန်များစွာ ပါဝင်ပြီး အရောင်အသွေး စုံလင်လှပသော တောင်ပံများကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဆီရာဖီးနား သည်လည်း အဝေးတစ်နေရာမှ စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူမသည် စနိုး နောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိပ်တန်းဆင့်ခေါ်သူများပင် ရှောင်ရှားလိုကြသည့် သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိနေသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ အရွယ်မရောက်သေးသော အကောင်ငယ်သာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း 'အဆင့်မြင့်' ၆.၃ အဆင့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဂေါ့ဖရေးအတွက်တော့ သေလမ်းပြင်ထားပေတော့ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုစဉ် ဂေါ့ဖရေးသည် မိမိအောက်ရှိ သဲပြင်ကို ခွဲထွက်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လုယက်တိုးဝင်လာသော သတ္တဝါကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးကို အပြေးပြိုင်၍ လွတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အတ္တလန်တိတ်သမုဒ္ဒရာအလယ်တွင် လူတစ်ယောက်က အဖြူရောင်ငါးမန်းကြီး ကို လက်ပစ်ကူး၍ ယှဉ်ပြိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။

မောင်တိန်း သည် သူ၏ အာခီးလီးစ် ဒိုင်း နှင့် ရှည်လျားသော ဓားကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ သွေးရောင်လွှမ်းသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသည်။ ဘေးနားရှိ ဗယ်လစ္စတာ မှာမူ 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း' အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပိုမိုစူးရှကာ မှောင်မည်းလာသည်။ ထို့နောက် သူသည် 'လေးသည်တော် ဗိုလ်မှူးကြီး' ဆယ်ဦးကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်၏။

သားရဲတွင်းဂိတ်များနှင့် ဆင်တူသော လှည့်ပတ်နေသည့် ရွှေရောင်မြူခိုးများထဲမှ ၎င်းတို့ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် စနိုးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

'တခြားသက်ရှိတွေကို ခေါ်ယူဖို့ သားရဲတွင်းဂိတ်တွေကို ဖွင့်နိုင်တဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါလား? ပြီးတော့ အဲဒါက ရွှေရောင်ဂိတ်ကြီးလား! ဂေါ့ဖရေးက သူ့ရဲ့ အစုတ်အပြတ် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲကနေ ဘာတွေများ ဆင့်ခေါ်နေတာလဲ!'

မောင်တိန်း၏ ထူထဲလေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ဂေါ့ဖရေး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဂေါ့ဖရေးကို ရွှေရောင်ဒြပ်ထုကြီးအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ သံခမောက်၏ ကွဲကြောင်းလေးထဲမှနေ၍ သွေးရောင်မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ တောက်ပနေပြီး သံလက်အိတ်စွပ်ထားသော လက်တစ်ဖက်က ဓားရှည်ကြီးကို သဲပြင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ မောင်တိန်းက သူ၏ ဒိုင်းလွှားကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ပင်ပေါ့ဘောလုံးအရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့ထားသော ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် စွမ်းအင်လုံးလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖန်လုံးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားသော နေမင်းငယ်လေးများအလား လိမ္မော်ရောင်နှင့် အနီရောင်တို့ စူးရှစွာ တောက်ပနေသည့် ထိုစွမ်းအင်လုံးလေးများမှာ လေထဲတွင် ဝဲလှည့်ပျံသန်းသွားပြီး မြေပြင်တုန်ခါနေသည့် နေရာသို့ ဦးတည်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ဗုန်းဗုန်းလဲ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဟိန်းထွက်လာကာ မြေပြင်အနှံ့ သဲနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာ ပေပေါင်းများစွာ အမြင့်အထိ လွင့်တက်သွားပြီး သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီး၏ အော်ဟစ်သံကြီး လိုက်ပါလာသည်။ လူစီယန် ၏ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွား၏။

'အီရစ်ထရီးယားရဲ့ ဗုံးတွေက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်သွားတာလဲ?'

သူ မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကွာခြားချက်ကို သိလိုက်ရသည်။ မောင်တိန်း ဖန်တီးလိုက်သော ပေါက်ကွဲစွမ်းအင်လုံးများမှာ အီရစ်ထရီးယား၏ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ၌ ရှိသည့် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ထက် အဆင့်များစွာ သာလွန်နေသည်။ အီရစ်ထရီးယား နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော စွမ်းရည်ကို မောင်တိန်းက မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အပိုင်စီးရုံသာမက သာလွန်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းမှာ သူမ၏မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဆာရာဖီးနားလည်း ထိုသို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီးမှာ သဲပြင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး မျက်လုံးမဲ့နေသော ခေါင်းပေါ်ရှိ ဝိုင်းစက်သော ပါးစပ်အတွင်းမှ သွားပေါင်းထောင်ချီကို ဖော်ပြလာသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ရာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေးသည်တော် ဗိုလ်မှူးကြီးများက မြားများကို တစ်ပြိုင်နက် လွှတ်တင်လိုက်ကြသည်။

ပြောင်လက်နေသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ၎င်းတို့သည် ဟန်ချက်ညီညီဖြင့် မနားတမ်း ပစ်ခတ်ကြ၏။ ရှေးဟောင်းစစ်တပ်တစ်ခု၏ စည်းကမ်းစနစ်အတိုင်း ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း ရှိသကဲ့သို့ပင် တစ်သားတည်း လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဗယ်လစ္စတာလေးကြီး တစ်ခုစီ၏ အားမာန်ပါသော မြားများမှာ သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ ကျရောက်လာသည်။ အဆင့်ကွာခြားချက်ကြောင့် သတ္တဝါကြီး၏ သံချပ်ကာကဲ့သို့ မာကျောသော ကိုယ်ထည်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ပေါင်းစပ်ပစ်ခတ်မှုဒဏ်ကြောင့် သတ္တဝါကြီးမှာ ယိမ်းထိုးသွားရသည်။

လေးသည်တော် ဗိုလ်မှူးကြီးများသည် ၎င်းတို့ကို ဆင့်ခေါ်သူ ဗယ်လစ္စတာထက် အဆင့် ၂.၀ အမြဲတမ်း လျော့နည်းသည်။ 'အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း' အခြေအနေတွင် ဗယ်လစ္စတာသည် ၆.၀ အဆင့်အထိ တက်လှမ်းသွားသောကြောင့် ၎င်းတို့ ဆယ်ဦးစလုံးမှာ ၄.၀ 'ထူးချွန်အဆင့် ' များ ဖြစ်နေကြသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အစွမ်းထက်မြက်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ မြားများသည် ခုခံမှုအားနည်းသော ၅.၀ အဆင့်ရှိ သတ္တဝါများကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ ယခု သတ္တဝါကြီးကို မဖောက်ထွက်နိုင်သော်လည်း လေးသည်တော် ဆယ်ဦးကျော်၏ စုပေါင်းအင်အားမှာ သတ္တဝါကြီးကို နာကျင်စေရုံသာမက ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းကိုပါ လွဲချော်သွားစေပြီး ဘေးသို့ လဲကျသွားစေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဗယ်လစ္စတာသည် သူ၏ 'ရှေ့ဆောင်မြား ' ကို အားဖြည့်ပြီးနောက် လွှတ်တင်လိုက်သည်။ လေးကြိုးသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းထွက်သွားပြီး မြားမှာ လျှပ်စီးအလား ပြေးထွက်ကာ သတ္တဝါကြီး၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်၍ သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မောင်တိန်းကလည်း ချက်ချင်းပင် ထိုဒဏ်ရာထဲသို့ ပေါက်ကွဲစွမ်းအင်လုံးများကို ပစ်သွင်း၍ ပိုမိုဆိုးရွားစေကာ ဗယ်လစ္စတာက နောက်ထပ်မြားတစ်စင်းကို အားဖြည့်ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

မနားတမ်း တရစပ် တိုက်ခိုက်နေမှုကို ကြည့်ကာ လူစီယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

"ဒါကတော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိလိုက်တာ!" စနိုးက သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွေးလိုက်သည်။ ဒါက ဆင့်ခေါ်သူတစ်ယောက်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါ ဟုတ်ပါဦးမလား။ ဒါက ဆင့်ခေါ်သူတစ်ယောက်နဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး ဖြစ်နေပြီ!

ဂေါ့ဖရေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သဲပြင်ထဲမှ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးဝင်လာသော သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီးထံသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သတ္တဝါကြီးမှာ ဒဏ်ရာများ များပြားလှသလို သွေးများမှာလည်း မြေပြင်အနှံ့ ဖွာကနဲ စင်ထွက်နေသော်လည်း ဂေါ့ဖရေးထံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် တိုးဝင်လာ၏။ ၎င်းမှာ အရွယ်မရောက်သေးသည့် အကောင်ငယ်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား သတ္တဝါဆိုလျှင် ဤမျှ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် ဆုတ်ခွာသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤကလဲ့စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော သတ္တဝါငယ်မှာမူ ဂေါ့ဖရေးနှင့် ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါများကို ဝါးမျိုပြီး သဲကန္တာရနက်ရှိုင်းရာတွင် မြှုပ်နှံပစ်ရန်သာ ဆန္ဒရှိနေသည်။

သွေးရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီး ဝတ်ဆင်ကာ သတ္တဝါကြီးထံသို့ ဦးတည်သွားနေသော ဂေါ့ဖရေးကို ကြည့်ပြီး ဆာရာဖီးနားမှာ စနိုးနားသို့ ကပ်သွားရတော့သည်။

"သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ? ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတွေက အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်ပေးနေတာပဲကို ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ထဲ တွန်းပို့နေတာလဲ?"

စနိုးက သူမကို မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးကာ "သူက လူမိုက်ပဲလေ" ဟု ရွံရှာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂေါ့ဖရေးမှာ အရှိန်မြှင့်ပြေးလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာသည်။ လျှပ်စီးများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူ ခုန်တက်လိုက်သည့်အခါ လျှပ်စီးများမှာ လက်တံများအလား သူ့ကို လေထဲတွင် မတင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးမှာလည်း လျှပ်စီးစွမ်းအင်များကြောင့် ဝင်းလက်နေ၏။ ဂေါ့ဖရေးသည် သူ၏ 'မာနာစွမ်းအင်' ကုန်ခါနီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ဤနောက်ဆုံးတိုက်ကွက်မှာ ကျန်ရှိသမျှ အားအင်များကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဤသတ္တဝါကြီးကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ဓားကို အောက်သို့ အားကုန်လွှဲချလိုက်သည့်အခါတွင်မူ မဟာပေါက်ကွဲသံကြီး ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် သဲပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက် ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း အလင်းမှုန်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင်မူ ခေါင်းမရှိတော့သော သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများမှာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လွင့်စင်ကျနေ၏။ သူသည် အမောတကောဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကာ နောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။ ဗယ်လစ္စတာနှင့် မောင်တိန်းမှာလည်း အင်အားကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူ၏ မာနာစွမ်းအင်မှာ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေတော့သည်။

လူစီယန်က မျက်တောင်အကြိမ်ကြိမ် ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သူ မာနာကုန်သွားပြီလား?"

ဂေါ့ဖရေးသည် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း အခမ်းအနား ပြီးမြောက်သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် မာနာစွမ်းအင် များစွာ မစုဆောင်းရသေးကြောင်း သူ အခုမှ သတိရမိသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ မာနာစွမ်းအင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့ကြသဖြင့် မာနာကုန်ခမ်းသွားသည်ဟူသော အယူအဆမှာ ၎င်းတို့အတွက် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

"နင့်ရဲ့ အတန်းဖော်က အန္တရာယ်ရှိနေပြီနော်။ သူက မာနာကုန်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ အဲဒီသတ္တဝါကြီးက မသေသေးဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မဖျက်ဆီးမချင်း သူက မသေဘူး၊ အဲဒီအကောင်မှာ အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ခြောက်ဆယ်ကျော် ရှိတာ။ နင် သွားမကူညီဘူးလား?" ဆာရာဖီးနား စကားမဆုံးခင်မှာပင် စနိုးက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို မိုက်မဲတဲ့အလုပ်ကို ငါက ဘာလို့ လုပ်ရမှာလဲ?"

ခေါင်းပြတ်သွားသော သတ္တဝါကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မတ်လိုက်သည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဂေါ့ဖရေး ဒူးထောက်နေသည့် နေရာသို့ ဖိသိပ်ကျဆင်းလာစဉ်မှာပင် သတ္တဝါကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ဗယ်လစ္စတာနှင့် မောင်တိန်းတို့ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ခြောက်ဆယ်စလုံးမှ လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာကာ သတ္တဝါကြီး၏ ဆဲလ်တိုင်းကို ကျွမ်းလောင်သွားစေသည်။ သတ္တဝါကြီးသည် ဂေါ့ဖရေးနှင့်အတူ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ သတ္တဝါကြီးကို အသာလေး အလစ်သုတ်ရန် ကြံစည်နေသော စနိုးနှင့် လူစီယန်တို့မှာမူ ဒေါသတကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ရ၏။

'ငါ အထင်သေးမိသွားတာပဲ။ ဂေါ့ဖရေးက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များတဲ့သူပဲ။ အခုလောလောဆယ် သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်က မာနာစွမ်းအင် မလုံလောက်တာပဲ ရှိတယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ရင် နောက်ပိုင်းကျရင်...' စနိုးသည် သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ဆက်မတွေးလိုတော့ပေ။ သူ ထပ်မံ၍ အမှားတွက်မိပြန်ပြီ။ ဂေါ့ဖရေး ကိုယ်တိုင်ကပင် သာမန်ထက် သာလွန်သော ခွန်အားကို ပြသသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မိုက်မဲသည်ဟု ထင်ရသော လုပ်ရပ်က ၂၄ မီတာရှည်သော သတ္တဝါကြီး၏ ဦးခေါင်းကို အစအနမကျန် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဆာရာဖီးနားသည် တိုက်ပွဲ၏ ပြင်းထန်မှုကို ကြည့်ကာ ရင်တုန်နေမိသည်။ "သူ တကယ်ပဲ သတ်နိုင်ခဲ့တာလား" ဟု သူမ၏ ပန်းရောင်မျက်ဝန်းလေးများ ဝိုင်းစက်သွားကာ အံ့အားသင့်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စခန်းသို့ အပြန်တွင် ဂေါ့ဖရေးသည် ခရမ်းရောင် အလင်းမှုန်များထဲမှ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတန်းဖော်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါ ပြောသားပဲ! အဲဒီလေးယောက်ထဲမှာ ဂေါ့ဖရေးက အရင်ဆုံး သေမှာပါလို့!"

သူက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ထားသူများထံ လှည့်ကာ "ငွေထုတ်ပေးကြတော့—!"

ထိုစဉ် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်တက်သွားပြီး သဲကန္တာရသတ္တဝါကြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ဂေါ့ဖရေး၏ သတ်ကွင်းနယ်မြေရှိ ရက်ပ်တာ အလောင်းပုံကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အခြားသူများ၏ နယ်မြေထဲအထိ ရောက်ရှိပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။