အခန်း (၃၅) - ဗယ်လစ္စတာ၏ အမှောင်လွှမ်းမိုးခြင်း စွမ်းပကား

နောက်တစ်နေ့တွင် မန်ဟက်တန်နှင့် ပိုလာရစ် အကယ်ဒမီတို့မှ ခရီးသည်တင် ဘတ်စ်ကားကြီးများသည် သဲကန္တာရအလယ်၌ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ လှိုင်းတွန့်သဲခုံများနှင့် ကျောက်တောင်စွန်းများ ဝန်းရံထားသော ထိုကျယ်ပြောလှသည့် ကန္တာရပြင်ကြီးထဲတွင် ကျောင်းသားများသည် မိမိတို့အဖွဲ့အလိုက် စခန်းချကြလေသည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် ရက်ပေါင်းများစွာ စားသောက်ရန် လုံလောက်သော ရိက္ခာနှင့် ရေများထည့်ထားသည့် ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ ဘတ်စ်ကားများဘေးတွင် ထိုးထားသော တဲစခန်းအပြင်ဘက်၌ ရပ်နေသည်။ ဤခရီးစဉ်မှာ ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် ကြုံတွေ့ရမည့် သားရဲတွင်း များ၏ ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရုန်းကန်တတ်စေရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် အိုင်ဆိုဒ်၊ စီစီ၊ စနိုးနှင့် အခြားကျောင်းသားအချို့နှင့်အတူ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်လျက် စင်မြင့်ပေါ်မှ အက်ဒ်ဝင်ကို ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ အက်ဒ်ဝင်၏ တင်းမာလှသော မျက်လုံးများက ကျောင်းသားများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး...

"အခု မင်းတို့ကို အသိပေးမယ်။ အိတ်ထဲမှာ မြေပုံတွေပါတယ်။ အနိမ့်စားအဆင့်ကနေ အထက်တန်းစားအဆင့်အထိ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဇုန်တွေကို အဲဒီမှာ ကြည့်နိုင်တယ်။ မှတ်ထားဖို့က သားရဲတွေဟာ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေတတ်တာမို့ ဘယ်နေရာမှာမှ မင်းတို့အတွက် လုံခြုံမှာမဟုတ်ဘူး"

သူ့စကားကြောင့် ကျောင်းသားအချို့၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။

များသောအားဖြင့် သားရဲတွင်း တိုက်ပွဲများကို ဒုတိယနှစ်ရောက်မှသာ စတင်ရသော်လည်း ကြိုတင်အတွေ့အကြုံယူထားခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်လှသည်။ မိဘအများစုက စိုးရိမ်ကြသော်လည်း အိုင်ဆိုဒ်၊ စနိုးနှင့် ဂေါ့ဖရေးတို့ကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ စီစီမှာမူ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ သူမအတွက်တော့ ဆင့်ခေါ်သားရဲနှင့်အတူ နှစ်ယောက်တည်း ကြမ်းတမ်းသော ခရီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြတ်သန်းရခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ဤကဲ့သို့သော ခရီးမျိုးကသာ ဆင့်ခေါ်သူနှင့် သားရဲကြားက သံယောဇဉ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မတို့ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရအောင် ဘယ်လိုစီစဉ်ထားသလဲ သိပါရစေ" ဟု စီစီက တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားသံများကြားမှ မေးလိုက်သည်။

အက်ဒ်ဝင်က ခပ်ဖွဖွရယ်ကာ "အစီအစဉ် ရှိတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့် ခရမ်းနုရောင် အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခါးလောက်မြင့်သော ခရမ်းရောင်ကြယ်တာရာ ခရုကြီးတစ်ကောင် ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အခွံမှာ ချောမွတ်နေသော ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေပြီး အခွံပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာမျဉ်းစုများမှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ် တောက်လောင်နေသည်။ ကားရှေ့မီးသီးများကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးနှစ်လုံးက ရှေ့သို့ ထွက်နေသည်။ ဤသည်မှာ 'ခရမ်းရောင် အာကာသသတ္တဝါ' ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တားဆီးမှုမဲ့ အာရုံခံစွမ်းအားရှိသလို မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အခြားသူများကိုပါ နေရာကူးပြောင်း ပေးနိုင်သည်။ ဤသားရဲများသည် လူသားတို့၏ အာကာသ စူးစမ်းရှာဖွေရေးတွင် ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်ခဲ့ကြသော ထိပ်တန်းဆင့်ခေါ်သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒါက"ခရမ်းရောင် အာကာသသတ္တဝါ” ပဲ။ သူက မင်းတို့ရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရရင် သူက ချက်ချင်း စခန်းကို ပြန်ပို့ပေးလိမ့်မယ်" ဟု အက်ဒ်ဝင်က ပြောရင်း ဘေးဘက်ရှိ အမိုးအကာများဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "မင်းတို့ သတ်လိုက်တဲ့ သားရဲတွေကိုလည်း အဲဒီအမိုးအကာတွေဆီ အလိုအလျောက် ပို့ပေးလိမ့်မယ်။ ကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးချက်နဲ့ အပြတ်သတ်နိုင်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ ရလာတဲ့ အမှတ်တွေကို သားရဲအမြုတေတွေ၊ လက်နက်တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားနေရာတွေကို ချက်ချင်းသွားနိုင်မယ့် နေရာကူပြောင်းခြင်းကို အမှတ် တွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်တယ်။ ဥပမာ- 'ပျက်စီးနေသော ခံတပ်' ကို တိုက်ရိုက်သွားချင်ရင် အမှတ် ၂၀ ပေးရမယ်"

ကျောင်းသားများ နားလည်သွားသည်အထိ စောင့်ပြီးနောက် သူက ဆက်လက်၍ "အမှတ်ပေးစနစ်ကတော့ အနိမ့်စားအဆင့်ဆိုရင် ၁ မှတ်၊ အထက်တန်းစားဆိုရင် ၂ မှတ်၊ အဆင့်မြင့်အဆင့်ဆိုရင် ၅ မှတ်ကနေ ၁၀ မှတ်အထိ ရမယ်။ ကဲ... အခုကစပြီး တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ဖြစ်၊ အုပ်စုလိုက်ဖြစ်ဖြစ် ထွက်ခွာနိုင်ပြီ"

နှုတ်ဆက်စကားများ ဆိုပြီးနောက် ဂေါ့ဖရေးသည် စခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ သားရဲတွင်းများစွာ ရောက်ဖူးသော်လည်း ဤနေရာကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သဲခုံများနှင့် ကျောက်တောင်များသာ ရှိပြီး နေပူရှိန်က ပြင်းထန်လှသည်။ အစပိုင်းတွင် အခြားကျောင်းသားများကို မြင်တွေ့ရသေးသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူတစ်ယောက်တည်း သဲကန္တာရထဲ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

မြေပုံအရ သူသည် အနိမ့်စားအဆင့်ဇုန်နှင့် မဝေးတော့ပေ။ သဲခုံတစ်ခုအပေါ်သို့ တက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရက်ပ်တာ အုပ်စုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ အနီရောင်အကြေးခွံများ၊ သန်မာသော နောက်ခြေများနှင့် ထက်မြက်သော သွားများရှိသည့် သားရဲငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ရက်ပ်တာများက သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် 'လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သွင်းခြင်း' ကို သုံးကာ လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး ရက်ပ်တာ၏ မျက်လုံးကို ဓားဖြင့်ထိုးကာ လျှပ်စစ်ဖြင့် ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။ တတိယမြောက်တစ်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဂေါ့ဖရေး၏ အားပါသော ဒူးတိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် 'မာနာစွမ်းအင်ဓားချက်' ဖြင့် စတုတ္ထမြောက်ကောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ ခြောက်ကောင်မြောက် ရက်ပ်တာ၏ အမြီးက သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းလာသော်လည်း လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကြောင့် မြန်ဆန်နေသော ဂေါ့ဖရေးက ရှောင်တိမ်းကာ ၎င်း၏ပခုံးမှ အမြီးအထိ တစ်စစီဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

'ထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်နေပါလား' ဟု သူတွေးနေစဉ် ရက်ပ်တာအလောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ သဲခုံပေါ်တွင် 'သရဲမျက်နှာပါသော မြင်းနက် ကို စီးနင်းလျက် ဆံပင်ပြာနှင့် ရိုဆလင်က စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဆင့်ခေါ်သားရဲ မသုံးဘဲ ရက်ပ်တာ ခြောက်ကောင်ကို သတ်နိုင်ခြင်းက သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာပြီး သားရဲပေါင်းများစွာ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရက်ပ်တာ အကောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော သားရဲအုပ်ကြီး ပြေးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် အကာအကွယ်အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသော ရက်ပ်တာခေါင်းဆောင်ကြီး က ဦးဆောင်နေသည်။ ရိုဆလင်က ရယ်မောရင်း "သားရဲအုပ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာက မင်းတို့မျိုးရိုးရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ထင်ပါရဲ့" ဟု ဆိုကာ မြင်းကို လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး 'ဗယ်လစ္စတာ'ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ဝတ်စုံမှာ သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝတ်ရုံမှာလည်း နက်မှောင်သွားသည်။ သူ၏ လေးကြီးမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် တုန်ခါနေသည်။

"အို... မင်းက အသက် ၁၆ နှစ်နဲ့ ဂိုလမ်ကို နိုးထနိုင်ခဲ့တာလား" ရိုဆလင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး နိုးထမယ့်အစား သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ နေခဲ့ရင် ပိုကောင်းမှာကို—"

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဗယ်လစ္စတာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အစီရင်ခံပုံရိပ်များစွာ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး လေးကြီးများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် 'လေးသည်တော် စစ်သူရဲ' ဆယ်ဦး ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။