အခန်း (၂၂) - ပြိုင်ပွဲနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း
“ကွာတားဖိုင်နယ် ပွဲစဉ်တွေ စတင်ပါပြီ”
ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကိုယ်ရေးအရာရှိ အီဗန်ဂျလင်းသည် စားပွဲနောက်ကွယ်ရှိ ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ မြင့်မားသော မှန်ပြတင်းကြီးမှတစ်ဆင့် အောက်ဘက်ရှိ စီးချင်းထိုးကွင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဆီဘက်စတီယန်သည်လည်း သူမဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးနေ၏။
“ထူးဆန်းတာက အဲဒီကောင်လေးလည်း သူတို့ထဲမှာ ပါနေတာပဲ”
အီဗန်ဂျလင်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “သူက တကယ်ပဲ ဘုရင်အဆင့် လား”
“အလားအလာ ကို တိုင်းတာလို့မရဘဲ ဘုရင်အဆင့် ဖြစ်နေတာမျိုး မရှိနိုင်ပါဘူး။ ငါဝန်မခံချင်ပေမဲ့ မင်းသုံးခဲ့တဲ့ ကိရိယာ ချို့ယွင်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဆီဘက်စတီယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆိုသည်။ သို့သော် အီဗန်ဂျလင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ သံသယများ ရိပ်ယောင်နေဆဲပင်။ ‘ဒီကိရိယာကို အပြာရောင် သားရဲတွင်းဂိတ်တွေက ရတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ လုပ်ထားတာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ် ၆၀ အတွင်း တစ်ခါမှ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ဖူးဘူး’
သူမ စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ရာနှင့်ချီသော ပရိသတ်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်၌ ကျောင်းသားနှစ်ဦး စစ်မြေပြင်စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လာကြသည်။ အချို့က တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်နေကြပြီး၊ အချို့က ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦး၏ အမည်ကို အော်ဟစ်အားပေးနေကြကာ အချို့ကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဒေးလ် သည် လက်ပိုက်လျက် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့ရှေ့တွင် အော်ဝမ် ရှိနေသည်။ အော်ဝမ်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သူ၏ဆင့်ခေါ်သားရဲကို ချက်ချင်းခေါ်လိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် အဖြူရောင် အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီးနောက် မာနာစွမ်းအင်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော စိန်ကျောက်လွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကင်းမြီးကောက်ကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ထိုသားရဲ၏တန်ဖိုးမှာ သန်းနှင့်ချီတန်သဖြင့် လူအများက မက်မောကြသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သာမန်လူများအတွက်မူ စိတ်ကူးယဉ်အဆင့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
“စိန်ကင်းမြီးကောက် ၊ အဆင့်မြင့်အဆင့် – ၅.၄!” ဟု ဒိုင်လူကြီးက ကြေညာလိုက်သည်။
ဆင့်ခေါ်သားရဲတိုင်းတွင် တိုက်စစ်၊ ခံစစ်၊ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း၊ အလျင်နှင့် အထူးစွမ်းရည် ဟူသော အညွှန်းကိန်းများ ရှိကြသည်။ အထူးစွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ဒြပ်စင်ထိန်းချုပ်မှုကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ စိန်ကင်းမြီးကောက်၏ အထူးစွမ်းရည်မှာ သိပ်မပြောပလောက်သော်လည်း ၎င်း၏ ခံစစ်၊ တိုက်စစ်နှင့် အလျင်မှာမူ ကြောက်ခမန်းလိမ္မော် ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အဆိပ်တိုက်စစ်က ပို၍ပြင်းထန်သည်။ ဤပွဲသည် ကြည့်ကောင်းမည့်ပွဲဟု ထင်ရသော်လည်း ဒေးလ်၏ ‘သံချပ်ကာ ဧကရာဇ် နွားလားဥဿဘ’ က လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ ကင်းမြီးကောက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မြေခသွားတော့သည်။
“ငါ ရှုံးပါပြီ” အော်ဝမ်က လက်မြှောက်၍ အရှုံးပေးကာ သူ၏သားရဲကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုလျှပ်စီးတန်းမှာ စိန်ကင်းမြီးကောက်ကဲ့သို့ သားရဲတစ်ကောင် လဲပြိုသွားလောက်အောင် မာနာစွမ်းအင် အများအပြား သုံးစွဲထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း ရိပ်မိကြသည်။ အပေါ်ထပ် စာသင်ခန်း ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ ဂျွန် က ထိုင်ခုံကို မှီလျက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ‘နက်ဆပ် ကလပ်’ ၏ အဖွဲ့ဝင် ‘အဆင့်သတ်မှတ်ခံရသူများ’ ရှိနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် စွမ်းအားအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရသူများဖြစ်ပြီး သတ္တိရှိသူများသာ ဂျွန်၏အနီးတွင် ထိုင်ရဲကြသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ လူသားပုံစံ ဆင့်ခေါ်သူရဲ့ အလှည့်ရောက်ပြီပဲ” ဟု အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်၊ ဆံပင်ညိုနုရောင်နှင့် စူးရှသော မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် ကောင်လေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်ကပင် မန်ဟက်တန် အကယ်ဒမီ၏ ရုပ်အချောဆုံး ၁၀ ဦးစာရင်းတွင် ပါဝင်စေခဲ့သည်။ သူသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းကို အာရုံစိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းက တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်တဲ့ပွဲတွေကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး ပါစီဗယ်” ဟု ဂျွန်က ပြောရင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပါစီဗယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ကြည့်သည်။
“ငါတို့လောကက လူသားနဲ့တူတဲ့ ဆင့်ခေါ်သားရဲ ပိုင်ရှင်တွေကို ဘာလို့ ဒီလောက်မုန်းနေကြတာလဲဆိုတာ ထူးဆန်းလို့ပါ”
“ဘာ!” ဂျွန်၏စားပွဲဘေးရှိ နံရံကို မှီရပ်နေသော ဆံပင်နီနှင့် မိန်းကလေးက ဒေါသတကြီး ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က မုန်းတာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အသုံးမကျလွန်းလို့။ အဲဒီလို ဆင့်ခေါ်သူတွေကြောင့် ငါတို့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ကျဆင်းရတာ။ ခေါင်းကို ရိုက်ချခံရရင်တောင် မသေတာကလွဲလို့ ဘာမှမလုပ်တတ်တဲ့ အရိုးစုအရုပ်တွေကို ဆင့်ခေါ်ရတာ ဘယ်လောက် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလဲ မင်းသိလား”
‘နင်က ဘယ်လိုတောင် ဂျွန်ကို ပြန်ပြောရဲတာလဲ။ နံပါတ် (၃) ဖြစ်နေရုံနဲ့ ဒီလိုပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး’ လီလစ် က ပါစီဗယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေသည်။ ပါစီဗယ်ကမူ ပခုံးတွန့်ရုံသာ တုံ့ပြန်ပြီး “သူ့ရဲ့ဆင့်ခေါ်သားရဲက တခြားဟာတွေနဲ့ မတူဘူး” ဟု ဆိုသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဒေးလ် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဂေါ့ဖရေး စင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ “မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ။ သေချာလုပ်စမ်းပါဦး သူရဲကောင်းလေး” ဒေးလ်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
“အေးပါ၊ နွားသိုးကြီးရဲ့”
ဒေးလ်၏ သွားများ ကြိတ်သံထွက်လာပြီး ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်သော်လည်း ဂေါ့ဖရေးမှာ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ စီစီ က ပွဲရလဒ်ကို ကြိုသိနေသကဲ့သို့ ပျင်းရိစွာ လက်ပိုက်ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဂေါ့ဖရေး၏ သားရဲသည် အဆင့် 5.0 သို့ ရောက်ရှိနေလျှင်ပင် အဆင့်မြင့်အဆင့် မျှသာ ရှိသေးသည်။ လူသားတို့၏ ကိုယ်ခံပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားလှသော သူမ၏ အဆင့် 5.8 ‘အဆင့်မြင့်’ သားရဲနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားသော သားရဲများနှင့်ဆိုလျှင် ပြဿနာရှိနိုင်သော်လည်း လူသားပုံစံ သားရဲဆိုပါက သူမ၏သားရဲအတွက် အစာသာသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
“ထွက်လာခဲ့တော့” စီစီက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။
သူမဘေးတွင် တောက်ပသော အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဆီးနှံဖုံးလွှမ်းနေသော အရပ်ဒေသများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူဝံကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ၈ ပေမြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စီစီကို သေးငယ်သွားစေသည်။ အမွေးအမှင်များအောက်တွင် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ကြွက်သားပုံကြီးများ ရှိနေသည်။ လက်မောင်များမှာ ရှည်လျားသန်မာပြီး လက်သီးဆုပ်များမှာ ရန်သူကို ချေမှုန်းရန် ကျောက်တုံးကြီးများသဖွယ် ကြီးမားလှသည်။ ရင်ဘတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းတွင်မူ အမွေးမရှိဘဲ ခရမ်းပုပ်ရောင် သံမဏိအသားအရေကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ခြေထောက်များမှာလည်း အားကစားသမားများထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမားပြီး ခုန်ကူးရန်နှင့် ကန်ကျောက်ရန် အားကောင်းလှသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝံပုလွေနားရွက်ကဲ့သို့ နားနှစ်ဖက် ရှိပြီး ဟစိစိဖြစ်နေသော ပါးစပ်အတွင်း၌ စူးရှသော အစွယ်များကို မြင်နေရသည်။ ၎င်း၏မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်မှုနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုတို့ ယှဉ်တွဲလျက် တောက်ပနေသည်။
“တိုင်တန် ယောင်ကွေ့ ! အဆင့်မြင့် – ၅.၈!”
ဒိုင်လူကြီးက ကြေညာလိုက်ရင်း ဂေါ့ဖရေးကို ကြည့်ကာ ဤရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်လေးမှာ ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကို ရင်ဆိုင်ရလောက်အောင် မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပါစေနှင့်ဟု စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိသည်။
“ဟားဟား! မင်းတော့ သွားပြီ!” ပရိသတ်ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အာလူးကြော်ထုပ် ကိုင်ထားသော ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ‘ပရိသတ်အစစ်အတိုင်း အော်နေလိုက်တာ’ ဟု ဂေါ့ဖရေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် တွေးမိသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် မြေအောက်ရထား သားရဲတွင်းဂိတ်သာ မရှိခဲ့ပါက သူ တကယ်ပင် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပေသည်။
“ဘာစောင့်နေတာလဲ။ ဘိန်း က စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီလေ” စီစီက သူမသားရဲ၏ ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သူက ခဏခဏ စိတ်မလှုပ်ရှားတတ်ဘူး။ လူတွေအများကြီး ကြည့်နေတာကို သူကြိုက်ပုံရတယ်။ မင်း ကြောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ကြောက်မလိုဖြစ်ရင်လည်း မကြောက်ပါနဲ့။ ငါက ဆီးဖရိ လို လူကြမ်းကြီး မဟုတ်ပါဘူး”
‘သူ့ကို အရင်က စကားမပြောဖူးပေမဲ့ သူက တော်တော်စကားများတာပဲ’ ဟု ဂေါ့ဖရေး တွေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ့နောက်ကွယ်၌ ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပသော ရွှေရောင်အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။
စီစီသည် ပုံရိပ်၏ ထိပ်ဆုံးရှိ သင်္ကေတကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။ ယခင်က ဓားနှင့် ဒိုင်း သင်္ကေတဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကြီးမားသော စစ်သုံးလေးကြီး ဖြစ်နေသည်။
‘ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ?!’ သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားတော့သည်။