အခန်း (၁၉) - ပြိုင်ပွဲနှင့် ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်

ထိုမျှနှင့်တင် အားမရသေးဘဲ ကျောက်စိမ်းဆူးချွန်ကြီးများသည် အပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာကာ အတွင်းဘက်သို့ ကိုင်းညွတ်ဝင်သွားကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ နံရိုးအိမ်နှင့်ပင် တူလှတော့သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းသော ကျောက်စိမ်းနံရိုးအကျဉ်းထောင်သည် နေရောင်အောက်တွင် ရှေးဟောင်းသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ အရိုးစုကဲ့သို့ တလက်လက်တောက်ပနေ၏။ ‘မောင်တိန်း’ သည် လေးလံသော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေဟည်းသံများကို ချန်ရစ်ရင်း ‘ဆီးဖရိ’ ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဆီးဖရိသည် ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ဂေါ့ဖရေး၏ ဘေးနားတွင် အနက်ရောင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းဆိုင်ရာ အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အဆင့်နိမ့် ၂.၅ အဆင့်ရှိသော ခွေးဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆီးဖရိသည် ‘လဲလှယ်ခြင်း’ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ထိုသတ္တဝါနှင့် နေရာချင်းလဲလိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဂေါ့ဖရေး၏ နံဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မောက်မာသော အပြုံးနှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းလက်သည်းများဖြင့် ဂေါ့ဖရေး၏ ဦးခေါင်းကို ရွယ်ကာ ပုတ်ချလိုက်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တလင်းပေါ်၌ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သော ‘ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးဝံပုလွေ’ သည်လည်း ဂေါ့ဖရေး၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲရန် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လာသည်။

ဂေါ့ဖရေးမှာ ဘာကိုမျှပင် ကြံဆချိန်မရလိုက်။ အရာအားလုံးက နှလုံးခုန်တစ်ချက်စာအတွင်းမှာတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သတိနှင့် ယှဉ်ကာ တုံ့ပြန်ရန်မှာ အလွန်ပင် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းနေသည်။ သို့သော် သူသည် ဗီဇစိတ်ဖြင့်ပင် ‘ပဲ့တင်သံ’ ကို အော်ဟစ်ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ မောင်တိန်း၏ သံချပ်ကာများသည် ဂေါ့ဖရေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး၌ လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားတော့သည်။ ဤလျှပ်စီးများသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ချက်ထိမှန်သွားပါက ထိခိုက်မှုကတော့ နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

ဂေါ့ဖရေးသည် ရှိသမျှ အားအင်ကို စုစည်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ အတင်းတိုးလိုက်ရာ ဝံပုလွေ၏ သေမင်းတမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် မေးရိုးများကြားမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ရစ်ပတ်နေသော သူ၏ သံလက်သီးသည် ဆီးဖရိ၏ မေးစေ့ဆီသို့ ပြင်းထန်သော ပင့်လက်သီးအဖြစ် ထိုးတက်သွားတော့သည်။ လက်သီးချက်က ပစ်မှတ်ကို အတိအကျ ထိမှန်သွား၏။ ဆီးဖရိ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးနှင့် တံတွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သူသည် ထိုတစ်ချက်တည်းနှင့်တင် သတိလစ်ကာ လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းအသားအရေများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သခင်ဖြစ်သူ ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် ဒေါသတကြီးနှင့် ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာသော ဆင့်ခေါ်သားရဲသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးဝံပုလွေသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ဂေါ့ဖရေး ဆင့်ခေါ်လိုက်သော ဒိုင်းလွှား၏ သံမဏိမျက်နှာပြင်နှင့် တည့်တည့်တိုးတော့သည်။ ဝံပုလွေ၏ လက်သည်းများသည် ဒိုင်းလွှားကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွား၏။ ဤဒိုင်းလွှားသည် မောင်တိန်း၏ အစစ်အမှန် ခံစစ်လောက် မမာကျောပေ။ သို့သော် ထိုခဏတာ အချိန်ဆွဲနိုင်မှုက ဂေါ့ဖရေးအတွက် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားစေသည်။ သူသည် ‘ပဲ့တင်သံ’ ရှည်လျားသော ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း ဓားသွားမှာ ဝံပုလွေ၏ ကျောက်စိမ်းအသားအရေပေါ်တွင် ဘာဒဏ်ရာမှ မပေးနိုင်ဘဲ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထိုဝံပုလွေ၏ စွမ်းအားမှာ ၄.၆ ဝန်းကျင်ရှိပြီး ဂေါ့ဖရေး၏ ၂.၅ ထက် နှစ်ဆနီးပါး သာလွန်နေကာ ၎င်း၏ ခံစစ်မှာ ၅.၀ အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဝံပုလွေသည် တဟိန်းဟောက်နှင့် ဂေါ့ဖရေးကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖိချရန် ကြိုးစားလာသည်။ ဂေါ့ဖရေးသည် ဒိုင်းလွှားကို လွှတ်ချကာ ဘေးသို့ လှိမ့်ရှောင်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူ၏ နေရာတွင် အစားထိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ ရှစ်ပေခန့် မြင့်မားပြီး သွေးရောင်သံချပ်ကာများ ဆင်မြန်းထားသည့် စစ်သူရဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုစစ်သူရဲ၏ ရှိရှိသမျှ အရှိန်အဝါများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသယောင် ရှိလှသည်။ စစ်သူရဲသည် သူ၏ ဧရာမဓားကြီးကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝံပုလွေ၏ မျက်လုံးကို ဖြတ်၍ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရသွားစေသည်။ ထိုသားရဲ မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် စစ်သူရဲသည် ဒိုင်းလွှားဖြင့် အားကုန်တိုက်ချလိုက်ရာ ဝံပုလွေသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ခွေးဘီလူးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် နာကျင်စွာ ညည်းညူနေပြီး မောင်တိန်းသာ အလိုရှိပါက အချိန်မရွေး အသက်ကုန်စေမည့် ဆူးချွန်များဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အဖောက်ခံထားရကာ အရိုးများလည်း ကျိုးကြေနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆီးဖရိတွင် ဆင့်ခေါ်သားရဲ နှစ်ကောင် ရှိနေသည်ဟူသော ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကြောင့် ဂေါ့ဖရေး ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပါက ဝံပုလွေ၏ အစွယ်များကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်ကာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲနေမည်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဆီးဖရိ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကရုဏာအရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိခဲ့ဘဲ သတ်ရန်အထိပင် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂေါ့ဖရေး၏ မျက်နှာ တည်တင်းသွားသည်။

"သူ... သူက ဆီးဖရိကို နိုင်သွားတာလား"

အော်ဝင် ၏ မျက်စိမျက်နှာ ပျက်သွားကာ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ စီစီ ကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -

"အဲဒီ စစ်သူရဲရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက... နဂါးမျိုးနွယ်တွေနဲ့တောင် တန်းတူလောက် ရှိနိုင်တယ်" ဟု တိုးတက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ" ဟု ဒေးလ် က မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ကြားဖြတ်ပြောသည်။ "ဆီးဖရိက ပေါ့ဆသွားလို့ပါ"

"မဟုတ်ဘူး" စီစီက အနည်းငယ် ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "သူ့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သားရဲက တခြားသားရဲတွေရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို ကူးယူနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိရုံတင်မကဘဲ အဲဒီစွမ်းရည်ကို ပိုတောင် အားကောင်းအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီစစ်သူရဲက ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ကျောက်ရုပ်ဂိုလမ် တစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး။ သူက အသိဉာဏ်ရှိတယ်" သူမ၏ အကြည့်သည် မောင်တိန်းထံတွင် စွဲမြဲနေသည်။

ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံးတွင် တအံ့တဩ ရေရွတ်သံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ အသိဉာဏ်ရှိသော လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဆင့်ခေါ်သားရဲမျိုးမှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိခဲ့ကြပေ။ မန်ဟက်တန် ဆင့်ခေါ်သူများ မဟာအကယ်ဒမီ တစ်ကျောင်းလုံးတွင် ဂေါ့ဖရေး တစ်ယောက်သာလျှင် ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အော်ဝင်သည် ခြေထောက်ချိတ်ကာ အသာအယာ မှီထိုင်လိုက်ရင်း -

"ဒါဆို သူက ကွာတားဖိုင်နယ်ကို တက်သွားပြီပေါ့"

ဒိုင်လူကြီးက ဂေါ့ဖရေးကို အနိုင်ပေးလိုက်ပြီး နောက်နေ့အတွက် ပွဲစဉ်များကို ကြေညာလိုက်ချိန်တွင် စီစီသည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် သူမနှင့် ဂေါ့ဖရေးတို့ ပထမဆုံး ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ထက်မြက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သူ့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သားရဲက ဖဲချပ်အားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီထင်တယ်။ အဆင့် ၅.၀ အထိ တက်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဘာအရေးလဲ? ငါ့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သားရဲက ၅.၈ အဆင့်ရှိတဲ့အပြင် ရှေးဟောင်း မွေထိုင်း အတတ်ပညာကိုပါ ကျွမ်းကျင်ထားတာ။ အားလုံးထက် အရေးကြီးတာက..." သူမသည် ဒေးလ်နှင့် အော်ဝင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ သူမ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သိနေကြသည်။ "...အဲဒီသားရဲမှာ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် ဆိုတာ မရှိဘူး"

ဂေါ့ဖရေး စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် အော်ဝင်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ သူ့အတွက် တကယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ သူကတော့ သူ့ကံကြမ္မာ ဘယ်လို အဆုံးသတ်တော့မယ်ဆိုတာ သိပုံမရသေးဘူး"

"စီစီ... သူက ငါ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့တာ။ အဲဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်စမ်းပါ" ဒေးလ်က မကျေမနပ်နှင့် ဆိုသည်။

နောက်ဆုံးပွဲစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကျောင်းသားများသည် စုပြုံထွက်ခွာသွားကြပြီး သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အံ့ဩဖွယ်ရာများကို တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။ စကားဝိုင်း အများစုမှာ ဂေါ့ဖရေးနှင့် သူ၏ အံ့မခန်း စစ်သူရဲအကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

"...ပြီးတော့ သူ့ကို အိုင်ဆိုဒ် နဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေခိုင်းလိုက်ဦး။ သူက အိုင်ဆိုဒ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေတယ်" ဟု ဒေးလ်က ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို ခေါင်းခုရင်း မျက်နှာကျက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် အိုင်ဆိုဒ်နှင့်အတူ ကန်တင်းတွင် ထမင်းစားခဲ့ပြီး နေဝင်ရီတရောအချိန်၌ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ စီစီ၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲမှာ အဆင့်မြင့် ၅.၈ အဆင့်ဖြစ်ပြီး အခြားသားရဲများနှင့် လုံးဝမတူပေ။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သည့်အပြင် 'အနီရောင် သားရဲတွင်းဂိတ်' များကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတစ်ခု၏ ကိုယ်ခံပညာရပ်များကိုပင် တတ်မြောက်ထားသေးသည်။

သူ ပြန်လည် နိုးထလာပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တံတိုင်းတစ်ခုနှင့် တိုးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ 'လိုက်လျောညီထွေစွမ်းရည်' မရှိသော ထိုသားရဲမျိုးကို မောင်တိန်းအနေနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဤသတင်းအချက်အလက်များက သူ့အပေါ် လေးလံစွာ ဖိစီးနေပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားချက်မျိုး စိမ့်ဝင်လာစေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ထဲသို့ စိတ်ကို ပို့လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ဧရာမတံခါးကြီး ရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ သစ်သားအဖြစ်သို့ လုံးဝနီးပါး ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တံခါးချပ်ကြီး နှစ်ခုကြားရှိ အလယ်တည့်တည့်က အပိုင်းအစလေးသာ ကျောက်ဖြစ်နေဆဲပင်။ မောင်တိန်း၏ ခွန်အားကို အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ မြှင့်တင်နိုင်လိုက်ရုံနှင့် ထိုတံခါးသည် လုံးဝ ပွင့်သွားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှ ခံစားနေရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ သူသည် ကုတင်ပေါ်မှ လူးလဲထကာ စားပွဲဆီသို့ သွားပြီး လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်၏။ "မန်ဟက်တန်ရှိ အစိမ်းရောင် သားရဲတွင်းများ" ဟု ရိုက်ထည့်ကာ ရှာဖွေမှုရလဒ်များကို လိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မန်ဟက်တန်တွင် အမေဇုန်စီးတီးကဲ့သို့သော နေရာများနှင့်စာလျှင် အစိမ်းရောင်ဂိတ်များမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ အများစုမှာလည်း ဂိုဏ်းများက သိမ်းပိုက်ထားပြီး သို့မဟုတ်ဘဲ ရှင်းလင်းပြီးသားများ ဖြစ်နေသည်။ စာကြောင်းတိုင်းကို ဖတ်ရင်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။

သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆက်လက် ရှာဖွေနေရင်း မျက်နှာမှာ ပိုမို ညှိုးမှိန်လာသည်။ ထိုစဉ် ဗီဒီယိုခေါင်းစဉ်တစ်ခုက သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ သူ နှိပ်ကြည့်လိုက်၏။

စခရင်ပေါ်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကတည်းက တည်ဆောက်မှု ရပ်တန့်ထားသည့် စွန့်ပစ်မြေအောက်ဘူတာရုံ အဝင်ဝတွင် ငိုယိုကာ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးနေသည်။ သူမ၏ စကားလုံးများမှာ ပြတ်တောင်းနေသော်လည်း ဂေါ့ဖရေး နားလည်လိုက်သည်။ သူမက သူမ၏ ဖခင်နှင့် ညီမငယ်လေးအကြောင်းကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။

'သာမန်လူ မိသားစုတစ်စုပဲ...'

သူ၏ အကြည့်များ နူးညံ့သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို လူအများက လျစ်လျူရှုထားလေ့ရှိကြသည်။ ဗီဒီယိုမှာ တင်ထားသည်မှာ တစ်လခန့် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း လူသိ သိပ်မများသေးပေ။ အချို့က လိမ်ညာနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု မှတ်ချက်ပေးထားကြပြီး အချို့ကမူ ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသောနေရာသို့ သွားရကောင်းလားဟု မိသားစုကို အပြစ်တင်နေကြသည်။ လူအနည်းငယ်သာလျှင် ထိုကိစ္စ၏ လေးနက်မှုကို သတိထားမိကြသည်။

ဂေါ့ဖရေးသည် လက်ပ်တော့ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင် ခေါင်းစွပ်အင်္ကျီ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် ဖိနပ်တို့ကို လျင်မြန်စွာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ နေမင်းသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားချိန်တွင် သူသည် တက္ကစီတစ်စီးကို ငှားကာ ကျောင်းဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ့တွင် ရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ဤသားရဲတွင်းဂိတ်ကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် ဒုတိယမြောက် တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။