အခန်း (၇) - ကံမကောင်းသူ
မြို့တော် အေ ရှိ သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်။
*“ဂျင်းးးးး!”*
ဖုန်းသံ ခဏမျှ မြည်သွားပြီးနောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူ အမျိုးသမီးက ဖုန်းကိုင်လိုက်ပါတယ် - “ဟယ်လို၊ ဒါ သူရဲကောင်းအသင်းကပါရှင့်။ ဘာများ ကူညီပေးရမလဲရှင့်?”
“အမ် မြို့တော်... အမ် မြို့တော်မှာ မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေတယ်ဗျ!” ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ ရဲအရာရှိက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
“အမ် မြို့တော်မှာ မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေတယ် ဟုတ်လား?” ဝန်ဆောင်မှုမလေးက အံ့အားသင့်သွားပြီး အမြန်မေးလိုက်တယ် - “အစ်ကို... စိတ်အေးအေးထားပြီး မွန်းစတားရှိတဲ့ နေရာနဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားပုံ အခြေအနေကို အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါရှင့်။”
“ကောင်းပြီ... အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ကောင်က... ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးပဲ။ သူက မြို့အရှေ့ဘက်က လမ်းမပေါ်မှာ ပေါ်လာတာ။ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ စက်သေနတ်လို ပစ်လို့ရတဲ့ ပိုက်ကြီး တစ်ခုရှိတယ်။ အခု အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ တော်တော်လေး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ! ဒီမွန်းစတားကို နှိမ်နင်းဖို့ သူရဲကောင်းတွေကို လွှတ်ပေးပါဦး!”
“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီရှင့်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မတို့ သူရဲကောင်းတွေကို အမြန်ဆုံး စေလွှတ်ပေးပါ့မယ်။ မွန်းစတားကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခင်အထိ ကိုယ့်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အထူးဂရုစိုက်ပေးပါဦးရှင့်။”
ဝန်ဆောင်မှုမလေးဟာ ပြည်သူကို နှစ်သိမ့်စကားပြောပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဖုန်းချကာ တာဝန်ကျနေတဲ့ မာရီယာထံ သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။
“အမ် မြို့တော်မှာ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား?” မာရီယာက သူမရဲ့ ဆံပင်တိုလေးကို နားနောက်မှာ သပ်လိုက်ရင်း နားထင်ကို ဖိခြေလိုက်ပါတယ်။ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထင်ရှားနေပါတယ် - “မြို့အရှေ့ဘက်က လမ်းမတွေနားမှာလား? ‘king’ ကိုပဲ ထပ်ပြီး အကူအညီတောင်းရမလား?”
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မာရီယာ၊ မြို့အရှေ့ဘက်နားမှာ တခြားသူရဲကောင်းတွေ မရှိဘူးရှင့်။ မွန်းစတားကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းချင်တယ်ဆိုရင် ‘king’ ကိုပဲ အကူအညီတောင်းမှ ရပါလိမ့်မယ်။” ဝန်ဆောင်မှုမလေးက ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး - “ဒီကိစ္စကို ဒုတိယဝန်ကြီးနဲ့ ဝန်ကြီးတို့ဆီ အစီရင်ခံရမလားရှင့်?”
“မလိုဘူး၊ သူတို့ အိပ်နေကြပြီ။ သွားမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့တော့။” မာရီယာက လက်ကာပြရင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ် - “‘king’ ဆီ ဖုန်းခေါ်ပြီး မွန်းစတားကို ဖျက်ဆီးခိုင်းလိုက်။”
“ဟုတ်ကဲ့။” ဝန်ဆောင်မှုမလေးက အမိန့်ကို ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ပါတယ်။
*“ဂျင်းးးးး!”*
ဖုန်းခေါ်ဆိုသံက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကွပ်ကဲမှုခန်းမထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကိုင်မယ့်သူ မရှိပါဘူး။ ‘king’ က ဖုန်းမကိုင်တဲ့အပြင် ခေါ်ဆိုမှုကိုပါ ပယ်ချလိုက်ပါတယ်။
“ဖုန်းပြတ်သွားတာလား?” မာရီယာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ် - “မြန်မြန်... မွန်းစတားရဲ့ အဆင့်ကို အကဲဖြတ်၊ အနီးဆုံးမှာရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ဆက်သွယ်၊ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ရဲစခန်းကိုပါ အကြောင်းကြားလိုက်...”
‘king’ နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပြီးနောက် သူမဟာ မွန်းစတားကို အချိန်တိုအတွင်း နှိမ်နင်းပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို ကာကွယ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသင်းရဲ့ မူဝါဒအတိုင်း အမိန့်တွေကို ဆက်တိုက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။
...
“ဟဲ... ဟဲ... မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ၊ ကောင်စုတ်လေး!”
သူရဲကောင်းအသင်းဆီက လာတဲ့ဖုန်းကို ပိတ်လိုက်တာနဲ့ ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူဟာ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ အနေအထားကို အကဲခတ်လိုက်တယ်။ ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးက သူ့တည်နေရာကို သိသွားပြီဆိုတာ ဝမ်ဖုန်း သဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်။
ရက်စက်တဲ့ အပြုံးနဲ့အတူ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး ခေါင်းပေါ်က ပိုက်ကြီးက ဝမ်ဖုန်းဘက်ကို လှည့်လာပါတယ်။ ပိုက်ထိပ်မှာ ကိုကာကိုလာတွေက ပွက်စီနေပြီး အချိန်မရွေး ပန်းထုတ်တော့မယ့် အနေအထားပါ။
ဝမ်ဖုန်း မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားပြီး သူ့ထဲကနေ ထူးခြားတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ သူ ပြေးချင်ရင်တောင် ရှေ့တံခါးကနေ ဖြတ်ပြေးဖို့ပဲ လမ်းရှိတာပါ။
“ဆိုင်းတာမ... ငါကောင်ကြီးရေ... မင်း ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာမှာလဲ...”
သူဟာ နောက်ဆုံးလက်နက်အနေနဲ့ “တားမြစ်ထားတဲ့ ဂါထာ - ဆိုင်းတာမကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း” ကို သုံးနေပေမဲ့ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး၊ ဆိုင်းတာမ ပေါ်မလာပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဆိုင်းတာမ ပေါ်မလာသော်လည်း အခြားသော “ကံကြမ္မာဖန်တီးသူ” တစ်ဦးက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလာပါတယ်။ ဘာကြောင့်ရယ်မသိ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်ရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးက ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးပေါ်ကို တည့်တည့်ကြီး ပြုတ်ကျသွားပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ အညိုရောင်သွေးတွေ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားပါတယ်။ မြင်ရတာ တော်တော်လေး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ပါပဲ။
ဝမ်ဖုန်းဟာ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်းဘုတ်အောက်မှာ ပြားချပ်သွားတဲ့ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးကို ကြောင်ကြည့်နေမိပါတယ်။ သူ့မျက်နှာပေးက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး ဝတ်ထားတဲ့ ခွက်ကြီးက မူလအရွယ်အစားရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့အထိ ပြားသွားပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ လူငယ်မျက်နှာလေးဟာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ သွေးတွေအစား အညိုရောင် ကိုကာကိုလာတွေက မြေပြင်ပေါ် စီးကျလာပြီး ကိုကာကိုလာခွက် အဖုံးလေးကတော့ မြေပေါ်မှာ လိမ့်သွားကာ ငြိမ်သက်သွားပါတော့တယ်။
**[တိန်း! ကတ်ပြား ပြောင်းလဲခြင်း စတင်ပါပြီ...]**
ဝမ်ဖုန်းဟာ အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေပေမဲ့ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးဆီက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ ထပ်မတွေ့ရတော့ပါဘူး။ စနစ်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတော့မှပဲ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး သေသွားပြီဆိုတာ သူ သေချာသွားပါတယ်။
“ဟူးးး” သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။ “မင်းကတော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သေသွားတာပဲ။”
သူ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်ထဲက ထွက်ပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး အနားကို သွားလိုက်တဲ့အခါ “ကြယ်တစ်ပွင့်ကတ် - ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး” ကို ရရှိကြောင်း စနစ်က ပြောပါတယ်။ သူ ပြုတ်ကျနေတဲ့ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပျက်စီးသွားတဲ့ အချက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဆိုင်းဘုတ်ထိန်းတဲ့ တိုင်မှာ ကျည်ဆန်ရာတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်။ ဆိုလိုတာက ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး မူးနေတုန်း ရမ်းသမ်းပစ်ခတ်လိုက်တဲ့ ကျည်တွေက ဆိုင်းဘုတ်တိုင်ကို သွားမှန်ပြီး ဆိုင်းဘုတ် ပြုတ်ကျလာတာပါ။
အဲဒီလူငယ်လေးကတော့ တကယ်ပဲ သေသွားပါပြီ။ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်းဘုတ်နဲ့ ပိပြီး သေသွားတဲ့ ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ သနားစရာ အဖြစ်ကိုကြည့်ပြီး သူ မနေနိုင်ဘဲ သနားမိသွားပါတယ်။
“လေးစားတဲ့အနေနဲ့ မင်းအတွက် ၃ စက္ကန့်လောက် ငြိမ်သက်ပေးပါ့မယ်။” ဝမ်ဖုန်းက သူ့ရဲ့ ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ စိတ်ရင်းနဲ့ ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြသလိုက်ပါတယ်။
“အဲဒါ... အဲဒါ king မဟုတ်လား!?”
“ဝါး... Kingပဲ! Kingက ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးကို သတ်လိုက်တာဟေ့။”
“King ကျန်းမာပါစေ!”
ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ အခြေအနေကို ချောင်းကြည့်နေတဲ့ လူတွေဟာ ဘာလို့ မွန်းစတားက ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် သေသွားတာလဲလို့ တွေးနေကြတာပါ။ ကေအက်ဖ်စီ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးက ဖိသတ်လိုက်တာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ဒီမွန်းစတားဟာ ထူးထူးဆန်းဆန်း သေသွားတယ်လို့ သူတို့ ယူဆလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဝမ်ဖုန်း ပေါ်လာပြီး ဦးထုပ်ချွတ်ကာ ငြိမ်သက်နေတာကို မြင်တော့ ဒေသခံတွေက သူ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေး သေတာဟာ ‘king’ ရဲ့ လက်ချက်ပဲလို့ သဘာဝကျကျ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြပါတော့တယ်။
ဝမ်ဖုန်းဟာ အနီးအနားက အဆောက်အဦးတွေပေါ်ကနေ အားပေးနေကြတဲ့ ဒေသခံတွေကို ကြောင်ကြည့်နေမိပါတယ်။ မွန်းစတား သတ်တဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က ငါ့ဆီကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ထပ်ရောက်လာပြန်တာလဲ? ငါ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူးလေ!
“သားလေးရေ~” အဲဒီအချိန်မှာ ကျယ်လောင်တဲ့ အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
“ဟင်?” ဝမ်ဖုန်း ကြောင်သွားပြီး ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ အလားတူ အရုပ်ဝတ်စုံမျိုး ဝတ်ထားတဲ့ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီလူကြီးက အစိမ်းရောင် စပရိုက်ဗူးကြီးကို ဝတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ဗိုက်ပေါ်မှာ ေသွးဆိုတဲ့ စာသား ရှိနေပါတယ်။ ဗူးအဖုံးပေါ်မှာတော့ အစိမ်းရောင် ပိုက်ကြီး တစ်ခု စိုက်ထားပါတယ်။ ဒီအစိမ်းရောင် ပိုက်က ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ ပိုက်ထက် အများကြီး ပိုထူတာကြောင့် ပိုပြီး သန်မာမယ်ဆိုတာ သိသာနေပါတယ်။
စပရိုက် လူကြီးဟာ သေဆုံးနေတဲ့ သူ့သားကို ကြည့်ပြီး ပူဆွေးသွားကာ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့မျက်လုံးတွေက သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ သူက ဝမ်ဖုန်းကို ရက်စက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး -
“ငါ... မင်းကို... သတ်... မယ်!”
သူ့ခေါင်းပေါ်က အစိမ်းရောင် ပိုက်ကြီးထဲကနေ ကြည်လင်တဲ့ စပရိုက်တွေ ပန်းထွက်လာပါတယ်။ မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲတော့မယ့်အတိုင်းပါပဲ။
“ဟေး... နေပါဦး၊ မင်းသားကို ငါသတ်တာ မဟုတ်ဘူး!” ဝမ်ဖုန်း ကြောင်သွားပြီး မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ လက်ကို အမြန် ယမ်းပြလိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူက “မင်းသားကို ငါသတ်တာ မဟုတ်ဘူး” လို့တောင် အဆုံးအထိ မပြောရသေးခင်မှာပဲ ကြော်ငြာဘုတ်ကြီး တစ်ခုက သူ့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး စပရိုက် လူကြီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို တည့်တည့်ကြီး ကျသွားပါတော့တယ်။ စပရိုက် ရည်တွေက နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားပြီး ကြည်လင်တဲ့ အရည်တွေ မြေပြင်ပေါ်မှာ စီးကျလာပါတယ်။
**[တိန်း! အနီးအနားမှာ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ကတ်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သွားရောက် ပြောင်းလဲပါ!]** စနစ်က စပရိုက် လူကြီး သေဆုံးသွားကြောင်း အသိပေးလိုက်ပါတယ်။
“ဝါးးးး!”
ဒေသခံတွေဟာ kingက လက်ကို အသာလေး ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ နောက်ထပ် မွန်းစတားတစ်ကောင်ကို အမှုန့်လုပ်ပစ်လိုက်တာကို မြင်တော့ အားပေးသံတွေ ဆူညံသွားပါတော့တယ်။
“King... ကျွန်မ ရှင်နဲ့ ကလေး ယူချင်တယ်ရှင့်။”
“King၊ ကျွန်တော့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ ကျွန်အဖြစ် ခံယူဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။”
“အသန်မာဆုံး လူသား... King!”
ဘေးက အဆောက်အဦးတွေကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အားပေးသံတွေကို နားထောင်ရင်း ဝမ်ဖုန်း တစ်ယောက် တော်တော်လေး နေရခက်သွားပါတယ်။
**[တိန်း! ကတ်ပြား ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်။ ‘ကြယ်နှစ်ပွင့်ကတ် - စပရိုက် လူကြီး’ ကို ရရှိတဲ့အတွက် ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်!]**
သူ ရှေ့တိုးသွားပြီး စပရိုက် လူကြီးကို ထိလိုက်တဲ့အခါ နောက်ထပ် မွန်းစတားကတ် တစ်ချပ်ကို ရရှိလိုက်ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက မွန်းစတား စပရိုက်ရဲ့ အရေပြားကို စူးစမ်းတဲ့အနေနဲ့ ဆွဲကြည့်လိုက်ရာ စပရိုက် လူကြီးရဲ့ အခွံက ပလတ်စတစ်နဲ့ တူနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ သူ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကိုကာကိုလာ ကောင်လေးရဲ့ အခွံကိုပါ သွားထိကြည့်လိုက်ရာ အဲဒါက စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်နေပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ တိုက်စစ်က တကယ်ကို ပြင်းထန်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကတော့ စက္ကူသားလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ဒီသားအဖနှစ်ယောက် ဆိုင်းဘုတ်တွေ၊ ကြော်ငြာဘုတ်တွေနဲ့ ပိပြီး သေသွားတာ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ။