အခန်း (၅) - အကြီးအကျယ် အထင်မှားခြင်း
**“မိုက်တယ်ကွာ! Kingက အဲဒီမွန်းစတားတွေကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ။”**
**“ကောင်းတယ်ဟေ့။”**
**“အာ... King ပေါ်လာတာလား?! ငါတောင် မမြင်လိုက်ရဘူး။ တောက်!”**
ဝမ်ဖုန်းဟာ ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲရင်း အပြင်ဘက်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အားပေးသံတွေကို နားထောင်နေပါတယ်။ သူဟာ ဒုတိယထပ်က အပေါက်ကြီးကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိတယ်။ အဲဒီနောက် သူ ထထိုင်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်ဆီကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါတော့တယ်။
*“တီ... တီ!”*
“ဟယ်လို၊ ဒါက သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်ကပါရှင့်။ ဘာကူညီပေးရမလဲရှင့်?”
“ငါ ‘king’ ပါ...”
“ရှင်? ဘာပြောလိုက်တယ်?” ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ မိန်းကလေး လန့်သွားတယ်၊ “ရှင်... ရှင် ဘယ်သူလို့ ပြောလိုက်တာလဲ?”
ဝမ်ဖုန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထပ်ပြောလိုက်တယ်၊ “ငါ ‘king’ ပါ။ တာဝန်ရှိသူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ။”
“ရှင်? အော်... ဟုတ်ကဲ့၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါရှင့်၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ အထက်လူကြီးကို အခုချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်။” ဝန်ဆောင်မှုမလေးဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ စကားတွေတောင် ထစ်ကုန်ပါတယ်။
...
**သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်**
ဝန်ဆောင်မှုမလေးက မာရီယာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အစီရင်ခံလိုက်တယ်၊ “မမာရီယာရှင့်၊ အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်း kingဖုန်းဆက်လာပြီး မစ္စတာ ဆစ်ချ်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်လို့ ပြောနေပါတယ်ရှင့်။”
ဆစ်ချ်ဆိုတာ သူရဲကောင်းအသင်းအတွင်းက ‘ဘေးအန္တရာယ် ကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေး ကော်မတီ’ ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သလို ‘အရေးပေါ် တုံ့ပြန်ရေးဌာန’ ရဲ့ ဝန်ကြီးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းရဲ့ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေနဲ့ သူဟာ အစွမ်းအာဏာ အတော်လေးရှိပြီး ထူးခြားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေ၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေအားလုံးကို တားဆီးနှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်ယူထားရသူပါ။
“တစ်ဖက်က တကယ်ပဲ ‘king’ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သေချာလား?” မာရီယာ မျက်နှာ ပျက်သွားတယ်။
သူရဲကောင်းအသင်းမှာ မြို့အသီးသီးကို ခွဲဝေချထားတဲ့ အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်း စုစုပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ နျူကလီးယားလက်နက်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို သက်ဆိုင်ရာ ဧရိယာတွေမှာ ထားရှိခြင်းအားဖြင့် ကျူးကျော်သူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဟန့်တားဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ‘king’ ကတော့ အမ်မြို့တော်မှာ နေထိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ တာဝန်ယူမှုနယ်ပယ်ထဲမှာ အနီးနားက မြို့ငယ်လေးတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။
“မမာရီယာရှင့်၊ ကျွန်မတို့ အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ ဖုန်းခေါ်ဆိုတဲ့ နေရာက kingရဲ့ အိမ်နားတင် ဖြစ်နေသလို အဲဒီဖုန်းနံပါတ်ကလည်း kingရဲ့ နံပါတ် အစစ်အမှန်ပါပဲ။ အခြားဌာနတွေကိုလည်း အတည်ပြုခိုင်းထားပေမဲ့ ပြောနေတဲ့လူက kingကိုယ်တိုင် ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များပါတယ်ရှင့်။”
ခဏအကြာမှာတော့ ဂြိုဟ်တုကနေ ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ဖုန်းတည်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်ရာ ‘king’ ရဲ့ အိမ်နားမှာပဲ ရှိနေတာ သေချာသွားပါတယ်။
“ကောင်းပြီ၊ နားလည်ပြီ။ မစ္စတာ ဆစ်ချ်ကို အခုချက်ချင်း သွားပြောလိုက်မယ်။” မာရီယာက ခေါင်းညိတ်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဟာ စစ်ဆင်ရေးခန်းမထဲက ထွက်သွားပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ ဆစ်ချ်ကို သွားနှိုးပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ ဆစ်ချ်ဟာ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး ခုံမှာ ထိုင်လိုက်ကာ -
“kingရဲ့ ဖုန်းကို ချိတ်လိုက်တော့။”
“ဟယ်လို၊ ဒါ ဆစ်ချ်ပါ။ kingလား ခင်ဗျာ?”
“အေး၊ ငါပဲ။”
Kingခင်ဗျာ၊ ဒီလို ညသန်းခေါင်ကြီးမှာ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ဘာကြောင့် ဆက်သွယ်လာရတာလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး ဖြစ်နေလို့ပါ။ တစ်ခုခု အရေးကြီးတာ ဖြစ်လို့လားခင်ဗျာ?”
ဆစ်ချ်ဟာ နည်းနည်းတော့ ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး စိတ်ပူနေပါတယ်။ အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်းတွေဆိုတာ ကောင်းကင်ကြီးကိုတောင် အပေါက်ဖြစ်အောင် ထိုးနိုင်တဲ့သူတွေလေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့က သူရဲကောင်းအသင်းရဲ့ အလုပ်တွေကို ဝင်မစွက်ဖက်တတ်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ဒါမှမဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာရင်တော့ အသင်းဆီကို အချိန်မရွေး အကူအညီတောင်း ဆက်သွယ်တတ်ကြပါတယ်။
“ငါ့အိမ်ရှေ့က လမ်းမကြီး အတော်လေး ပျက်စီးသွားလို့ အဲဒါကို ပြန်ပြင်ဖို့ ငါ ပိုက်ဆံလှူချင်လို့ပါ။” ဝမ်ဖုန်းက ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ သူဖျက်ဆီးမိလိုက်တဲ့ လမ်းမကြီးအတွက် အားနာတာကြောင့် ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။
“လမ်းမတွေ ပျက်စီးလို့? ပြန်ပြင်ဖို့? ဒါ... ဒါပဲလား ခင်ဗျာ?” ဆစ်ချ် အံ့ဩသွားတယ်။ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးအတွက်နဲ့များ ဌာနချုပ်အထိ ဖုန်းဆက်ရသလားပေါ့။
မာရီယာလည်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ အမ် မြို့တော်မှာ ‘ကျား’ အဆင့် မွန်းစတားပေါ်ခဲ့တာကလည်း နာရီအနည်းငယ်ပဲ ကြာပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ဖုန်း ပြောနေတဲ့ လမ်းမတွေရဲ့ အခြေအနေကို သူမ ကောင်းကောင်း သိတာပေါ့။
“ဝန်ကြီး ဆစ်ချ်ရှင့်၊ ကျွန်မ အချက်အလက်အချို့ကို တင်ပြပါရစေ...” သူမက လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းက အမ် မြို့တော်မှာ ပေါ်ခဲ့တဲ့ ကျားအဆင့် မွန်းစတားအကြောင်းကို အသေးစိတ် အစီရင်ခံလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ - “kingက မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းလိုက်ပေမဲ့ တိုက်ပွဲကြောင့် လမ်းမတွေ ပျက်စီးသွားတာပါ။ သူက အဲဒါကို အားနာနေပုံရလို့ လမ်းပြန်ပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံလှူချင်တာ ထင်ပါတယ်ရှင့်။”
“အော်... အဲဒီလိုကိုး။” ဆစ်ချ်က သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်၊ “kingခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို မွန်မြတ်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်က မွန်းစတားတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ပဲလေ။ လမ်းတွေ ပြန်ပြင်တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ အသင်းနဲ့ အစိုးရရဲ့ အလုပ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အသင်းနဲ့ အစိုးရက လမ်းတွေကို မူလအတိုင်း အချိန်မီ ပြန်ပြင်နိုင်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်...”
ဝမ်ဖုန်း ဆွံ့အသွားတယ်။ သူက စိတ်အေးလက်အေး နေချင်လို့ ပိုက်ဆံလှူပြီး အမှုပတ်မခံချင်တာပါ။ ဒါကို သူတို့က တာဝန်တွေ၊ အစိုးရတွေနဲ့ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ?
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် king တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ လမ်းတွေ ပျက်စီးသွားတာကို ခင်ဗျား စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာကိုလေ။ ဒါပေမဲ့ မွန်းစတားတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က အဆောက်အဦးတွေ ပျက်စီးတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ ကိစ္စပါ။ ဘယ်သူမှ အဲဒါကို ရှောင်လို့ မရပါဘူး။ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်မနေပါနဲ့။ ပြည်သူတွေက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့လူကို ဘယ်တော့မှ အပြစ်မတင်ပါဘူး။ ခင်ဗျားက သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့သူပဲလေ...”
ဆစ်ချ်ကတော့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပီပီ တရားဟောတော့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရတော့ပါဘူး။
“တော်တော့!” ဝမ်ဖုန်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်တယ်၊ “လမ်းပြင်ဖို့အတွက် ဘယ်အကောင့်ထဲကို ပိုက်ဆံလှူရမလဲဆိုတာပဲ ပြောစမ်း!”
ဆစ်ချ်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ပြောလိုက်တယ်၊ “kingခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ သူရဲကောင်းအသင်းက ခင်ဗျားရဲ့ အလှူငွေကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်က ဘေးအန္တရာယ်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အသင်းရဲ့ အလုပ်ကတော့ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ပါ။ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားအလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ အခု ပြန်ပြင်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ပါ။ လမ်းပျက်စီးတာက ကျွန်တော်တို့ အသင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ၊ kingရဲ့ တာဝန် မဟုတ်ပါဘူး...”
ဝမ်ဖုန်းက ပြန်ရှင်းပြတယ်၊ “ဝန်ကြီး ဆစ်ချ်... ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်။ ဒီည လမ်းမပေါ်မှာ ဘာမွန်းစတားမှ မရှိဘူး။ အဲဒီပျက်စီးမှုတွေ အားလုံးက ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာ။”
“အဲဒီလိုလား?” ဆစ်ချ် ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ - “kingခင်ဗျာ၊ သူရဲကောင်းအသင်း စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ကျွန်တော်ဟာ ဘေးအန္တရာယ် ကာကွယ်ရေး ကော်မတီမှာ ပါဝင်ခဲ့သူပါ။ သူရဲကောင်းတွေ မွန်းစတားတွေကို တိုက်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က အဆောက်အဦးတွေနဲ့ လမ်းမတွေ ပျက်စီးတာက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီး ငြိမ်းချမ်းဖို့နဲ့ ပြည်သူတွေ ဘေးကင်းဖို့အတွက်ဆိုရင် အဲဒီလို ပျက်စီးမှုလေးတွေကတော့ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
“...”
ဝမ်ဖုန်း စကားပင် မဟနိုင်တော့ပါဘူး။ သူက ပိုက်ဆံလေး လှူချင်တာကို ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ?
သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထပ်တောင်းဆိုလိုက်တယ်၊ “ငါ ပြောနေတာက အဲဒီပျက်စီးမှုတွေက မွန်းစတားကြောင့် ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်တာလို့။ ကျားအဆင့် မွန်းစတားဆိုတာလည်း မရှိဘူး၊ လမ်းပေါ်မှာ အစကနေ အဆုံးအထိ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ။ လမ်းတွေကို ငါကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခဲ့တာ။ နားလည်လား?”
“အင်း... Kingရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။” ဆစ်ချ်က စဉ်းစားသလိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ “ခင်ဗျားက တကယ်ကို ကြင်နာတတ်တဲ့ သူရဲကောင်းပဲ။ လမ်းပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံလှူချင်ရုံနဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လမ်းတွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပါတယ်ဆိုပြီး လိမ်ညာပြီး တာဝန်ယူပေးနေတာပဲ။ တကယ့်ကို မွန်မြတ်လိုက်တာ...”
*“တီ... တီ... တီ!”*
ဝမ်ဖုန်း ထပ်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့တာကြောင့် ဖုန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။ ပိုက်ဆံလှူဖို့ ဒီလောက် ခက်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
...
**သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်**
ဆစ်ချ်က သူ့ဖုန်းကို ကြောင်ကြည့်နေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ် -
“kingကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ သူရဲကောင်းပဲ။ တခြားသူရဲကောင်းတွေက မွန်းစတားနဲ့ တိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးမိရင် ‘ဒါကတော့ ဖြစ်မှာပဲ’ လို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ တွေးတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို တွေးခေါ်မှုတွေကြောင့် သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ပိုပြီး စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဖြစ်လာပြီး ဆုံးရှုံးမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ လူတွေ အများကြီးကလည်း အဲဒါကြောင့် ငါတို့ကို တိုင်ကြားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ kingကတော့ လမ်းဘေးလေး တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးမိတာတောင် အားနာပြီး လမ်းပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံလှူချင်နေတာ။ kingဟာ ငါတို့ သူရဲကောင်းအသင်းအတွက် တကယ့်ကို စံပြသူရဲကောင်းပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို တကယ်ကို လေးစားရမယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ kingက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်!” မာရီယာကလည်း ဆစ်ချ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲက အားကျကြည်ညိုတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့အတူ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပါတယ်။
တကယ်လို့ ဝမ်ဖုန်းသာ ဆစ်ချ်နဲ့ တခြားလူတွေ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ သိရင်တော့ စိတ်ထဲကနေ အော်ဟစ်နေမိမှာ အသေအချာပါပဲ -
**“ဒါက အထင်မှားနေတာပါ... ဒါ တကယ်ကို အကြီးအကျယ် အထင်မှားနေကြတာပါ!!”**