အခန်း (၄) - ဟာသကြီးတစ်ခုပါပဲ
**“ဝေါင်းးးးး!”**
ဝမ်ဖုန်း လမ်းမကြီးပေါ်မှာ မြေကျင်းအကြီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် ဆောင့်ချလိုက်ပါတယ်။
*ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!*
ခြောက်ကပ်နေတဲ့ လမ်းမပေါ်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဆူညံသံတွေကြောင့် အနီးအနားက လူတွေ နိုးလာကြပါတယ်။ သူတို့တွေ ပြတင်းပေါက်တွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပျက်စီးနေတဲ့ လမ်းမကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ လူသဏ္ဌာန် အရိပ်တစ်ခုက လမ်းမကို တရစပ် ဆောင့်ထုနေတာကြောင့် ဖုန်မှုန့်တွေ ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံတက်နေပြီး ကျင်းတွေလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။
“ဒါ ထူးဆန်းတယ်ဟ။ သူရဲကောင်းအသင်းကို မြန်မြန်ဖုန်းဆက်ပြီး ဒီကောင်ကို နှိမ်နင်းဖို့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပေးဖို့ ပြောကြစမ်း။”
လမ်းဘေးက နေထိုင်သူတွေဟာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။ အချို့က အိမ်ထဲမှာတင် တုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့ ပုန်းနေပြီး ဘုရားတရား တိုင်တည်နေကြသလို၊ အချို့ကတော့ သူရဲကောင်းအသင်းဆီ ဖုန်းဆက်ဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြပါတယ်။
...
**အမ်မြို့တော် သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်**
*“ဂရင်းးးးးး!”*
သူရဲကောင်းအသင်းရဲ့ ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုဖုန်းလိုင်းက တရစပ် မြည်နေပါတယ်။
“အော်... ဟုတ်ကဲ့ရှင့်၊ ဒါက သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်ကပါ... ရှင်? အမ် မြို့တော်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေတယ် ဟုတ်လား? ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ၊ အဲဒီမွန်းစတားကို နှိမ်နင်းဖို့ သူရဲကောင်းတွေကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ပေးပါ့မယ်။ စိတ်ချပါရှင့်၊ ကျွန်မတို့ သူရဲကောင်းအသင်းက လူသားတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အဓိကထားပြီး မွန်းစတားကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းပေးသွားမှာပါ...”
သူရဲကောင်းအသင်းက ဖုန်းလက်ခံဖြေကြားသူ အမျိုးသမီးလေးဟာ ကျပ်ထုတ်နေတဲ့ စကတ်အနက်နဲ့ အင်္ကျီအဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက အသင်းရဲ့ ဝတ်စုံဖြစ်တဲ့ အပေါ်ထပ် အင်္ကျီအနက်က ပွင့်နေပြီး အတွင်းက အင်္ကျီအဖြူကတော့ ရင်ဘတ်ကြောင့် ဖောင်းကြွနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမိန်းကလေးကို ကြည့်ရင် လူတွေရဲ့ အကြည့်က ရင်ဘတ်ဆီကိုပဲ အရင်ဆုံး ရောက်သွားတတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက သူမက ‘ရင်ပြား’ မလေး ဖြစ်နေတာပါပဲ!
“ဒုတိယဝန်ကြီး ဂျေ့စ်ရှင့်၊ ဒေသခံတွေရဲ့ သတင်းပေးချက်အရ အမ် မြို့တော်ရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေတယ်လို့ သိရပါတယ်...”
အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝန်ဆောင်မှုမလေးက ဖုန်းချလိုက်ပါတယ်။ ဂျေ့စ်ဟာ အသင်းရဲ့ စစ်ဆင်ရေးဌာနက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပါတယ်။ သူရဲကောင်းအသင်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးဌာန၊ စစ်ဆင်ရေးဌာန စသဖြင့် ဌာနခွဲတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ စစ်ဆင်ရေးဌာနကတော့ မွန်းစတားတွေကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်ယူရပြီး သူ့အောက်မှာ သူရဲကောင်း စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့နဲ့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရေးအဖွဲ့တို့ ရှိပါတယ်။
“မြို့အရှေ့ဘက်ခြမ်းလား?” ဂျေ့စ်ရဲ့ မျက်နှာ တင်းမာသွားပါတယ်။ “အခြေအနေကို အတည်ပြုဖို့ အနီးဆုံး စီစီတီဗွီတွေကို ချက်ချင်းကြည့်။ ပြီးတော့ မွန်းစတားရဲ့ အန္တရာယ်အဆင့်ကို အကဲဖြတ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်အဆင့် သတ်မှတ်ချက်ကို ငါ့ကိုတင်ပြ။ အဲဒီနားမှာ ရှိနေတဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ရှိမရှိကိုလည်း ချက်ချင်းစစ်ဆေး!”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ!” သတင်းစီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ မွန်းစတားစောင့်ကြည့်ရေးဌာနက မာရီယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာ အော်ပရေတာတွေကို ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်ပါတယ်။
စီစီတီဗွီကနေ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဖုန်တထောင်းထောင်း ထနေတဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ ဖုန်တွေကြားထဲ ထီးထီးကြီး ရှိနေတဲ့ သဏ္ဌာန်တစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။
“အဲဒါ မွန်းစတားပဲ။” ဝန်ထမ်းတွေက စီစီတီဗွီက မြင်ကွင်းကို အမြန်ဆန်းစစ်ပြီး ခဏအတွင်းမှာပဲ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြတာကတော့... ဒီမွန်းစတားဟာ ‘ကျား’ အဆင့် ဖြစ်ပါတယ်!
“မွန်းစတားသတိပေး အချက်ပေးသံကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်တော့။” ဂျေ့စ်က အမိန့်ပေးပါတယ်။
“အဆင်သင့်ပါပဲ!” မာရီယာက အမ် မြို့တော်ရဲ့ အချက်ပေးစနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။ သူရဲကောင်းအသင်းဟာ မြို့ကြီးတိုင်းမှာ တီဗွီတာဝါတိုင်တွေလိုမျိုး သတိပေးတာဝါတိုင်တွေကို စိုက်ထူထားတာပါ။ အချက်ပေး ဥဩသံတွေက တစ်မြို့လုံးမှာ ဟိန်းထွက်သွားပြီး လူတွေကို မွန်းစတားအန္တရာယ် သတိပေးလိုက်ကာ လူတိုင်း ဂရုတစိုက် နေကြဖို့ နှိုးဆော်လိုက်ပါတယ်။
*“အမ် မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများ ခင်ဗျာ။ အမ် မြို့တော် အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ကျားအဆင့် မွန်းစတားတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်နေကြောင်း သူရဲကောင်းအသင်းက သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ထားပါတယ်။ လက်ရှိမှာ အသင်းကနေ မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းဖို့ သူရဲကောင်းတွေကို စေလွှတ်ထားပါတယ်။ မွန်းစတားကို အပြတ်မရှင်းနိုင်သေးခင်အထိ လမ်းမပေါ်ကို ထွက်ခြင်းမပြုဘဲ ဘေးကင်းရာမှာ နေထိုင်ကြပါရန်...”*
အချက်ပေးသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ဒေသခံအတော်များများဟာ အမြန်ပဲ တိမ်းရှောင်ကြပါတော့တယ်။
“တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးအတွင်းမှာ ဘယ်သူရဲကောင်းမှ ရှိမနေပါဘူး။ ရှာဖွေတဲ့ အဝန်းအဝိုင်းကို ထပ်ချဲ့လိုက်ပါမယ်။” အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ဝန်ထမ်းတွေက အမ် မြို့တော် အရှေ့ဘက်ခြမ်းနားမှာ ရှိနေမယ့် သူရဲကောင်းတွေကို လိုက်ရှာနေကြပါတယ်။
ဂျေ့စ်ရဲ့ နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ သူရဲကောင်း စီမံခန့်ခွဲရေး တာဝန်ခံ ကိုးလ်ဆန်က ဂျေ့စ်ရဲ့ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ပေါ်က အရှေ့ဘက်ခြမ်း မြေပုံကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ် -
“ဒါနဲ့... ‘king’က အမ် မြို့တော် အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ နေတာ မဟုတ်လား။ သူ့ကို ဘာလို့ အကူအညီ မတောင်းတာလဲ? သူက သိပ်သန်မာတာပဲလေ။”
“မင်းပြောတာ... အသန်မာဆုံးလူသား ‘king’ က အမ် မြို့တော် အရှေ့ဘက်မှာ နေတာလား?” ဂျေ့စ် အံ့ဩသွားတယ်။
ကိုးလ်ဆန်က ခေါင်းညိတ်ပြတယ်၊ “ပြည်သူတွေ သတင်းပို့တဲ့ လိပ်စာကို ကြည့်လိုက်ဦး။ အဲဒါ king ရဲ့ အိမ်နားတင်ပဲ။”
ဂျေ့စ်က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်တယ်၊ “kingကို ဆက်သွယ်ပြီး အကူအညီတောင်းလိုက်စမ်း။ ဒီမွန်းစတားကို နှိမ်နင်းဖို့ သူ့ကို လိုအပ်တယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။” ဂျေ့စ်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မာရီယာက ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ‘king’ ဆီ ဖုန်းခေါ်ဖို့ နှိပ်လိုက်ပါတယ်။
ဝမ်းပန့်ချ်မန်း ကမ္ဘာမှာ နည်းပညာတွေက ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေထက် အများကြီး ပိုတိုးတက်ပါတယ်။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ စက်ရုပ်တွေတောင် ရှိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်မြင့် နည်းပညာတွေက အများပြည်သူဆီ ပျံ့နှံ့တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အစိုးရဌာနတွေနဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေမှာပဲ သုံးကြတာပါ။ သာမန်ပြည်သူတွေ သုံးတဲ့ နည်းပညာကတော့ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနဲ့ တူတူပါပဲ။ ကွန်ပျူတာ၊ ကား စတာတွေပေါ့။ စိတ်မကောင်းစရာက အွန်လိုင်းဂိမ်း ထုတ်လုပ်သူတွေ မရှိတာကြောင့် ကွန်ပျူတာရဲ့ အဓိက အခန်းကဏ္ဍက သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေတာနဲ့ အင်တာနက်မှာ စကားပြောတာလောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ‘king’ က အိမ်မှာရှိတဲ့ ဂိမ်းစက်တွေနဲ့ပဲ ‘လမ်းဘေးတိုက်ခိုက်ရေးဘုရင်’ လို ဂိမ်းတွေကို ဆော့နေရတာပါ။
ဒီလိုကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ‘လိဂ်အော့ဖ်လတ်ဂျန်း’ လို အွန်လိုင်းဂိမ်းမျိုးသာ ဒီကမ္ဘာမှာ ထွင်လိုက်ရင်တော့ တကယ့်ကို ပေါက်သွားမှာ အသေအချာပါပဲ! ဆိုင်းတာမသာ ‘လိဂ်အော့ဖ်လတ်ဂျန်း’ ဆော့မယ်ဆိုရင်တော့ သူက မျက်မမြင်ဘုန်းကြီး ‘လီဆင်’နဲ့ တူမှာ သေချာပါတယ်။
...
*“အမ် မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများ ခင်ဗျာ... ကျားအဆင့် မွန်းစတားတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်နေကြောင်း... ဘေးကင်းရာမှာ နေထိုင်ကြပါရန်...”*
“ဟင်... ဘာလဲ?” ဝမ်ဖုန်း အံ့ဩသွားတယ်။ “အမ် မြို့တော်မှာ မွန်းစတားက ထပ်ပေါ်ပြန်ပြီလား? ဘယ်နားမှာလဲ?” သူ ခဏလောက် အံ့ဩသွားပေမဲ့ “ထားလိုက်ပါတော့လေ... ငါနဲ့မှ မဆိုင်တာ။” လို့ တွေးပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ လမ်းမပေါ်ကို ခေါင်းနဲ့ ထပ်ဆောင့်လိုက်ပြန်ပါတယ်။
ကြမ်းတမ်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ နင်းခြေမှုတွေကြောင့် သူ့အိမ်ရှေ့က တစ်ကီလိုမီတာလောက် ရှည်တဲ့ လမ်းမကြီးဟာ ကျင်းတွေ ဗရပွ ဖြစ်နေပါပြီ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူဟာ မြေထိုးစက်ကြီးတစ်စီးလို လမ်းမကို တဝုန်းဝုန်းနဲ့ ရှင်းပစ်နေပါတယ်။
*“ဂရင်းးးးး!”*
သူ့အင်္ကျီအိတ်ထဲက ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာတာကြောင့် သူက ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ဟန်းဖရီးစနစ်နဲ့ ကိုင်လိုက်တယ်၊ “ဟယ်လို... ဘယ်သူ...”
သူ့ခေါင်းက လမ်းမကို ထပ်ပြီး ဆောင့်လိုက်ပြန်ပါတယ်။ *ဝုန်းးးးး*
“ဒါ kingလား ခင်ဗျာ?” ဂျေ့စ်က ရိုရိုသေသေ မေးလိုက်တယ်။
“အေး... ငါပဲ။ ပြောစရာရှိတာ မြန်မြန်ပြော၊ ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်!” ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းနဲ့ မြေပြင်ကို ဆောင့်လိုက်ရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
*ဝုန်း...*
သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်ထဲမှာတော့ ဂျေ့စ်၊ ကိုးလ်ဆန်၊ မာရီယာနဲ့ အခြားသူတွေဟာ ကြောင်သွားကြပါတယ်။ ကွန်ပျူတာ စပီကာကနေ ပေါက်ကွဲသံတွေ တရစပ် ကြားနေရလို့ပါ။
မာရီယာက မဝံ့မရဲ မေးလိုက်တယ်၊ “kingက မွန်းစတားနဲ့ တိုက်နေတာ ထင်တယ်နော်?”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။” ဂျေ့စ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားတယ်။ “အဲဒီမွန်းစတားက kingရဲ့ အိမ်နားမှာ ပေါ်တာလေ။ kingက မွန်းစတားကို တွေ့လိုက်လို့ ချက်ချင်းပဲ အရေးယူလိုက်တာ ဖြစ်မှာ။ အခု မွန်းစတားကို အပြတ်ရှင်းနေတာ နေမှာပေါ့။”
“ဘာတွေ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောနေကြတာလဲ? ကျယ်ကျယ်ပြောစမ်း။ ဒီမှာ အရမ်းဆူနေလို့ မကြားရဘူး။” ဝမ်ဖုန်းရဲ့ အသံက ဖုန်းထဲကနေ ဟိန်းထွက်လာပါတယ်။
ဂျေ့စ်က မိုက်ခရိုဖုန်းထဲကို အော်ပြောလိုက်တယ်၊ “kingခင်ဗျာ... ခင်ဗျားအိမ်နားမှာ ကျားအဆင့် မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေပါတယ်။ အဲဒီလူသဏ္ဌာန် မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းပေးဖို့ အသင်းက တောင်းဆိုချင်လို့ပါ...”
“ငါ့အိမ်နားမှာ လူသဏ္ဌာန် မွန်းစတားတစ်ကောင် ပေါ်နေတယ် ဟုတ်လား?” ဝမ်ဖုန်း လန့်သွားတယ်။ အချက်ပေးသံက ပြောတဲ့ မွန်းစတားက သူ့အိမ်နားမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားဘူးလေ။
ဂျေ့စ်နဲ့ တခြားဝန်ထမ်းတွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။ kingတိုက်နေတာ သူတို့ပြောတဲ့ မွန်းစတားမဟုတ်ဘူးလား?
“ဘယ်လိုမွန်းစတားမျိုးလဲ?” သူ နည်းနည်း ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။ သူ့တွက်ချက်မှုအရ ကတ်ပြားရဲ့ စွမ်းအင်က သိပ်မကျန်တော့လို့ပါ။ ကံဆိုးလိုက်တာ။
“လောလောဆယ်တော့ သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး၊ သူက လမ်းမတွေကို ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးနေတုန်းပါပဲ။ ဒီမွန်းစတားက king ရဲ့ အနားမှာတင် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေတာဆိုတော့ တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်မယ့်ပုံပဲ။”
“မြို့အရှေ့ဘက်? လမ်းမတွေကို ဖျက်ဆီးနေတယ်?” ဝမ်ဖုန်း ဆွံ့အသွားတယ်။ ဘာလို့ သူတို့ပြောနေတာတွေက သူ့အကြောင်း ဖြစ်နေသလိုပါပဲလား? သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ မီးခိုးတွေက ကောင်းကင်ယံနဲ့ လမင်းကြီးကိုပါ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုတောင် ကောင်းကောင်း မမြင်ရတော့ပါဘူး။
“မွန်းစတားက လမ်းမတွေကို ကျင်းတွေဖြစ်အောင် လုပ်နေတာလား?” သူက မဝံ့မရဲ မေးလိုက်တယ်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ လမ်းမတစ်ခုလုံးနီးပါး လုံးဝ ပျက်စီးသွားပါပြီ၊ ဒါကြောင့်လည်း ဘေးအန္တရာယ်အဆင့်ကို ‘ကျား’ အဆင့်အထိ သတ်မှတ်လိုက်တာပါ။”
ဝမ်ဖုန်း ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ “အခု စောင့်ကြည့်တာတွေကို ပိတ်လိုက်လို့ ရပြီ။ အဲဒီမွန်းစတားက လမ်းမတွေကို ထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”
သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေ နောက်ဆုံးမှာ ကုန်ဆုံးသွားတာကို သူ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် စွမ်းအင်ကုန်အောင်လို့ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။
“ရှင်? ဆိုလိုတာက... King... မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား?” ဂျေ့စ် အံ့ဩသွားပါတယ်။
“...” ဝမ်ဖုန်း နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိတယ်။ သူကိုယ်တိုင်က ‘မွန်းစတား’ လို့ ခေါ်နေကြတဲ့လူပါလို့ ပြောဖို့ ရှက်နေတာကြောင့် ဘာမှ ပြန်မပြောမိပါဘူး။
“ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် king။ ကျွန်တော်တို့ အသင်းက တခြားသူရဲကောင်းတွေလည်း ခင်ဗျားဆီကနေ သင်ယူသင့်ပါတယ်။ ပြည်သူတွေရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို ဦးစားပေးပြီး မွန်းစတားတွေကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းနိုင်တာ တကယ့်ကို အားကျစရာပါပဲ။”
‘အင်း... ဘာမှပြန်မပြောတာက သဘောတူတယ်လို့ ယူဆလို့ရတာပဲ...’ လို့ ဂျေ့စ်က တွေးလိုက်ပါတယ်။
“ခင်ဗျားရဲ့ ပေးဆပ်မှုအတွက် ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကောင်းသောညပါ king။” king က ဘာမှပြန်မပြောတော့တာကြောင့် သူ ပျင်းသွားပြီလို့ ထင်ပြီး ဂျေ့စ်က ဖုန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။
...
**သူရဲကောင်းအသင်း ဌာနချုပ်**
ဂျေ့စ်က ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ အစီရင်ခံလိုက်တယ်၊ “မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းပြီးပါပြီ။ မာရီယာ... အမ် မြို့တော်ရဲ့ လမ်းမတွေ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်စမ်း။”
“ဟုတ်ကဲ့။” မာရီယာက လမ်းမပေါ်က ဗီဒီယိုတွေကို ကြည့်လိုက်ရာ တဝုန်းဝုန်းအသံတွေ တိတ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်တွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဖုန်တွေကြားထဲက မွန်းစတားအရိပ်ကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
“သတင်းပို့ပါတယ် ဒုတိယဝန်ကြီးရှင့်၊ မွန်းစတားက ပျောက်သွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မွန်းစတားရဲ့ အလောင်းကိုတော့ ရှာမတွေ့ဘူးရှင့်။”
“ဟင်? ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ?” ဂျေ့စ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပါတယ်။
“အလောင်းတွေ တွေ့ရတာ ပုံမှန်ဆိုပေမဲ့... ခင်ဗျား kingရဲ့ အစွမ်းကို မေ့နေတာလား?” ကိုးလ်ဆန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။
မာရီယာနဲ့ ဂျေ့စ်တို့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး ပြိုင်တူ အော်ပြောလိုက်ကြတာက -
“ငရဲမီးလှိုင်းလျှပ်စစ်အမြောက်!?”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ အဲဒီစွမ်းရည်ကို သုံးလိုက်ရင် သူ့ရှေ့က အရာမှန်သမျှ အမှုန့်ဖြစ်သွားတာလေ။ မွန်းစတားအလောင်းကတော့ ပြာဖြစ်ပြီး လေထဲ လွင့်ပါသွားပြီ ထင်ပါရဲ့။”
“ဟုတ်သားပဲ၊ kingပဲဟာလေ။” ဂျေ့စ် ရယ်လိုက်ပါတယ်။ “မြန်မြန်... အမ် မြို့တော်က ဒေသခံတွေကို မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းပြီးပြီလို့ အကြောင်းကြားစာ ထုတ်လိုက်တော့။”
“အခုချက်ချင်း လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။” မာရီယာက သူမရဲ့ နက်မှောင်တဲ့ ဆံပင်တိုလေးကို နားနောက်မှာ သပ်လိုက်ပြီး ပြုံးပြလိုက်တယ်။
“ကဲ... မွန်းစတားကိုလည်း နှိမ်နင်းပြီးပြီဆိုတော့ ငါလည်း ပြန်အိပ်တော့မယ်။ နောက်ပိုင်း မွန်းစတားတွေက ခဏခဏ ပေါ်လာတော့ တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ။” ကိုးလ်ဆန်က အညောင်းအညာ ဆန့်လိုက်ပြီး စစ်ဆင်ရေးခန်းမထဲကနေ ထွက်သွားပါတယ်။
မာရီယာက အမ် မြို့တော်ရဲ့ အချက်ပေးစနစ်ကို ပြန်ချိတ်ဆက်ပြီး ချိုသာတဲ့ အသံလေးနဲ့ ကြေညာလိုက်ပါတယ် -
*“အမ် မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများ ခင်ဗျာ။ အမ် မြို့တော် အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ပေါ်ခဲ့တဲ့ ကျားအဆင့် မွန်းစတားကို အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်း kingက နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် မြို့အရှေ့ဘက်ခြမ်းဟာ ပြန်လည် ဘေးကင်းသွားပြီ ဖြစ်ပါကြောင်း သတင်းကောင်းပါးအပ်ပါတယ်။”*
ဝမ်ဖုန်းတစ်ယောက် လမ်းမတွေကို အများကြီး ဖျက်ဆီးမိခဲ့တာကြောင့် ဘယ်လို ပြန်တောင်းပန်ရမလဲလို့ တွေးနေတုန်းမှာပဲ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြေညာချက်ကြောင့် ဆွံ့အသွားရပါတယ်။
**“ဒါက တကယ့်ကို ဟာသကြီးပါပဲလား...”**
သူဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာ ‘မွန်းစတား’ ရော ‘သူရဲကောင်း’ ပါ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဇာတ်နှစ်မျိုးလုံးကို ကပြခဲ့ပေမဲ့ ဂုဏ်သတင်းရော အကျိုးအမြတ်ပါ ရသွားခဲ့ပါတယ်။ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ!