အခန်း ၂၅ - ရှေ့မှာ မွန်းစတားရှိတယ်၊ တကယ့် ထောင်ချောက်ပဲ!
မစ္စတာ ဆစ်ချ်နဲ့ ‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ တို့ ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ သတင်းတွေကြောင့် လူတိုင်း သတိကြီးကြီး ထားလိုက်ကြပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့...
မက်တယ်လ်ဘက်တ်က သူ့လျှာကို တချက်သပ်လိုက်ပြီး - "အထူးနဂါးအဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နိယာမအခြေခံ နဂါးအဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ အကုန်ရိုက်ခွဲပစ်မှာပဲ။"
"ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ? အသိသာကြီး အားနည်းနေတာကို အစွမ်းထက်သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်နေတာပဲ" တာနေးဒိုးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း - "‘အလိုရမ္မက် တရားသူကြီး’ ဆိုတဲ့ အဲဒီမွန်းစတားကို ငါ့လက်ထဲသာ ထားလိုက်စမ်းပါ။ ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် သူ့ကို အပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်။"
မက်တယ်လ်ဘက်တ်က သူ့ပုခုံးပေါ်က ဘေ့စ်ဘောတုတ်နဲ့ တာနေးဒိုးကို ချိန်လိုက်ပြီး - "ပုတုလေး၊ နင်က ဘယ်သူ့ကို အားနည်းတယ်လို့ ပြောတာလဲ?"
တာနေးဒိုးက သူမခါးကို သူမလက်နဲ့ ထောက်လိုက်ပြီး မက်တယ်လ်ဘက်တ်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်ကာ - "နင်က ဘယ်သူ့ကို ပုတုလေးလို့ ခေါ်တာလဲ? အရမ်းရိုင်းတာပဲနော်။ နင့်ကို မုန့်လိမ်ပတ်လိုမျိုး လိမ်ပစ်လိုက်ရမလား?"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က အငြင်းပွားနေကြတဲ့ မက်တယ်လ်ဘက်တ်နဲ့ တာနေးဒိုးကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခဲသွားကာ ‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ ကို မေးလိုက်ပါတယ် - "‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’၊ မင်း အဲဒီမွန်းစတားကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားမိပြီလား?"
‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ က လော်လီပေါ့ပ်ကို လျက်ရင်း အကြံပေးလိုက်ပါတယ် - "လောလောဆယ်မှာတော့ စက်ရုပ်တွေပဲ မွန်းစတားရဲ့ ဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်နိုင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာ ဘိုဖွိုင်းရဲ့ စက်ရုပ်တွေက ရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ဒေါက်တာ ဘိုဖွိုင်းက ပိုသန်မာတဲ့ စက်ရုပ်တွေ ထပ်မလွှတ်ပေးသရွေ့ အဲဒီနည်းလမ်းက အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုကတော့ မွန်းစတားအနားကို မကပ်ဘဲ အဝေးကနေ အပြတ်ရှင်းဖို့ပါပဲ။"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က ခေတ္တရပ်သွားပြီး ‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ ဆိုလိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပါတယ် - "မင်း ဆိုလိုတာက... တာနေးဒိုးကို ဥက္ကာခဲ ခေါ်ခိုင်းပြီး မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းခိုင်းဖို့လား!?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒါကလွဲရင် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ကျွန်တော် စဉ်းစားမရတော့ဘူး။ အခု အခြေအနေက ဘယ်သူရဲကောင်းပဲသွားသွား ‘အလိုရမ္မက် တရားသူကြီး’ နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သတိလစ်ပြီး အပင်လို အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားမှာပဲလေ။"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က တွန့်ဆုတ်သွားပါတယ် - "တာနေးဒိုးက သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး အာကာသထဲကနေ ဆွဲချလိုက်တဲ့ ဥက္ကာခဲက အစွမ်းထက်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးအားကလည်း အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။ အိုမြို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ပြည်သူတွေရဲ့ တိုင်ကြားမှုတွေကို ငါတို့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ အခုတောင် လူထုက အသင်းအပေါ် သံသယဝင်နေပြီး ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားနေတဲ့ အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ သူမရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို မသုံးတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင် အသင်းရဲ့ အခြေအနေက ပိုပြီး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့၊ မင်းရော Kingမှာ အဲဒီမွန်းစတားကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိမယ်လို့ ထင်လား?"
‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ က ခေါင်းခါပြပါတယ် - "ပါရမီရှင် သိပ္ပံပညာရှင် ဆွက်ဇကီးရွှောင်တယ်လ်က ကမ္ဘာပေါ်က အရာအားလုံးဟာ သဘာဝနိယာမတွေကို မချိုးဖောက်ရဘူးလို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြင်ရသလောက်တော့ မွန်းစတားရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေကို သီးသန့်ပစ်မှတ်ထားတဲ့ သဘာဝနိယာမ အသစ်တစ်ခုပဲ။ ဘယ်လူသားမှ သူ့ရဲ့ စီရင်ချက်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူး၊ Kingလည်း အပါအဝင်ပေါ့။"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ မေးလိုက်ပါတယ် - "ဒါဆို တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား? တာနေးဒိုးရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးရမယ်ဆိုရင်တောင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရမလား?"
"အင်း... စဉ်းစားပါဦးမယ်" ‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ က ခေါင်းငုံ့ပြီး စဉ်းစားလိုက်ပါတယ် - "ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မွန်းစတားကို လူသူမရှိတဲ့ အရပ်ဆီကို မျှားခေါ်သွားပြီးမှ တာနေးဒိုးက အာကာသထဲကနေ ဥက္ကာခဲ ဆွဲချပြီး နှိမ်နင်းတာမျိုးပေါ့။"
"မျှားခေါ်မယ် ဟုတ်လား?"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က စဉ်းစားဟန် ပေါက်သွားပါတယ်။
"ကိုးလ်ဆန်၊ အစိုးရကို ဆက်သွယ်ပြီး အေမြို့နဲ့ အိုမြို့ကြားက တောင်တန်းဒေသကို ဒုံးကျည်တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်။ မွန်းစတားကို ပစ်မှတ်ထား ပစ်ခတ်ပြီး တောင်တန်းတွေဆီကို တစ်လှမ်းချင်း မျှားခေါ်သွားဖို့ ပြောလိုက်ပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ညွှန်ကြားရေးမှူး။"
အမိန့်ရတာနဲ့ ကိုးလ်ဆန်က အစိုးရကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပါတယ်။
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က မက်တယ်လ်ဘက်တ်နဲ့ ငြင်းခုန်နေဆဲဖြစ်တဲ့ တာနေးဒိုးကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခဲစွာနဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ကာ - "တာနေးဒိုး၊ ငါတို့ နင့်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို သုံးဖို့ လိုအပ်နေပြီ၊ နင့်ရဲ့ အကူအညီကို ငါတို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
တာနေးဒိုးက လက်ပိုက်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပါတယ် - "ဟွန်း၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ့ဆီပဲ ရောက်လာတာပဲ" သူမက မက်တယ်လ်ဘက်တ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး - "ဟွန်း၊ တွေ့လား? အားနည်းတဲ့ကောင်၊ နင် နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ မွန်းစတားတွေကို ငါလည်း နှိမ်နင်းနိုင်တယ်။ နင် မနှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ မွန်းစတားတွေကိုလည်း ငါ နှိမ်နင်းနိုင်သေးတယ်။ အဲဒါ နင်နဲ့ ငါကြားက ကွာခြားချက်ပဲ။"
မက်တယ်လ်ဘက်တ်က အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ် - "နင် ဘာပြောလိုက်တယ်? နင့်ရဲ့ နာနတ်သီးလို ကောက်နေတဲ့ ဆံပင်တွေကို ငါ ရိတ်ပစ်လိုက်ရမလား?"
တာနေးဒိုးကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်အော်ပါတယ် - "နင် ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ? ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နဲ့ တူတဲ့ ဆံပင်ပုံစံနဲ့ အရူးကောင်ရဲ့!"
"လာလေ၊ အပြင်ထွက်ခဲ့။ ဒီနေ့တော့ နင့်ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးရမယ်၊ ပုတုလေးရဲ့။"
"ဘာ? နင်က ငါ့ကို ပုတုလေးလို့ ခေါ်ရဲတယ်လား? နင် ဒီတံခါးဝကနေ အကောင်းအတိုင်း ထွက်မသွားနိုင်အောင် ငါ လုပ်ပြမယ်၊ နှမလေးကို အရူးအမူး ချစ်နေတဲ့ကောင်ရဲ့ ။"
‘ချိုင်းလ်ဒ် အင်းပရာ’ က အငြင်းပွားနေတဲ့ မက်တယ်လ်ဘက်တ်နဲ့ တာနေးဒိုးကို ကြည့်ပြီး မတတ်သာသလို ပြောလိုက်ပါတယ် - "ဆစ်ချ်၊ အစီအစဉ်ကို မြန်မြန်ပြင်ဆင်လိုက်တော့။ သူတို့ တကယ် တိုက်မိကြမှာ ငါ စိုးရိမ်တယ်။ တကယ်လို့ တိုက်ကြပြီဆိုရင် မက်တယ်လ်ဘက်တ် သေသွားနိုင်တယ်၊ အဲဒါဆိုရင် အသင်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
မက်တယ်လ်ဘက်တ်က ပြန်အော်လိုက်တယ် - "ဟေး? မူလတန်းကျောင်းသားလေး၊ မင်းက အဲဒီမိန်းမဘက်က ပါနေတာလား?"
"တာနေးဒိုး၊ အစိုးရတပ်တွေက တောင်တန်းတွေဆီကို သွားနေပြီ။ အသင်းရဲ့ လေယာဉ်ကို စီးပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာမှာ သွားစောင့်နေပါ၊ မွန်းစတား ရောက်လာရင် နှိမ်နင်းဖို့ပေါ့။"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က အမိန့်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေးလိုက်ပြီး မက်တယ်လ်ဘက်တ်နဲ့ တာနေးဒိုးကို လူခွဲလိုက်ပါတယ်။
"ဟွန်း၊ မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းပြီးတာနဲ့ နင့်ကို ပြန်လာရှင်းမယ်၊ အပေါ်ထောင်ဆံပင်နဲ့ကောင်ရဲ့။"
တာနေးဒိုးက ဝူးခနဲ စစ်ဆင်ရေးအခန်းထဲကနေ ပျံထွက်သွားပြီး အသင်းရဲ့ လေယာဉ် ရပ်ထားတဲ့နေရာဆီကို ဦးတည်သွားပါတယ်။
"ဟေး၊ ဟေး၊ နင် သတ္တိရှိရင် မပြေးနဲ့လေ! နင့်ကို ရိုက်ပြီး လက်မအနည်းငယ်လောက် ပိုပုသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်!"
မက်တယ်လ်ဘက်တ်က အော်ဟစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
"ဟူး~"
မစ္စတာ ဆစ်ချ်က သူစုဆောင်းထားတဲ့ အားကိုးမရတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေပါတယ်။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ Kingကတော့ အမ် (M) မြို့ကနေ အေမြို့ထဲကို ဝင်လာတဲ့ မိုက်ခ်ရဲ့ ကားပေါ်မှာ ထိုင်နေပါတယ်။
"ဟင်၊ မိုက်ခ်၊ မင်း လမ်းမှားနေတာလား? ဒါက အိုမြို့ကို သွားတဲ့ အမြန်လမ်းမကြီးလေ။"
ဝမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြဿနာကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လမ်းဘေးက ဆိုင်းဘုတ်တွေမှာ "အိုမြို့ရောက်ရန် XXX ကီလိုမီတာ" လို့ ရေးထားလို့ပါပဲ။ သူတို့ အိုမြို့ကိုသွားတဲ့ လမ်းပေါ် ရောက်နေတာ သိသာနေပါတယ်။
မိုက်ခ်က ရှေ့ကလမ်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေပါတယ် - "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အေမြို့ကို မွန်းစတား တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက မြို့ထဲမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားခဲ့တာ အခုထိ ပြန်မပြင်ရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် လမ်းလွှဲကနေ ပတ်သွားရတာပါ။"
"သြော်၊ အေးပါ"
ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ဗက်ဆင်းမင်း ပေါ်လာတုန်းက သူ ကိုယ်တိုင် ရှိနေခဲ့တာဆိုတော့ အေမြို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများ ပျက်စီးသွားခဲ့တာ သူ သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်အသတ်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာက ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ လူစွမ်းကောင်းဆန်တဲ့ တည်ဆောက်ရေး အရှိန်အဟုန်နဲ့တောင် အေမြို့က ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေ မပြီးသေးတာကတော့ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။
"ဝုန်း!"
အတိအကျ အဲဒီအချိန်မှာပဲ၊ ရှေ့က ကောင်းကင်ယံကနေ မိုးခြိမ်းသံလို အသံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မှာ လှပတဲ့ မီးပွားတွေ ပွင့်ထွက်သွားပါတယ်။
"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?"
ဝမ်ဖုန်းက ရှေ့က ကောင်းကင်က မီးပွားတွေကို ကြည့်ပြီး ငေးငိုင်သွားကာ - "မိုက်ခ်၊ ဒါ... ဒီလို အချိန်ကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖောက်နေတာလား?"
မိုက်ခ်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပါတယ် - "ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသံကို နားထောင်ရတာတော့ မီးရှူးမီးပန်းသံနဲ့ မတူဘူး၊ အမြောက်သံတွေနဲ့ ပိုတူနေတယ်။"
"အမြောက်သံ ဟုတ်လား?"
ဝမ်ဖုန်း အံ့သြသွားတယ်၊ "အစိုးရက ရူးသွားပြီလား? အေမြို့နဲ့ အိုမြို့ကြား ဒီလောက်နီးတဲ့ နေရာမှာ အမြောက်တွေ ပစ်နေတာ၊ ပြည်သူတွေကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိမှာ မကြောက်ဘူးလား?"
"ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး။"
မိုက်ခ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီလို့ တိတ်တဆိတ် ခံစားနေမိပါတယ်။
ရွှီး... ရွှီး!
သူ့ဖုန်း မြည်လာပါတယ်၊ ဖုန်းဖြေလိုက်ပြီးနောက် - "ဟဲလို? ဒါ ဌာနချုပ်လား? ကျွန်တော် မိုက်ခ်ပါ။ Kingနဲ့ ကျွန်တော် အိုမြို့ဘက်ကနေ ပတ်လာပြီး အခု အေမြို့ထဲကို မကြာခင် ဝင်တော့မယ်။ နောက် နာရီဝက်ကျော်ရင် ဌာနချုပ်ကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ ဗျာ? အိုမြို့မှာ နဂါးအဆင့် မွန်းစတား တစ်ကောင် ပေါ်နေတယ် ဟုတ်လား? ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ခိုင်းတာလား? Kingတောင် မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးလား? ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။"
သူ ဖုန်းချလိုက်ပြီး ဝမ်ဖုန်းကို အကြောင်းစုံ အမြန်ပြောပြလိုက်ပါတယ် - "အိုမြို့မှာ နဂါးအဆင့် မွန်းစတား တစ်ကောင် ပေါ်နေပြီ။ အဲဒီမွန်းစတားမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိတယ်၊ လူတစ်ယောက်မှာ ‘အငမ်းမရ စားသောက်ခြင်း’၊ ‘ကာမရာဂ’ ဒါမှမဟုတ် ‘သတ်ဖြတ်လိုစိတ်’ ရှိနေတာနဲ့ ချက်ချင်း စီရင်ချက်ချခံရမှာတဲ့။ အက်စ်အဆင့် စူပါအလွိုင်း ဒါ့ခ်ရှိုင်းတောင် ပေါ့ဆမိလို့ သတိလစ်သွားပြီး အပင်လို အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီ။ မက်တယ်လ် နိုက်တ်ရဲ့ စက်ရုပ်တပ်ဖွဲ့လည်း အရေးနိမ့်သွားတယ်။ လောလောဆယ် အသင်းက ဝေးလံတဲ့နေရာကနေ ဒုံးကျည်တွေ သုံးပြီး မွန်းစတားကို လူသူမရှိတဲ့နေရာဆီ မျှားခေါ်နေတယ်၊ ပြီးမှ တာနေးဒိုးက ဥက္ကာခဲခေါ်ပြီး မွန်းစတားကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားမှာ။ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကို ပြန်လှည့်ပြီး အေမြို့ကိုသွားမယ့် တခြားလမ်းကို ရွေးရလိမ့်မယ်။"
မွန်း... မွန်းစတားလား? နဂါးအဆင့် မွန်းစတား ဟုတ်လား? စူပါအလွိုင်း ဒါ့ခ်ရှိုင်းနဲ့ မက်တယ်လ် နိုက်တ်ကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ နဂါးအဆင့် မွန်းစတားလား? ကောင်းပြီ၊ အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ မြန်မြန်ပြေးကြရအောင်!
ဝမ်ဖုန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ တုန်ရင်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာပါတယ်။ ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ မွန်းစတားမျိုးဆိုရင် သူ့လက်ထဲမှာ လေးပွင့်ဆိုင်ကတ် - ဗက်ဆင်းမင်း ရှိနေရင်တောင် သူ နိုင်ပါ့မလား မသေချာပါဘူး။ အခု အခြေအနေကတော့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးဖို့ပါပဲ။ နေပါဦး၊ အေမြို့ကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ? အမ်မြို့ကို ပြန်ပြီး ဂိမ်းပဲ ပြန်ဆော့တာ အကောင်းဆုံးပဲ။
"ဟူး~"
သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ - "မိုက်ခ်၊ မြန်မြန်..."
သူ မိုက်ခ်ကို ကားအရှိန်မြှင့်ဖို့ ပြောမလို့ ရှိသေးချိန်မှာပဲ၊ ရုတ်တရက် အိုမြို့ထဲကနေ မလှမ်းမကမ်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အော်ဟစ်သံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"အငမ်းမရ စားသောက်ခြင်း!" "သတ်ဖြတ်လိုစိတ်!" "ကာမရာဂ!" "စီရင်ချက်!"
"မိုက်ခ်၊ မင်း အသံတစ်ခုခု ကြားလိုက်လား?"
ဝမ်ဖုန်းက ခေတ္တရပ်ပြီး သေသေချာချာ နားစွင့်လိုက်ပါတယ်။
"Kingခင်ဗျာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ဆက်မသွားနိုင်တော့ဘူး။ မွန်းစတားကို သတိထားပါ..."
ဒါကို ပြောပြီးတာနဲ့ မိုက်ခ်က ကားစီယာတိုင်ပေါ်ကို ပျော့ခွေပြီး လဲကျသွားပါတော့တယ်။
ဝမ်ဖုန်း ဆွံ့အသွားပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးရာ၊ လျှောက်မစပါနဲ့။ သတိမလစ်ခင်မှာ ကားကို အရင် ရပ်ထားလို့ မရဘူးလား!? တကယ့် ထောင်ချောက်ပဲ!
ဟမ်? ဘာလို့ ငါ့ခေါင်းကလည်း အရမ်း မူးလာတာလဲ? မိုက်ခ် ပြောတဲ့ အဲဒီမွန်းစတားရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားကြောင့်လား?
သူ့ခေါင်းကို သူ ဆုပ်ကိုင်ထားမိတယ်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းတဲ့ ခံစားချက်က သူ့စိတ်ထဲကို တိုးဝင်လာပြီး အိပ်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေပါတယ်။
"သွားပြီ။"
လုံးဝ သတိမလစ်ခင်မှာ သူ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သွားတဲ့ ကားက အနီးနားက အဆောက်အဦးတစ်ခုဆီကို စတင် ဝင်တိုက်တော့မယ့်ပုံကို ကြည့်ပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတော့တယ်။
ဝုန်း!
အရှိန်နဲ့ မောင်းလာတဲ့ ကားရဲ့ ရှေ့ဖုံးက ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရပြီး အငွေ့ဖြူတွေ ထွက်လာပါတယ်။
ပျက်စီးသွားတဲ့ ကားထဲမှာတော့ မိုက်ခ်နဲ့ ဝမ်ဖုန်းတို့ဟာ သတိလစ်နေကြပါတယ်။
"အငမ်းမရ စားသောက်ခြင်း!" "သတ်ဖြတ်လိုစိတ်!" "ကာမရာဂ!" "စီရင်ချက်!"
အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အော်ဟစ်သံကတော့ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲပါပဲ!