အခန်း (၂) - အနှိုင်းမဲ့သူ
**“ငါတော့ သေပြီ!”**
ဝမ်ဖုန်းဟာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး စိတ်ထဲကနေ အော်ဟစ်လိုက်မိတယ်။ ဒီလို သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမှာ စူပါမားကတ်က လျှော့စျေးတွေအကြောင်း သူ စိတ်မဝင်စားနိုင်တော့ပါဘူး။ မီနိုတော မွန်းစတားကြီးရဲ့ ဒေါသက အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဦးချိုတွေကို နှိမ့်ချကာ အရှိန်နဲ့ ပြေးဝင်လာပါတယ်။ ရှည်လျားချွန်ထက်တဲ့ ဦးချိုတွေဆီက အပြာရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ထိုးစိုက်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ... အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားပါတယ်။
သူဟာ သူ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းအဖြစ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး ပြန်သေရမယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
‘ဒီတစ်ခါရော နောက်ဘဝဆိုတာ ရှိနိုင်ပါဦးမလား မသိဘူး!’
အခုမှ ပြန်ပြောရင် ရယ်စရာဖြစ်နေမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူဟာ မူလက ၂၁ ရာစု ကမ္ဘာမြေပေါ်က အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကံကတော့ တကယ်ကို ဆိုးလွန်းခဲ့ပါတယ်။ တစ်ညမှာ သူ ဈေးဝယ်ထွက်ရင်း ကေအက်ဖ်စီဆိုင်ရှေ့က ဖြတ်အသွား၊ ‘သုညအဆင့်ကနေ စတင်ခြင်း’ (Grinding from Level Zero) ဆိုတဲ့ ဂိမ်းအသစ် ထွက်တာကို သတိရသွားပါတယ်။ ဒါနဲ့ သူလည်း ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ဂိမ်းအသစ်ကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲရင်း ဆိုင်အပြင်ဘက်မှာ အားရပါးရ ဆော့ဖို့ ပြင်လိုက်တာပေါ့။
မထင်မှတ်ဘဲ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကေအက်ဖ်စီဆိုင်က ဆိုင်းဘုတ်ကြီး ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့ကို ပိသွားခဲ့တာပါ။ သူ သေသွားပြီလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ပြန်နိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ ထူးဆန်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲ ရောက်နေခဲ့ပါတယ်။
‘တကယ်လို့ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး လူဝင်စားခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဘေးကင်းတဲ့ ကမ္ဘာမျိုးကိုပဲ သွားချင်ပါတော့တယ်! နာရူတို လောကလား? ဝမ်းပိစ် (One Piece) လား? ဒါမှမဟုတ် ဒရဂွန်ဘော (Dragon Ball) လား...’
တောက်! အဲဒီကမ္ဘာတွေက ဘယ်တစ်ခုမှ ဘေးမကင်းပါဘူး။ ကမ္ဘာမြေကြီးကပဲ အန္တရာယ် အကင်းဆုံးပါ။ သူကတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အကြီးအကျယ် ထားနေတုန်းမှာပဲ...
သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ လူရိပ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံလို ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ပြောင်လက်နေတဲ့ ဦးခေါင်းတစ်ခုနဲ့ လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ လက်ကမ်းစာစောင်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ ဝမ်ဖုန်းက မျက်စိလျင်သူပီပီ စာစောင်ပေါ်က စာသားတွေကို ဖတ်လိုက်မိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ အမ် မြို့တော်က စူပါမားကတ်မှာ အချိန်ကန့်သတ်ပြီး လျှော့စျေးရောင်းတဲ့အကြောင်း ဖြစ်ပေမဲ့ ရက်စွဲကတော့ ကျော်သွားပါပြီ!
မီနိုတော မွန်းစတားကြီးကတော့ အရေးနိမ့်သွားပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ဦးချိုတွေက ကြေမွသွားပြီး နဖူးပေါ်မှာတော့ လက်သီးရာ အကြီးကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်နေခဲ့ပါတယ်။
“လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းလိုက်တာလား? ဒီလူက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ...”
“နေပါဦး! ဒါ ဆိုင်းတာမ မဟုတ်လား?”
ဝမ်ဖုန်း မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားပါတယ်။ ‘လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းနိုင်သူ’ ရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဆိုင်းတာမက အဓိက ဇာတ်လိုက်ဖြစ်တာ ငြင်းစရာ မလိုပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက တိုင်းတာလို့ မရနိုင်အောင်ပါပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာတဲ့ မွန်းစတားဖြစ်ပါစေ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်တယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်။ သူ့ကို လူသိများတဲ့ အမည်ကတော့ ‘ဝမ်းပန့်ချ်မန်း’ (One-Punch Man) ပါ။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံမှာ ‘ရိုးရိုးလက်သီး’ နဲ့ ‘အတည်ပေါက်လက်သီး’ ဆိုပြီး နှစ်မျိုးပဲ ရှိပါတယ်။
ဆိုင်းတာမထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ဖုန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစွန်းတွေ အနည်းငယ် တွန့်သွားပါတယ်။ သူ ထင်တာ လုံးဝ မမှားပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ကမ္ဘာကျော်လာမယ့်၊ ဝတ်ရုံရှည်နဲ့ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နဲ့ လူကတော့ ဆိုင်းတာမပါပဲ!
“ဟားဟား...”
သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရယ်မောလိုက်စဉ်မှာပဲ လေပြင်းတစ်ချက်က သူ့မျက်နှာကို ဖုံးထားတဲ့ ဦးထုပ်ကို တိုက်ထုတ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာကို ပေါ်လာစေပါတယ်။
“အာ! ဒါက အဆင့်-အက်စ် (S-Class) သူရဲကောင်းကြီး ‘ဘုရင်’ (King) မဟုတ်လား!”
“အားလုံး မပြေးကြနဲ့တော့။ Kingက မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီဟေ့။”
“King... ကျွန်တော့်ကို လက်မှတ်လေး ထိုးပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ?”
“သူကတော့ တကယ်ကို အသန်မာဆုံး သူရဲကောင်းပဲဟေ့။”
လူအုပ်ကြီးရဲ့ အားပေးချီးကျူးသံတွေနဲ့အတူ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ဖုန်းဟာ သူရဲကောင်းဘွဲ့ကို ထပ်ပြီး ရရှိသွားပြန်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ သူ ဝင်စားနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ‘ကမ္ဘာ့အသန်မာဆုံးလူသား’ လို့ ကျော်ကြားလာမယ့်၊ အဆင့်-အက်စ် ရဲ့ နံပါတ် ၇ သူရဲကောင်းကြီး ‘King’ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ သူက နံပါတ် ၇ အဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲ အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်းတွေထဲမှာ အောက်ဆုံးနားမှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ သူရဲကောင်းအဆင့် သတ်မှတ်ချက်ဟာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် မူတည်လို့ပါ။ သူကတော့ မွန်းစတားတွေကို ကိုယ်တိုင်မသတ်ဘဲ အန္တရာယ်ကြုံတိုင်း ထိပ်ပြောင်ကြီး (ဆိုင်းတာမ) ကို ‘ဆင့်ခေါ်’ ပြီး အနိုင်ယူလေ့ရှိတာပါ။ သူကိုယ်တိုင်က တက်ကြွမှုမရှိတာကြောင့် အဆင့်က အောက်နားမှာပဲ ရှိနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ နံပါတ် ၇ အထိ တက်လာရတာကလည်း မွန်းစတားတွေ ခဏခဏ ပေါ်လာလေလေ၊ သူ့ရဲ့ ထူးခြားချက်ကြောင့် မွန်းစတားတွေ အသတ်ခံရတာ များလာလေလေ ဖြစ်လို့ အဆင့်က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတာပါ။
သူဟာ ‘king’ ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆက်ခံထားရပေမဲ့ အရင်ဘဝကတည်းက ဒီဇာတ်လမ်းကို ဖတ်ဖူးတာကြောင့် ‘king’ ရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို ကောင်းကောင်း သိထားပါတယ်။ ‘king’ ဆိုတဲ့ နာမည်က သူကိုယ်တိုင် နှိမ်နင်းခဲ့တာ မဟုတ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ ရလာတာပါ။ မွန်းစတားတစ်ကောင် သေနေတာနဲ့ ကြုံတိုင်း လူတွေက သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် သူရဲကောင်းကြီးလို့ အထင်မှားပြီး ဂုဏ်ပြုကြရင်းကနေ ‘ကမ္ဘာ့အသန်မာဆုံးလူသား’ လို့ အများက အသိအမှတ်ပြုလာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
“kingကြီးပါလား!”
“ဟာ... ဒီမှာ kingကြီးနဲ့ ဆုံရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။”
“kingကြီး ဒီမှာရှိနေတာကိုး။”
အဆင့်-စီ (C-Class) သူရဲကောင်း သုံးယောက်ဟာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကူရင်း လူအုပ်ကြားထဲက ဝမ်ဖုန်းကို အားကျကြည်ညိုတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ လှမ်းကြည့်နေကြပါတယ်။
“မင်းတို့က သူရဲကောင်းတွေလား?”
ဝမ်ဖုန်း လူအုပ်ကြားထဲကနေ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ သူက ထူးထူးဆန်းဆန်း ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သူရဲကောင်း သုံးယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
“အဆင့်-စီ သူရဲကောင်း ‘ရေသေနတ်’ က နှုတ်ခွန်ဆက်သပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“အဆင့်-စီ သူရဲကောင်း ‘အရိုးတုတ်’ က ပြည်သူ့အတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနေပါတယ်။”
“အဆင့်-စီ သူရဲကောင်း ‘သံချပ်ကာ စာရေးကြီး’ က ဘီလူးတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ပါ့မယ်!”
ထူးဆန်းတဲ့ သူရဲကောင်း သုံးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွေကို ပြိုင်တူလုပ်ရင်း သူတို့ရဲ့ အဆင့်တွေကို မိတ်ဆက်ကြပါတယ်။ သူရဲကောင်းအသင်းဟာ စွမ်းအားနဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် မူတည်ပြီး S, A, B, C ဆိုပြီး အဆင့်ခွဲထားတာပါ။ ဆိုလိုတာကတော့ အခုရှေ့မှာရှိနေတဲ့ လူသုံးယောက်ဟာ အားအနည်းဆုံး သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သူရဲကောင်းအသင်းကို သူဌေးကြီး အာဂူနီက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကျော်က တည်ထောင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ပံ့ငွေနဲ့ လည်ပတ်နေတာပါ။ အသင်းဝင် သူရဲကောင်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် မူတည်ပြီး လစဉ် ချီးမြှင့်ငွေတွေ ရရှိကြပါတယ်။
“အော်... အဲဒီမွန်းစတားကိုတော့ မင်းတို့ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ကြပါတော့။ ငါ လုပ်စရာလေး ရှိလို့။”
ဝမ်ဖုန်းဟာ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးဖို့ ဦးထုပ်ကို ပြန်ဆောင်းပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
“ဘာ! Kingက မွန်းစတားကို နှိမ်နင်းတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ငါတို့ကို ပေးခဲ့တာလား?”
“မွန်းစတားတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အမှတ်တွေတက်မယ်၊ အဆင့်တွေ မြင့်လာမယ်၊ လစဉ်ကြေးတွေလည်း ပိုရလာမှာပေါ့။”
“kingက အမှတ်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး ထင်တယ်။ သူက အဆင့်-အက်စ် သူရဲကောင်းဆိုတော့ ‘ကျား’ အဆင့် မွန်းစတားကို သတ်ရုံနဲ့ သူ့အဆင့်က တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ သူ့အဆင့် တက်ဖို့ဆိုရင် ‘’ နတ်ဆိုးအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ မွန်းစတားတွေကို သတ်မှ ရမှာ။”
အဆင့်-စီ သူရဲကောင်း သုံးယောက်က ဝမ်ဖုန်း ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး တတွတ်တွတ် ဆွေးနွေးနေကြပါတယ်။ သူရဲကောင်းအသင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ မွန်းစတားတွေကို နှိမ်နင်းရင် အမှတ်တွေ ရရှိပါတယ်။ သူရဲကောင်း အဆင့်အတန်းတွေကိုတော့ အဲဒီအမှတ်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းကလည်း အဆင့်အလိုက် လစဉ် ချီးမြှင့်ငွေတွေကို ပေးအပ်တာပါ။
“ငါ့မှာတော့ ပိုက်ဆံ လိုပုံမရပါဘူး။” ဝမ်ဖုန်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်မိတယ်။
သူဟာ အသင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် သူရဲကောင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ‘အသန်မာဆုံးလူသား’ အဆင့်-အက်စ် ‘king’ ပဲလေ။ သူရဲကောင်းအသင်းက သူ့ကို လစဉ် တစ်သိန်းနီးပါး ထောက်ပံ့နေတာကြောင့် သူဟာ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူဟာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သလို ငွေကြေးအတွက်လည်း ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး။
**[အနီးအနားမှာ လဲလှယ်လို့ရတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကတ်ပြားတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြု၍ လဲလှယ်လိုက်ပါ!]**
အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ဦးနှောက်ထဲကနေ စက်ရုပ်သံလို အချက်ပေးသံတစ်ခု တရစပ် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
“ကတ်ပြား လဲလှယ်မယ် ဟုတ်လား?” ဝမ်ဖုန်း အံ့ဩသွားတယ်။
အရင်က ဇာတ်လမ်းဖတ်တုန်းက သူရဲကောင်းတွေရဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သလို အသိအမှတ်မပြုခံရတဲ့ သူရဲကောင်းတွေအတွက်လည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို အန္တရာယ် များလွန်းပါတယ်။ တစ်ခါတလေ သူ စဉ်းစားမိတာကတော့ ဆိုင်းတာမနဲ့ ခင်အောင်လုပ်ပြီး သူ့ဘေးမှာပဲ ကပ်နေရင် ကောင်းမလားလို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာတစ်ခုက သူ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာ တစ်ခုခု ပါလာခဲ့ပါတယ်။ ဝမ်ဖုန်းဟာ သူ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲခဲ့တဲ့ ဂိမ်းဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ကပ်ပါလာတာကို သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီဂိမ်းက သိပ်ပြီး အရည်အသွေးမကောင်းတဲ့ ကတ်ဂိမ်းတစ်ခုပါ။ ကစားသမားက ဇာတ်ကောင်တစ်ခု ဖန်တီးပြီးရင် အဓိကတာဝန်က မွန်းစတားကတ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ မွန်းစတားကတ်တစ်ခု ရပြီဆိုရင် အဲဒီမွန်းစတားကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ထဲ ပူးကပ်ခိုင်းလို့ ရပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ မွန်းစတားရဲ့ အစွမ်းနဲ့ ခွန်အားတွေကို ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ - မွန်းစတားက မီးမှုတ်နိုင်ရင် သူ့ဇာတ်ကောင်ကလည်း မီးမှုတ်နိုင်မှာပါ။
ပထမတော့ သူက ဒီစိတ်ကူးလေးကို သဘောကျလို့ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့အတွက် ‘ရွှေလက်ချောင်း’ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူ သေနေတဲ့ မီနိုတော မွန်းစတားကြီးဆီ လျှောက်သွားပြီး လက်ကို တင်လိုက်ကာ စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
“လဲလှယ်မယ်!”
**[တိန်း! ကတ်ပြား လဲလှယ်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိ ‘မီနိုတော’ ကတ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]**
ဝမ်ဖုန်းဟာ အဲဒီကတ်ကို ချက်ချင်း မစစ်ဆေးသေးပါဘူး။ အဲဒီအစား လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးရဲ့ အားကျကြည်ညိုတဲ့ အကြည့်တွေကြားကနေ အမြန်ပဲ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတော့တယ်။