အခန်း (၂၄) - နိဂုံးချုပ်လိုက်သော သေနတ်သံ

"ရွေးချယ်ရမယ် ဟုတ်လား... အလကား စကားတွေ။ ရိုဘင်... သူ လျှောက်ပြောနေတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့..."

ဆောလ်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်နေခဲ့သည်။

"ဇန်နီ... သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်စမ်း"

ရော့စ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြုံးစစ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အေးစက်စက် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာ ရပ်နေခဲ့သော ဇန်နီသည် ပြဒါးတစ်လမ်း သံတစ်လမ်း ဆိုသလို ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဟား..."

ဆောလ်သည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏ ကြီးမားလှသော သံလက်သီးကြီးကို ဇန်နီရှိရာသို့ ဝှေ့ယမ်းထိုးနှက်လိုက်သည်။

"နှေးလွန်းတယ်။ မင်းတို့ ဘီလူးမျိုးနွယ်စုတွေက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဗီဇခွန်အားတစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးပြီး တိုက်ခိုက်ကြတာ။ အဆင့်တူတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့ရင်တော့ မင်းတို့မှာ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိဘူး"

ဇန်နီသည် ဆောလ်၏ လက်သီးချက်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း လုံးဝမပြုဘဲ ရှောင်ကွင်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုမှာ လျှပ်စီးလက်သလို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြပြီး သူမက ဆောလ်၏ လက်သီးနောက်ကွယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆောလ်၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူမအနေဖြင့် အရှိန်နှုန်းတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် သူ့ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယခုကဲ့သို့ ဆောလ်တစ်ယောက် ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာခါစ အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း သူသည် မည်သည့် အာဟာရဓာတ်ကိုမျှ ပြည့်ပြည့်ဝဝ မဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အမင်း အားအင်ချို့တဲ့နေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးက တကယ့် ထိပ်သီးစွမ်းအားရှင်များအတွက်မူ ကြီးမားသော အားနည်းချက် ဖြစ်မလာနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကိုသာ အဓိကအားကိုးရသည့် ဘီလူးများအတွက်မူ မကျော်လွှားနိုင်သော ကွာဟချက်ကြီး ဖြစ်သွားရတော့သည်။ လက်ရှိ ဆောလ်၏ အခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် ဂီအွန်နှင့် ရော့စ်တို့ပင်လျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

*ရွှပ်... ဖျတ်*

ဇန်နီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆောလ်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်တပြက် ရိပ်ခနဲ ရိပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ ပေါ်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ဆောလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာအသစ်တစ်ခု ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီး သွေးများကလည်း ချောင်းစီးသလို ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ခဏတာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဆောလ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲပြိုသွားခဲ့တော့သည်။

"အချိန် သုံးမိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ရော့စ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသော ဆောလ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ် အားရသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ညစ်ပတ်သည့် အလုပ်မျိုးကိုမူ စီပီဇီးရိုးက လူများကသာ ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂီအွန် သို့မဟုတ် ဇက်ဖာတို့ကို ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ခိုင်းစေရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ချေ။ ဂီအွန်မှာမူ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပေးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ဇက်ဖာအတွက်မူ သတ်ဖြတ်ခြင်းက ပြဿနာမရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသည့် အရာမျိုးကိုမူ သူ၏ ဗီဇအရ လက်ခံနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ရော့စ်က လှည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အသိစိတ်များ လွတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရိုဘင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်ရိပ် အနည်းငယ်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် အသက် ၈ နှစ်အရွယ် သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ အခြေခံအားဖြင့်မူ အသက် ၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ရှိသေးသည်။

"မင်းအနေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါပဲ မင်းရဲ့ အားအင်တွေကို သက်သာစေဖို့ ကူညီပေးရတော့မှာပေါ့"

ရော့စ်က စကားပြောရင်းနှင့် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျောနောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီးနောက် ရိုဘင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လက်သီးနှစ်ဖက်လုံးကို ဆန့်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ထဲမှာ သစ်ရွက်တစ်ရွက် ရှိတယ်... အကယ်၍ မင်းက အဲဒီလက်ကို ရွေးချယ်မိရင် ဆောလ်ကို ကယ်တင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက သစ်ရွက်မရှိတဲ့ လက်ကို ရွေးချယ်မိရင်တော့ မင်းအမေကို ကယ်တင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပေါ့"

"အလွန်ပဲ ရိုးရှင်းပါတယ် ဟုတ်တယ်မလား... ကဲ... မင်း ရွေးချယ်ရမည့် အလှည့်ရောက်ပြီ"

ရိုဘင်က သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရော့စ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ဒါနဲ့... မြန်မြန်လုပ်ရင် ပိုကောင်းမယ်နော်... အချိန်က ၁ မိနစ်နဲ့ စက္ကန့် ၃၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရော့စ်၏ စကားကြောင့် ရိုဘင်သည် ပိုမို၍ ပျာယာခတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများကလည်း ရော့စ်၏ လက်နှစ်ဖက်အကြား အသည်းအသန် ကူးပြောင်းကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ရိုဘင်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ သို့သော် ဆောလ်၏ ကံကြမ္မာမှာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် မဖြစ်မနေ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ မဟုတ်ပါက သူမ၏ မိခင်နှင့် ဆောလ် နှစ်ဦးလုံးမှာ တကယ်ပင် သေဆုံးသွားကြရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူမဘာသာ ဆုံးဖြတ်ရမည်ဆိုပါက သူမ လုံးဝ ရွေးချယ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ မည်သူ့ကိုမျှ အသေခံရန် သူမ စွန့်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူမ အချစ်ရဆုံးသော မိခင်ဖြစ်သူအတွက်ပင် ဖြစ်ပါစေဦးတော့။ သို့သော် ရော့စ်က သူမအား အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် စွန့်စားပြီး ဖြစ်သလို ရွေးချယ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။ မည်သည့် ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာသည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ သူမ၏ စိတ်ရင်းဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် စိတ်ဒဏ်ရာကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်...။

ဆောလ်နှင့် အိုလ်ဗီယာတို့၏ ပုံရိပ်များက ရိုဘင်၏ စိတ်ထဲတွင် တရိပ်ရိပ် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း သူမသည် ဆောလ်ကို သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးမှုအပိုင်းတွင်မူ အိုလ်ဗီယာကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

'ဒါပေမဲ့ သူက သမီးရဲ့ အမေအသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပဲ... သမီးက ဘယ်လိုလုပ် အမေကို ကယ်ဖို့အတွက်နဲ့ ဆောလ်ကို အသေခံဖို့ ပစ်ထားခဲ့နိုင်မှာလဲ...'

"စက္ကန့် ၃၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်"

သတိပေးသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ထပ်မံ ဟိန်းထွက်လာခဲ့ရာ ရိုဘင်တစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး လျင်မြန်စွာပင် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"သမီး ညာဘက်လက်ကို ရွေးတယ်... ရှင့်ရဲ့ ညာဘက်လက်ကိုပဲ ရွေးပါတယ်"

"ညာဘက်လက် ဟုတ်လား"

ရော့စ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း သူ၏ ညာဘက်လက်ကို သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မြှောက်ပြလိုက်ကာ လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"အို... ကြည့်ရတာ အတွင်းထဲမှာ သစ်ရွက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ရှိနေသလိုပဲ။ ဟူး... သနားစရာကောင်းတဲ့ မင်းရဲ့ အမေလေး... ကြည့်ရတာ ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်ရတော့မယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြီးသွားမှာပါ"

ရိုဘင်၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရပြီး ရော့စ်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း... မဟုတ်ဘူး... သမီး အမေကို ရွေးတယ်... အမေကိုပဲ ရွေးပါတယ်"

ရော့စ် ပြောပြနေသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူမ လုံးဝ မတွေးရဲတော့ချေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ ရွေးချယ်မှုကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူ သေဆုံးရမည်ဆိုသောအချက်ကို သူမ မည်သို့မျှ လက်မခံနိုင်ပါ။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးပြီလေ... တစ်ခါ ရွေးချယ်ပြီးရင် ပြန်ပြင်လို့မရတော့ဘူး"

ရော့စ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုက ချိတ်ဆွဲနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ရိုဘင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူက ရုတ်တရက် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို သူမ၏ ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ လက်ချောင်းငါးချောင်းလုံးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

"တွေ့လား... မင်း မှန်အောင် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အတွင်းထဲမှာ သစ်ရွက် မရှိပါဘူး။ ဂုဏ်ယူပါတယ်... မင်း မင်းရဲ့ အမေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ငါ ခရစ်စတယ် ဒရာဂွန် ဂျေးဂါစီယာ ရော့စ် အနေနဲ့ မင်းကို ကတိပေးတယ်... နီကို အိုလ်ဗီယာကို ဒီကျွန်းပေါ်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးမယ်"

"အမေ လွတ်ပြီ..."

ဗလာဖြစ်နေသော လက်ဖဝါးပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရိုဘင်သည် စိတ်သက်သာရာရမှု အတိုင်းအဆမရှိ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ လဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူမသည် ရော့စ်၏ စကားကို အနည်းငယ်မျှ သံသယမဝင်ခဲ့ချေ။ အငယ်ဆုံးသော သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရိုဘင်သည် "ခရစ်စတယ် ဒရာဂွန်" ဟူသော အမည်နာမ၏ အရှိန်အဝါ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ မည်သူမျှ ခရစ်စတယ် ဒရာဂွန်၏ အမည်နာမကို အသုံးပြု၍ နောက်ပြောင်ဝံ့ကြမည်မဟုတ်ချေ။

"ကဲ... ရိုဘင်လေးက ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့အနေနဲ့ ကျန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ရတော့မှာပေါ့"

ရော့စ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ရင်း လက်ခုပ်ကို ခပ်ဖွဖွ တီးလိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဇန်နီသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး ဆောလ်ကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ထိုစဉ် ဇက်ဖာသည် ဆောလ်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ငါ့ဘာသာပဲ လုပ်ပါရစေ"

သူသည် စောစောကတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အသက် ငါးဆယ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူသည် ဖြစ်စဉ်များကို ဂရုစိုက်ရမည့် အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရော့စ်၏ စရိုက်က မည်မျှပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ ၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်ရေ ကိစ္စရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေခြင်း မရှိချေ။ ရေတပ်အတွင်း၌လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူများစွာ ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်ဓားမြများကိုသာ နှိပ်စက်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များကိုမူ ညှဉ်းပန်းခြင်း မပြုကြချေ။ ထို့ကြောင့် ရော့စ်အနေဖြင့် ဇက်ဖာ လက်ခံနိုင်သော လမ်းစဉ်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေသရွေ့ ဖြစ်စဉ်အတွင်း မည်မျှပင် ပြဿနာများ ရှိနေပါစေဦးတော့၊ သူ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင် ပေးထားနိုင်သည်။ ရော့စ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ရေတပ် သို့မဟုတ် သူ၏ တပည့်ဟောင်းများအပေါ် ဦးတည်ခြင်း မရှိသရွေ့ ၎င်းက လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆောလ်... မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရံဖန်ရံခါမှာ ကြင်နာမှုက မှားယွင်းတဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း ပုံဖော်မိရင်တော့ ၎င်းရဲ့ ရလဒ်က မကောင်းမှုထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတတ်တယ်"

ဇက်ဖာက ဆောလ်၏အနားသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ ပြောချင်သော စကားများကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်ကာ သူ၏ လက်သီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုလက်သီးပေါ်တွင် ကာလာဟာကီများ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပြင်တွင် "အသက်မသေစေသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီး" ဟူသော ဘွဲ့အပြင် ဇက်ဖာတွင် အခြားသော ဘွဲ့တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်၊ ၎င်းမှာ "လက်မည်းကြီး" ဇက်ဖာ ပင် ဖြစ်သည်။ 'အမည်း' ဆိုသည်မှာ သူ၏ ကာလာဟာကီ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး 'လက်' ဆိုသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဘွဲ့ထူးကို ရရှိထားခြင်းကတင် သူ၏ ဟာကီအခြေခံ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဇက်ဖာ... မင်းက မကောင်းမှုကို မွေးမြူပေးနေတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ"

ဆောလ်က ဇက်ဖာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အက်ရှရှ အသံမျှသာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အိုဟရကျွန်းတွင် သူသည် မည်သည့် အာဟာရကိုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ ဒဏ်ရာအများစုမှာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာမူ မူလ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိတော့သည်။ သူသည် ဇန်နီ၏ လက်ချက်ဖြင့်တင် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ ဇက်ဖာကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော်လည်း...

'ဘီလူးမျိုးနွယ်စုတွေက ဘယ်တော့မှ အညံ့ခံပြီး အသေမခံဘူး။'

"ဟား..."

"ရိုဘင်... ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်သွားပါ... မင်းက ကြင်နာတတ်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ တစ်နေ့ကျရင် မင်း မင်းရဲ့ အဖော်တွေကို မလွဲမသွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှာပါ"

ဆောလ်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ခန့်ကို မနည်း ကြိုးစားထူမလိုက်ကာ ရှိသမျှ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ဇက်ဖာရှိရာသို့ လက်သီးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

*ရွှပ်*

အသားကို ဖောက်ဝင်သွားသော အသံက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ ဆောလ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်အလယ်တည့်တည့်တွင် သွေးရဲရဲနီနေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအပေါက်၏ အနောက်ကွယ်ရှိ နှလုံးသားမှာလည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး လေဟာနယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဆောလ်၏ ရင်ဘတ်အပေါက်ကြီးမှတစ်ဆင့် အနောက်ကွယ်ရှိ ပြာလဲ့နေသော မိုးကောင်းကင်ကြီးကိုပင် လှမ်းမြင်နေရသည်။

ဇက်ဖာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဆောလ်၏ သွေးများ စွန်းထင်သွားခဲ့သည်။ သူက အေးစက်စွာပင် သူ၏ လက်သီးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရော့စ်ရှိရာသို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

"ဇက်ဖာ..."

ဘီလူးမျိုးနွယ်စုများ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကြောင့် ဆောလ်သည် နှလုံးသား ပျက်စီးသွားခဲ့ရလျှင်ပင် နောက်ဆုံး ထွက်သက်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဆောလ်က နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ဇက်ဖာရှိရာသို့ သူ၏ လက်သီးကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။

*ဒိုင်း*

သေနတ်သံတစ်ချက် ဒိုင်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ ရော့စ်က သူ၏ ပလက်တီနမ် သေနတ်လေးကို အေးစက်စွာပင် ပြန်လည်နှိမ့်ချလိုက်သည်။ ဆောလ်၏ မျက်တွင်းထဲတွင် သွေးရဲရဲနီနေသော အပေါက်အသစ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသေနတ်ချက်က ဆောလ်၏ နောက်ဆုံး ထွက်သက်ကို အပြီးတိုင် နှုတ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

*ဝုန်း*

ပြင်းထန်သော လဲပြိုသံကြီးတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး ဆောလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အပြီးတိုင် လဲပြိုသွားခဲ့တော့သည်။

[ A-အဆင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်သည်! ]

[ ခွန်အား +၅၀၀,၀၀၀ ]

[ အထူးဆုလာဘ် - အဲလ်ဘတ်ဖ်၏ လှံ - ဟာကိုကု အချုပ်အခြာအာဏာ ]

ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးနောက် ရော့စ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသော စွမ်းရည်အသစ်ကို တွေးတောကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ A-အဆင့်၏ အထူးဆုလာဘ်က တကယ့်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ၎င်းက သူ့အား ဘီလူးမျိုးနွယ်စုများ၏ သီးသန့် ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တုံးသော လက်နက် သို့မဟုတ် ဓားကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ ဤအထူး ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်က မီတာရာချီ ရှည်လျားသော ပင်လယ်နဂါးကြီးကိုပင် တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့အပြင်...

[ အိမ်ရှင် - ရော့စ် ]

[ ခွန်အား - ၇၁၅,၁၃၂ / ၁,၀၀၀,၀၀၀ (C+ အဆင့်၊ ရေတပ်ဌာနချုပ်၏ ဗိုလ်မှူးချုပ်) ]

A-အဆင့် ဆုလာဘ်တစ်ခုတည်းဖြင့်တင် သူ၏ ခွန်အားမှာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်သို့ နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ 'ဘတ်စတာကော' စစ်ဆင်ရေး အဆုံးသတ်သွားသည့် အချိန်တွင်မူ သူသည် တကယ့် ခိုင်မာသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ တာဝန်များ ထမ်းဆောင်သည့် အခါတိုင်းတွင်လည်း ဇန်နီကို အမြဲတစေ အနားမှာ ခေါ်ထားရန် မလိုတော့ချေ။