ယူဂျီ၏ စကားအဆုံးတွင် ခရိုကိုဒိုင်းသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ထွက်ပေါ်လာသော ဒီရေလှိုင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရေခဲတောင်မှ အရည်ပျော်ကျလာသော ရေများသည် စုစည်းသွားပြီး မီတာပေါင်းများစွာ မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရေလှိုင်းများကြားတွင် တကယ့်နဂါးတစ်ကောင် သောင်းကျန်းနေသကဲ့သို့ပင်။ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိုလှိုင်းလုံးကြီးမှာ ခရိုကိုဒိုင်း ရပ်နေသော ကန္တာရမြေကွက်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"..."
အဝေးမှနေ၍ အီဟာသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မိ၏။ သို့သော် ခဏအကြာတွင်မူ ၎င်းမှာ အိပ်မက်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သဲကန္တာရနိုင်ငံဖြစ်သော အာလာဘာစတာတွင်... ဆူနာမီလှိုင်းကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ!
ထိုအချိန်တွင် ခရိုကိုဒိုင်းသည် မကြုံစဖူးသော အကြပ်အတည်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအရာမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။
'သူက အဲ့ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ရေခဲတောင်ကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ချက်ချင်း အရည်ပျော်ချပစ်လိုက်တာလဲ?' 'ဒီကောင်ရဲ့ စွမ်းရည်က အတိအကျ ဘာလဲ?'
သူ့တွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ဤတိုက်ပွဲ၏ အဖြေပင်။
"ငါတော့ တကယ့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နဲ့ တိုးပြီပဲ"
ခရိုကိုဒိုင်း နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါ။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်မျိုးကို ထွက်ပြေးနေခြင်းက အပိုအလုပ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်...
ဝုန်း!!
သူသည် ညာဘက်လက်ဖြင့် ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သဲပြင်ထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဂရောင်း ဒတ်သ်! (Ground Death - မြေကမ္ဘာသေဆုံးခြင်း)"
သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ကန္တာရသဲများမှာ အရင်ကထက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဗလောင်ဆူလာသည်။ ၎င်းသည် မျက်မြင်မတွေ့နိုင်သော လှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရိုကိုဒိုင်း၏ ထံမှ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပြန့်ထွက်သွားသည်။ ထိုလှိုင်းဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံး... ကန္တာရထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အနည်းငယ်မျှသော စိုထိုင်းဆကိုပင် ချက်ချင်း စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။ သဲထဲတွင် မြုပ်နေသော ကျောက်ဆောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထို့နောက်တွင်...
"ဆာဘဲလ်စ် - ပီဆာဒို! (Sables: Pesado)"
ခရိုကိုဒိုင်းက နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ သဲများသည် အလွန်သိပ်သည်းလှသော သဲမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် လည်ပတ်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ...
အရာအားလုံးကို ခြောက်သွေ့စေသော စွမ်းအားနှင့် ကြီးမားလှသော သဲမုန်တိုင်းမှာ ကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်လာသော ဒီရေလှိုင်းကြီးနှင့်... ထိပ်တိုက် တိုးမိပါတော့သည်။
ခရွမ်း!!
သဲနှင့် ရေတို့ ထိတွေ့မိရာမှ ရွှံ့ညွန်တိုင်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေရောင်သဲမုန်တိုင်းနှင့် အပြာရောင် ဒီရေလှိုင်းတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားလှပေသည်။ သို့သော်... ဇာတ်လမ်းတိုင်းတွင် အဆုံးသတ် ရှိစမြဲပင်။
ဒီရေလှိုင်းမှ ပထမဆုံးသော ရေစက်များက သဲမုန်တိုင်းကို စတင်ထိုးဖောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်... အနိုင်အရှုံးက ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပြီ။
ဝေါ...!!
ဒီရေလှိုင်းမှာ သဲမုန်တိုင်းကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ရွှံ့ရည်များ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော လှိုင်းလုံးမှာ ခရိုကိုဒိုင်းကို အတားအဆီးမရှိ ရိုက်ပုတ်သွားတော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခရိုကိုဒိုင်းက သွားကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူသိသည်မှာ - ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည် ဒြပ်မဲ့ပြောင်းလဲခြင်း (Elementalization) ကို ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် သူ၏ရန်သူကလည်း ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
ခရက်...!!
ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်က သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသည်။ ခရိုကိုဒိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယူဂျီက သူ၏ လက်သီးကို ရေခဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ သူ့ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အဆုံးသတ်ပြီ၊ ခရိုကိုဒိုင်း!"
ယူဂျီက လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်... ခရိုကိုဒိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အဆုံးသတ်သွားပြီ!"
သူစကားပြောလိုက်သည်နှင့်...
ဒုန်း!!
ဒီရေလှိုင်း ရိုက်ပုတ်သွားသော ယူဂျီ၏နောက်ဘက်ရှိ သဲပြင်ထဲမှ... အရာတစ်ခုမှာ မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ လက်တစ်ဖက် ဖြစ်နေ၏! သဲများဖြင့် ပတ်ထားသော ဖြတ်တောက်ခံထားရသည့် ဘယ်ဘက်လက်၏ အပိုင်းအစဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ရွှေရောင်ချိတ်လက်မှာ မရှိတော့ဘဲ ထက်မြက်သော အဆိပ်အပ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးထားသည်။
ဇွပ်!!
ထိုလက်သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲသွားပြီး ယူဂျီ၏ ညာဘက် နံဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ခရိုကိုဒိုင်းက အောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း သန်မာပါတယ်။ အဲ့ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးကို... ငါ့ရဲ့ Ground Death တောင် အကုန်လုံး မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့ဘူး"
"ဒါပေမဲ့..."
သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ လေတိုက်နှုန်းကြောင့် သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ လွင့်သွားရာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်မှာ ပုခုံးအောက်မှစ၍ တကယ်ပင် မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ရေလှိုင်းက ငါ့ကို မရိုက်ခင်မှာ... လက်တစ်ဖက်ကို သဲထဲမှာ ဝှက်ထားဖို့လောက်ကတော့ ငါလုပ်နိုင်ပါတယ်"
ခရိုကိုဒိုင်း သူနိုင်ပြီဟု သိလိုက်သည်။ ထိုအဆိပ်အပ်မှာ အာလာဘာစတာ ကန္တာရရှိ ကင်းမြီးကောက် အဆိပ်ပြင်းများဖြင့် သုတ်လိမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြေဆေးမရှိပါက သေဖို့သာ ရှိတော့သည်။
သို့သော် ခရိုကိုဒိုင်း အောင်ပွဲခံစကား မပြောနိုင်မီမှာပင်... တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။
"ဟင်!?"
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ လူ့အသားထဲသို့ ထိုးစိုက်မိသည့် ခံစားချက်မျိုး မရရှိပေ။ ထိုအစား... စေးကပ်ပြီး ပျစ်ချွဲနေသော အရာတစ်ခုထဲသို့ ထိုးမိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ခရိုကိုဒိုင်းသည် သူ၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လက်မှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်နှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အားးးး!!"
အရိုးနှင့် အသားများ အရည်ပျော်သွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် သန်မာလှသောစစ်ဘုရင် (Warlord) ကြီးပင်လျှင် အော်ဟစ်မိသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အားတင်းကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယူဂျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်စုံတစ်ခု စီးကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သွေးမဟုတ်ပေ။ ပျစ်ချွဲပြီး ပူလောင်နေသော ထိုအရာမှာ...
"ချော်ရည် (Magma)!?"
သူ သွားကြိတ်ရင်း အသံမှာ အက်ကွဲသွားသည်။ "ဒြပ်မဲ့ပြောင်းလဲခြင်း (Elementalization)!?"
ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ ယူဂျီသည် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ရှောင်ရန် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ဒြပ်မဲ့ပြောင်းလဲခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်...
"မဖြစ်နိုင်တာ... ချော်ရည်သစ်သီးက အာကိုင်းလ်နု ရဲ့ အစွမ်းပဲလေ!"
သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ထိုအဆင့်မြင့် လိုဂီယာသစ်သီးကို မည်သူပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သူ အတိအကျ သိသည်။ သို့သော် ယူဂျီမှာမူ ခရိုကိုဒိုင်းကို စဉ်းစားနေရန် အချိန်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပေ။
ဝှီး!!
လေတိုးသံနှင့်အတူ ယူဂျီ၏ လက်သီးမှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ထိုအချိန်တွင် ခရိုကိုဒိုင်းသည် သူ၏ရန်သူ၏ မဖြစ်နိုင်သော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခမ်းနားသော နဂါးဦးခေါင်းမျက်နှာဖုံးမှာ အနီနှင့် အပြာ နှစ်ရောင် ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ရေနွေးငွေ့များမှာ သူ၏ကိုယ်တွင် အဖြူရောင် ခါးပတ်စကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ခြမ်းမှာ အေးခဲနေသော ရေခဲများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အခြားတစ်ခြမ်းမှာမူ ပူလောင်နေသော ချော်ရည်များ ဖြစ်နေသည်။
"ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး ဒြပ်မဲ့ပြောင်းလဲခြင်း - နှင်းမီးလျှံ ကိုယ်ပွား (Frostfire Avatar)"
အရည်ပျော်နေသော ရေခဲများမှ ကျလာသော ရေစက်များက ခရိုကိုဒိုင်း၏ မေးခွန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ အဖြေပေးလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်မှာ 'စိုထိုင်းဆကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
'ရေခဲနဲ့ ချော်ရည်... လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဒြပ်စင်နှစ်ခုက... ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းမှာလား?'
ဤအရာမှာ ခရိုကိုဒိုင်း၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို အမြစ်ကလှန်ပစ်လိုက်သည်။ သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်ပြောပြနိုင်လျှင် တစ်ကမ္ဘာလုံး တုန်လှုပ်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်... သူ အခွင့်အရေးရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?"
မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ငြိမ်မှုမှအပ ဘာမှမရှိပေ။
"မင်း ငါ့ကို မနိုင်ပါဘူး"
ခရိုကိုဒိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ချော်ရည်နှင့် ရေခဲလက်သီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။
"'ဇိုးဒီးယက်'... 'ယူဂျီ'"
ယနေ့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးသော အမည်ကို သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤလူသည် ပင်လယ်ပြင်ကို တုန်လှုပ်စေမည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ သူ တစ်ချိန်က ဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုးပင်။
ပင်လယ်ဓားပြအဖြစ် ပထမဆုံး စတင်ထွက်ခွာခဲ့စဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ သန်မာလာစဉ်က ခံစားချက်၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့စဉ်က အားကိုးရာမဲ့မှု၊ ဝါလော့ဒ် (Warlord) တစ်ဦး ဖြစ်လာချိန်က ဂုဏ်ယူမှု - အမှတ်တရပေါင်းများစွာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်လာသည်။ မပြည့်ဝသေးသော ရည်မှန်းချက်များ၊ အာဃာတများ၊ ရှာဖွေမှုများကို သူ တွေးတောမိသည်။ သို့သော် သူ ပြောခဲ့သလိုပင်...
ရှုံးနိမ့်ချိန်တွင်မူ ထိုအရာအားလုံးမှာ သင်္ချိုင်းဂူပေါ်ရှိ အလကားဖြစ်သွားသော စကားလုံးများသာ ဖြစ်သည်။ အောင်နိုင်သူက အားလုံးကို ရယူပြီး ရှုံးနိမ့်သူက ဖုန်မှုန့်စားရသည်။ ၎င်းမှာ ပင်လယ်ပြင်၏ နိယာမပင်။
"ငါ တကယ်ပဲ... ဒီတိုင်း အရှုံးမပေးချင်သေးဘူး"
ထိုတိုးတိုးလေး ရေရွတ်သံမှာ ဆာ ခရိုကိုဒိုင်း၏ နောက်ဆုံးသော အတွေးပင် ဖြစ်တော့သည်။