အခန်း (၃) - ရွိုင်၏ လှိုင်းလုံးလက်သီး

ရေတပ်ဌာနချုပ်၊ မရိန်းဖို့ဒ်။ ရွိုင်၏ စစ်သင်္ဘော ဆိပ်ကပ်လိုက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ သင်္ဘော၏ ပဲ့ပိုင်းကုန်းပတ်ပေါ်တွင် တင်ဆောင်လာသော ဧရာမ ပင်လယ်သားရဲ အလောင်းကြီးမှာ အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ ဗိုလ်ချုပ်လေး ဗိုင်းရော့သ်ဆီ သွားပြီး မစ်ရှင်အကြောင်း အစီရင်ခံလိုက်ဦးမယ်"

"ဟန်းစ်... မင်း ဒုတိယတပ်စိတ်ကို ခေါ်ပြီး ဒီကောင့်ကို အကျဉ်းခန်းထဲ ပို့လိုက်။ ဌာနချုပ်က သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ဒီလဖမ်းမိတဲ့ တခြားအကျဉ်းသားတွေနဲ့အတူ အင်ပဲလ်ဒေါင်း အကျဥ်းထောင်ကို ပို့မယ်"

"ဖာလ်... မင်း ပထမတပ်စိတ်ကို ခေါ်ပြီး မြို့ထဲမှာ ပင်လယ်သားရဲအသား သွားရောင်းလိုက်။ ပြီးရင် ပုံမှန်ဆိုင်မှာပဲ အောင်ပွဲခံစားပွဲ သွားစီစဉ်ထားလိုက်ဦး"

ရွိုင်၏ အမိန့်ပေးသံမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လှသည်။ ဤသို့ အမိန့်ပေးနေသည်မှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ကြီး!" (နှစ်ယောက်လုံး ပြိုင်တူဖြေကြသည်)

"အောင်ပွဲခံစားပွဲ" ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် အကျဉ်းသားထိန်းသိမ်းရေးတပ်သားများ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ထို့နောက်မှ ရွိုင်သည် သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းကာ အထက်အရာရှိရုံးခန်းသို့ အစီရင်ခံရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်...

"ဟေ့!"

သူ မရိန်းဖို့ဒ်၏ အိုရစ်ရင်ပြင် (Oris Plaza) သို့ ခြေချလိုက်ရုံရှိသေး၊ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံကြောင့် သူ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် ထူထပ်လှသော မီးခိုးဖြူများက သူ့ကို ဝန်းရံသွားတော့သည်။

"ငါ အရင်က မေးထားတဲ့ကိစ္စ ဘာထူးလဲ?"

မီးခိုးများထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာရင်း မေးလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွိုင်က မဆိုင်းမတွပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မထူးဘူး! စမုတ်ကာ... ငါ မင်းကို ပြောပြီးပြီလေ၊ ငါ ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ကနေ ထွက်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူးဆို!"

မှန်ပါသည်။ ထူးခြားသော ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ ထွားကျိုင်းသော ကြွက်သားများ၊ ပါးစပ်တွင် အမြဲခဲထားပြီး ရင်ဘတ်တွင်လည်း ချိတ်ထားသော စီးကရက်များ၊ ကျောပေါ်မှ ထူးခြားသော လက်နက် (Jitte) တို့က ထိုသူ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် ရေတပ်ဌာနချုပ်မှ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး၊ လိုဂီယာ ချော်ရည်သစ်သီးပိုင်ရှင်မဟုတ်ဘဲ မီးခိုးသစ်သီးပိုင်ရှင် 'အဖြူရောင်မုဆိုး' စမုတ်ကာ (Smoker) ပင် ဖြစ်သည်။

"ရွိုင်အာမို့စ်!"

ငြင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စမုတ်ကာသည် စီးကရက်ကို ခဲထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း... ငါ့ကို လာနောက်မနေနဲ့!"

"ဘယ်သူက မင်းကို နောက်နေလို့လဲ?" ရွိုင်က သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်သည်။ စမုတ်ကာ ဘာလိုချင်နေသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိသည်။ အမှန်တော့ စမုတ်ကာနှင့် သူသည် ရေတပ်ထဲသို့ တစ်သုတ်တည်း အတူဝင်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွိုင်အနေနှင့် သူ့ရှေ့မှ လိုဂီယာပိုင်ရှင်ဆီမှ စွမ်းရည်ကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံခဲ့မည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကာလနှင့် အလုပ်သင်မစ်ရှင်များအတွင်း ရွိုင်နှင့် စမုတ်ကာမှာ အလွန်ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သင်တန်းဆင်းပြီးနောက်မှသာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းများမှာ ကွဲပြားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စမိုကာသည် လိုဂီယာစွမ်းရည်နှင့် ထူးချွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တို့ကြောင့် ရေတပ်၏ ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း 'လက်နတ် နက်' ဇက်ဖာ (Zephyr) ၏ အထူးလေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ပင် တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။ ရွိုင်ကမူ အကျဉ်းသားထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရန်သာ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူငယ်ချင်းချင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အဆင့်အတန်းမှာ နှစ်ဆင့်ခန့် ကွာဟသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စမုတ်ကာ ဤနေရာသို့ ရောက်နေရခြင်းမှာ အကြောင်းရှိသည်။ သူသည် ယခုအခါ ဌာနချုပ်၏ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဖြစ်နေပြီ။ ဌာနချုပ်၏ စည်းမျဉ်းအရ အရာရှိတစ်ဦးသည် ဗိုလ်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိသည်။ ဗိုလ်ချုပ်လေး သို့မဟုတ် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ လက်အောက်ရှိ တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ရန် သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာလေးစင်းမှ ရေတပ်ဌာနခွဲတစ်ခုခုသို့ သွားရောက်တာဝန်ယူရန် ဖြစ်သည်။ အရာရှိအများစုမှာ ရာထူးတက်မြန်စေရန် အထက်အရာရှိကြီးများ၏ လက်အောက်တွင်သာ နေလိုကြသည်။ သို့သော် ခေါင်းမာလှသော စမုတ်ကာကမူ မည်သည့်ဗိုလ်ချုပ်လက်အောက်တွင်မှ မနေလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ဇာတိမြေဖြစ်သော လော့ဂ်တောင်း (Loguetown) ရှိ ရေတပ်ဌာနခွဲကို သွားရောက်တာဝန်ယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူနှင့်အတူလိုက်ရန် ရွိုင်ကို လာရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို ပြောပြီးပြီလေ၊ ငါ့မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လက်ထောက်တစ်ယောက် လိုတယ်လို့" သူက ရွိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မင်းကို ပြောပြီးပြီလေ၊ ငါ မလိုက်နိုင်ဘူးလို့" ရွိုင်ကလည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။ "ငါ ဗိုလ်လေး တာရှီဂီ (Tashigi) ကို အကြံပေးထားပြီးသားပဲ။ သူက တော်တဲ့ ရေတပ်သားတစ်ယောက်ပါ..."

ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားရမည် ဟုတ်လား? အဲ့ဒီလိုသာ ထွက်သွားရင် နတ်ဆိုးသစ်သီးစွမ်းရည်တွေကို ဘယ်သူက ကူပြီး စုပေးမှာလဲ?

ရွိုင် စကားပြောနေစဉ်မှာပင်...

ဝှစ်! ခနဲ လေတိုးသံပြင်းပြင်းက ရွိုင်၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ရွိုင်၏ ကိုယ်ထည်မှာ နေသားတကျပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စမုတ်ကာ၏ Jitte လက်နက်မှာ ရွိုင်ရှိခဲ့သော မြေပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ဂျိန်း! ရင်ပြင်၏ ဖြူဖွေးသော မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်သော အားကြောင့် ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကွဲသွားပြီး ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ရေတပ်သားများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ!?" "ရန်သူ တိုက်ခိုက်တာလား!?"

အချို့ရေတပ်သားများမှာ သေနတ်များကိုပင် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။ စမုတ်ကာသည် မရိန်းဖို့ဒ်၏ မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနားဘဲ...

"အဖြူရောင် လက်သီး! (White Fist)"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်ထည်မှ ထူထပ်သော မီးခိုးလက်သီး အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွိုင်ဆီသို့ တရစပ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့! စမုတ်ကာ! မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ? ရူးသွားပြီလား!?"

သို့သော် မီးခိုးလက်သီးမုန်တိုင်းကြားတွင် ရွိုင်၏ ကိုယ်ထည်မှာ လေထဲမှ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။ စမိုကာ၏ လက်သီးတစ်ချက်မျှပင် သူ့ကို မထိမှန်နိုင်ပေ။

[ ယုန်သစ်သီး၊ ပုံစံ - နှင်းယုန် LV1 - တပ်ဆင်ထားသည် - နှင်းယုန်၏ ဝိသေသလက္ခဏာအချို့ကို ရရှိစေပြီး ကိုယ်ကာယစွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို မြှင့်တင်ပေးသည်၊ ကြားနိုင်စွမ်းနှင့် အမြန်နှုန်းကို အထူးမြှင့်တင်ပေးသည်။ ] [ ကြွက်သစ်သီး၊ ပုံစံ - ကြွက်ပြာ LV1 - တပ်ဆင်ထားသည် - ကြွက်ပြာ၏ ဝိသေသလက္ခဏာအချို့ကို ရရှိစေပြီး ဖျတ်လတ်မှုကို အထူးမြှင့်တင်ပေးသည်။ ]

သို့သော် စမုတ်ကာကမူ ရွိုင်၏ ကန့်ကွက်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။

"အဖြူရောင် တိုက်ခိုက်မှု! (White Impact)"

မီးခိုးလက်သီးများဖြင့် ဆက်တိုက်ထိုးနေစဉ်မှာပင် စမုတ်ကာ၏ အောက်ပိုင်းမှာ လှိုင်းထနေသော မီးခိုးတိမ်တိုက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ထည်ကို ရွိုင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းပင် တွန်းပို့လိုက်သည်။ သူသည် Jitte ကို မြှောက်ကာ ရွိုင်၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

"မင်းက တကယ်ကြီး လုပ်နေတာလား?!"

ရွိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သစ်သီးစွယ်စုံကျမ်းရှိ စွမ်းရည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

[ နွားသစ်သီး၊ ပုံစံ - ကြံ့ LV1 ] [ သန်မာခြင်းသစ်သီး LV1 ]

ပင်လယ်သားရဲကြီးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးခဲ့သော ခွန်အားများမှာ ရွိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ သူသည် စမိုကာ၏ လက်နက်ကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆီးတားဆီးလိုက်သည်။

ဝုန်း! ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ရွိုင်၏ ခြေဖောက်အောက်မှ မြေပြင်မှာ ထပ်မံ အက်ကွဲသွားပြန်သည်။ သို့သော် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော အားအောက်တွင်ပင် ရွိုင်၏ ကိုယ်ထည်မှာ လက်မဝက်မျှပင် မလှုပ်ရှားပေ။ သူသည် စမုတ်ကာကို စိုက်ကြည့်ကာ လေသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ငါလည်း ပြန်တိုက်ရလိမ့်မယ်!"

"တိုက်ကြည့်လေ!" စမိုကာက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ လက်မောင်းမှာ မီးခိုးဖြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ရွိုင်က အံကြိတ်လိုက်ရင်း... "မင်းကတော့လား!"

သူလည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စမုတ်ကာ၏ Jitte ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဝါးကပ်သဖွယ် ဖြန့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သစ်သီးစွယ်စုံကျမ်းရှိ စွမ်းရည်များမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

[ လူသစ်သီး၊ ပုံစံ - ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် LV1 - ကိုယ်ကာယအခြေအနေကို အပြည့်အဝမြှင့်တင်ပေးပြီး လက်ဖဝါးမှ တုန်ခါလှိုင်း (Shockwave) အသေးစားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ]

ရွှေရောင်တောက်ပနေသော တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိန်း! ထိုပေါက်ကွဲအားကြောင့် မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ စမိုကာ ပြောင်းလဲထားသော မီးခိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။ အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်မှသာ စမိုကာ၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေတပ်သားအားလုံးမှာလည်း ထိုပေါက်ကွဲအားကြောင့် လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ လူသစ်အချို့မှာ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ သူတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ဟု ထင်ကာ လက်နက်များကို အသင့်ပြင်ထားကြသည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲအလယ်မှ လူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ရေတပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် တောင့်တင်းသွားကြတော့သည်။

"သိပ်သန်မာတာပဲ... သူတို့က မိစ္ဆာတွေအတိုင်းပဲ... အဲဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ!?" "ဟို ဆံပင်ဖြူနဲ့လူကို ငါသိတယ်! အဲဒါ 'အဖြူရောင်မုဆိုး' စမုတ်ကာပဲ!" "လိုဂီယာပိုင်ရှင်လား? အမိန့်ကို ဘယ်တော့မှ နားမထောင်လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဌာနချုပ်က အရူးခွေးကြီးလား?" "နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ!? သူက စမုတ်ကာကို တကယ်ကြီး ပြန်တိုက်နိုင်တာလား!?" "သူက ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးအရာရှိတွေထဲက တစ်ယောက်လား!?"

ရေတပ်သားများမှာ တီးတိုးဝေဖန်နေကြသည်။ အားကောင်းသူများမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရမြဲပင်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးမှာ သာမန်စစ်သားများအတွက် ရခဲလှသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်မှာ မလွဲပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စမုတ်ကာမှာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စကားသံများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ။ သူသည် စီးကရက်ကို ခဲထားရင်း ခက်ထန်သော မျက်နှာဖြင့်သာ ရပ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ 'လှိုင်းလုံးလက်သီးဟန်' က... ပြန်ပြီး သန်မာလာပြန်ပြီပေါ့!"

မှန်ပါသည်။ စမုတ်ကာသည် ရွိုင်ကို တကယ်နားလည်သည့် ရေတပ်ဌာနချုပ်မှ လူနည်းစုထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု သူကိုယ်တိုင် ထင်ထားသည်။ ရွိုင်၏ အမြန်နှုန်း၊ ခွန်အားနှင့် တုံ့ပြန်မှုတို့မှာ မည်မျှအထိ မိစ္ဆာဆန်ကြောင်း သူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိထားသည်။ အကယ်၍ ရွိုင် ပင်လယ်ထဲတွင် ရေကူးနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင် မမြင်ခဲ့လျှင် ရွိုင်သည် နတ်ဆိုးသစ်သီးပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု သူ ကျိန်းသေပေါက် ယုံကြည်မိပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ရွိုင် ဤ "လှိုင်းလုံးလက်သီးဟန်" ကို သုံးသည်ကိုလည်း သူ မြင်ဖူးသည်။ ရွိုင်၏ အဆိုအရ ၎င်းမှာ 'လက်သီးထိုးလိုက်သောအခါ လေထဲမှ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ လှိုင်းလုံးများကို အသုံးပြု၍ တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးသည့် လက်သီးဟန်' ဖြစ်သည်။ စမိုကာသည် ၎င်းကို တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ကြည့်သော်လည်း ရွိုင် မည်သို့လုပ်သည်ကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ ဤပင်လယ်ပြင်တွင် ထူးဆန်းပြီး အင်အားကြီးသော လူများစွာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့မှ လူတစ်ယောက်မှာ မျက်စိတစ်ချက်မှိတ်ရုံနှင့် ကျောက်တုံးကို ဖောက်ထွက်စေနိုင်သည်ဟူသော ကောလာဟလကိုပင် သူ ကြားဖူးသေးသည်။

စမိုကာအတွက် အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်မှာ... သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သည်မှာ... ရွိုင်၏ ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်!

ရေတပ်သားအများစုက ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်သူများကို အန္တရာယ် မရင်ဆိုင်ရဲသော လူကြောက်များဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် ရွိုင်မှာ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမဟုတ်ကြောင်း စမုတ်ကာ ကောင်းစွာသိသည်။

"မင်း ကတ်ရှား (Kessia) ရွာက ကောင်မလေးကို မှတ်မိသေးလား?" သူက စီးကရက်ကို ခဲရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက သူ့အမေရဲ့ ဆေးဖိုးအတွက် မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေကို ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ပြီး လိုက်ဖမ်းခဲ့ကြတာလေ။ မင်းကိုယ်တိုင် ပင်လယ်ဓားပြတွေ ကြီးစိုးတဲ့မြို့ထဲကို သွေးချောင်းစီးအောင် ဖြတ်တိုက်ပြီး တစ်ဖွဲ့လုံးကို ဖမ်းပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား!"

"ငါ မင်းရဲ့ တရားမျှတမှုကို မြင်ဖူးတယ် ရွိုင်... မင်း ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါ!"

"မင်းမှာ ဒီလောက်အင်အားရှိနေတာကို ဘာလို့ ရှေ့တန်းကိုမသွားဘဲ နာမည်မယူတာလဲ? ဘာလို့ ဒီထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့မှာ ဗိုလ်ကြီးအဆင့်နဲ့ပဲ အချိန်ဖြုန်းနေရတာလဲ!?"

သူက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ သို့သော် စမိုကာ၏ မေးခွန်းရှေ့တွင် ရွိုင်မှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

"တရားမျှတမှု ဟုတ်လား?" သူသည် အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ တဂွဂွနှင့် သောက်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အရက်သောက်နေသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ထွက်လာသည့် အမည်းရောင် အမြှုပ်တစီစီနှင့် အရည်မှာ ကိုလာဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူသည် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်း မြင်ခဲ့တာက ငါ့ရဲ့ တရားမျှတမှု မဟုတ်ပါဘူး စမုတ်ကာ။ အဲဒါက... သာမန်လူသားတစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားပါပဲ"

"ပြီးတော့... ငါက ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့က ငါနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပဲ!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စမုတ်ကာ၏ ဒေါသမှာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲလာပြန်သည်။ "မင်း... တောက်!"

သူ့လက်မောင်းများမှ မီးခိုးဖြူများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ စကားနှင့် ပြော၍ မရလျှင် လက်သီးနှင့် ပြောမည်ဟူသော လူစားမျိုး မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်... "စမုတ်ကာ။"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံတစ်ခုကြောင့် စမိုကာ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တန့်သွားတော့သည်။

"အိုး!" "ဟို အလှလေးက ဘယ်သူလဲ?" "အဲဒါ 'လှောင်အိမ်နက်' ဟီးနား (Hina) ပဲ! ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဟီးနား!"

ရေတပ်သားများကြားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အချို့မှာ မျက်လုံးထဲတွင် အသည်းပုံများပင် ပေါ်လာကြသည်။ ထိုစဉ် ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် သွယ်လျလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ရေတပ်ဝတ်စုံဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟီးနား မစ်ရှင်ကနေ ပြန်လာတာနဲ့ ရှင် ပြဿနာရှာနေတာကို တွေ့ရပြန်ပြီ။ ဟီးနား တကယ်ကို စိတ်ပျက်မိတယ်"

သူမသည် စီးကရက်သောက်တံလေးကို ပါးစပ်တွင် ခဲထားရင်း စမုတ်ကာကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင် ပြီးခဲ့တဲ့ အပြစ်ပေးခံရတဲ့ ကိစ္စတောင် မပြီးသေးဘူး မဟုတ်လား!?"

စမုတ်ကာ၏ သူငယ်ချင်းအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမသည် စမုတ်ကာ ရှုပ်ထားသမျှကို အမြဲ လိုက်ရှင်းပေးနေရသူ ဖြစ်သည်။ စမုတ်ကာ၏ ရန်လိုနေသော အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားသော်လည်း သူက မာန်တင်းထားဆဲပင်။

"ဟွန့်! ဒီတစ်ခါ ငါ့အပြစ် မဟုတ်ဘူး! ဒီကောင်..."

သူသည် တာဝန်ကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲချလိုက်ရင်း ဟီးနားကိုပါ ခေါ်၍ ရွိုင်ကို ဝိုင်းဆူရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

ရွိုင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှာ ဟောင်းလောင်းပြင် ဖြစ်နေတော့သည်။ အရိပ်ကလေးတစ်ခုပင် ကျန်မရစ်တော့ပေ။

"သူ ထပ်ပြေးပြန်ပြီ... ဒီကောင်ကတော့!"

ရွိုင် ထွက်ပြေးသွားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ စမုတ်ကာမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် သူ လိုက်ဖမ်းရန် မပြင်နိုင်မီမှာပင် မြေပြင်မှ သံတိုင်နက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝန်းရံပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။ ဟီးနား၏ အသံမှာ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား? မြန်မြန် ရှင်းပြစမ်းပါ။ ဒီတစ်ခါရော ဘာတွေ ရှုပ်အောင် လုပ်ထားပြန်ပြီလဲ? မဟုတ်ရင်တော့... ဟီးနား တကယ် စိတ်တိုတော့မယ်နော်!"

ထိုအခါမှ စမုတ်ကာ၏ မျက်နှာမှာ ပျာယာခတ်သွားတော့သည်။