လေတိုးသံပြင်းပြင်းက နားထဲတိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဇက်ဖာ၏ လက်သီးမှာ ဘေးဘက်မှ ဝှေ့ယမ်းလာသည်ကို ရွိုင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့အနီးတွင်ရှိသော စမုတ်ကာကတော့ သူတပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေသည့် အမူအရာမျိုး ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ ဇက်ဖာ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုကို ကိုယ်တိုင်ခံယူခဲ့ဖူးသဖြင့် သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။ ၎င်းမှာ ဇက်ဖာ၏ တပည့်ဖြစ်လာမည့်သူတိုင်း မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် အစဉ်အလာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ရေတပ်သား အမြောက်အမြားထဲမှ ဇက်ဖာ၏ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးမှုကို ခံယူရန် ရွေးချယ်ခံရသူတိုင်းမှာ ပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပါရမီရှင်များမှာလည်း အမြဲတမ်း မောက်မာတတ်ကြစမြဲပင်။ ဇက်ဖာ၏ လက်သီးချက်မှာ ရည်ရွယ်ချက်နှစ်ခုရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုအရှိန်ကို စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုက္ခတစ်ခုမှာ ထိုမောက်မာမှုများကို ရိုက်ချိုးပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဇက်ဖာ အမြဲပြောလေ့ရှိသည်မှာ "ပြတ်သားတဲ့ စိတ်ဓာတ်မရှိတဲ့သူတွေ ငါ့ရဲ့လေ့ကျင့်ခန်းကို မခံနိုင်ဘူး။ ဒါဟာ 'ပြတ်သားမှုလက်သီး' ပဲ!" ဟူ၍ဖြစ်သည်။
စမုတ်ကာသည် ထိုစဉ်က သူခံခဲ့ရသည့် လက်သီးချက်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။ သူသည် လိုဂီယာ အစွမ်းရှိသူဖြစ်၍ အလွန်တရာ မာန်တက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုလက်သီးချက်ကတော့... "နာလိုက်တာမှ သေမတတ်ပဲ" ဟု စမုတ်ကာက ဆေးလိပ်ကို ကိုက်ထားရင်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ... ထိုအတွေးတို့မှာ လက်တွေ့မြင်ကွင်းကြောင့် ပျောက်ရှသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ...
"ဒီ Soru အရှိန်က မြန်လွန်းတယ်။ ငါ ရှောင်လို့မမီဘူး" ဟု ရွိုင်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဇက်ဖာ၏ အမြန်နှုန်း Soru မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူရှောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူ မတုန်လှုပ်သွားပါ။ အကြောင်းမှာ...
"သူ့လက်သီးမှာ Haki ပါနေပေမဲ့ အားကတော့ အပြင်းကြီးမဟုတ်ဘူး... စမ်းသပ်တာလား?" "ဒါဆိုရင်တော့..." ရွိုင်၏ စိတ်ကူးတို့ လှုပ်ရှားသွားသည်။
[သစ်သီး နေရာကွက် တပ်ဆင်ပြီး] [နဂါးသစ်သီး၊ ပုံစံ ရှုးပျံ အဆင့် ၃ - တပ်ဆင်ပြီး] [နွားသစ်သီး၊ ပုံစံ ကြံ့ အဆင့် ၂ - တပ်ဆင်ပြီး] [ပါရာမီးရှား - သန်မာခြင်းသစ်သီး အဆင့် ၂ - တပ်ဆင်ပြီး]
ရွိုင် ရှောင်မနေတော့ဘဲ ဇက်ဖာဘက်သို့ တည့်တည့်လှည့်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်...
"လက်သီးနဲ့ပဲ စကားပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ဇက်ဖာ... ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း စကားအနည်းငယ် ပြောပါရစေဦး!"
ရေတပ်ယူနီဖောင်းအောက်ရှိ သူ၏အရေပြားမှာ နဂါးကြေးခွံနှင့် ကြံ့ရေခွံကဲ့သို့သော အရောင်အသွေး သန်းလာသည်။ ကြွက်သားများမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တောင့်တင်းလာပြီး စမုတ်ကာနှင့် ဘင်းဇ်တို့၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များအောက်တွင် ဇက်ဖာ၏ လက်သီးကို ထိပ်တိုက် ပြန်လည်ထိုးနှက်လိုက်လေတော့သည်။
လက်သီးချင်း ထိတွေ့သွားသည့် ခဏ၌... လောကဒဏ်ကို အမျိုးမျိုးဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည့် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း ဇက်ဖာ၏ မျက်နှာတွင်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ထင်ဟပ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ...
ဝုန်း—
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူနှစ်ဦးထံမှ လေဟာနယ်လှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
"အဖြူရောင် ဒိုင်းလွှတ်!" "ကြီးထွားသစ်သီး - သစ်သားတံတိုင်း!"
စမုတ်ကာနှင့် ဘင်းဇ်တို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းများကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ စမုတ်ကာမှာ မီးခိုးဒိုင်းဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဘင်းဇ်မှာမူ သူ၏သစ်ကိုင်းကို သစ်သားတံတိုင်းအဖြစ် အမြန်ဆုံး ကြီးထွားစေကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုပြင်းထန်လှသော လှိုင်းဒဏ်ကြောင့် မီးခိုးများမှာ လွင့်စင်သွားပြီး သစ်သားတံတိုင်းမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားရသည်။
"အရမ်း... အရမ်းသန်မာတာပဲ!" ဘင်းဇ်က တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် လေလှိုင်းများကို ကြည့်နေမိသည်။
"ရွိုင်... မင်းကတော့ကွာ..." အမြဲတမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေတတ်သော စမုတ်ကာ၏ မျက်နှာမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ရွိုင်နှင့် အတိတ်တွင်ရော၊ မကြာသေးမီကပါ လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ရွိုင်၏ အစွမ်းကို သူသိသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ရွိုင်သည် သာမန်ထက်ထူးကဲသော ခွန်အားနှင့် ပါရမီရှိသော်လည်း သူ့ထက်တော့ အားနည်းသည်ဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ...
"ဒါက ဘယ်လိုအစွမ်းမျိုးလဲ!? မင်း ဒါကို ဒီလောက်အထိ ဖုံးကွယ်ထားတာလား!?" ဇက်ဖာနှင့် အားချင်းယှဉ်နေသော ရွိုင်ကိုကြည့်ရင်း စမုတ်ကာမှာ သူကိုက်ထားသော ဆေးလိပ်ကိုပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။
ထိုအချိန်တွင်... "Haki မပါဘဲနဲ့ သီးသန့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားတင် ဒီအဆင့်ထိ ရှိတာလား? အထင်ကြီးစရာပဲ!" "မဟုတ်သေးဘူး... မယုံနိုင်စရာပဲလို့ ပြောရမယ်။"
ဇက်ဖာ၏ မျက်နှာထက်မှ အံ့သြမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထိုအစား ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည့် ဆရာတစ်ဦး၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုလိုသည့် အကြည့်များ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤမျှ ထူးကဲလှသော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကြောင့် ဤကောင်လေးမှာ လူသားမှဟုတ်ပါလေစဟုပင် သူ သံသယဝင်သွားမိသည်။ ဇက်ဖာ ပြုံးလိုက်ရင်း...
"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ ပြတ်သားမှုကို ငါ ကြားလိုက်ရပြီ!" "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဆရာကိုတော့ အထင်မသေးနဲ့ဦး!"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ကိုယ်မှ ပိုမိုပြင်းထန်သော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အဆင်သင့်ပဲလား?"
ဇက်ဖာ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းတက်လာပြီး လက်သီးတွင် ဖုံးအုပ်ထားသော Haki မှာလည်း ပိုမိုနက်မှောင်ကာ ခရမ်းရောင်သန်းသည့် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါပေါ့ အဘိုးကြီး... လာလိုက်စမ်းပါ!" ရွိုင်ကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဝုန်း!
နောက်တစ်ခဏတွင် ရွိုင်သည် အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်ဆုံးရှိ သံမဏိတံတိုင်းကြီးကို အရှိန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်မိလေတော့သည်။ ဖုန်မှုန့်များ ထသွားသည်နှင့်အမျှ...
ဂျွတ်!
သတ္တုပြတ်တောက်သွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘင်းဇ်က ထိုအသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ တံတိုင်းကြီးပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟေ့... ဟေ့... နောက်နေတာလား?" ဘင်းဇ်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ဇက်ဖာ၏ လက်ထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဘာနှင့်လုပ်ထားသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ "ဒါက သိပ္ပံတပ်ဖွဲ့က ဆရာဇက်ဖာရဲ့ လက်တုအသစ်ကို စမ်းသပ်ဖို့ ထုတ်ထားတဲ့ 'Z-Alloy' လေ! ဒါကိုတောင်..." သူ တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ ဆရာဇက်ဖာ၏ လက်သီးမှာ သူသိထားသည့် "စမ်းသပ်မှု" ထက် များစွာကျော်လွန်နေပြီး အစွမ်းကုန် ထိုးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
"ဗိုလ်မှူးရွိုင်? သူ သေသွားပြီလား!?" ဘင်းဇ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အရှေ့သို့ ပြေးသွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း...
"ဟူး..."
ဖုန်မှုန့်များကြားမှ သက်ပြင်းချသံပြင်းပြင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ရွိုင်သည် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။
"ဒါက တကယ်ကို အားပါတာပဲ။ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ဇက်ဖာဆိုတဲ့အတိုင်း... ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာတာပဲ။" သူ၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်လှည့်ကာ အကြောလျှော့လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ပြည့်နေပြီး လက်ဆစ်များမှာလည်း သွေးခြေဥနေသည်။ သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ 'Z-Alloy' တံတိုင်းကြီးမှာမူ လူတစ်ကိုယ်စာ နက်ဝင်သွားသည့် ချိုင့်ခွက်ကြီး ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"..." ဘင်းဇ်မှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။ ထို့ထက် ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ရွိုင်၏ အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်သီးမှ ဒဏ်ရာများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများမှာ မျက်စိရှေ့တင် သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ဇက်ဖာ၏ အရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ ဒဏ်ရာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားတင်မကဘူး၊ ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းနဲ့ ခံနိုင်ရည်ကပါ ဒီလောက်ရှိတာလား? မင်းကမှ တကယ်ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ။" ဤမြင်ကွင်းကိုတွေ့သော် ဝါရင့်ကြီး ဇက်ဖာပင် ချီးကျူးမိတော့သည်။ ဗိုင်းရော့သ် ပြောကတည်းက ဤကောင်လေး သန်မာသည်ဟု သိထားသော်လည်း ဤမျှအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဇက်ဖာ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ကောင်လေး... မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ကျွမ်းကျင်ထားတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်" ဟု ဇက်ဖာက ဆက်ပြောသည်။
"..." ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ရွိုင်က စမုတ်ကာကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မင်း ပါးစပ်က တကယ်ကို မလုံတာပဲ ဟူသည့် အကြည့်မျိုး ဖြစ်သည်။ စမုတ်ကာကတော့ အကြည့်လွှဲကာ ရွိုင်ကို ရင်မဆိုင်ရဲပေ။ သူ ဇက်ဖာကို 'Wave Fist Style' အကြောင်း ပြောပြခဲ့ခြင်းမှာ စေတနာနှင့်ဖြစ်ပြီး ဇက်ဖာက ရွိုင်ကို အထင်မသေးစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဇက်ဖာကတော့ သူတို့နှစ်ဦး၏ အခြေအတင်ဖြစ်မှုကို စိတ်မဝင်စားဘဲ ရွိုင်ကို ကြည့်ကာ... "ကောင်လေး၊ ငါ မင်းကို လေ့ကျင့်ပေးမယ်ဆိုရင်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ငါ သိဖို့လိုတယ်။ လာစမ်းပါ။ ဘာမှ ချန်မထားနဲ့။ မင်းရဲ့ အစွမ်းကို ငါ့ကို ပြစမ်း!"
အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ ရွိုင်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။
[သစ်သီး တပ်ဆင်မှု- နွားသစ်သီး၊ ပုံစံ ကြံ့ -> လူသစ်သီး၊ ပုံစံ- ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်]
ရှူး!
နောက်တစ်ခဏတွင် ရွိုင်သည် Soru ၏ အသံနှင့်အတူ ဇက်ဖာ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရွိုင်၏ လက်သီးမှာ ဝှေ့ယမ်းပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
"မင်းရဲ့ Soru အသုံးပြုပုံက ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့၊ မြန်နှုန်းတော့ မလုံလောက်သေးဘူး..." ဇက်ဖာက ဘေးဘက်သို့ သဘာဝအလျောက် ရှောင်လိုက်သည်။ သူ ရွိုင်ကို စမ်းသပ်နေသည်ဆိုသော်လည်း အသားလွတ် အရိုက်ခံမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ရွိုင်၏ Soru ကို ဇက်ဖာ ချီးကျူးနေစဉ်မှာပင်... "ဟင်?" ဇက်ဖာ၏ အသံတွင် အံ့သြမှုများ ပါဝင်လာသည်။
ဝုန်း!
အကြောင်းမှာ သူရှောင်လိုက်သည့် လက်သီးချက်ထံမှ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ခွက်ကြီး ဖြစ်သွားရသည်။ ပြင်းထန်လှသော လှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ရွိုင်နှင့် ဇက်ဖာတို့၏ ဝတ်ရုံများမှာ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေကြသည်။
"လှိုင်းလက်သီး - စက်ဝိုင်းတံဆိပ်။" ရွိုင်က သူ၏ ကွက်ချက်အမည်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုရင်း လက်သီးကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ ဇက်ဖာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းငယ်နီမြန်းသွားသည့် အမှတ်အသားများကို စမုတ်ကာနှင့် ဘင်းဇ်တို့ မြင်လိုက်ရသည်။ ဟုတ်ပါသည်။ 'လက်သီးနက်'၊ ကိုယ်ခံပညာ အရှင်သခင်၊ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်းကြီးမှာ... ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုဒဏ်ရာမှာ ဇက်ဖာ၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အသေးအဖွဲဖြစ်သော်လည်း ဘင်းဇ်အတွက်မူ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ ဇက်ဖာ ကိုယ်တိုင်လည်း ရွိုင်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရသွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ပါ။ သူ အမှန်တကယ် အံ့သြသွားသည်မှာ...
"ငါ လက်သီးကို ရှောင်လိုက်ပေမဲ့ လှိုင်းဒဏ်က ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းထိ ဒဏ်ရာရစေတယ်... ဒါက ဆန်းဂိုဂုရဲ့ အစွမ်းနဲ့ အတော်လေး တူနေတာပဲ။" ဇက်ဖာ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ရေတပ်ဦးစီးချုပ် ဆန်းဂိုဂုနှင့်အတူ ရေတပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ဝါရင့်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဆန်းဂိုဂုနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဆန်းဂိုဂု၏ အစွမ်းကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ရွိုင်၏ လက်သီးလှိုင်းမှာ ဆန်းဂိုဂု၏ အစွမ်းနှင့် အလွန်တူနေပြီး အားနည်းနေခြင်းသာ ကွာခြားသည်။
"ကောင်လေး... မင်းက တကယ်ပဲ နတ်ဆိုးသစ်သီး အသုံးပြုသူ မဟုတ်ဘူးလား?" ဗိုင်းရော့သ်ထံမှ ရွိုင်အကြောင်း ကြားထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဇက်ဖာမှာ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။