နန်းတော်ရဲ့ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ တင်းမာလို့နေသည်။ ဘုရင်နှင့် မင်းသမီးကို ကာကွယ်ရန် လက်နက်ကိုင် အစောင့်အရှောက်များက ဝဲယာတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ အီဂါရမ်၊ ချာကာ နှင့် ပဲလ် တို့မှာလည်း လာရောက်သူအား တြိဂံပုံစံဖြင့် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ သို့သော်...
"ဟင်း... ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည် သိပ်မကြိုက်ဘူး။ ကိုလာ ရှိလား?"
နဂါးခေါင်းမျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသည့် လူဖြစ်သူ "ယူဂျီ" က ပူနွေးနေသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကြည့်ကာ အနီးရှိ အစေခံအား လှည့်မေးလိုက်သည်။ ထိုမျှော်လင့်မထားသော မေးခွန်းကြောင့် တင်းမာနေသော အစေခံမှာ လန့်အော်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ယူဂျီက ပခုံးတွန့်ပြရင်း— "ထားလိုက်ပါတော့။ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်"
"သူ့ကို ကိုလာ ပေးလိုက်ပါ" ဟု ဘုရင် ကိုဘရာ က တည်ငြိမ်လှသော လေသံဖြင့် မိန့်ကြားလိုက်သည်။ အစေခံလည်း သတိဝင်လာပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အမြန်ယူကာ ထွက်သွားတော့သည်။
"ဆာ ယူဂျီ... ခင်ဗျားကို ဒီလိုပဲ ခေါ်ပါရစေ" ကိုဘရာက စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် စတင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ? ပြီးတော့ စောစောက ပြောခဲ့တဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကကော ဘာလဲ?"
နန်းတော်တံခါးဝတွင် ယူဂျီပြောခဲ့သည့် "အလာဘာစတာရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဒါမှမဟုတ် ပျက်သုဉ်းခြင်း" ဆိုသည့် စကားကို သူ မေ့မပစ်နိုင်သေးပေ။
"ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ" ယူဂျီက ထိုင်ခုံတွင် မှီချလိုက်ရင်း— "တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ထီးနန်းကို လုယူဖို့ ကြံစည်နေတာ။ တကယ်တော့ သူတို့ စတင်နေပြီပဲ။" မျက်နှာဖုံးကြောင့် မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ လှောင်ပြောင်သလို လေသံကို လူတိုင်း ကြားနေရသည်။ "ခင်ဗျားလို ဘုရင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခုနစ်လကြာနေတဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာ မိုးခေါင်မှုကြီးက 'သာမန်ရာသီဥတု' လို့ တကယ်ကြီး ယုံကြည်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား?"
ထိုစကားကြောင့် အခန်းထဲရှိ လူအချို့ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို အကုန်အစင်မသိသေးသော ဗီဗီမှာ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်လျက် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။
"နေပါဦး... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? ဒီမိုးခေါင်မှုကြီး တစ်ခုလုံးက... လူလုပ်တာလို့ ပြောချင်တာလား?" သူမ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
သို့သော် ဘုရင် ကိုဘရာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ယူဂျီ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော ဘုရင်ကြီးသည် ဤဘေးဒုက္ခမှာ သဘာဝဘေးမဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်သံသယရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ မြို့တော်တစ်ခုတည်းတွင်သာ မိုးရွာနေခြင်းမှာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု၏ အနံ့အသက် ထွက်နေသည်။ သူသည် အီဂါရမ်ကိုပင် စုံစမ်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း ရန်သူမှာ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး အလွန်တော်လှသည်။ ထို့ပြင် တိုင်းပြည်၏ အကျပ်အတည်းနှင့် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကြောင့် သူ အသေးစိတ် စုံစမ်းရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။
"ဒါ... ကခုန်ခြင်းအမှုန့် (Dance Powder) လား?" သူက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ စဉ်းစားလို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေပဲ"
ယူဂျီက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး "အတိအကျပဲ" ဟု ဆိုသည်။
(မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ရွိုင်အာမို့စ်သည် လုံးဝ အံ့သြခြင်းမရှိပေ။ အလာဘာစတာ၏ မိုးခေါင်မှု နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို သူ သိပြီးသားဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပင်လယ်ဓားပြဘုရင်ခုနှစ်ပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ကိုင်ဒို မဟုတ်ဘဲ ခရော့ကိုဒိုင်း (Crocodile) နှင့် သူ၏ 'ဘာရော့ခ်ဝေါ့စ်' (Baroque Works) အဖွဲ့က စီစဉ်ထားသည့် 'ယူတိုးပီးယား စစ်ဆင်ရေး' ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းလက်နက် 'ပလူတွန်' (Pluton) ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။)
"ကခုန်ခြင်းအမှုန့်က မိုးရွာစေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်ရမှု ရှိတယ်။ အဲဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသအားလုံးကို မိုးခေါင်သွားစေတာပဲ" ဟု ယူဂျီက ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ရထားတဲ့ သတင်းအရဆိုရင်... နောက်နှစ် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ထပ်ရောက်ချိန်မှာ မြို့တော်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကခုန်ခြင်းအမှုန့် အမြောက်အမြားကို ပြည်သူတွေက 'တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်' ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်"
ထိုစကားကြောင့် အစောင့်များ၏ မျက်နှာများမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်သွားသည်။ "ခွေးမသားတွေ!" ၊ "သူတို့က အရှင်မင်းကြီးကို အပြစ်ပုံချဖို့ ကြံနေတာလား!" ၊ "အရှင်မင်းကြီးက ဒီလိုအလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး!"
အီဂါရမ်နှင့် အခြားသူများ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ဗီဗီ၏ မျက်နှာမှာမူ ဖျော့တော့နေသည်။ သူမမှာ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ ယူဂျီ၏ စကားများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို မြင်ယောင်စေရန် လုံလောက်လှသည်။ အကယ်၍ မိုးခေါင်မှုက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆက်ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်... ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခမှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ပေ။ ထိုအချိန်တွင်မှ မြို့တော်ထဲတွင် မိုးခေါင်စေသည့် အမှုန့်များကို သိုလှောင်ထားသည်ဟု သိလိုက်ရလျှင်... ဘုရင် ကိုဘရာကို မည်မျှပင် ချစ်ခင်ကြပါစေဦးတော့၊ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
"စစ်ပွဲဖြစ်အောင် သွေးထိုးဖို့အတွက် ကခုန်ခြင်းအမှုန့်နဲ့ မိုးခေါင်အောင် လုပ်တယ်ပေါ့..." ကိုဘရာ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဒေါသကြောင့် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေသည်။ "ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်ကို လျစ်လျူရှုတာ... ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာပဲ" ဟု လေသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သူက တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ လူလိမ်လူကောက်ပဲ" ယူဂျီက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လေသံမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး— "ကဲ... အခြေအနေကို နားလည်ပြီဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာလို့ လာရသလဲဆိုတာလည်း သိလောက်ပြီပေါ့။"
"ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ လာတာပါ ဘုရင် ကိုဘရာ"
"ကျွန်တော်တို့က... ဒီလိုက်ကာနောက်ကွယ်က လူကို... စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ ဒါကြောင့်..." မျက်နှာဖုံးအောက်မှ မျက်လုံးများက ကိုဘရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သူနဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီမယ်။ ပြီးတော့ လောလောဆယ် ပြဿနာဖြစ်နေတဲ့ မိုးရွာဖို့ကိစ္စကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးနိုင်သလို၊ ရေရှည်လက်တွဲဖို့ကိုလည်း ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် သိရသလောက်တော့ ဆန်ဒိုရာမြစ် ရှိနေတာတောင် အလာဘာစတာက ရေအရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"
သူက အပေါ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ "သင်မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ အစွမ်းရှိတယ်... အော်၊ ကျေးဇူးပဲ"
အစေခံက ကိုလာဖန်ခွက်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။
"အဲဒါက... သိပ်ကို စွဲမက်စရာကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ" ကိုဘရာက မျက်လုံးများ စူးရှစွာဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့" သူ၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် အာဏာစက်အပြည့်ဖြင့် တင်းမာသွားသည်။ "ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတောင် မပြတဲ့လူကို၊ သက်သေအထောက်အထားမရှိတဲ့ စကားအနည်းငယ်အပေါ် အခြေခံပြီး ငါက ယုံကြည်လိမ့်မယ်လို့တော့ ခင်ဗျား မထင်ဘူးမလား"
"ဒါ့အပြင်... 'ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု' အကြောင်း မပြောခင် ငါ တစ်ခု သိချင်တယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ သူနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ!?"
ကိုဘရာက စားပွဲပေါ်သို့ စက္ကူတစ်ရွက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ 'ယူဂျီ' (Yuji) အတွက် ထုတ်ပြန်ထားသည့် ဆုငွေပိုစတာပင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အစိုးရ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံဖြစ်သည့်အတွက် ကိုဘရာသည် 'ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်များဆီသို့ ဆက်သသည့် ပစ္စည်းများ လုယက်ခံရမှု' အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိထားသည်။ ပိုစတာပေါ်မှ ပုံမှာ ပုံကြမ်းသာဖြစ်သော်လည်း ပင်လယ်နဂါးမျက်နှာဖုံးမှာ ထူးခြားထင်ရှားလှသည်။ ယူဂျီကို မြင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကိုဘရာက ဆက်စပ်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။
"အော်... ယူဂျီကို ပြောတာလား" ယူဂျီက ကိုလာခွက်ကို လှမ်းယူရင်း ပိုစတာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်းကပါ။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့"
ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အီဂါရမ်၊ ချာကာ နှင့် ပဲလ် တို့မှာ လက်နက်များကို အမြန်ဆွဲထုတ်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်များဆီမှ ပစ္စည်းလုခဲ့သည့် အရူးမှာ သူတို့၏ ဘုရင်နှင့် မင်းသမီးတို့၏ ရှေ့ ဆယ်ပေအကွာတွင် ထိုင်နေသည့်လူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကူတွင်...
"!!!"
သုံးယောက်စလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့ လက်နက်များကို ဆွဲမထုတ်နိုင်ကြတော့ပေ။ တကယ်တော့...
"ငါ... ငါ လှုပ်လို့မရတော့ဘူး!"
သူတို့ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရတော့။ သာမန်လူထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသည့် ဇိုအန်သစ်သီး အသုံးပြုသူများဖြစ်သော ပဲလ်နှင့် ချာကာတို့ပင်လျှင် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားရသည်။
"ပြီးတော့... သိပ်အေးတာပဲ... မဟုတ်ဘူး၊ ခဏနေဦး... ဒါက..."
အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားချက်ကြီးက ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူတို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြရာ— "ဒါ... ရေခဲတွေပဲ!"
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံးမှာ (ဘုရင် ကိုဘရာနှင့် မင်းသမီး ဗီဗီမှလွဲ၍) လှုပ်ရှား၍မရသော ရေခဲလွှာပါးပါးအောက်တွင် ပိတ်မိသွားကြတော့သည်။
"အာ... ကိုလာက အခန်းအပူချိန် ဖြစ်နေတာပဲ" ယူဂျီ၏ အသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါကတော့ မဖြစ်ဘူး။ ကိုလာအနွေးသောက်တာက မိစ္ဆာအယူအဆပဲ"
ရေခဲရိုက်ခံထားရသော အစောင့်များမှာ ယူဂျီ၏ လက်က ဖန်ခွက်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ဖန်ခွက်အပြင်ဘက်တွင် နှင်းခဲများ ချက်ချင်းတက်လာပြီး အတွင်းမှ အရည်များ အေးစိမ့်သွားသည်ကို ကြည့်နေရသည်။ ယူဂျီက သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို အနည်းငယ်တင်ကာ လက်ဖြင့်ကာလျက် ကိုလာကို အားရပါးရ သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဝူး..."
ပူနွေးသော လေလှိုင်းတစ်ခု အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။ အစောင့်များနှင့် အစေခံများအပေါ်မှ ရေခဲများမှာ ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားပြီး သူတို့မှာ ရေများဖြင့် ရွှဲစိုသွားကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာကြသည်။ သို့သော် အီဂါရမ်မှာမူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျနေသည်မှာ အရည်ပျော်သွားသော ရေခဲရေလား သို့မဟုတ် ချွေးစေးများလား ဆိုသည်ကို မသေချာတော့ပေ။
ဤလူ... ဒီစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သူ သိလိုက်ပြီ။ သူတို့ရှေ့တွင် ထိုင်နေသောလူမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းသည့် သတ္တဝါဆန်းကြီး (Monster) တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း။
ယူဂျီက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ဖန်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။
"ယူဂျီအတွက် ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတာကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အမှုဆောင်တွေက... ကိုယ့်ဘာသာ လွတ်လပ်ပါတယ်။ လုပ်ပုံလုပ်နည်းချင်းလည်း မတူကြဘူး"
"ဥပမာ ယူဂျီဆိုရင် သူက ပင်လယ်ဓားပြနဲ့ တူတယ်။ သူက ပြဿနာတွေကို အင်အားနဲ့ ဖြေရှင်းရတာ ဝါသနာပါတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ သူနဲ့မတူဘူး" သူက ပြုံးလျက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သင်မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ကျွန်တော်က အေးအေးဆေးဆေးသမား (Moderate) ပါ"
"ကျွန်တော်က အဖွဲ့အစည်းမှာ ဝင်ငွေအကောင်းဆုံးလူတော့ မဟုတ်ချင်ဟုတ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ 'ကုန်သည်' တစ်ယောက်လို့ပဲ သတ်မှတ်ထားပါတယ်"