ပင်လယ်ပြက္ခဒိန် ၁၅၁၇ ခုနှစ်။ ဂရမ်းလိုင်း (Grand Line) ၏ ပင်လယ်ပြင်တစ်နေရာ။ ချိန်ခွင်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဇင်ယော်ရုပ်အလံများ တလူလူလွင့်ပျံနေသော ရေတပ်စစ်သင်္ဘောနှစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထားသည်။ သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်တွင် 'MARINE' ဟူသော သာမန်အမှတ်အသားပါရှိသော်လည်း အခြားတစ်စင်းပေါ်တွင်မူ 'DT-31' ဟူသော အမှတ်အသားကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ဖမ်းဆီးရမိထားသည့် ရာဇဝတ်သားများကို လွှဲပြောင်းသယ်ယူရသော ရေတပ်၏ အထူးထောက်ပံ့ရေးအဖွဲ့ဖြစ်သည့် 'အကျဉ်းသားထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့' ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
"ဆုကြေးငွေ ဘယ်လီ ၄၇ သန်း။ 'ဂလက်ဒီယေတာ' အန်တိုရီယာ၊ အကျဉ်းသားလွှဲပြောင်းမှု ပြီးစီးပါပြီ။ ဖမ်းဆီးတဲ့သင်္ဘောကတော့ ဌာနချုပ်ဗိုလ်မှူး ဂူရှေးလ် ကွပ်ကဲတဲ့ T-14551 ဖြစ်ပါတယ်"
ထိုစဉ် ရွိုင်အာမို့စ်သည် လက်ထဲမှ အသံဖမ်းခရု ထဲသို့ သတင်းပို့ရင်း သင်္ဘောပေါ်သို့ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာသော ထွားကျိုင်းသည့် လူမိုက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အသံဖမ်းယူမှုပြီးဆုံးသောအခါမှ တစ်ဖက်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ရေတပ်အရာရှိကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ပင်ပန်းသွားပြီ ဗိုလ်မှူးဂူရှေးလ်"
"တရားမျှတမှုအတွက်ပါပဲ"
ဗိုလ်မှူးဂူရှေးလ်က ပြုံးလျက် သတိပေးစကားဆိုသည်။
"ဒါပေမဲ့ သတိပေးလိုက်မယ် ဗိုလ်ကြီးရွိုင်... ဒီကောင်က တကယ့်အဆိုးအပေပဲ။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး သူ့လက်က ပင်လယ်ကျောက်တုံးလက်ထိပ် (Seastone Cuffs) တွေ မကျွတ်စေနဲ့ဦး။ သူ့ကို ပြန်ဖမ်းရတာ ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေမဲ့ မင်းတို့သင်္ဘော ပင်လယ်ထဲမှာ အကျဉ်းသားလက်ချက်နဲ့ မြုပ်သွားတယ်ဆိုတဲ့သတင်းမျိုးတော့ မကြားချင်ဘူး... ဟားဟားဟား!"
သူက တဟားဟား အော်ရယ်လေသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွိုင်၏နောက်ကွယ်မှ အကျဉ်းသားထိန်းသိမ်းရေးတပ်သားများ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ သို့သော် ရွိုင်ကမူ ဗိုလ်မှူး၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ခုန်ကူးလိုက်သည်။
"သင်္ဘောထွက်မယ်! မရိန်းဖို့ဒ် (Marineford) ကို ပြန်လှည့်ကြ!"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ကြီးရွိုင်!"
တပ်သားများက ညီညာစွာ အလေးပြုပြီးနောက် သင်္ဘောပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း...
"တကယ်ပဲ အဲဒီလူက ဘာတွေ အားရနေတာလဲ? ဟေ့ ဖာလ်... ငါတို့အားလုံးက ရေတပ်သားတွေပဲ မဟုတ်လား? ဆုကြေး ဘယ်လီသန်းလေးဆယ်တန်တစ်ယောက် ဖမ်းမိတာနဲ့တင် ဒီလောက် မောက်မာနေတာလား။ ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကူဇန် (Admiral Kuzan) ဘယ်လီသန်း ၃၀၀ တန် ပင်လယ်ဓားပြကို ဖမ်းတုန်းကတောင် ဒီလောက် မကြွားပါဘူး!"
အကျဉ်းသားကို ယာယီအကျဉ်းခန်းထဲသို့ ပို့ဆောင်နေစဉ် ထိန်းသိမ်းရေးတပ်သားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဟန်းစ်က သူ့သူငယ်ချင်းကို တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။
"အသံတိုးတိုးလုပ်ပါ ဟန်းစ်ရယ်... မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ငါတို့က အကျဉ်းသားထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ ဖြစ်နေတာကိုး"
ဖာလ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါပြသည်။ ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့တပ်ဖွဲ့သည် တိုက်ပွဲဝင်ရန်ထက် ဖမ်းဆီးပြီးသား ရာဇဝတ်သားများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်သာ အဓိကတာဝန်ယူရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကျဉ်းသားကို ဘေးကင်းစွာ ပို့ဆောင်နိုင်လျှင်ပင် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုတံဆိပ်အချို့ ရရှိတတ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်သားများ၏ အမြင်တွင် သူတို့မှာ တိုက်ပွဲကို ရှောင်ကွင်းပြီး အချောင်စားနေသူများ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
"ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ?" ဟန်းစ်က ပို၍ပင် စိတ်တိုလာသည်။ "ငါတို့လည်း ဒီခရီးတွေမှာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာပဲ။ ပြီးတော့ ရတဲ့ဂုဏ်ပြုမှုကလည်း နည်းနည်းလေးပါ။ 'ငါ ပြန်ဖမ်းပေးရတာ ကိစ္စမရှိပေမဲ့ မင်းတို့ သတိထားဦး...' ဆိုပဲ။ တောက်! အလကား စကားတွေ!"
သူ ဆက်လက်ပွစိပွစိလုပ်နေစဉ်မှာပင် ပြတ်သားသောအသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။
"တပ်ကြပ်ဟန်းစ်!"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ကြီးရွိုင်!"
ဟန်းစ်တစ်ယောက် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော ဗိုလ်ကြီးကို အလေးပြုလိုက်သည်။ ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် မျက်လုံးပြာပိုင်ရှင် ဗိုလ်ကြီးသည် ခန့်မှန်းရခက်သော အပြုံးလေးဖြင့် ရပ်နေသည်။
"ငါ အရင်က ဘာပြောထားလဲ?" ရွိုင်က မေးလိုက်သည်။
"ညည်းတွားတာ လျှော့ပါ၊ အလုပ်ကို ပိုလုပ်ပါ..." ဟန်းစ်က ခပ်တိုးတိုး ဖြေသည်။
"အသံမကြားရဘူး!"
"ညည်းတွားတာ လျှော့ပါ၊ အလုပ်ကို ပိုလုပ်ပါ ခင်ဗျာ!"
"ကောင်းပြီ! အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်!" ရွိုင်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "ကဲ... အခု ပဲ့ပိုင်းကို သွားတော့။ ပြီးတော့ ထုံးစံအတိုင်း ဒီည အကျဉ်းသားကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ပထမဆုံးအလှည့်ကို ငါပဲ တာဝန်ယူမယ်!"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ!" ဟန်းစ်မှာ အပြစ်မှ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ရသလို ဝမ်းသာသွားပြီး ဖာလ်ကို မျက်ရိပ်ပြလျက် ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော် မထွက်ခွာမီ သူက လှည့်မေးလိုက်သည်။ "ဗိုလ်ကြီး... ညစာအဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ဘာပို့ပေးရမလဲ?"
"ပီဇာနဲ့ ကိုလာပဲ ပို့ပေးပါဦး။ ကိုလာကို ခဲနေအောင် အေးနေပါစေနော်" ရွိုင်က အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"
တပ်သားများ ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ရွိုင်နှင့် ပင်လယ်ပြာကျောက်လက်ထိပ်များ ခတ်ထားရသည့် 'ဂလက်ဒီယေတာ' အန်တိုရီယာတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့လူတွေက ဒီလောကမှာ သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးလှဘူးထင်တယ်" အန်တိုရီယာက လှောင်ပြောင်သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ်"
ရွိုင်သည် အကျဉ်းခန်းရှေ့ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ သဲနာရီလေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ သဲများ စတင်စီးကျလာသည်။ သူက အန်တိုရီယာကို ကြည့်ကာ...
"ဒါပေမဲ့ ရေတပ်ဦးစီးချုပ် ဆန်းဂိုဂု (Sengoku) က ငါတို့ ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်လို့ ကြားမိသား။ အင်း... ဘာလဲ? မင်း ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ?" သူက အကျဉ်းသားနှင့် စကားစမြည်ပြောရန် ဝန်မလေးပုံရသည်။
"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ဘူး!" အန်တိုရီယာက အသံနှိမ့်ပြောသည်။ "မင်းတို့ အားနည်းနေလို့ပဲ။ မင်းတို့သာ အားကောင်းရင် ဘယ်သူမှ လာမထီမဲ့မြင် မလုပ်ရဲဘူး။ အဆင့်အတန်း၊ ငွေကြေး၊ အာဏာ... ဒါတွေ အားလုံးက မင်းမှာ လုယူနိုင်တဲ့ ခွန်အားရှိဖို့ လိုတယ်။"
သူက ခက်ခက်ခဲခဲ ပြန်ထိုင်ရင်း ဘေးနားရှိ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူနှင့်အတူ သိမ်းဆည်းလာသော သံတုံးကြီးတစ်တုံး ဖြစ်သည်။
"သာမန်အချိန်သာဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ 'သံတူကြီး' တစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်းကို သတ်ပြီး ဒီလှောင်အိမ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်" အန်တိုရီယာက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
သို့သော် ရွိုင်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အင်း... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လုံးဝမှန်တယ်"
ခဏအကြာတွင် ရွိုင်၏ လေသံပြောင်းသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့... မင်းရဲ့ ခွန်အားအပြည့်နဲ့ ထုလိုက်တဲ့ တစ်ချက်က ဒီလှောင်အိမ်လေးကိုပဲ ဖျက်နိုင်တာလား? 'သန်မာခြင်းသစ်သီး' (Strong-Strong Fruit) ကို စားထားတဲ့ လူသန်ကြီးတစ်ယောက်က ဒါပဲလား? သနားစရာပဲ"
"...ဘာ!" အန်တိုရီယာ ဆွံ့အသွားသည်။ ရွိုင်၏စကားကို သူ ချက်ချင်း နားမလည်နိုင်သော်လည်း နားလည်သွားသောအခါ ဒေါသများ မျက်လုံးထဲတွင် အစီအရီ ပေါ်လာသည်။ ဤရေတပ်ဗိုလ်ကြီးက သူ့ကို စော်ကားလိုက်ခြင်းပင်။
"မင်း အခု ဘာပြော..."
အန်တိုရီယာ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ရွိုင်သည် အေးအေးဆေးဆေးပင် ထို 'သံတူကြီး' ဟု ခေါ်သော သံတုံးကြီးကို သွားမလိုက်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် မဆိုထားနှင့်၊ အဆောက်အအုံငယ်တစ်ခုကိုပင် ဖိချေနိုင်သော ထိုအလေးချိန်ကို ရွိုင်က ပူဖောင်းတစ်ခုကို မလိုက်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ မလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟင်း... ဒီလက်နက်ရဲ့ အလေးချိန်ကို ကြည့်ရင် မင်းရဲ့ ကြွက်သားအင်အားကို အဆ ၂၀ လောက်ပဲ မြှင့်တင်နိုင်သေးတာလား? မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးအသီး စွမ်းရည်ဖော်ထုတ်မှုက တော်တော်လေး အားနည်းသေးတာပဲ"
ရွိုင်က ဝေဖန်လိုက်သည်။ အန်တိုရီယာမှာ စကားပင် မဟနိုင်တော့ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။
"နေဦး..." ခဏအကြာမှ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး "မင်း... ငါ သန်မာခြင်းသစ်သီး စားထားတာကို ဘယ်လိုသိတာလဲ?"
"အော်... အဲဒါလား" ရွိုင်က သံတုံးကြီးကို ပြန်ချလိုက်ပြီး သူ့နေရာမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ "ငါက နတ်ဆိုးသစ်သီးတွေအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး သိထားလို့ပါ"
သူက သဲနာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သဲများမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် စီးကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရွိုင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း...
"အင်း... အချိန်ကိုက်ပဲ"
"အချိန်ကိုက်? ဘာအချိန်ကိုက်လဲ?"
အန်တိုရီယာ ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရွိုင်က သူ့ဘက်သို့ လက်ကို ကမ်းလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... အိပ်ရအောင် နားလိုက်တော့"
ထိုစကားအဆုံးတွင်... ဗုန်း! ခနဲ အသံနှင့်အတူ အန်တိုရီယာသည် မမြင်ရသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။
သူ့၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း ရွိုင်က လှည့်ပင်မကြည့်ပေ။ သူသည် လေဟာနယ်ထဲရှိ တောက်ပနေသော ဖန်သားပြင်တစ်ခုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
[ နတ်ဆိုးသစ်သီးပိုင်ရှင် 'အန်တိုရီယာ' ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည် ] [ အတည်ပြုပြီးသော နတ်ဆိုးသစ်သီး - Paramecia (ပါရာမီးရှား)အမျိုးအစား၊ သန်မာခြင်းသစ်သီး'။ သစ်သီးစွယ်စုံကျမ်းသို့ စစ်ဆေးသိမ်းဆည်းနေသည် ] [ သစ်သီးစွမ်းရည် - မိမိ၏ ကြွက်သားထုထည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သန်မာစေနိုင်သည် ] [ အဆင့်အလိုက် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ]
LV1: ကြွက်သားအားကို ၂ ဆ မှ ၅ ဆအထိ မြှင့်တင်နိုင်သည်။
LV2: ကြွက်သားအားကို ၅ ဆ မှ ၁၀ ဆအထိ မြှင့်တင်နိုင်သည်။ (အမြဲတမ်းပိုင်ဆိုင်ရန် - ဘယ်လီ သန်း ၆၀ / ယာယီသုံးရန် - ဘယ်လီ သန်း ၂၀ လိုအပ်သည်)
LV3: ကြွက်သားအားကို ၂၀ ဆ မှ ၄၀ ဆအထိ မြှင့်တင်နိုင်သည်။ (အမြဲတမ်း - သန်း ၃၀၀ / ယာယီ - သန်း ၁၀၀)
LV4: အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်။ ကြွက်သားများကို ဒိုင်းနှင့် ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ကုသနိုင်သည်။ အဆ ၁၀၀ အထိ သန်မာစေနိုင်သည်။ (အမြဲတမ်း - ၁ ဘီလီယံ / ယာယီ - သန်း ၃၀၀)
LV5: သစ်သီးနိုးထမှု (Awakening)။ သတ်မှတ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ အသက်အားအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး အခြားသူများ၏ ကြွက်သားများကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ (အမြဲတမ်း - ၆ ဘီလီယံ / ယာယီ - ၂ ဘီလီယံ)
[ စစ်ဆေးမှု တိုးတက်မှု - ၃၃%။ ပြီးဆုံးပါက ဤသစ်သီး၏ LV1 စွမ်းရည်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည် ]
ရွိုင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အန်တိုရီယာမှာ သူ့အတွက်မူ အလားအလာမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အန်တိုရီယာ ပြောခဲ့သည့် စကားတစ်ခွန်းကိုမူ သူ လက်ခံမိသည်။
"ခွန်အားက အရာအားလုံးပဲ။ ဒီလို ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်မှာ အင်အားမရှိရင် မင်း ဘယ်တော့မှ မလုံခြုံနိုင်ဘူး"
သူက သတိမေ့နေသော အန်တိုရီယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းနဲ့ ငါနဲ့ မတူတာက အမြင်ပဲ"
"ငါက ဒီပင်လယ်ပြင်ကြီး ဘယ်လောက် ကျယ်ပြောပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ သိလို့ ထိန်းသိမ်းရေးတပ်ဖွဲ့မှာပဲ နေတာ။ မင်းကတော့ ဘာမှမသိဘဲ လျှောက်အော်နေတာပဲ...
အင်ပဲလ်ဒေါင်း အကျဥ်းထောင်(Impel Down) ကို သွားပြီး ပညာသွားသင်လိုက်ဦး။ အဲဒီကလူတွေက စကားပြောကောင်းပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ မင်း သဘောကျမှာပါ"