"ကောင်းပြီ... ဒီနေရာဆို အတော်ပဲ။"
ကူချန်ထျန်း သည် ကာနိဂျ် ကာဘူတို နှင့်အတူ အတော်အတန် မြင့်မားသော အဆောက်အဦးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အောက်ခြေတွင်မူ သတင်းထောက်အမြောက်အမြားမှာ ကင်မရာကိုယ်စီဖြင့် ဓာတ်ပုံများကို အလုအယက် ရိုက်ကူးနေကြ၏။ သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ တစ်သက်တာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရမည့် နာမည်ကျော်ကြားရန် အခွင့်အရေးကြီး မဟုတ်ပါလား။
"လူကြီးမင်းတို့ ခင်ဗျာ..."
"ကျွန်တော်ကတော့ 'ပထမတပ်မတော်' ကို တည်ထောင်သူ ကူချန်ထျန်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"
မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလဲထားသော ကူချန်ထျန်းသည် အောက်ရှိ သတင်းထောက်များကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ စကားလုံးတိုင်းကို လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် စွဲထင်နေစေရန် သူ ရည်ရွယ်ထား၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ 'အံ့အားသင့်မှတ်' များ စုဆောင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ရေတပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပေ။ ထို့ပြင် သူ ဆင့်ခေါ်ထားသော ဇာတ်ကောင်များသည်လည်း အစွမ်းထက်လှသဖြင့် 'လက်သီးတစ်ချက် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့' စသည့် အမည်မျိုးမှာ သူတို့နှင့် မလိုက်ဖက်သလို ခန့်ညားထည်ဝါမှုလည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် 'နံပါတ်တစ်' ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဆောင်ပြီး အစွမ်းအစ ထက်မြက်လှသည့် 'ပထမတပ်မတော်' ဟူသော အမည်ကို သူ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ပထမတပ်မတော်? အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။"
"ဟူး... အမည်ကိုက တော်တော်လေး အားကောင်းမယ့်ပုံပဲ။"
"ဒါ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလား... တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား။"
အောက်တွင် စုရုံးနေသော သတင်းထောက်များနှင့် ဘေးဒုက္ခကို မကြောက်ဘဲ စပ်စုနေကြသည့် လူအုပ်ကြီးမှာ အမျိုးမျိုး ထင်ကြေးပေးကာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။ 'ပထမတပ်မတော်' ဟူသော အမည်မှာ ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်မည့် အသွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
"ငါတို့ ဒီနေ့ ဒီကို လာတာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ တပ်မတော်က မင်းတို့အားလုံးအတွက် ပြကွက်တစ်ခု တင်ဆက်ပေးမလို့... ကာနိဂျ် ကာဘူတို!"
ကူချန်ထျန်းသည် အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဝူးဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီပေါ့။ လူမိုက်တို့... သေချာ ကြည့်ထားကြစမ်း!"
ကာနိဂျ် ကာဘူတိုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပေးဖြင့် လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းကြီးဖြင့် စိန့်ချားလော့စ် ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်လေသည်။
စိန့်ချားလော့စ် ပြန်အကျတွင်မူ ကာဘူတိုသည် သူ၏ ဧရာမ လက်သီးဆုပ်ကြီးဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။
ဗုန်း!
စိန့်ချားလော့စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖရဲသီးတစ်လုံး ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်စစီ ဖြစ်သွားတော့သည်။
ဟူး!
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးမှာလည်း ငြိမ်ကျသွားကြသည်။ လူတိုင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေကြ၏။
လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားကာ ဦးနှောက်မှာပင် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြစဉ်မှာပင် ကာဘူတိုသည် ကျန်ရှိနေသော ကခရစ်စတယ်ဒရာဂွန် နှစ်ဦးကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။
"သူ... သူ... သူ... သတ်လိုက်ပြီ!"
သတင်းထောက်တစ်ဦးမှာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လက်ညှိုးထိုးကာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။
"သွားပြီ! အကုန် သွားပြီ! ခရစ်စတယ်ဒရာဂွန် တွေ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ!"
"ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား။ ဘယ်သူကများ ခရစ်စတယ်ဒရာဂွန် ကို သတ်ရဲမှာလဲ!"
"ပြေးကြ! အမြန်ပြေးကြတော့! သူတို့ သေကုန်ပြီ!"
"ကြောက်စရာကြီး... ဒီ 'ပထမတပ်မတော်' က ဘယ်လို အဖွဲ့အစည်းလဲ။ ခရစ်စတယ်ဒရာဂွန် တွေကိုတောင် သတ်ရဲတယ်ဆိုတော့!"
ခဏအကြာတွင်မှ သတင်းထောက်များ သတိဝင်လာကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့မှာ ခရစ်စတယ်ဒရာဂွန် များ မဟုတ်ပါလား။ မည်သူကမှ ထိုသူတို့ကို ထိပါးရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။ သတ္တိရှိသော သတင်းထောက်အချို့မှာမူ လက်တုန်ခြေတုန်ဖြင့်ပင် ဤသမိုင်းဝင် မြင်ကွင်းကို ဓာတ်ပုံရိုက်ယူလိုက်ကြသည်။ ဤဓာတ်ပုံများကို သတင်းဌာနများသို့ ရောင်းချနိုင်လျှင် သူတို့အတွက် 'ဘယ်လီ' အမြောက်အမြား ရရှိမည်မှာ အသေအချာပင်။
'စနစ်... ဟာကီ ဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်စမ်း။'
အံ့အားသင့်မှတ်များ လုံလောက်စွာ စုဆောင်းမိပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကူချန်ထျန်းသည် စနစ်ကို လှမ်း၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် 'ဟာကီ' မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။ ထို့ပြင် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးမှာလည်း လမ်းခုလတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။
ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်များသည် လိုဂီယာ အမျိုးအစား နတ်ဆိုးသီး စားသုံးသူများ ဖြစ်သဖြင့် 'ကာလာဟာကီ' မရှိလျှင် သူတို့ကို ထိခိုက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
【 အခြေခံ ကာလာဟာကီ - ၂၀၀၀၀ မှတ် 】
【 အလယ်အလတ် ကာလာဟာကီ - ၆၀၀၀၀ မှတ် 】
【 အခြေခံ အာရုံခံဟာကီ - ၂၀၀၀၀ မှတ် 】
【 အခြေခံ ဧကရာဇ်ဟာကီ - ၆၀၀၀၀ မှတ် 】
ကူချန်ထျန်းသည် သူ၏ အမှတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
【 လက်ရှိ အံ့အားသင့်မှတ် - ၈၅၆၀၀ 】
'စနစ်... ကာနိဂျ် ကာဘူတိုအတွက် အလယ်အလတ် ကာလာဟာကီနဲ့ အခြေခံ အာရုံခံဟာကီကို ဝယ်လိုက်မယ်။'
သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ကိဇာရု ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကူချန်ထျန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ သာမန်ရဲဘော်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ကာဘူတိုတွင် ဟာကီရှိရန် အလွန်အရေးကြီးလှသည်။
...
"ဟဲလို... ဟဲလို... တစ်ယောက်ယောက် ရှိလား။"
"ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ထင်တယ်... ထူးဆန်းလိုက်တာ။"
အမြင့် ၁၀ ပေခန့်ရှိပြီး 'တရားမျှတမှု' ဟူသော စာတန်းပါ ရေတပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဖုန်းခရု ကို ကိုင်ကာ ပြောနေ၏။
"ဒါ... ဒါ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ် ကိဇာရုပဲ!"
အဆောက်အဦးတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပင်လယ်ဓားပြ နှစ်ဦးမှာ ဗိုလ်ချုပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူသည် ဆာမိုနီကျွန်း သို့ စစ်ကူအဖြစ် ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဟေ့... မင်း ရူးနေလား။ ဗိုလ်ချုပ်ကို သွားတိုက်ခိုက်မလို့လား။"
သေနတ်ကိုင်ထားသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ကျန်တစ်ဦးက တားမြစ်လိုက်သည်။ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဟူသော အမည်ကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့မှာ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါက အခွင့်အရေးပဲဟ။ ငါတို့သာ ဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်နိုင်ရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နာမည်ကြီးသွားမှာ!"
သေနတ်ကိုင်ထားသော ပင်လယ်ဓားပြသည် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တစ်ညတွင်းချင်း နာမည်ကျော်ကြားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံလိုပေ။ အောင်မြင်သွားလျှင် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် မိန်းမလှလေးများမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ အလိုလို ရောက်ရှိလာမည်ဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။
ထို့နောက် သူသည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ စကားကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ မောင်းဖြုတ်လိုက်တော့သည်။ ကျည်ဆန်မှာ သေနတ်ပြောင်းဝမှ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်သွားကာ ကိဇာရု၏ နဖူးတည့်တည့်ကို ဖောက်ဝင်သွားလေသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီလား။"
ပင်လယ်ဓားပြသည် နဖူးတွင် အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားသော ကိဇာရုကို ကြည့်ကာ မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့ ပျော်ရွှင်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။
ကိဇာရုမှာ ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖုန်းခရုကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား..."
ကိဇာရုက သိချင်စိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပင်လယ်ဓားပြ နှစ်ဦးရှိရာသို့ အေးစက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။