အခန်း (၁၇) နန်းတော်အား အင်အားသုံးတိုက်ခိုက်ခြင်း

"အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း!"

ထိုအချိန်တွင် ပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဘုရင်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အာဘတ်စ် နိုင်ငံတော်တွင် ဤဘုရင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါက ကြီးမားဆဲပင်။

ဘုရင်ကြီးသည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ သူ၏အမိန့်ကို ဖီဆန်သူမှန်သမျှ လူပုံအလယ်တွင် ရိုက်သတ်ခံရလေ့ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အထင်သေး၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်ကြီး စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ဆူညံနေသော မှူးမတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

"ငါတို့ အာဘတ်စ် နိုင်ငံတော်က အင်အားတောင့်တင်းသလို ဒီမှာ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်လေး ဘိုမီဒို ကိုယ်တိုင် အခြေစိုက်နေတာ။ အဲဒီ 'ပထမတပ်မဟာ' ဆိုတဲ့ကောင်တွေ ငါတို့ကို တိုက်ဖို့ဆိုရင် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရလိမ့်မယ်!"

ဘုရင်ကြီးက တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော မှူးမတ်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထွက်ပြေးချင်နေသော်လည်း နန်းတော်ထဲရှိ တစ်သက်လုံး စုဆောင်းထားသော ရတနာများကို နှမြောတွန့်တိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမတပ်မဟာသည် တစ်စုံတစ်ရာ အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် ရတနာများအတွက်သာ လာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေသည်။ ပြဿနာမတက်စေရန်အတွက်ဆိုလျှင် သူ၏ ရတနာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပင် ပေးကမ်းရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

"ဒါနဲ့... ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်လေး ဘိုမီဒိုကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီလား?"

ဘုရင်ကြီးက သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးကို မေးလိုက်သည်။

"အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ အရှင်မင်းကြီး... သူတို့ လာနေကြပါပြီ..."

"လာနေတုန်းပဲလား?"

ဘုရင်ကြီးက သံသယဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရေတပ်စခန်းနှင့် နန်းတော်မှာ အလွန်နီးကပ်သဖြင့် ဤမျှ နှေးကွေးနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူ၏ သံသယကို ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖျောက်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ကြန့်ကြာနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။ ဂုဏ်သရေရှိ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်လေးတစ်ဦးကတော့ ထွက်ပြေးသွားစရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

"ရပ်စမ်း! မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ!"

ကူချန်ထျန်းနှင့် အဖွဲ့သည် နန်းမြို့တော်သို့ ရောက်သည်နှင့် အာဘတ်စ် နန်းတော်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားကြသည်။ အာဘတ်စ် နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် ဘုရင်ကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်ရန် လိုအပ်သည်။ အာဘတ်စ် ဘုရင်မှာ ဇိုအန် အမျိုးအစား၊ ကြွက်နက်သီး ကို စားထားသည့် နတ်ဆိုးသီး အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် နန်းတော်ဂိတ်ဝတွင် နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်များသာမက ရေတပ်သားများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကူချန်ထျန်းတို့ လာနေသည့်သတင်းကို ဘုရင်နှင့် ရေတပ်စခန်းက ကြိုတင်ရရှိထားသဖြင့် အာဘတ်စ် ဘုရင်သည် အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိ ရေတပ်သားများပင် စစ်ကူရောက်နေကြပြီဖြစ်ရာ ကူချန်ထျန်းတို့နှင့် အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။

"တောက်! ငါတို့ကို ပိတ်တားရဲတယ်ပေါ့! ငါတို့က ပထမတပ်မဟာ ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြဘူးလား!"

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုမှာ အလွန်စိတ်တိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ပိတ်တားထားသည့် စစ်သားများကို မြင်သည်နှင့် သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စစ်သားများရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ ဧရာမလက်သီးကြီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း!!

ထိုလက်သီးချက်မှာ လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အားပါလှသည်။ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ရေတပ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ လူပေါင်း ဒါဇင်ဝက်ခန့်မှာ နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။

"အား! ပစ်ကြ! မြန်မြန်ပစ်ကြ! သူတို့ကို သတ်ပစ်!"

ရေတပ်ဗိုလ်လေးတစ်ဦးက အော်ဟစ်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကာ သေနတ်များကို အလျင်အမြန် ဆွဲကိုင်ပြီး ကာနိဂျ် ကာဘူတိုထံသို့ တရစပ် ပစ်ခတ်ကြတော့သည်။ ကျည်ဆန်မိုးများမှာ ကာနိဂျ် ကာဘူတိုဆီသို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ကျရောက်လာသည်။

"ဒီအကောင်တွေကတော့! မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ငါ့အတွက် ယားတောင်မယားဘူးကွ!"

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ခုန်လွှားရင်း ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ရေတပ်သားများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်နေတော့သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားသော မည်သည့်စစ်သားမျှ သူ၏ တိုက်ကွက် တစ်ချက်ကိုတောင် မခံနိုင်ဘဲ အသားဖတ်များအဖြစ် ကြေမွသွားကြရသည်။ ထိုရေတပ်ဗိုလ်လေးပင်လျှင် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

"နတ်ဆိုး! နတ်ဆိုးကြီးပဲ!"

"ကြောက်စရာကြီး၊ ဒါ ဘယ်လို သတ္တဝါကြီးလဲ!"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! ကျည်ဆန်တွေက ဒီနတ်ဆိုးကြီးကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး!"

"ပြေးကြ! ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင်ဘူး!"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကာနိဂျ် ကာဘူတိုကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျန်ရှိနေသော စစ်သားများမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားကြတော့သည်။

"ပထမတပ်မဟာကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ အကောင်တွေအားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ!"

"ဒီကမ္ဘာကြီးကို သန့်စင်ဖို့ လိုနေပြီ! ငါတို့ ပထမတပ်မဟာကပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရှင်သခင်တွေ ဖြစ်လာရမယ်!"

ပထမတပ်မဟာမှ အခြားအဖွဲ့သားများလည်း အော်ဟစ်ကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် စစ်တလင်းပြင်မှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကိုယ်ရံတော် အရေအတွက်မှာ များပြားသော်လည်း အများစုမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ပထမတပ်မဟာ၏ စစ်သည်များမှာမူ ပင်လယ်ပြင်တွင် ကြမ်းပိုးခဲ့ကြသည့် ပင်လယ်ဓားပြဟောင်းများ ဖြစ်ကြရာ ထိုကိုယ်ရံတော်များမှာ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ အရေအတွက် နည်းပါးသော ရေတပ်သားအချို့သာ အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကူချန်ထျန်းသည် သူ၏ရှေ့မှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နန်းတော်ထဲသို့ အေးအေးလူလူ လှမ်းဝင်သွားသည်။

"ညံ့ဖျင်းလိုက်တာ... တိုက်ရတာ ဘာမှ မပျော်ဘူး..."

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုသည်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကူချန်ထျန်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

"မင်းတို့ ပင်လယ်ဓားပြတွေက သိပ်ရဲတင်းလွန်းတာပဲ! အာဘတ်စ်က ကမ္ဘာ့အစိုးရအဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံဆိုတာ မသိဘူးလား?! ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ငါတို့ကို လာတိုက်ရတာလဲ!"

နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးက ကူချန်ထျန်းတို့အဖွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နန်းတော်အတွင်း ဆွေးနွေးနေကြသည့် မှူးမတ်များမှာလည်း အပြင်မှ ဆူညံသံများကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား ပြေးထွက်လာကြရာ ကူချန်ထျန်းတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုးမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး၏ စွပ်စွဲသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကူချန်ထျန်းက အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကာနိဂျ် ကာဘူတိုကို လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ မိမိ၏ သခင်ကိုယ်တိုင်က တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်သူကမူ လာရောက် ရန်စနေသေးသည်။

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုသည် ကူချန်ထျန်း၏ အချက်ပြမှုကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် နေရာတင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုတပ်မှူး၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝှူး!"

"မင်းက သတ္တိကောင်းသားပဲ ငါ့တူ!"

ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကာနိဂျ် ကာဘူတိုက သူ့ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဟင်? မဆိုးဘူးပဲ... ငါ့ရဲ့ တိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ခံပြီး မသေသေးဘူးပေါ့။"

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော တပ်မှူးကို ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တပ်မှူးကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးဘဲ သူ၏ ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးဖြင့် အင်အားကုန် နင်းခြေလိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွသွားပြီး သွေးများနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် စည်းစိမ်ယစ်နေသော မှူးမတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ သွေးစအချို့မှာ ဘေးရှိ မှူးမတ်များအပေါ်သို့ပင် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ထိုကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးမှာ အာဘတ်စ် နိုင်ငံတော်၏ အတော်ဆုံး ပညာရှင်ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးသီး အစွမ်းမရှိသော်လည်း ဘုရင်ထက်ပင် သန်မာသူဖြစ်သည်။ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်လေးကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ခွန်အားကို ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။ ပထမတပ်မဟာ၏ ကာနိဂျ် ကာဘူတိုကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ အလွယ်တကူပင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီ။

"မင်းက ဘုရင်လား? ကြည့်ရတာ သိပ်ညံ့တဲ့ပုံပဲ..."

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုက ထိတ်လန့်နေသော မှူးမတ်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အာဘတ်စ် ဘုရင်ကို ဆွဲမကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်! ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့! ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား!"

"ငါက အာဘတ်စ် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဘုရင်၊ ကမ္ဘာ့အစိုးရအဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်ကွ! မင်း ငါ့ကို လုပ်ရဲရင် ကမ္ဘာ့အစိုးရက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ပြန်ချပေးစမ်း!"

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဘုရင်ကြီးမှာ ကာနိဂျ် ကာဘူတို၏ လက်ထဲတွင် လွတ်မြောက်ရန် အတင်းရုန်းကန်နေတော့သည်။

"မင်းက သိပ်စကားနားမထောင်တဲ့ ကြွက်စုတ်လေးပဲ!"

ကာနိဂျ် ကာဘူတိုက သူ၏ အခြားလက်သီးတစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဘုရင်ကြီး၏ ဗိုက်ကို အားရပါးရ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဘုရင်ကြီးမှာ သွေးများ အန်ထွက်လာကာ မျက်ဖြူလန်သွားပြီး ဆက်၍ မရုန်းကန်ရဲတော့ပေ။