အပိုင်း (၈၀)  အမွှေခံလိုက်ရသည့် ဂျွန်

ဂျွန်ကို ထမ်းစင်ဖြင့် သယ်ဆောင်သွားခြင်းသည် တပ်ခွဲမှူးသုံးဦး၏ ဒေါသမီးကို လုံးဝငြိမ်းအေးသွားစေခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် လူအများရှေ့တွင်ပင် ဂျွန်၏ အခန်းတစ်ခုလုံးကို အပေါ်အောက်၊ အဆောက်အအုံအနှံ့ ဘူးပေါ်သလိုပေါ်အောင် မွှေနှောက်ရှာဖွေကြတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ နံရံရှိ အပေါက်တစ်ခုအတွင်း ဝှက်ထားသော လောင်းကစားရုံမှ သယ်ဆောင်လာသည့် ငွေထုပ်ကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။ တစ်ချိန်က သားနားထည်ဝါစွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသော အခန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ အစုတ်စုတ်အပြတ်ပြတ်ဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တပ်ခွဲမှူးသုံးဦး၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပင်လယ်ဓားပြများသည် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ဖူးသော်လည်း ယခု တပ်ခွဲမှူးများ၏ လက်ရာနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက မိမိတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုတပ်ခွဲမှူးများသည် လုယက်မှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆောင်ရွက်သွားကြသည်။

"တပ်ခွဲမှူး ဂျွန်ကတော့ တကယ်ကို ကံဆိုးရှာတာပဲ။ အရိုက်ခံရလို့ ဆေးကုသဆောင် ရောက်သွားတာတင်မကဘူး၊ သူဝှက်ထားတဲ့ ရွှေအိုးပါ အကုန်ဗူးပေါ်သွားပြီ"

"တောက်စ်... ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့က တပ်ခွဲမှူးတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့။ ငါတို့ကတော့ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူသစ်တွေပါပဲ။ အစကတော့ အရိုက်ခံရရင် ပြီးပြီအောက်မေ့တာ"

"မြန်မြန်ကြည့်ထားကြစမ်း၊ တပ်ခွဲမှူးတွေ ဘယ်လိုအမွှေအနှောက် ကောင်းလဲဆိုတာ။ နောက်ဆို ငါတို့ ဒီအတတ်ပညာတွေကို ပြန်သုံးရဦးမှာ"

"တပ်ခွဲမှူးတွေက ငါတို့အတွက် တကယ့်ကို လက်တွေ့သင်ခန်းစာ ပြလိုက်တာပဲ"

...

ပင်လယ်ဓားပြများသည် တပ်ခွဲမှူးများ၏ ယုတ်ညံ့သော လုပ်ရပ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ရုံမျှမကဘဲ ထိုလုပ်ရပ်ကို လုံးဝသဘေဘာကျပြီး အတုယူထိုက်သည်ဟုပင် မြင်နေကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း ၎င်းတို့သည် ရတနာများကို ရှာဖွေရန် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော်လည်း တပ်ခွဲမှူးများကမူ တစ်မိနစ်ပင်မပြည့်သော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်မြန်ဆန်စွာ အဆုံးသတ်ပြသွားခဲ့ကြသည်။

အချို့သော သတ္တိခဲပြီး မျက်စိလျင်သူ ပင်လယ်ဓားပြများဆိုလျှင် တပ်ခွဲမှူးများ ဂျွန်ကို ရိုက်နှက်မွှေနှောက်၍ အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်အတွင်း တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းအချို့ကိုပင် ခိုးယူကာ ကပျာကယာ ထွက်ပြေးသွားကြသေးသည်။ သို့သော်လည်း ပင်လယ်ဓားပြများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တပ်ခွဲမှူးသုံးဦးမှာမူ ထိုငွေထုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒါက သဘာဝမကျဘူး။ ဂျွန်က သူ့ငွေတွေကို ဘယ်မှာ သွားဝှက်ထားတာလဲ။ သူ့မှာ ဒီထက်မက ပိုရှိရမယ်"

"တောက်စ်... သူရထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတော် ဝေစုတွေကော ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ"

"ထားလိုက်တော့ကွာ... သွားကြစို့။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ ကံကောင်းသွားတယ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်ရအောင်"

စကားပြောဆိုရင်းနှင့်ပင် တပ်ခွဲမှူးသုံးဦးသည် ငွေထုပ်ကြီးကို သယ်ဆောင်ကာ ဂျွန်၏ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကုန်းပတ်ထက်တွင် ရှိနေသော ဘော့ဘ်က အစအဆုံး မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီတပ်ခွဲမှူးတွေကတော့ တကယ့်ကို ညှာတာမှု ကင်းမဲ့ကြတာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီးအနားတွင် အမြဲရပ်နေခဲ့သည့် မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် လက်ပိုက်လျက် တဟားဟား ရယ်မောလေသည်။

"ဂူရာရာရာရာ... ဘော့ဘ်၊ မင်း ဒီပွဲကို တော်တော်လေး လှလှပပ ဖန်တီးလိုက်တာပဲ"

မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ စကားကို ဘော့ဘ်က ပခုံးတွန့်ပြရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... တကယ်တော့ ငါ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဂျွန်ကိုယ်တိုင်က ငါ့ဆီလာပြီး ဒီဇာတ်လမ်းမှာ အလိုက်သင့် ကစားပေးဖို့ လာတောင်းဆိုခဲ့တာလေ"

ပြန်ရောက်လာကတည်းက ဘော့ဘ်သည် အခြားတပ်ခွဲမှူးများနှင့် လောင်းကစားလုပ်ရန် မည်သည့်အခါမျှ စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ ဂျွန်ကိုယ်တိုင်က သူ့ထံသို့ အရင်ဆုံး ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဘော့ဘ်က အလိုက်သင့် ကစားပေးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ အဆုံး၌မူ ၎င်းသည် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ရရှိလာသည့် ငွေများသာ မဟုတ်ပါလော။

တပ်ခွဲမှူးသုံးဦးက မိမိကို ပြဿနာရှာလာမည်ကို စိုးရိမ်နေသလားဆိုလျှင်မူ ထိုသို့သော အတွေးမျိုး လုံးဝမရှိပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးကို အပြစ်တင်ရမည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ ဂျွန်ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဂူရာရာရာရာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အချင်းချင်း အဝတ်ပြဲအောင် ကိုက်နေကြတာကို မြင်ရတာကတော့ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ"

"ငါ့အတွက်တော့ တကယ့်ကို မျက်စိပွင့်သွားတာပဲ"

မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် အခြားတပ်ခွဲမှူးများနှင့် မည်သည့်အခါမျှ အဆင်မပြေခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ စံနှုန်းနှင့် အတွေးအခေါ်ချင်းက လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက အကျိုးအမြတ်ကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ကြသော်လည်း မုတ်ဆိတ်ဖြူကမူ မိသားစုကို အရာအားလုံးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးထားသည်။ ၎င်းတို့ ငွေကြေးရှုံးနိမ့်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ကျေနပ်အားရမိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဘော့ဘ်ကို ပို၍ပင် လေးစားမိသွားသည်။ မည်သည့် ကမ္ဘာပျက်မည့်ကိစ္စမျိုးကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘဲနှင့် ဘော့ဘ်သည် တပ်ခွဲမှူးအချင်းချင်း သတ်ပုတ်အောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ကမူ မည်သည့်ဂယက်မျှမရိုက်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘော့ဘ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ အဆုံးသတ်၌မူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လောဘဇောများကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့သော ရလဒ်ဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ကဲ... ပွဲပြီးပြီဆိုတော့ သိမ်းဆည်းပြီး ပြန်ကြစို့"

"ကိုင်ဒို... ဒီငွေတွေကို အကုန်လုံးစုပြီး ငါ့အခန်းထဲကို ယူသွားလိုက်"

ဘော့ဘ်သည် မတ်တတ်ရပ်ကာ အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ကိုင်ဒိုဘက်သို့ လှည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကိုင်ဒို၏ မျက်နှာသည် ပျက်သွားပြီး အလွန်ပင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် အစေခံတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သရုပ်ဆောင်ရသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပြီးဆုံးရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကုန်ထမ်းသမားကဲ့သို့ အပင်ပန်းခံ လုပ်ဆောင်ရန် ထပ်မံခိုင်းစေခြင်း ခံရပြန်သည်။ မိမိ၏ တပ်ခွဲမှူးဒုတိယအဆင့်ဟူသော ရာထူးသည် အခြေခံအားဖြင့် ဘော့ဘ် ခိုင်းသမျှကို လုပ်ဆောင်ရန်သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်ဟု သူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်မိတော့သည်။ စိတ်ထဲတွင် မည်မျှပင် ညည်းတွားနေပါစေ ကိုင်ဒိုသည် ဘော့ဘ်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် လိုက်နာဆောင်ရွက်ရှာသည်။

ဂျွန်တစ်ယောက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်လိုက်ရပြီးနောက်တွင် ထိုကိစ္စသည် နောက်ဆုံး၌ ပြီးအေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဘော့ဘ်ကို သင်္ဘောပေါ်ရှိ အဖွဲ့သားများက "မကောင်းဆိုးဝါး" ဟုသာ ရည်ညွှန်းခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ထူးခြားလှသော "စွမ်းရည်" များကို ပြသပြီးနောက်တွင်မူ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့အတွင်း၌ နာမည်ပြောင်အသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံရရှိသွားခဲ့သည်။

လောင်းကစားမကောင်းဆိုးဝါးကြီး!!

....

အချိန်များသည် ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ သင်္ဘောပေါ်တွင် ဆယ်ရက်ကျော်မျှ အချိန်ကာလသည် မသိမသာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအတောအတွင်း ဘော့ဘ်သည် မိမိ၏ နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤပင်လယ်ဓားပြကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ငါးလနီးပါးခန့် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အင်အားပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ဘော့ဘ်သည် ဇက်ဖာရ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကထက် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ဟာကီအမျိုးအစား သုံးခုစလုံးတွင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အာရုံခံဟာကီသည် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယခုအခါ အဆင့်မြင့်အဆင့်၏ တစ်ဝက်ခန့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့သည်။ သူ၏ သံမဏိခန္ဓာဟာကီမှာမူ အဆင့်မြင့်အဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လက္ခဏာရပ်များ ပြသနေသည်။ ဘုရင်အရှိန်အဝါဟာကီမှာမူ တိုးတက်မှုအနှေးကွေးဆုံးဖြစ်ရာ အကြောင်းမှာ ထိုဟာကီသည် လေ့ကျင့်ရုံသက်သက်ဖြင့် တိုးတက်နိုင်သောအရာ မဟုတ်သောကြောင့် သိသာထင်ရှားသည့် တိုးတက်မှုမျိုး မရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်အချက်မှာ သူ၏ အရှိန်နှင့် ခွန်အား ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲများနှင့် ရက်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူသည် ထူးခြားထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်ဆိုသလိုပင် သူသည် မနေ့ကထက် ပိုမိုသန်မာလာသည်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း တိုးတက်မှုအရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာခဲ့သည်။ သူသည် ဆက်လက်တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ပထမဦးဆုံး ရက်အနည်းငယ်ကကဲ့သို့ ထင်ထင်ရှားရှား မရှိတော့ပေ။ ဤအချက်ကြောင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်းနှင့် တိုက်ပွဲအပြီး မကြာမီအချိန်ကာလသည် မိမိအတွက် တိုးတက်မှုအမြန်ဆုံး အချိန်ဖြစ်ကြောင်း ဘော့ဘ်တစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားတွင် ဘော့ဘ်သည် မည်သည့်အရာကမျှ ဖောက်ထွင်း၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် ဘော့ဘ်သည် သံမဏိခန္ဓာဟာကီ ထည့်သွင်းထားသော မိမိ၏ လက်ညှိုးများဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ဒဏ်ရာအနာအဆာမျှ ထင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤအပြုအမူသည် အသန်မာဆုံးလှံနှင့် အတောင့်တင်းဆုံးဒိုင်းဟူသော ပုံပြင်ကို သတိရစေသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကြံ့ခိုင်မှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အကြောင်းမူကား မိမိ၏ ခွန်အားအပြည့်ကို မသုံးစွဲခဲ့သည့်တိုင်အောင် လက်ညှိုးများမှ ထွက်ပေါ်လာသောအင်အားသည် ဓားသိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဘော့ဘ်သည် မိမိ၏ တပ်ခွဲအတွင်းရှိ အဖွဲ့ဝင်များကို စွမ်းဆောင်ရည် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရိုးရှင်းသော မူဝါဒတစ်ခုကို လိုက်နာကျင့်သုံးခဲ့သည် - ၎င်းမှာ အတော်ဆုံးသူသာ ကျန်ရစ်စေရမည်ဟူသော စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းများသည် ရိုးရှင်းလှပေသည် - တပ်ခွဲမှူးဒုတိယအဆင့် ကိုင်ဒိုသည် အဓိကစစ်ဆေးသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရသည်။ အကယ်၍ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် ကိုင်ဒို၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို တောင့်ခံနိုင်ပါက စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်မည် ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဒါဇင်ကျော်အနက် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အခြားသူများမှာမူ ချက်ချင်းပင် လက်လျှော့အရှုံးပေးကြ သို့မဟုတ် ကိုင်ဒို၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နေရာတွင်ပင် သွေးအန်လျက် လဲကျသွားကြသည်။ ဤအတွက်ကြောင့် ဘော့ဘ်သည် ၎င်းတို့အား အလုပ်မှရပ်စဲကြေးနှင့် ဆေးကုသမှုလျော်ကြေးအဖြစ် ငွေကြေးအချို့ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် မူလကတည်းကပင် အနည်းငယ်မျှသာရှိသော တပ်ခွဲသည် ဘော့ဘ်၏ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုအပြီးတွင် ပိုမိုနည်းပါးသွားခဲ့ပြီး ဘော့ဘ်ကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အဖွဲ့ဝင်လေးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်တည်း။