အပိုင်း (၇၁) မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့်အတူ သောက်စားခြင်း

လမင်းသည် သာယာဝင်းပနေပြီး ကြယ်တာရာတို့မှာမူ ကျဲပါးလှသည်ဖြစ်ရာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ကြယ်ရောင်ခြည်တန်းများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။ ဘော့ဘ်က ပြတင်းပေါက်ကို မှီထားစဉ် ညချမ်း၏ အေးမြသော လေပြေညင်းက ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းက တစ်ရေးတစ်မော အိပ်စက်လိုက်ရသဖြင့် ဘော့ဘ်သည် ယခုအခါတွင် စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒေါက်... ဒေါက် ဒေါက်..."

ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘော့ဘ်အနေဖြင့် တွေးတောနေစရာပင်မလိုဘဲ လာသူမှာ မုတ်ဆိတ်ဖြူသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သိလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အရက်အိုးကြီးနှစ်လုံးကို မကာ တံခါးဝတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည့် ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော လူကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟူး... ဒီအရက်အိုးကြီးတွေက တကယ့်ကို အကြီးကြီးပဲနော်" ဘော့ဘ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အရက်အိုးကြီးများကို စားပွဲပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ချလိုက်သဖြင့် စားပွဲမှာ ကျွီခနဲ အသံမြည်သွားသည်။

"ဂူရာရာရာရာ..."

"ဒါတွေက ငါ့ရဲဘော်တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အဆင့်မြင့်အရက်တွေကွ၊ ဒီညတော့ အကုန်သောက်ပစ်ကြတာပေါ့" မုတ်ဆိတ်ဖြူက အလွန်ဝမ်းမြောက်နေပုံရပြီး အရက်အိုးကို ဖွင့်ကာ ပန်းကန်လုံးကြီးနှစ်လုံးထဲသို့ လျှံထွက်မတတ် ငှဲ့လိုက်သည်။

"နေပါဦး..."

"မြည်းစရာ အမြည်း ဘာမှမပါဘူးလား။ ဒီလောက်ပြင်းတဲ့ အရက်ကို ဒီအတိုင်းချည်း ဘယ်လိုလုပ် သောက်လို့ရမှာလဲ။ မြေပဲလှော်တစ်ပန်းကန်လောက် ရှိရင်တောင် တော်သေးတာပေါ့"

ဘော့ဘ်သည် ပြင်းထန်လှသော အရက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနံ့က တကယ့်ကို မွှေးပျံ့လှသည်ကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာကို အမြည်းမပါဘဲ ဒီအတိုင်း သောက်လျှင်မူ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။ မြေပဲလောက်ဖြစ်ဖြစ် ရှိလျှင် ရပြီမဟုတ်ပါလော။

"ဂူရာရာရာရာ... ရပြီ ရပြီ"

မကြာမီမှာပင် မုတ်ဆိတ်ဖြူက အစားအစာများ အပြည့်ထည့်ထားသော ဇလုံကြီးတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာပြီး စားပွဲပေါ်တင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမုတ်ဆိတ်ရှည်ကြီး စထရုဆန်က တကယ့်ကို အတ္တကြီးတာကွ၊ အစားအစာတွေကို သူတစ်ယောက်တည်း သိမ်းထားချင်နေတာ။ တစ်နေ့ကျရင်တော့ သူ့ကို ပညာနည်းနည်း ပေးရမယ်" မုတ်ဆိတ်ဖြူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နောက်ပြောင်ရင်း အရက်ပန်းကန်လုံးကို မကာ မော့ချလိုက်သည်။

"ကဲ... မင်း အပြင်ထွက်သွားတုန်းက ဘာတွေများ ရခဲ့လဲ။ ငါ့ကိုလည်း ပြောပြပါဦး" မုတ်ဆိတ်ဖြူက သူ့အတွက် အရက်နောက်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့ရင်း အစားအစာအချို့ကို လှမ်းနှိုက်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း သိပြီးသားဖြစ်မှာပါ၊ ငါ ဇက်ဖာရ်ကို မောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကာစီနိုမှာလည်း ငွေအနည်းငယ် နိုင်ခဲ့သေးတယ်။ အဲ့ဒီ ဂျွန် ဆိုတဲ့ကောင်က ငါ့ကို အကြွေးတွေ တောင်လိုပုံပြီး တင်နေတာလေ၊ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ သွားတောင်းရမယ်"

"ဂူရာရာရာရာ... ဘော့ဘ်ရယ်၊ ငါကတော့ မင်း အနိုင်ကျင့်ခံရမှာကို တကယ် စိတ်ပူနေတာ။ ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူးလေ၊ အဲ့ဒီ ဖဲကစားသမားအိုကြီးက မင်းလက်ထဲမှာ အရှက်ရပြီး မှောက်ခုံလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ"

"ငါက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ လူစားမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အပေါ် အမြတ်ထုတ်နိုင်မယ့်လူက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လူမဖြစ်သေးဘူး" ဘော့ဘ်က မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် ပန်းကန်လုံးချင်း တိုက်လိုက်ရင်း ကြွားဝါလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ။ ခွန်အားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားအရာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ငါ့ကို အမြဲတမ်း အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"

"မင်း ဘယ်လိုမျိုး ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို ငါ တကယ်ကို စဉ်းစားလို့မရဘူး" တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူက မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... ငါ့မှာ မေးစရာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်"

"အို..." ဘော့ဘ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဘော့ဘ်... မင်းရဲ့ ဇာတိနေရပ်က တကယ်တော့ ဘယ်နားမှာလဲ။ ငါ တကယ်ကို သိချင်လို့ပါ၊ မင်းလို မိစ္ဆာကောင်မျိုးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ နေရာက ဘယ်လိုနေရာမျိုး ဖြစ်မလဲဆိုတာ"

မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် ဤအကြောင်းကို တွေးတောနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ်နှင့် စတင်တွေ့ဆုံကတည်းက ဘော့ဘ်သည် သူ၏ မိခင်နေရပ်အကြောင်းကို တစ်ခွန်းတည်းမျှ မပြောဖူးချေ။ ဘော့ဘ်သည် ၎င်းနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ်က သူ၏ အမြစ်တွယ်ရာ ဇာတိကို အလွန်တန်ဖိုးထားပုံရသည်ကို ထောက်ဆလျှင် မုတ်ဆိတ်ဖြူအတွက်မူ ဤသည်က အလွန်ထူးဆန်းနေပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဇာတိနေရပ် ဟုတ်လား"

"အဲ့ဒါက အလွန်... အလွန်ကို ဝေးလံတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ရှိတာပါ" ထိုသို့ အမေးခံလိုက်ရသည့်အခါ ဘော့ဘ်သည် သူ၏ လွန်ခဲ့သော ဘဝနှင့် ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော မိသားစုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားမိသည်။ သူတို့ ယခုအချိန်တွင် ဘာတွေလုပ်နေကြမည်နည်း၊ သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကြောင့် သူတို့ ဒုက္ခရောက်သွားကြမလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

"အလွန်ကို ဝေးလံတဲ့ နေရာ ဟုတ်လား"

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အကွာအဝေးဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူးကွာ။ အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ဝေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ" မုတ်ဆိတ်ဖြူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နေရပ်ကို တွေးမိသွားသည်။ သူ နေရပ်မှ ထွက်ခွာလာကတည်းက ပြန်မရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါးပင် ရှိချေပြီ။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အိမ်မက်တစ်ခုလို ဝေးကွာလွန်းပါတယ်" ဘော့ဘ်က အပြင်ဘက်က လမင်းကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း 'လမင်းကြီးက ဘယ်နေရာမှာမဆို အတူတူပဲလို့ ပြောကြပေမဲ့ ဒီပင်လယ်ဓားပြကမ္ဘာရဲ့ လမင်းက ငါတို့အိမ်က လမင်းနဲ့ ဘယ်လိုကွာခြားမလဲ' ဟု စိတ်ထဲက ရေရွတ်နေမိသည်။

"ဟဟ... အချိန်တန်ရင် ငါ မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုကတော့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး" မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ လုံးဝ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဘော့ဘ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကပဲ ငါ့ကို ချည်းမေးနေတာ၊ မင်းကော... မင်းရဲ့ ဇာတိနေရပ်က ဘယ်မှာလဲ"

ဘော့ဘ် သိထားသရွေ့မူ မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ ဇာတိနေရပ်မှာ သေးငယ်ပြီး ဆင်းရဲမွဲတေသော ရွာကလေးတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။ မရိန်းဖို့ဒ်တိုက်ပွဲနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူ သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ထိုရွာကို ပထမတပ်ခွဲမှူး မာကိုက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သော်လည်း ဆင်းရဲမြဲ ဆင်းရဲနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်မျှပင် ထောက်ပံ့ကူညီမှုများ ပေးခဲ့ပါစေ၊ သူ၏ နေရပ်မှ စစ်မှန်သော ပြဿနာများကိုမူ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဇာတိနေရပ် ဟုတ်လား။ သေးငယ်ပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာလေးတစ်ခုပေါ့၊ အေးချမ်းတဲ့ ရွာကလေးတစ်ရွာပါပဲ" မုတ်ဆိတ်ဖြူက အရက်သောက်ရင်း သူ၏ အကြောင်းကို စတင်ပြောပြတော့သည်။ ငယ်စဉ်က အရပ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာပြီး ဆိုးသွမ်းခဲ့သည့်အကြောင်းမှသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မိဘနှစ်ပါးစလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပုံ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး တုန်ခါမှုသစ်သီးကို ရရှိခဲ့ပုံအထိ...

"ဒါဆို... မင်းက မင်းရဲ့ ငွေတွေကို မင်းရဲ့ ဇာတိနေရပ်ကို ကူညီဖို့အတွက် သုံးပစ်ခဲ့တာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်... ငွေအမြောက်အမြားကို သိမ်းထားလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ အကူအညီလိုနေတဲ့ လူတွေကို ကူညီပေးတာက ပိုကောင်းတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုမျိုး အလွန်အကျွံ လုပ်ပေးတာက လူတွေကို ပျင်းရိသွားစေပြီး စစ်မှန်တဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေမယ်ဆိုတာကို မင်း မစဉ်းစားမိဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေကို ငါးတစ်ကောင် ပေးကမ်းတာထက် ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးတာက ပိုပြီး ထိရောက်တယ်လေ" ဤနေရာတွင် ဘော့ဘ်က စကားကို နှေးနှေးနှင့် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲ့ဒါကို တွေးဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ အမှန်တကယ် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲလေ။ ငါက သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေကို အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာစေချင်ရုံသက်သက်ပဲ။ ကျန်တာကတော့ သူတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်" မုတ်ဆိတ်ဖြူက အရက်ပန်းကန်လုံးကို မကာ တစ်ကျိုက်ချင်း သောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ယခင်ကဲ့သို့ ရဲရင့်ပြတ်သားခြင်းမရှိတော့ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဘော့ဘ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဆင်းရဲမွဲတေခြင်းကပင် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤပင်လယ်ဓားပြကမ္ဘာတွင် ငွေကြေးသည် ဘေးအန္တရာယ်များကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ အခွင့်အရေး ရခဲ့မည်ဆိုပါက ဘော့ဘ်အနေဖြင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ ဇာတိရွာသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကာ ထိုနေရာက လူများ မည်သို့ရှိသည်ကို ကြည့်ရှုလိုပြီး တတ်နိုင်လျှင် ကူညီပေးချင်မိသည်။

"ဟဟ... ကိုယ် တတ်နိုင်သလောက်ပဲ လုပ်ပေါ့ကွာ" ဘော့ဘ်က ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းက ဘာလို့ ရည်းစားမရှာတာလဲ။ မင်းလို အရပ်အမောင်းကောင်းပြီး ခန့်ညားတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ" လေထုအတွင်းရှိ မှုံမှိုင်းမှုကို ခံစားမိသဖြင့် ဘော့ဘ်က အကြောင်းအရာကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်သည်။

ဝမ်းပီစ့် ကမ္ဘာတွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် "သားများ" ကို မွေးစားရန် အလွန်ဝါသနာကြီးသော်လည်း အမြဲတမ်း လူပျိုကြီးအဖြစ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူတွင် ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော အချက်အလက်များစွာ ရှိနေပါလျက်နှင့် မည်သို့ကြောင့် ယခုထက်ထိ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသနည်း။ ဤသည်က တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"အဲ့ဒီအကြောင်းကို သိပ်ပြီး မတွေးမိပါဘူး" မုတ်ဆိတ်ဖြူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဘော့ဘ်က မုတ်ဆိတ်ဖြူကို စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားစမ်းပါကွာ... မင်းကော လူပျိုမဟုတ်လို့လား။ မင်းက ငါ့ကို လာနောက်ပြောင်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး" မုတ်ဆိတ်ဖြူက ညည်းညူသံဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကဲပါဗျာ... ငါလည်း အဖော်လိုချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လူမှန်နဲ့မတွေ့သေးတော့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီတော့လည်း လောလောဆယ် အပျော်အပါးနေရာတွေက ကောင်မလေးတွေကိုပဲ ပိုက်ဆံသွားဖြုန်းရင်း ကူညီပေးနေရတာပေါ့"  ဘော့ဘ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ရင်း မတတ်နိုင်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ပြီးနောက်”ဒီလိုလုပ်မလား... တစ်နေ့ကျရင် ငါ မင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ခေါ်သွားမယ်လေ"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါ့မှာ ငွေမရှိဘူး"

"မင်းကလည်း အတွေးသေးလိုက်တာကွာ။ မင်းရဲ့ မြေငလျင်စွမ်းအားတွေနဲ့ ငွေအတွက် ပူစရာလိုလို့လား"

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်း တကယ်လို့ ငွေလိုလာရင် အဲ့ဒီကနေသာ ယူလိုက်" ဘော့ဘ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတော်များ ရှိရာသို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မုတ်ဆိတ်ဖြူအနေဖြင့် စိတ်ကြိုက်ယူနိုင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့"

"ငါ မင်းဆီက ယူတဲ့ ငွေမှန်သမျှက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဇာတိရွာက မိသားစုဆီပဲ ရောက်သွားမှာ။ ပြီးတော့ ငါက မင်းကို ငါ့ညီတစ်ယောက်လို သဘောထားတာဆိုတော့ မင်းကလည်း ငါ့မိသားစုပဲလေ။ ဒါကြောင့် ဒါက မင်းရဲ့ ငွေတွေကို မင်းဆီပဲ ပြန်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေမှာ။ ငါ ယူယူ မယူယူ အတူတူပါပဲ"

မုတ်ဆိတ်ဖြူ ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘော့ဘ် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး အခြေအနေကို နားလည်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်မှ သူ၏ ပေါင်ကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်လိုက်ပြီး"အော်... ဒါဆိုရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်က ငါ့ပိုက်ဆံက မင်းပိုက်ဆံပဲပေါ့လေ"