အပိုင်း (၇၀) ဂျွန်၏ အစီအစဉ်
ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ သင်္ဘောပေါ်ရှိ တပ်ခွဲမှူးအခန်းတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ဂျွန်သည် ကာစီနိုမှ လုယက်လာခဲ့သော ငွေသားများကို အလုပ်ရှုပ်ခံကာ စီရီနေသည်။ အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ ဘယ်ရီ သန်းနှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်ဟု ထင်ရသည်။ ငွေများကို အထုပ်လိုက်ချည်နှောင်ပြီး ဝှက်ထားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ ဂျွန်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု စိုးမိုးသွားသည်။ ဘော့ဘ်က သူ့ထံမှ အကြွေးလာတောင်းခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဦးစွာ တွေးမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ထဲက ငွေများကို မည်သို့မဆို ကမန်းကတန်း ထိုးသိပ်ကာ မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ဝှက်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဂျွန်သည် တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ အသက်တစ်ချက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။
"ဝမ်ကျိ... ဆေးဗားအိတ်စ်..."
တံခါးဝတွင် ရောက်နေသူမှာ ဘော့ဘ်မဟုတ်ဘဲ ထိုလူနှစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂျွန် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အနည်းငယ်က လူအများရှေ့တွင် ထိုနှစ်ယောက်က သူ့ကို အရှက်ခွဲကာ ဟာသလုပ်ခဲ့ကြသည်ကို ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ နိုးထလာပြီး ဂျွန်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"
ဂျွန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုနှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး ဂျွန်၏ သဘောထားကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကြသည်။ ဝမ်ကျိက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"အို... ဂျွန်ရယ်၊ ငါတို့က စနောက်ခဲ့တာပါကွာ။ ဒီလိုကိစ္စလေးနဲ့ မင်းက ငါတို့အပေါ် အမြင်စောင်းသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တာပေါ့" ဆေးဗားအိတ်စ်ကလည်း ဘေးမှနေ၍ ဝင်ထောက်ခံသည်။
"ဟွန်း..."
ဂျွန်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။ လှောင်ပြောင်ခံရသူမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်မဟုတ်သဖြင့် ထိုသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ရယ်မောနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဂျွန်က တွေးနေသည်။
"ကဲ... ပြောပါဦး၊ အထဲဝင်ခဲ့ကြ"
ဝမ်ကျိနှင့် ဆေးဗားအိတ်စ်တို့သည် ဂျွန်၏ အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာကြပြီးနောက် အားလုံးက စားပွဲတစ်ခုတွင် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ကျိက သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော ပြင်းထန်သည့် အရက်အိုးကြီးကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံး သုံးလုံးလုံးတွင် ပြည့်လျှံသွားသည်အထိ ငှဲ့လိုက်သည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျွန်က မဲ့လိုက်မိသည်။
"ကဲ... ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ပြောစရာရှိတာကို တည့်တည့်သာ ပြောစမ်းပါ"
"ဟားဟားဟား... ဂျွန်၊ မင်းက တကယ်ကို ပွင့်လင်းတဲ့လူပဲ။ ငါတို့ တကယ်ပဲ မေးချင်လို့ပါ၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဘော့ဘ်နဲ့ အပြင်ထွက်သွားတုန်းက ဘယ်လောက်တောင် မြတ်ခဲ့လဲ"
ဆေးဗားအိတ်စ်က အရက်အပြည့်ထည့်ထားသော ပန်းကန်လုံးကို ဂျွန်၏ ရှေ့သို့ တိုးပေးရင်း အဓိကအကြောင်းအရာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်လိုက်သည်။ မူလကမူ လေထုကို အနည်းငယ် ပူနွေးသွားအောင် စကားစမြည် အရင်ပြောရန် သူ အစီအစဉ်ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့တွေ့ချင်း ဘယ်လောက်ဝင်ငွေရလဲဟု မေးမြန်းခြင်းက အနည်းငယ် ရိုင်းပြရာကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂျွန်က အကြောင်းအရာကို စတင်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူလည်း စကားကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောချလိုက်တော့သည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျွန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤလူနှစ်ယောက်က လူတစ်ယောက်၏ အနာပေါ်ကို ဆားပက်ရမည့် အချိန်ကို တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ သူက ကစားပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီး အကြွေးနွံထဲ နစ်နေသည့်အချိန်တွင် သူတို့က ငွေများများရခဲ့သလားဟု လာရောက်မေးမြန်းဝံ့ကြသည်။ ဂျွန်သည် အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ထိုနှစ်ယောက်သာ အမှန်တရားကို သိသွားပါက နံရံကိုမှီပြီး တစ်ဟားဟားနှင့် လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြမည့် ပုံရိပ်ကို သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ အကျင့်အတိုင်းဆိုလျှင် တစ်နာရီအတွင်း သင်္ဘောတစ်စီးလုံးသို့ ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုခဏ၌ ဂျွန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။မိမိကိုယ်တိုင်ကမှ ငွေရှုံးထားရသည်ဖြစ်ရာ ထိုလူနှစ်ဦးကိုလည်း သက်သာရာရခွင့်ပေးပြီး လက်လွတ်စပယ် အလွတ်ပေးရန် သူ အစီအစဉ်မရှိပေ။ (သူတို့ပါ ငွေရှုံးအောင် ဆွဲထည့်ရမည်ဟု ကြံစည်လိုက်သည်။)
"မဆိုးပါဘူး... ငါ ဘယ်ရီ သန်းငါးရာခန့် နိုင်ခဲ့တယ်" ဂျွန်က နေ့စဉ်ကြုံတွေ့နေကျ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ... အဲ့လောက်တောင် များတာလား"
"မင်း ငါတို့ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြရမယ်"
ဂျွန် တစ်ခုခုတော့ အမြတ်ရလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တွေးဆထားခဲ့သော်လည်း အတိအကျ ပမာဏကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိကြတော့သည်။ ထိုငွေပမာဏမှာ ဘယ်ရီ သန်းငါးရာနီးပါး ဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဖမ်းဝရမ်းဆုငွေ ထက်ဝက်ကျော်မျှပင် ရှိနေပေသ
"ဟုတ်တယ်... ဘော့ဘ်က ခွန်အားကြီးမားချင် ကြီးမားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖဲကစားတဲ့နေရာမှာတော့ ဘာမှသုံးစားလို့ မရဘူး"
"ငါ သိပ်ပြီး အားထုတ်စရာတောင် မလိုလိုက်ဘူး၊ ဘော့ဘ်က ပျာယာခတ်နေပြီလေ။ သူက လောင်းကြေးတွေကို တိုးပြီးရင်း တိုးရင်းနဲ့ မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်တမ်း ဘယ်ရီ သန်းတစ်ရာစီကို ပစ်ချနေတာ"
"..."
ဂျွန်က သူ၏ ပန်းကန်လုံးထဲမှ အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် သောက်ပစ်လိုက်ပြီး အမူအရာမျိုးစုံ၊ လက်ဟန်ခြေဟန်မျိုးစုံဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်ကာ စကားလုံးတိုင်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်နေသည့်အလား ပုံဖော်ကာ ပြောဆိုနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆေးဗားအိတ်စ်ကလည်း သူ့အတွက် အရက်ကို ဆက်တိုက် ဖြည့်ပေးနေခဲ့သည်။
ဂျွန်က အတော်ကြာအောင် ပြောဆိုပြီးနောက်မှသာ စကားစကို ဖြတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျိနှင့် ဆေးဗားအိတ်စ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"မင်း ပြောတာကို နားထောင်ရသလောက်တော့ ဘော့ဘ်က တကယ့်ကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ သားကောင်ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ငါ ဘော့ဘ် ပြန်လာတာကို မြင်တုန်းက အဲ့လောက်အများကြီး ရှုံးထားတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်မျိုး မပေါက်ဘူး။ သူက တော်တော်လေး စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေတဲ့ပုံပဲ"
ဂျွန်က မည်မျှပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားအောင် ပြောဆိုနေပါစေ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဂျွန်၏ စရိုက်ကို သိကြသည်။ သူက လောဘကြီးရုံသာမက စကားကို ချဲ့ကားပြောတတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ် လွန်ခဲ့သည့် အချိန်ပိုင်းက မည်မျှ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို သတိရကာ ဝမ်ကျိက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ဒါဆို ဘာလဲ... သူက 'ငါ ဘယ်ရီ သန်းငါးရာ ရှုံးထားတယ်' ဆိုပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ စာရေးပြီး လျှောက်သွားရမှာလား" ဂျွန်က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့် လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။ အမှန်ပင်... ထိုကဲ့သို့ ရှက်ဖွယ်လိလိကိစ္စမျိုးကို မည်သူကမျှ လျှောက်ပြီး ကြော်ငြာနေမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါပေမဲ့ မင်း ပြန်လာတုန်းက သယ်လာတဲ့ အိတ်ထဲမှာ ဘယ်ရီ သန်းငါးရာ ဆံ့ပါ့မလား။ ငါတော့ သိပ်ပြီး မယုံကြည်ချင်ဘူး" ဝမ်ကျိက သူ၏ သံသယကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် ဆက်လက် ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မဆံ့ဘူးပေါ့။ ဘော့ဘ်ကလည်း အဲ့လောက် ငွေသားအများကြီး သယ်မလာဘူး။ အဲ့ဒီအထဲက အများစုက သူ ငါ့ကို ပေးရမယ့် အကြွေးတွေပဲ" ဂျွန်က မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ မည်သူက မည်သူ့ကို အကြွေးဆပ်ရမည်ဟူသော အမှန်တရားကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ ပြောချလိုက်သည်။
"ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး"
"ဒါပေမဲ့ ဂျွန်... သူက အိတ်တစ်လုံးနဲ့ ပြန်လာတာပဲဥစ္စာ" ဝမ်ကျိက ဆက်တိုက် မေးမြန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျွန်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ဤလူနှစ်ယောက်သည် မေးခွန်းများလွန်းလှပြီး သံသယလည်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။
"ဒါက ဘော့ဘ်က လက်ဗလာနဲ့ ပြန်မလာချင်လို့လေ။ ဒါကြောင့် ငါ့ကို ငွေတွေကို အိတ်နှစ်လုံးထဲ ခွဲထည့်ခိုင်းတာ၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ သယ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေအောင်လို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကြည့်ရတာ မကောင်းဘူးလေ"
"ဟာ... ဒါက တကယ့်ကို ဘော့ဘ်ရဲ့ စရိုက်ပဲ။ ကိုယ့်အသက်ထက် သိက္ခာကို ပိုငဲ့တဲ့လူ" ဆေးဗားအိတ်စ်က ကြားဖြတ်ဝင်ပြောပြီး ယခုအခါတွင် ဂျွန်၏ စကားကို လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဘော့ဘ်က အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်ကို အဲ့လောက်အထိ ဂရုစိုက်တာဆိုတော့ ဒါက သူ လုပ်မယ့် အလုပ်မျိုးပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဂျွန်... မင်းအိတ်ထဲက ငွေသားတွေကို ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ပြလို့ရမလား" ဝမ်ကျိက စိတ်မချသေးဘဲ ထပ်မံ ဖိအားပေးလိုက်ပြန်သည်။
"ဟွန်း... ငါ ဒီလောက်ပြောတာကို မင်းတို့က အခုထိ မယုံသေးဘူးပဲ။ ငါ ဘာမှ ဆက်ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး"
"မင်းတို့ မယုံရင် ဘော့ဘ်ဆီကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး မေးကြည့်လိုက်ကြပါလား" ဂျွန်၏ မျက်နှာအမူအရာက စကားပြောနေရင်း အေးစက်သွားသည်။
ထိုလူနှစ်ယောက်သည် ဘော့ဘ်ထံသို့ သွားရောက်ကာ မေးမြန်းရန် အမှန်တကယ် မရဲကြကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့က မည်သို့သွားမေးမည်နည်း။ 'ဟေ့... မင်း တကယ်ပဲ ဘယ်ရီ သန်းငါးရာ ရှုံးခဲ့တာလား' ဟု သွားမေးရမည်လော။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဝမ်ကျိက ချက်ချင်း တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဂျွန်... ငါက မင်းကို ဘယ်တုန်းက မယုံဘဲ နေဖူးလို့လဲ"
"ငါက အဲ့ဒီအိတ်ထဲက ငွေစက္ကူတွေက ဘယ်လောက်တောင် အသစ်စက်စက် ဖြစ်မလဲဆိုတာကို သိချင်ရုံသက်သက်ပါ"
ထိုသို့ မပြလျှင် လွတ်မြောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် ဂျွန်က အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ အားလုံးမြင်နိုင်စေရန် ဖွင့်ပြလိုက်ရာ အတွင်း၌ ငွေသားပုံကြီး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟားဟားဟားဟား..."
"ဒီလိုမျိုး ငွေရှာရတာက ပင်လယ်ဓားပြလုပ်ပြီး နေရာအနှံ့ လုယက်နေရတာထက် ပိုပြီး လွယ်ကူတာပေါ့" ဝမ်ကျိသည် ငွေပုံကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ယခုအခါတွင် လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ပဗျာ..."
"ဒါနဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော ကိုယ်တိုင် ငွေအချို့မနိုင်ချင်ကြဘူးလား"
သူတို့ လုံးဝယုံကြည်သွားပြီဖြစ်ရာ ဂျွန်က သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။
"အို..."
"မင်း ဆိုလိုတာက..." ဝမ်ကျိက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဂျွန်၏ အရိပ်အမြွက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဟားဟားဟား... ငါ တွေးနေတာနဲ့ ကွက်တိပဲ"
"ဒါကိုတော့ ငါတို့ သေချာ အကွက်ချ အစီအစဉ်ဆွဲရလိမ့်မယ်..."