အပိုင်း (၇) မျက်နှာသစ်လူသစ်ကို လုကြသည့် ရွှေခြင်္သေ့နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူ

အဖွဲ့ငယ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်အကြား ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ လူပေါင်းများစွာမှာ သွေးအိုင်ထဲ နစ်နေကြပြီး အချို့မှာ ပြိုင်ဘက်၏ သွေးများဖြစ်သလို အချို့မှာလည်း မိမိတို့၏ ဒဏ်ရာများမှ စီးကျလာသော သွေးများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးဆာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုစနစ်တွင် အဆုံးအထိ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ခဲ့သူများသည် ခြွင်းချက်မရှိ တောင့်တင်းသော ခွန်အားနှင့် မလျှော့သော ဇွဲသန်သန် ရှိကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများကိုသာ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့က လိုအပ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ဝင် အသစ်များကို တရားဝင်ရွေးချယ်ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေခြင်္သေ့နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူတို့ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိတော့ချေ။ ၎င်းတို့၏ အကဲခတ်ချက်အရ ဤလူများသည် သာမန်ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် ယှဉ်လျှင် တော်တန်ရုံအဆင့် ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် တစ်ယောက်မျှ ထူးခြားမှု မရှိကြချေ။ အဖွဲ့ဝင်အသစ် စုဆောင်းခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် ထူးထူးခြားခြား အရေးကြီးသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်သလို၊ အထူးသဖြင့် လူသစ်များထဲတွင် ဘော့ဘ်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုး ပါမလာခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ပျင်းရိငြီးငွေ့လာသဖြင့် ၎င်းတို့သည် သင်္ဘောဆရာဝန်အချို့ကို ကိုင်ဒိုအား ထမ်းစင်ဖြင့် မသွားရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် ညနေပိုင်း အောင်ပွဲခံပါတီအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဦးခေါင်းခွံကျောက်ဆောင်ဆီသို့ ပြန်သွားကြလေသည်။

အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော လူသစ်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက် အားလျော့သွားကြရရှာသည်။ တပ်ခွဲမှူးများက ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်သွားခြင်းကြောင့် အာရုံစိုက်ခံရရန် မျှော်လင့်ထားကြသော အချို့ပင်လယ်ဓားပြများမှာ အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြရသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ ၎င်းတို့၏ ခံစားချက်ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ဤနေရာတွင် တပ်ခွဲမှူးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရခြင်းမှာ မိမိတို့၏ ခွန်အား မလုံလောက်သေးခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့အတွက် နေရာတစ်နေရာကို ထုဆစ်လိုပါက ခွန်အားအစစ်အမှန်ဖြင့်သာ သက်သေပြကြရမည် ဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် ကျွန်းပေါ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများအားလုံး လူသစ်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ဆင်နွှဲရန်အတွက် တည်ခင်းထားသော ကပွဲခန်းမကြီးအတွင်း စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ စားပွဲများပေါ်တွင် အစားအသောက်မျိုးစုံကို အပြည့်အစုံ ချထားပြီး ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ဆူညံအော်ဟစ် စကားပြောသံများဖြင့် သောင်းသောင်းဖြဖြ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဂူရာရာရာ! မင်း အောင်မြင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိနေပြီးသားကွ!"

မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် ဘော့ဘ်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ရင်း အားရပါးရ အော်ဟစ်ရယ်မောကာ ခွက်ကြီးကြီးတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်သော အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... အခုဆိုရင် မင်း ငါ့တပ်ခွဲထဲကို ဝင်လို့ရပြီ မဟုတ်လား? ငါ့အဖွဲ့ထဲမှာဆိုရင် ငါတို့ လုယက်လို့ရတဲ့ ရတနာတွေကို မင်း အရင်ဆုံး စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့်ပေးမယ်!"

မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် ဘော့ဘ်ကို မိမိတပ်ခွဲထဲသို့ သွတ်သွင်းရန် အစောပိုင်းကတည်းက သတိပေးချက်များ ပေးခဲ့သည်မှစ၍၊ စမ်းသပ်မှုအတွင်း ဝန်းရံကူညီပေးခဲ့ခြင်းနှင့် ယခုအခါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်လုံးများ ပေးသည်အထိ အတော်လေး အားထုတ် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော ဘေးနားမှ ပင်လယ်ဓားပြများသည် မနာလို ဝန်တိုစိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြရသည်။

သို့သော် ဘော့ဘ် ပြန်မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော ရွှေခြင်္သေ့က ကြားဖြတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဘော့ဘ်... ရတနာတွေဆိုတာ ပင်လယ်ဓားပြတွေအတွက် အခြေခံ အသေးအဖွဲလေးတွေပါကွာ! ငါ့ဘက်ကို လာခဲ့စမ်းပါ၊ မင်းကို ထိပ်တန်း ဓားသိုင်းပညာတွေ၊ ဟာကီ သုံးမျိုးစလုံးနဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အတတ်ပညာတွေကိုပါ ငါကိုယ်တိုင် သင်ပေးမယ်!"

"ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့မှာ ခေါင်းဆောင်ကလွဲရင် ငါက အသန်မာဆုံးပဲ! ငါ့ကို ရွေးချယ်တာကမှ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

ရွှေခြင်္သေ့သည် ကြွားဝါနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားနှစ်လက်ဖြစ်သော ‘အိုတို’ နှင့် ‘ကိုဂါရာရှီ’ တို့ဖြင့် သူသည် ထိပ်တန်း ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဓားသိုင်းပညာရပ်တွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ အလွန်ရှားပေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ တုန်ခါခြင်းနတ်ဆိုးသစ်သီးထက် မနိမ့်ကျသော ပါရာမီးစီးယားအမျိုးအစား ပျံသန်းခြင်းနတ်ဆိုးသစ်သီးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ ထိုနတ်ဆိုးသစ်သီး၏ စွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အထင်အရှား ပြသနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူ၊ ရော်ဂျာတို့နှင့်အတူ ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်ဓားပြကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

ဘော့ဘ်က ဘာမှမတုံ့ပြန်ဘဲ ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေခြင်္သေ့သည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အသံကို နှိမ့်ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလေသည်။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်းပါ... ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို တက်လှမ်းကြစို့!"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘော့ဘ်က ပြုံးလိုက်မိသည်။ ရွှေခြင်္သေ့က ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ? ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ထိပ်ဆုံး ဟုတ်လား? အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? သူက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဘုရင် ဖြစ်ချင်နေတာလား?

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရွှေခြင်္သေ့သည် မွေးရာပါ ပုန်ကန်လိုသော သဘာဝ ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအချက်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။ ကမ္ဘာ့ဘုရင် ဖြစ်လာရန် ရည်မှန်းချက် ရှိသူမှာ ခေါင်းဆောင်ရော့ခ်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤစကားကို ရော့ခ် ကြားသွားပါက ရွှေခြင်္သေ့အနေဖြင့် အရေခွံတစ်နွှာစာ ခံလိုက်ရရုံဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်လျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော်လည်း ဤအချက်က ဘော့ဘ်၏ သံသယတစ်ခုကို အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားစေသည်။ မူရင်း ပင်လယ်ဓားပြဘုရင် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဂေါ့ဒ်ဗာလီ (God Valley) တိုက်ပွဲ၌ ရော့ခ်သည် ရော်ဂျာနှင့် မရိန်းတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အရေးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းမှာ ဤတပ်ခွဲမှူးကြီးများက အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင်ကူညီခြင်း မရှိခဲ့ကြသောကြောင့် အဓိက ဖြစ်ပေသည်။ အဆုံးမှာတော့... ရော့ခ်သာ မသေဆုံးပါက ၎င်းတို့သည် ရော့ခ်၏ အရိပ်အောက်တွင်သာ အမြဲတမ်း နေသွားကြရမည် မဟုတ်ပါလား။ မိမိတို့၏ အထက်လူကြီးကို နင်းခြေပြီး အထက်သို့ တက်လှမ်းခြင်းက ၎င်းတို့အတွက် ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း ဘော့ဘ်သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

‘တောက်... ဒီသင်္ဘောပေါ်က သစ္စာဖောက်တွေကတော့ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှတယ်!’

"ရွှေခြင်္သေ့... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ နေရာတကာ ပါနေရတာလဲကွ?"

"ငါက ဘော့ဘ်နဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောနေတာကို မင်းက ကြားဖြတ် ဝင်ရှုပ်ရသလား!"

"ဟာကီ သုံးမျိုးစလုံးကို မင်းပဲ သင်ပေးနိုင်ပြီး ငါကကျ မသင်ပေးနိုင်ဘူးလား?"

"မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် လာခဲ့လေ၊ ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် နွှဲလိုက်ကြရအောင်!"

ရွှေခြင်္သေ့၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် လုံးဝ အလျှော့မပေးတော့ချေ။ ဤကိစ္စတွင် သူသည် လက်တစ်လုံးစာမျှပင် အလျော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် သူသည် အရက်ခွက်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော လှံရှည်ကြီးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ ထိုလှံကြီးမှနေ၍ မမြင်နိုင်သော ဖိအားလှိုင်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"လာစမ်းပါ... ငါက မင်းကို ကြောက်နေရမှာလား!"

ရွှေခြင်္သေ့သည်လည်း နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာပင် ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများသည် လေထုထဲတွင် ရိုက်ခတ်မိသွားကြလေသည်။ ထိုခဏခြင်းတွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ ပင်လယ်ဓားပြများသည် အံကြိတ်ကာ ထိုဖိအားကို အလူးအလဲ အောင့်ခံနေကြရသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး တိုက်ပွဲ စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ခုချက်ချင်း တော်ကြစမ်း!"

""ခေါင်းဆောင်ရော့ခ်!""

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် အရာရှိများအားလုံး တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားကြသည်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် ရွှေခြင်္သေ့တို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ကာ ရပ်တန့်လိုက်ကြရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။ ခေါင်းဆောင်ရော့ခ်ကိုယ်တိုင် ကြားဝင် တားဆီးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ဤတိုက်ပွဲသည် လုံးဝ ဖြစ်ပွားတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ရဲ့ လက်ရုံးတွေပဲကွ။ ဒီနေရာက မင်းတို့ရဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဒီနေ့က အောင်ပွဲခံတဲ့နေ့မို့လို့ နည်းနည်းလောက် စိတ်လျှော့ကြစမ်းပါ!"

ရော့ခ်သည် ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စကားလုံးများသည် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ငြင်းဆန်ရန်မရဲသော အာဏာစက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။