အပိုင်း (၆၃) တိုက်ပွဲပြီးသွားပြီးနောက်
ယခုအချိန်တွင် ဘော့ဘ်သည် တိုက်ပွဲအတွက် နောက်ထပ်ဗျူဟာကို စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်ရာ ဇက်ဖာရ်၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ရေတပ်၏ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့် တစ်ဦးဖြစ်သူ ဇက်ဖာရ်က ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးကို တိုက်ပွဲရပ်နားရန် ကမ်းလှမ်းလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ မိမိကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည့် ဇက်ဖာရ်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ဘော့ဘ်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ထိုသို့ကမ်းလှမ်းရသည့် အကြောင်းရင်းကို စတင်သုံးသပ်မိတော့သည်။
ဤနေရာတွင် ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဇက်ဖာရ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အပြင်ပန်း ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုစွမ်းအင်သည် ဘော့ဘ်ကို အနိုင်ယူဖို့ နေနေသာသာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ခွင့်မပြုတော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဒုတိယဖြစ်နိုင်ချေမှာ ဇက်ဖာရ်သည် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲခြင်းထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုမိုများပြားမည်ဟု တွက်ဆကာ ရပ်တန့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဓိကအားဖြင့် ကျွန်း၏ အခြေအနေနှင့် ကျွန်းသူကျွန်းသားများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကြောင့်ပင်။
ဒါမှမဟုတ် ထိုအချက်နှစ်ခုလုံး ပေါင်းစပ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဘော့ဘ်အတွက်မူ မည်သည့်အကြောင်းပြချက် ဖြစ်စေကာမူ အရေးမကြီးလှပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲသာ ဆက်ဖြစ်နေပါက ဇက်ဖာရ်ကို သတ်နိုင်၊ မသတ်နိုင်ဆိုသည်ထက် ရေတပ်ဌာနချုပ်မှ စစ်ကူများ လမ်းခရီးတွင် ရောက်ရှိနေပြီဆိုသည့် အချက်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။
အဓိကအားဖြင့် သူနှင့် ဇက်ဖာရ်အကြားတွင် မပြေလည်နိုင်သော နာကျည်းချက် အာဃာတများ ရှိမနေခဲ့ပါ။ တစ်ဦးဦး အသက်ပျောက်မှ လမ်းခွဲရမည့် အခြေအနေအထိ တွန်းပို့ရန် မလိုအပ်လှပေ။ တိုက်ပွဲက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သွားရခြင်းမှာ အခြေအနေအရ မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အစောပိုင်းက လောင်းကစားမှ နိုင်ထားသော ငွေများကိုလည်း မလဲလှယ်ရသေးချေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲက ကြာရှည်သွားပြီး ကျွန်းကြီးသာ ပျက်စီးသွားပါက သူ၏ အစောပိုင်း ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ဘော့ဘ်သည် မော့ကြည့်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။ တိုက်ပွဲရပ်ဖို့ ငါ သဘောတူတယ်။"
သူ ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဘော့ဘ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် သံမဏိခန္ဓာဟာကီများ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် လိုလားကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘော့ဘ်၏ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကြားမှ နေရောင်အောက်တွင် ပြောင်လက်နေသည့် ညိုမှိုင်းသော ကြေးနီရောင် အသားအရေသည် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်နေတော့သည်။
ထိုအချိန်မှာပင်...
လှမ်းလှမ်းက အရပ်မျက်နှာတစ်ခုတွင် ရေတပ်စစ်သည်များသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ နည်းဇက်ဖာရ်နဲ့ ဘော့ဘ်တို့ တိုက်ပွဲရပ်သွားပြီ!"
"နေဦး... ဘော့ဘ်ရဲ့ ဟာကီ ကွယ်ပျောက်သွားပြီ၊ ဇက်ဖာရ်ရဲ့ ဟာကီလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မရှိတော့ဘူး!"
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ အနိုင်အရှုံး ပေါ်သွားပြီလား။"
"မဟုတ်ဘူး၊ ကြည့်စမ်း၊ ဘယ်သူမှ လဲမကျသွားဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လက်ကျန်အင်အားကို ထိန်းထားပုံရတယ်!"
"သူတို့တကယ်ပဲ... တိုက်ပွဲရပ်လိုက်ကြတာလား!"
"..."
နောက်ဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီးနောက် ဘယ်ဘက်ကမှ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်ရသဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည့် ရေတပ်စစ်သည်များမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုလူနှစ်ဦး၏ ဟာကီများ လျော့ပါးသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို စတင်စဉ်းစားမိကြတော့သည်—၎င်းမှာ တိုက်ပွဲရပ်နားခြင်းပင်။
"ကောင်းပြီ။"
ဘော့ဘ်က သူ၏ကမ်းလှမ်းချက်ကို ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိမ့်သောကြောင့် ဇက်ဖာရ် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ သို့သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို သူ လိုက်လံမေးမြန်းမနေတော့ပါ။
"နောက်တစ်ခါ မင်းကို ငါ ထပ်တွေ့ရင်တော့... အင်းပဲလ်ဒေါင်းန် (Impel Down) ထောင်ထဲကို ငါ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သွင်းပစ်မယ်!"
ပြင်းထန်လှသော ထိုသတိပေးချက်ကို ချန်ထားရစ်ပြီးနောက် ဇက်ဖာရ်သည် အချိန်ထပ်မဆွဲတော့ပေ။ ရေတပ်စစ်သည်များ ရှိရာနေရာကို သိရှိနိုင်ရန် အာရုံခံဟာကီကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ခုန်ကူးသွားတော့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာတင်...
ဇက်ဖာရ်သည် ရေတပ်စစ်သည်များ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"နည်းပြဇက်ဖာရ်!"
မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ထားသည့် စစ်သည်သည် ဇက်ဖာရ် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျတ်သွားရသည်။ သူ၏ လက်များ တုန်လှည်သွားပြီး မှန်ပြောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ပျာပျာသလဲ ပြောဆိုလိုက်မိသည်။
ဇက်ဖာရ်က ခေါင်းကို အသာအယာညိတ်ပြရင်း လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ သူ စကား စပြောမည်အပြုတွင်ပင်...
"အုခ်!"
လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုတ်သည် ဇက်ဖာရ်၏ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက် အန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း သိသိသာသာ အားနည်းသွားတော့သည်။
ဒါကတော့ ဆေမေ ကီကန် (သက်ဇီဝ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်) ၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်အခြေအနေကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းထားတော့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝအတိုင်း လုံးဝ လျော့တိလျော့ရဲ ဖြစ်သွားကာ အစောပိုင်းက ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ဆိုးကျိုးများက ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ လွှမ်းမိုးအတင်းဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"နည်းပြဇက်ဖာရ်!"
ရေတပ်စစ်သည်များသည် တညီတညွတ်တည်း ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် အစောပိုင်း အော်ဟစ်သံများနှင့်မတူဘဲ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့၏ အသံများ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
သူတို့အတွက်တော့ ဇက်ဖာရ်သည် အမြဲတမ်း မယိမ်းယိုင်သော ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်မှုတို့၏ ပြဆိုချက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ လမ်းကြောင်းတွင်ရှိသော မည်သည့် ပင်လယ်ဓားပြကိုမဆို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ရှေ့၌ ဤမျှ အားနည်းကာ ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သွားကြမယ်! ဆုတ်ခွာမယ်!"
ဇက်ဖာရ်သည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး အပိုစကား တစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ပေ။ သူ၏ အမိန့်ပေးသံသည် စစ်သည်များ၏ နားထဲသို့ ပကတိ အာဏာစက်အပြည့်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။
မူလက သူသည် ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး ရေတပ်ဌာနချုပ်မှ စစ်ကူများကို စောင့်ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျွန်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ရှိနေပါက သူ၏ အားနည်းချက်ကို ဘော့ဘ်အား ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖြစ်ပွားစေနိုင်ပေသည်။
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ရေတပ်စစ်သည်များသည် စစ်ကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်သင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားကြတော့သည်။
ဇက်ဖာရ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ ဘော့ဘ်သည်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဟာကီအားလုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်—ဒါကတော့ ပြင်းထန်သော အင်အားစိုက်ထုတ်မှုအပြီး ကြွက်သားများ ညောင်းညာပတ်လက် ဖြစ်သွားသည့် ထင်ရှားသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဘော့ဘ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ပေါ်လာတော့သည်—'စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ် ပျက်စီးခြင်း' ပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တိုက်ပွဲသည် မြို့ပြင်ဆင်ခြေဖုံးတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် စည်ကားသော မြို့ပြဧရိယာအတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပါက တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းမျှဖြင့်ပင် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။
အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် ဘော့ဘ်၏ အကြည့်သည် ကာစီနိုရုံရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှင်းလင်းရမည့် အကြွင်းအကျန် အချို့ ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် ထိုအဖိုးကြီး ဂျွန် (John) လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
မဆိုင်းမတွဘဲ ဘော့ဘ်သည် ဒူးကိုကွေးကာ ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
.......
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကာစီနိုရုံအတွင်းရှိ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသော အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌...
"ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့် ဇက်ဖာရ် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ၊ ဘော့ဘ် ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားထက်မြက်ပါစေဦးတော့၊ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ နိဂုံးချုပ်သွားပြီ!"
"လှမ်းကြားနေရတဲ့ တိုက်ပွဲသံတွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ဘော့ဘ် ဒီတစ်ခါတော့ မလွတ်နိုင်တော့ဘူး!"
"သူ သေသင့်တာ ကြာပြီ! နာမည်ကြီး ပင်လယ်ဓားပြတစ်ယောက်က ငါ့ကာစီနိုရုံမှာ လာသောင်းကျန်းပြီး... ငါ ငွေအမြောက်အမြား ပေးပြီး ငှားထားရတဲ့ လောင်းကစားဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်သွားတယ်!"
"ဒါပေမဲ့... ဒေသခံ ရေတပ်စခန်းက ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်လေးတစ်ယောက်ဆီကနေ အကူအညီလှမ်းတောင်းလိုက်ရုံနဲ့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဒုတိယအဆင့် ဇက်ဖာရ် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့
"ဘော့ဘ်ကို ဖမ်းမိသွားရင် ရေတပ်က ငါတို့ကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးမလား မသိဘူး။ ကာစီနိုရုံကို တရားဝင် လုပ်ကိုင်ခွင့်ပါ ပေးရင်လည်း ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး!"
"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အချိန်တန်ရင် ငါတို့ ဒါကို အခိုင်အမာ တင်ပြရမယ်။ ဒါက ငါတို့ တရားဝင်ဖြစ်ဖို့အတွက် လမ်းစပဲ!"
(သူ့အဖေပြန်လာတော့မှာတော့မသိဘူး)
"..."
အခန်းတွင်း၌ ကာစီနိုပိုင်ရှင်၊ ပစ္စည်းတန်ဖိုးဖြတ်သူနှင့် အရပ်ပုပုလူတစ်ဦးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အပြန်အလှန် မျှော်လင့်ချက်များထဲတွင် နှစ်သိမ့်မှုရှာရင်း စကားလက်ဆုံဆိုနေကြသည်။
သူတို့သည် ရေတပ်ထံသို့ အမည်မဖော်ဘဲ ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားကတည်းက လုံလောက်သော စွမ်းရည်ရှိသည့် အင်အားစုတစ်ခု ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဒုက္ခပေးနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရော့ခ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ (Rocks Pirates) ၏ တပ်ခွဲမှုးတစ်ဦးဖြစ်သူ ဘော့ဘ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။အကယ်၍ ရေတပ်က လွှတ်လိုက်တဲ့အဖွဲ့သာ အင်အားမမျှဘဲ တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင် သူတို့ သတင်းပေးထားတာ ပေါ်သွားရုံတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ပါ စိုးရိမ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဇက်ဖာရ် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဤသူများသည် မှောင်ခိုလောကမှ လူများဖြစ်ကြသဖြင့် ရေတပ်အတွင်း ဇက်ဖာရ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားနှင့် ကျော်ကြားမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ သူတို့အတွက်တော့ ဇက်ဖာရ် ပါဝင်ပတ်သက်လာခြင်းသည် ဘော့ဘ်အနေဖြင့် မလွဲမသွေ ရှုံးနိမ့်ကာ အရှက်ကွဲရတော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ရေတပ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မည်သို့ရယူရမည်၊ ၎င်းတို့၏ ကာစီနိုလုပ်ငန်းကို အပြည့်အဝ တရားဝင်ဖြစ်စေရန် မည်သို့ ဖန်တီးရမည်ဆိုသည်ကိုပင် အိမ်မက်ယမကာ သောက်နေကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မြင့်မားလှသော ရည်မှန်းချက်များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာတင်...
"ဒုန်း!"
ခမ်းနားလှသော အခန်း၏ တံခါးကြီးသည် ကြီးမားလှသော အင်အားတစ်ခုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဟိန်းထွက်လာသော တိုက်ခိုက်သံသည် လူသုံးဦးစလုံး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားရာ ၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ မကျေနပ်မှုကို မဖော်ပြနိုင်မီမှာတင် တံခါးဝတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ခဏချင်းတွင်ပဲ ဖြူလျော်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်များမှာလည်း ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
"ဘော့... ဘော့ဘ်!"